هنر دست آویزی برای افشای غرایض افراط گرایانه
دیدن رفتارهای ناشایست در مراسمی که هنرمندان به اصطلاح فرهنگی درآن حضور دارند آنقدر رایج شده که دیگر از دیدن رفتارهای خارج از عرف و ناهنجار نه تعجب می کنیم و نه هیجان زده.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پایگاه خبری زنان قم، دیروز آبستن خبرهای نابی بود از دنیای هنرمندانی که در جرگه خود حرف های زیادی برای نشنیدن دارند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, پایگاه خبری زنان قم, ،,این در حالی است که ورود بخش زیادی از این قشربه عرصه هنر در سایه حمایت های مالی بیت المال بوده ولی هم اینک که به مقدار ناچیزی از شهرت رسیده اند سودای فرد محوری و مدرنیسم را سر می دهند.
,اما پر واضح است که در هر کشوری جامعه هنری و مشهور آن جامعه مسئولیت سنگینی از بابت افکار عمومی به دوش دارند و همواره باید در صدد حفظ ارزشهای جامعه خود باشند چرا که ستیز با ارزشهای دینی و فرهنگی هر جامعه محکوم به زوال است و بس.
,وقتی لیلا حاتمی به مصافحه با مردان افتخار می کند و آنا نعمتی غرق در دنیای حیوانات خانگی خود است و به مدلینگ می پردازد، این بار طناز طباطبایی سخنانی را ایراد کرده که بیش از پیش گویای افکار فمینیستی اوست.
,سخنان وی حس مادری را مختومه جلوه داده و بوی اسارت در دنیای مادی اطرافش را می دهد چراکه وی معتقد است:با ازدواج و بچه دار شدن و با هر چیزی که از این دست به من اضافه می شود انگار که من یک مرحله عقب می روم و این حس کهنگی به من دست خواهد داد که حالا دیگر تمام شدم.
,وی در ابتدای صحبت هایش این مسائل را شخصی تلقی کرده و فکر می کند که هرشخص می تواند نظر خودرا داشته باشد اما این سوال ذهن را آزار می دهد که چرا نظرات شخصی باید رسانه ای شود؟ مگر نه اینکه افرادی که به درجه ای از شهرت رسیده اند باید در مورد رفتار رسانه ای خود محتاط عمل کنند؟
,این در حالی است که واقعیت امر این است که جمعیت مشهور اجتماعی و فرهنگی کشو ر تاثیر بسیار زیادی برجامعه جوان ما داشته و موضوع فرافکنی از سوی برخی افراد مشهور اجتماعی باید مورد تامل قرار گیرد.
,در این میان می توان رفتارهای خارج از چارچوب برخی دیگر از بازیگران در مراسم عزاداری استاد سمندریان و یا سیمین بهبهانی مثال زد که چگونه برخی بی پروا سعی در اغتشاش و اهانت به مقدسات بر می آیند و هیچ نهاد و تشکلی درصدد اعتراض به آنان بر نیامده و حتی احساسات عمومی جامعه را تلطیف نمی کند. از مصادف بودن عزاداری دیروز با شهادت امام ششم که بگذریم آیا رسم عزاداری در کشوری شیعه مذهب این چنین است؟ آیا فراموشی و نادانی بیماری مسری دنیای هنر و فرهنگ شده که ما از آن بی اطلاعیم یا دست هایی پشت صحنه کارگردان رفتارهای این چنین است که هر روز فاز جدیدی از آن رونمایی می شود تا باعث شگفتی افکار عمومی جامعه شود؟ چرا باید تریبون قاری قرآن با هماهنگی قطع شده و به جای شعارهای ناموزونی سرداده شود؟
,بانوی غزل در حالی دنیای رنگ هاونیرنگ ها را ترک کرد که یادگاری تلخی از مراسم سوگواریش به جای ماند چراکه عرف را شکستند و به دین اهانت کردند بی هیچ بهانه منطق گرایانه ای که دل را آرام کند و روح سیمین بهبهانی را شاد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه