تغییر کاربری، سرنوشت کتابفروشی های فاروج است

کتابفروشی های شهر فاروج این روزها کمتر شبیه کتابفروشی هستند و به واحدی برای عرضه نوشت افزار تبدیل شده اند.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پایگاه اطلاع سانی فاروج، در شرایطی که یکی از دغدغه های فرهنگی کشور کاهش زمان مطالعه است تغییر کاربری کتابفروشی ها به نوشت افزاری، هم، این حوزه را در شهر فاروج در حاشیه قرار داده است.

, شبکه اطلاع رسانی دانا, فاروج,

سراغ واحدهایی رفته ایم که تابلوی سردرش، کتابفروشی است اما چیزی که کمتردر آن یافت می شود کتاب است!

کتابفروشی معلم که درابتدای خیابان موفق واقع شده واز قدیمی های این حوزه است نخستین واحدی است که سراغش می رویم، علیرضا لحیه مسئول این کتابفروشی است که از سال 67کارش را با عنوان کتابفروش آغاز کرده است.

وی که متولد 1340است گفت: با آرزوی صف کشیدن مردم برای خرید کتاب کارم را دراین حوزه آغاز کردم واین رویا زمانی درمن قوّت گرفت که دردوره دبیرستان که دررشته ریاضی درتهران تحصیل می کردم در منطقه شهرآرا کتابفروشی بود که همیشه صف هایی طولانی برای خرید کتاب ازآنجا شکل می گرفت.

لحیه افزود: هربار کتابی می خواستم باید نیم ساعتی درصف می ماندم، لذت نوبت رسیدن و کتاب خریدن، این رویا را در ذهنم پروراند که باید به شهرم برگردم وچنین کتابفروشی ایجاد کنم.

این کتابفروش اضافه کرد: سه سال ابتدایی کار، کتابفروشی فقط با عرضه کتاب فعال بود اما اجاره بها مغازه، مخارج زندگی، کمترشدن مشتری کتاب کم کم مارا به پرکردن قفسه ها از اقلام دیگری همچون نوشت افزار مجبورکرد.

لحیه، نخستین کتابفروشی شهررا مربوط به حسین بزمی عنوان کرد و گفت: این کتابفروشی در مسیر مسجد رضوی بود که صرفا کتاب عرضه می کرد و بعد هم به آقای طاقدار واگذارشد که آقای طاقدرهم مثل سایرکتابفروشی ها به عرضه نوشت افزار روی آورد.

این کتابفروش قدیمی شهرستان اضافه کرد: هنوز هم مشتری های قدیمی برای خرید کتاب مراجعه می کنند وسعی می کنیم سفارش های آنان را تامین کنیم.

وی گفت: بیشترین کتابی که سفارش داده می شود در حوزه تاریخی است.

لحیه اضافه کرد: اگر دولت وام های بلند مدت به فعالان این حوزه بپردازد انگیزه برای ایجاد کتابفروشی بیشتر می شود اما با وجود مستاجر بودن امکان ایجاد کتابفروشی مستقل نیست.

وی با اشاره به اینکه مردم با کتاب کم کم غریبه شده اند افزود: فرزند خودم در مطالعه تنبلی می کند ونصایح هم تاثیری بروی ندارد وبیشتر به استفاده از تکنولوژی روزعلاقه نشان داده می شود واین درجامعه همه گیر شده است.

دومین کتابفروشی که سراغش رفتیم، کتابفروشی آل یس واقع در بازار مدائن است.

سید علی حسینی که متولد 1360 است واز سال83 فروشگاه عرضه اقلام فرهنگی خود را دایر کرده است از حذف قفسه های کتابش گفت.

حسینی افزود: تعداد قفسه کتاب ها سال به سال کاهش می یابد.

این فروشنده افزود: در سال های اخیر وبا افزایش قیمت کاغذ وبه تبع آن کتاب، مشتریان کتاب کاهش یافته است وکتاب های در قفسه ها، سرمایه ای است که خاک می خورد.

وی گفت: برای تامین کتاب مشکلی نداریم و انتشاراتی ها تعامل خوبی دارند اما امروز مشکل خواننده کتاب داریم واین قلم معمولا در کتابفروشی ها هم غریب مانده است.

حسینی هم برتاثیر تکنولوژی درکاهش مطالعه معتقد است.

جوان ترین کتابفروش شهر، رضا لحیه است که 17سال شاگردی دائیش، علیرضا لحیه را داشته و حالا بیش از5سال است که مستقل کار می کند، کتابفروشی گلبرگ هم درخیابان موفق واقع شده است.

آقا رضا لحیه همزمان که مشتری ها را راه می اندازد پاسخ سوالات ما را هم می دهد.

او که متولد 65 است گفت: با توجه به سابقه کاری که دراین حوزه داشتم می دانستم کتابفروشی، تامین کننده مخارج نیست وازهمان ابتدا با هدف عرضه نوشت افزار کارم را آغاز کردم اما از آنجا که دربین مردم به عنوان کتابفروش معرفی شده بودیم سردر مغازه تابلو کتابفروشی نصب شد.

وی با اشاره به اینکه بیشترمشتریان کتاب، دانش آموزان هستند که آنهم برای کتاب درسی وکمک آمورشی مراجعه می کنند، افزود: شرایط بازار ایجاب نمی کند فقط درعرصه فروش کتاب فعالیت کنیم.

رضا لحیه افزود: امروز سلیقه خانواده ها هم تغییر کرده و قبلا بیشتر کتاب برای هدیه دادن به فرزندان خریداری می شد اما حالا کتاب جایش را به بازی های فکری داده وما هم ناگزیر به تامین خواسته مشتری هستیم.

وی نقش تبلیغات دررسانه ها را برای نهادینه کردن فرهنگ مطالعه مهم برشمرد وافزود: کمتربرنامه ها دراین حوزه تامین می شود.

این کتابفروش جوان هم به خواسته مشتری احترام می گذارد وهرزمان سفارش برای کتاب خاصی داشته باشد تامین می کند.

در تعداد اندک به ظاهر کتابفروشی های شهرچیزی که بیشتر به چشم می آمد نوشت افزاربا تبلیغات شخصیت ها وکارتن های خارجی بود و حتی ازاین اهرم هم برای تبلغ شخصیت های داستانی ادبیات کهن همچون کلیله ودمنه

استفاده نشده بود وبا این شرایط آیا می توان امیدواربود نسل جدید بدون اطلاع از این ادبیات کهن علاقه ای هم به تامین چنین کتاب هایی داشته باشد.

حتی درکوچکترین اقلام قابل عرضه کتابفروشی ها که برچسب ها بود شاهد تصاویر شخصیت های کارتونی خارجی هستیم وفرزندانمان با جزئیات می توانند این شخصیت ها را برای ما معرفی کنند اما کمتر نسبت به داستان های شیرین شاهنامه، مثنوی معنوی و... اطلاع دارند.

همه این مسائل، خلا هایی را نشان می دهد که نیازدارد متولیان تلاش بیشتری کنند.

انتهای پیام /