جذابیت‌های تاریخی و فرهنگی ایران باید در جهان شناسانده شود

ایران‌شناسی شاخهٔ منظمی از دانش است که به مطالعه دانش فرهنگی ایران از زمان باستان تا حال، که شامل ایران‌شناسی کهن و ایران‌شناسی نو، می‌پردازد.

این فرهنگ شامل تاریخ، ادبیات، هنر و فرهنگ ایران کهن و ایران نو و به همراه فرهنگ توده آن می‌باشد.

علاوه بر این به مطالعه زبان‌های ایرانی نیز پرداخته می‌شود و ایران‌شناسی محدوده جغرافیایی کشورهای امروزی ایران، افغانستان ازبکستان و تاجیکستان را شامل می‌شود.

هادی یزدانی مدرس تاریخ در گفت‌وگو با خبرنگار ما، گفت: کشور ایران با وسعتی بیش از یک و نیم میلیون کیلومتر مربع، هفدهمین کشور جهان از نظر مساحت و در جنوب غربی قاره آسیا واقع شده و جزو کشورهای خاورمیانه است.

وی تصریح کرد: ایران در نیمه جنوبی منطقه معتدل شمالی بین 25 درجه و 00 دقیقه تا 39 درجه و 47 دقیقه عرض شمالی از خط استوا و 44 درجه و 02 دقیقه تا 63 درجه و 20 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار دارد که ایران از شمال به جمهوری ترکمنستان، دریای خزر، جمهوری‌های آذربایجان و ارمنستان، از مغرب به ترکیه و عراق، از مشرق به پاکستان و افغانستان و از جنوب به دریای عمان و خلیج فارس محدود است

یزدانی خاطرنشان کرد: دانشکده ایران‌شناسی تنها در سال ۱۹۷۰ به طور رسمی تشکیل شد، اما کارهای پژوهشی در زمینه تاریخ و فرهنگ ایرانی بسیار قبل‌تر از این زمان انجام می‌شد.

این کارشناس تاریخ با بیان اینکه دانشگاه عبری اورشلیم، اولین دانشگاهی در اسراییل بود که به همراه دو مؤسسه تحقیقاتی و تدریس در زمینه‌های مرتبط در ۱۹۲۶ تأسیس شد، یکی از این زمینه‌ها یهودشناسی و دیگری خاورشناسی بود، عنوان کرد: پژوهشگران یهودیت باستانی، زیر نظر عهد عتیق شناسی، تلمودشناسی، گنوستیگ و مسیحیت آغازین، تومارهای دریای مرده، و زمینه‌های مشابه، ارتباط‌های ممکن را بین تاریخ دینی یهودیان و دنیای ایرانی بررسی کردند.

وی یادآور شد: برای دوره قرون وسطی، اشعار جمع‌آوری شده و منتقل شده به سرزمین‌های فارسی زبان به عبری همانند یهودی- فارسی، توجه آنها را جلب کرد.

یزدانی گفت: تاریخ‌دان‌های دنیای مدرن مجبور شدند تا بدانند نقش ایران در خاورمیانه و وجود یک جمعیت اندکی در اسراییل که ریشه‌های شخصی و فرهنگی در ایران داشت، باعث انگیزه بیشتر برای توسعه مطالعات زبان فارسی، ادبیات فارسی و تاریخ ایران شد.

دکتر رضا بالو کارشناس ادبیات در گفت‌وگو با خبرنگار ما گفت: موضوع ایران شناسی عبارت است از مطالعه در ابعاد گوناگون تاریخ و فرهنگ و زبان و ادب ایران زمین از دوره باستان تا امروز است،  ایران باید در زبان و گفتار به مردم جهان شناسانده شود و از این طریق می‌توان مکان‌های تاریخی و گردشگری ایران را به دنیا معرفی کرد.

احمدی افزود: تدریس زبان‌های ایرانی، با تأکید ویژه بر زبان‌های ایران باستان و میانه، از سال ۱۹۶۵ از دانشگاه عبری اورشلیم آغاز شد.

وی تصریح کرد: شائول شاکد کسی که دکترایش را در زمینه زبانشناسی ایرانی از دانشگاه لندن دریافت کرد، تدریس زبان‌های ایرانی را انجام می‌داد.

این کارشناس گفت: در ۱۹۷۰ دانشکده ایرانشناسی و آمریکاشناسی بعد از بسط دادن دانشکده هندشناسی، تأسیس شد.

سرزمین ایران به دلیل جذابیت‌های تاریخی و فرهنگی و ادبی همواره موضوع مطالعه برای دانشجویان و ایرانشناسان سراسرجهان بوده است.

از عهد باستان و گزارش‌های هرودوت گرفته تا سفرنامه‌های سیاحان و جهانگردان دوران اسلامی، همگی نشانه تلاش‌ها و پژوهش‌هایی است که در این راستا صورت گرفته است.

 

انتهای پیام/