بیماری جذام را بیشتر بشناسیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عطارنیوز، همه ما نام این بیماری را شنیده و ذهنیت توام با وحشت و ترس در مورد آن داریم؛ اما آیا آنچه از کوی و برزن در مورد این بیماری شنیده ایم درست است یا نه؟ در این نوشته سعی بر آن داریم تا بیماری جذام را به طور واقع بینانه و به دور از اطلاعات نادرست به شما معرفی کنیم.

جذام، خوره یا هانسن اسامی متفاوت این بیماری هستند. عامل این بیماری یک نوع باکتری است که باعث آسیب به بافت های نرم (پوست و مخاط ) و اعصاب محیطی می شود.

علائم این بیماری عبارتند از:

بی حسی و تورم پوست بدون درد، تغییر رنگ پوست (بیرنگ شدن و یا قرمز شدن آن)، زخم شدن پوست بدون درد، ضعف عضلانی و فلج به خصوص در دست و پا، کاهش بینایی و غیره.

باکتری ایجاد کننده این بیماری بسیار آهسته رشد می کند همین موضوع باعث شده که دوره خفتگی(ظهور علائم بیماری) از پنج سال تا 20 سال به طول انجامد. به دلیل دوره طولانی ظهور علائم بیماری راه انتقال آن به طور دقیق مشخص نیست؛ اما به نظر می رسد از راه های عمده انتقال آن، ترشحات بینی و دستگاه تنفسی از طریق سرفه و عطسه فرد بیمار باشد.

بیماری جذام از سال 1371 در ایران وارد فاز حذف شده؛ اما به دلیل ویژگی خاص این بیماری، رسیدن به فاز ریشه کنی تاکنون امکان پذیر نشده است.

به گفته عضو مرکز تحقیقات پوست و جذام دانشگاه علوم پزشکی تهران، در سال ۹۲ تعداد ۱۷ بیمار ایرانی مبتلا به جذام در کشور وجود داشته و تحت درمان بوده‌اند که از این تعداد ۱۳ نفر بیمار جدید هستند.

آخرین آمارجهانی منتشر شده در سال ۲۰۱۳ گویای ابتلای ۲۳۲ هزار و ۸۵۷ نفر مورد جدید جذام در سطح جهان بوده است که ۷۱ درصد این موارد از کشور هند گزارش شده است. همچنین در طول 20 سال گذشته، از زمان شروع برنامه سازمان بهداشت جهانی در خصوص جزام تاکنون 14 میلیون بیمار جذامی درمان شده اند.

در گذشته تصور می شد که این بیماری به سرعت  منتقل می شود؛ اما لازم است بدانید که این بیماری صرفا از طریق تماس نزدیک و طولانی مدت چند ماهه با بیمار، منتقل می‌شود آن هم با بیماری که درمان دارویی دریافت نکرده است، بنابراین این بیماری از طریق تماس های عادی مثل دست دادن، بغل کردن، نشستن کنار فرد بیمار و غذا خوردن و هم چنین از طریق مادر به جنین قابل انتقال و سرایت نیست، همچنین چنانچه بیماری درمان دارویی دریافت کند و دوره آن را تکمیل نماید نمی تواند بیماری را منتقل کند.

از عواملی که ابتلا به بیماری را تشدید می کند سیستم ایمنی ضعیف فرد می باشد. بنابراین با تغذیه مناسب می توان ریسک ابتلا به بیماری را کاهش داد.

نکته بسیار خوشحال کننده در مورد این بیماری این است که در صورت تشخیص سریع و شروع درمان آن، بیماری جذام قابل درمان است.

داروهای مورد استفاده در این بیماری ریفامپین، داپسون و کلوفازیمین بوده که عموما نیاز به مصرف آن ها در طول یک سال و یا دو سال می باشد خوشبختانه این داروها رایگان و به سهولت از سوی وزارت بهداشت واز طریق شبکه‌های بهداشت در سراسر کشور در اختیار بیماران قرار می‌گیرد.

لازم به ذکر است؛ درمان دارویی می تواند باکتری ها را بکشد و از پیشروی بیماری جلوگیری کند؛ اما آسیب های وارده به اعصاب و اندام ها قابل بازگشت نیستند. پس برای درمان باید هرچه سریع تر اقدام کرد.

در پایان لازم به ذکر است  که در صورت بروز هر گونه علامت هشدار دهنده ای به پزشک متخصص عفونی مراجعه شود تا هر چه سریعتر درمان آن شروع شده و از پیشرفت آن جلوگیری شود.

آناهید نورانی، کارشناس دارویی معاونت غذا ودارو دانشکده

انتهای پیام/