یک نویسنده و محقق:
نویسندگان دنیا بهتر سبک آیت الله نجفی را شناخته و بهره برده اند
یک نویسنده ومحقق گفت: به رغم غفلت ما، نویسندگان معروف دنیا سبک نویسندگی آیت الله نجفی قوچانی را بهتر شناخته واز آن بهره برده اند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی فاروج، یکی از ابعاد شخصیتی آیت الله نجفی قوچانی که در دو هفته آینده شاهد برگزاری نکوداشت این شخصیت بزرگ در سطح استان خراسان شمالی هستیم بعد ادبی نوشتارایشان است که به زعم بسیاری از فعالان حوزه ادبی، نشناختن این شخصیت ادبی اجحاف در حق ادبیات کشور است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, فاروج,کتاب سیاحت شرق نمونه سبک ایشان است که دارای ویژگی های ادبی گسترده است، برای شناخت بیشتر این ویژگی ها در نشستی با یکی از نویسندگان و محققانی که بیش از 10سال
,برروی نثر ادبی نوشته های آیت الله نجفی پژوهش داشته به بخشی از آن پرداخته ایم.
,,
جایگاه ادبی نوشته های آیت الله نجفی قوچانی کجاست؟
,تیمور غلامی گفت: آیت الله نجفی قوچانی دارای سبک ویژه و خاصی است که امروز با گذشت صد سال از بروز آن شاهد استفاده از این سبک در نویسندگان معروف و بزرگ دنیا هستیم.
,استحکام و ماندگاری این سبک، نویسندگان جهان را به استفاده ازآن واداشته است.
,,
یک نویسنده توانا دارای چه ویژگی هایی است و آیا این ویژگی ها در نوشته های آیت الله نجفی قابل رویت است؟
,این نویسنده گفت: خوب دیدن وخوب شنیدن هنریک نویسنده خوب است تا بتواند با شخصیت پردازی مناسب داستانی روان وقابل درک بنویسد واین شاخصه ها در نوشته آیت الله نجفی
,کاملا مشهود است و اگر کسی نسبت به جایگاه مرجعیت و علمی ایشان بی اطلاع باشد باور نمی کنند که این قلم یک روحانی است.
,,
رویکردهای که زمینه ماندگاری آثار آیت الله نجفی را بفرمایید؟
,,
این محقق ونویسنده افزود: شروع خوب، پرداخت و پایان بندی مناسب در ماندگاری یک اثر موثر است و بیان جذاب، ریتم و موسیقی مناسب کلام در کنار رویکردهای جامعه شناسانه و
,روانشناسانه آثار ایشان را ماندگار کرده است از سویی قالب شکنی آیت الله نجفی بسیار ویژه است.
,,
ویژگی های یک نثر خوب را بفرمایید و آیا در نوشته های آقا نجفی مشاهده می شود؟
,,
غلامی گفت: خنثی نبودن، پرتحرکی، فراز وفرود داشتن از ویژگی های یک نثر خوب است. ازسویی کلمات به شکلی باید چیده شود که امکان حذف حتی یک کلمه هم از آن نباشد. نثر آقا
,نجفی نثری نمایشی وقابل اجرا است نویسنده باید بداند نوشته اش کجا فراز داشته باشد.
,هنر آقا نجفی، به رخ نکشیدن هنرش است، تصویرسازی هایی که انجام شده مخاطب را به عنوان جزئی ازداستان قرار می دهد و مخاطب خود را با فضای داستان غریبه نمی پندارد.
,,
آیت الله نجفی از چه اهرم هایی برای جذابیت بیشتر نوشتار استفاده کرده است ؟
,این نویسنده گفت: طنازی آیت الله نجفی سبک خاصی ایجاد کرده است، سخت ترین انتقادها را درقالب طنز به خصوص درحوزه دستگاه دولتی زمان مطرح کرده است و در قالبی زیبا
,وشکیل نظرات خود رادر مخالفت با دستگاه حکوتی زمانش بیان می کند، درعین حال حق مطلب را هم ادا کرده است، درنوشته های آیت الله نجفی همه چیز به کمک انتقال مفهوم آمده وبه
,زیبایی این چینش انجام شده است. طنز نثر آقا نجفی طنز قرآنی است که غربی ها از آن به نام طنز وارونه(آیرونی) یاد می کنند وبسیار هم به آن بها می دهند.
,استفاده ازتوصیفات زیبا ازدیگر اهرام های جذابیت بخش است ، سیاحت شرق آیت الله نجفی اگرچه جزو حسب حال به شمار می آید ولی تاحدود زیادی، شکل خاطره وسفرنامه را نیز
,درخود دارد، توصیفات ظریفی که درمتن دیده می شود ومی تواند یادآور توصیفات زیبای (ناصرخسرو) درسفرنامه باشد که نکته ای را در توصیف فروگذار نمی شود.
,ازموارد دیگر می شود به (وقایع نگاری) آقا نجفی اشاره کرد. او همچون بسیاری از بزرگان فرهنگ وادب ایران زمین توانسته فرهنگ پرتپش ایران وعراق را در زمانه خود به نمایش
,گذارد.
,بهترین راه شناخت جوامع ازره گذر چنین آثاری فراهم می شود وبه حق سیاحت شرق معبری مطمئن برای شناخت فرهنگ زمانه خود محسوب می شود.
,او در ضمن همین نکته پردازی های ظریف وموشکافانه، دست به نگارش تاریخ زده است. این نه ادعای همچون منی است بلکه ادعای محققین نامدار است که آثار او منبعی قابل اعتماد
,برای تحقیق در تاریخ است. زیرا همچون بیهقی توانسته بازگو کننده اسرار مگوی زمانه ی خود باشد. حتی به جرات می شود گفت که با شهامت وجراتی بیشتر، هرچند که به ظرافت
,کاربیهقی نرسیده وکسی هم چنین توقعی از آقانجفی ندارد ونباید هم داشته باشد.
,ظرافت ادبی کار آقا نجفی به همین جا ختم نمی شود. سیاحت شرق اثری است پرتپش وزنده، درست همانند(دن کیشوت، سروانتس ) همه چیز در آن روان است. حتی توصیفات نیز جان
,وروح دارد وهرگز انسان از خواندن آن نه خسته، نه ملول می شود.این فقط به خاطر زیبایی اثر نیست بلکه به لحظ (زاویه دیدی) است که نویسنده در نوشتن اثر در پیش گرفته است.
,,
آقا نجفی سیاحت شرق را همانند داستانی با زوایه دید نمایشی نوشته است این است که موقع خواندن انسان احساس می کند تصاویر متحرک فیلمی را دارد از نظر می گذراند. از این رو گمان
,می کنم که هیچ کارگردانی نتواند ظرافت های کار سیاحت شرق را که کاملا جنبه نمایشی دارد بازگو کند که بسیار پیش تز از زمانه ما به شمار می آید.
,شاید این ها ویا لااقل این مورد، مرهون شخصیت رندانه ی آقا نجفی، درست مانند حافظ باشد اگر زندگی آقا نجفی را فقط در همین سیاحت شرق بجوئید در خواهید یافت که روح او چون
,اثرش پرتپش است هیچ گاه به آن چه که دیگران خرسندند راضی نیست هرچند که درصدد نفع شخصی ویا تمتع، لذت جویی وبهره مندی از زندگی نیست واز این رو، نیز زیباست .
,نکته دیگی که آقا نجفی از پیشینیان شایسته خود به ارث برده است، جامع الاطراف بودن اوست. او به همان مقداری که فقیه است به همان مقدار، ادیب است. به آن مقداری که ادیبی ظریف
,است مورخی امین نیز به شمار می آید واین راز شخصیت های بزرگ است که معمولا شخصیت متناقض وپارادوکسیکال دارند. جمع بین فقه وادب، آیا به راستی آسان است؟ می شود انسان، فقیهی شایسته وبایسته
,روزگارباشد اما درعین حال ادیبی توانا به شمار آید؟
,به هرحا در تاریخ ادب پربار ایران زمین، این اتفاق نادرودست نیافتنی نیست بلکه سابقه دارد. ازجمله می شود به شیخ بهایی اشاره کرد.
,خطابه های پرتحرک وجانداری که گهگاه در سیاحت شرق به چشم می خورد، به غنای کار وشخصیت آقا نجفی می افزاید.
,این خطابه ها نیز، جاندار وپرمایه اند وشگفت این که از خودند وبرخود، درست همانند رندانی که پیش وبیش از هرکس به شخصیت خود وخاندان خود نقب می زنند ودر این نقادی هرگز
,کوچک ترین مسامحه ای به خرج نمی دهند وبه همین جهت زیبایی کارشان دو چندان می شود مانند زمانی که آقا نجفی حدیث نفس می کند با خودش درباره پدرش..
,ازدیگر هنرمندی های آقا نجفی این است که درتلفیق مفاهیم واقعی وانتزاعی استاد می باشد.(سیاحت غرب) او به درستی روایت گرچنین هنرمندی است. از هنرمندی های بارزهرنویسنده
,وادیب آن است که بتواند مفاهیم واقعی وانتزاعی را با هدف دست آوردن تعالی ومعنویت آن چنان درهم آمیزد که مرز بین واقعیت وخیال ورویا دراثراو بدرستی مشخص نباشد.
,زندگی آقا نجفی، پراست ازشداید وسختی ها ، امیدها وناامیدی،زهد وشهامت وهزاران چیز دیگر که از بین برنده ی روزمرگی وعادات نکوهید ی بشریت هستند. گاهی پیش می آید که تهیّه
,قوت لایموت چندساعت بعد برایش غیر ممکن می شود اما او با هنرمندی برای معاش ارج وقربی قائل نمی شود در صورتی که این به هیچ گرفتن آنی است که بسیاری جان فدایش می سازند.
,,
آیت الله نجفی در نوشته های بزرگان این عرصه ؟
,غلامی گفت: قبل ازپاسخ به این سوال باید بگویم، درشناخت آیت الله نجفی نویسندگان ما به حق خود اجحاف داشته وازاین سرمایه غفلت کرده اند وبازهم غربی ها ازما درشناخت ایشان
,پیشی گرفته اند ودلیل این مدعا تدریس کتاب های آیت الله نجفی در دانشگاه هایشان است .
,اما شاید بارزترین حضور آیت الله نجفی در نوشته ها ی نویسندگان بزرگ جهان را، الگو گیری ماشادود آسیس نویسنده برزیلی در کتاب خاطرات پس از مرگ براس کوباس باشد این کتاب
,از سوی عبد الله کوثری به فارسی ترجمه شده است .
,ماشادود آسیس نویسنده ای است که به رئالیسم روانشناختی گرایش داشته و بسیاری از افراد او را بزرگترین نویسنده آمریکای لاتین در قرن ۱۹ می دانند او کتابش را با این عبارت آغاز
,کرده است من نویسنده ای فقید هستم اما نه به معنای آدمی که چیزی نوشته و حالا مرده بلکه به معنای آدمی که مرده و حالا دارد می نویسد.
,این شروع با خط اول کتاب سیاحت غرب آقا نجفی یکی است.
,,
حرف پایانی؟
,غلامی گفت: برنامه های ویژه آیت الله نجفی نباید محدود به برگزاری نکوداشت شود وبرروی ابعاد مختلف فعالیت ایشان باید پژوهش شود تا با معرفی چنین شخصیت هایی فعالان حوزه
,ادبی، فرهنگی ودینی با انگیزه بیشتری تلاش کنند.
,,
انتهای پیام /
,]
ارسال دیدگاه