کارشناس روابط بینالملل در جمع دانشجویان:
آزادی آمرلی از چنگال تکفیریها نتیجه غلبه اسلام فقاهتی است
مرجعیت، روحانیت و حوزه های علمیه نماد اسلام فقاهتی در قبل از انقلاب هستند. عصاره جریان سیاسی اسلام گرا افرادی مثل امام خمینی و شخصیت های روحانی حوزه های علمیه مانند شهید بهشتی، شهید مطهری و... بودند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از روابط عمومی سازمان بسیج دانشجویی، منصور حاتمی راد، پژوهشگر و کارشناس روابط بینالملل روز گذشته در جمع دانشجویان بسیجی شرکتکننده در دوره خط امام(ره) قم به جریان شناسی قبل و بعد از انقلاب پرداخت.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,
وی ابتدای این جلسه با بیان تعریفی از «جریان» تصریح کرد: مفهوم جریان از لحاظ اصطلاحی دو تعریف علمی کوتاه دارد؛ تعریف اول اینکه "مجموعه نخبگان و نظریه پردازان که دارای اهداف مشترک و افکار مشابه هستند. بعنوان مثال جریان اصولگرایی یا جریان اصلاح طلبی." تعریف دوم جریان یعنی "یک طیف گسترده فکری، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و ایدئولوژیک. مثلا جریان مذهبی یا دانشجویی یا بازاری یا اقتصادی."
,
,
حاتمی راد ادامه داد: سیاست واژه ایست با تعاریف گوناگون، ما دو تبار غربی و اسلامی را برای سیاست داریم. در لغت به سیاست میگوییم سیره،روش،منش،راه،دولت یا حاکمیت. ولی سیاست در اصطلاح تعریف جامع تری دارد. سیاست یعنی علم و هنر کسب،حفظ،استمرار، گسترش و نفوذ قدرت جهت رسیدن به هدف.
,
,
,
, ,
این پژوهشگر روابط بین الملل ادامه داد: سیاست در غرب یک مفهوم دارد و در اسلام مفهومی دیگر. سیاست در مفهوم غربی یعنی دروغ، یعنی خدعه، فریب، تجاوز و اشغالگری. بنابراین در سیاست غربی هدف وسیله را توجیه میکند. اما مفهموم سیاست در اسلام چیست؟ آیا در اسلام هم برای رسیدن به هدف از هر وسیله ای میتوانیم استفاده کنیم؟ خیر.در اسلام چنین سیاستی پسندیده نیست. سیاست در اسلام یعنی مدیریت جامعه بر اساس مصالح مادی و معنوی.
,
حاتمی با نقل تعریفی کوتاه در مورد سیاست از امام گفت: امام خمینی (ره) می فرماید سیاست در اسلام یعنی هدایت فرد و جامعه در جهت سعادت دنیا و آخرت. سیاست در اسلام هدایت فرد و جامعه است. نه در جهت منافع فردی و نه در جهت منافع حزبی،بلکه در جهت سعادت دنیا و آخرت.
,
,
این کارشناس مسائل بین الملل در ادامه به شرح جریانات سیاسی پرداخت و گفت: جا دارد این جمله از امام را نقل کنم که؛ اسلام دین سیاست است هرکس گمان کند که دین از سیاست جداست، نه دین را شناخته است و نه سیاست را. در اسلام دین و سیاست بطور کامل یکی هستند. هیچ افتراق و جدایی بین دین و سیاست نیست. پرداختن به سیاست در اسلام مقدمه اجرای احکام اسلام است. پیامبر هم رهبر دینی بود هم رهبر سیاسی. آیات و روایات اسلام مملو از مسائل سیاسی است. اگر سیاست را از اسلام جدا کنیم از اسلام فقط اسمش باقی می ماند.
,
,
وی خطاب به دانشجویان حاضر در جمع گفت: اگر سیاست را نشناسید ممکن است بازیچه سیاسیون شوید، لذا برای تحلیل مسائل و رویکردها و جریانات سیاسی باید جملاتی که در ادامه ذکر میکنم را به یاد داشته باشید:
دنیای سیاست پر از تناقضات است.
دنیای سیاست دنیای ابهامات است.باید بتوانید بینش سیاسی و قدرت تحلیل پیدا کنید.
دنیای سیاست دنیای تغییرات است. لذا هر زمان که حرفی سیاسی می زنید با قاطعیت نگویید!
دنیای سیاست دنیای رقابت است.
در دنیای سیاست غیر ممکن وجود ندارد.
دنیای سیاست دنیای بی رحمی است.
حاتمی راد در ادامه مباحث خود به موضوع جریان شناسی قبل از انقلاب پرداخت: قبل از انقلاب مجموعه جریانهای سیاسی موجود در ایران به سه دسته تقسیم می شدند: 1- جریان سیاسی اسلام گرا 2- جریان سیاسی ملی گرا 3- جریان سیاسی چپ گرا. جریانهای اسلام گرا خود به چند گروه تقسیم می شوند: 1- جریان اسلام گرای فقاهتی 2- جریان اسلام گرای راست گرا 3- جریان اسلام گرای چپ گرا 4- جریان اسلام گرای متحجر. مرجعیت، روحانیت و حوزههای علمیه نماد اسلام فقاهتی در قبل از انقلاب هستند. عصاره جریان سیاسی اسلامگرا افرادی مثل امام خمینی و شخصیتهای روحانی حوزههای علمیه مانند شهید بهشتی، شهید مطهری و... بودند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
وی افزود: در این جریان مطبوعات دینی هم وجود داشت. مثل نشریه راه حق که امثال آیتالله مصباح از لیدرهای نوشتاری این جریان بودند. هدف این جریان اسلام گرا ایجاد حکومتی اسلامی در ایران بود. حضرت امام در سال 44 در یک سخنرانی در نجف مسیر حرکت را به صورت زیر اعلام میکند: -ساقط کردن رژیم شاهشنشاهی -ایجاد حکومت جمهوری اسلامی ایران -ایجاد خاورمیانه اسلامی -ایجاد جامعه جهانی اسلامی -فراهم نمودن مقدمات و زمینه حکومت جهانی امام زمان.
حاتمی خاطرنشان کرد: ما در حال حاضر در مرحله ایجاد خاورمیانه اسلامی هستیم. اگر در جریان آمرلی دیدید که شهر از چنگال تکفیری ها خارج شد این نتیجه تفکر جریان فقاهتی ای بود که در پس این حرکت بود. احزابی هم مقید به این جریان بودند حزب موتلفه اسلامی و جبهه فداییان و امثال شهید نواب صفوی. تشکلهایی مثل جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و جامعه روحانیت مبارز تهران نیز از تشکل های اسلام فقاهتی بودند.
,
,
,
این کارشناس علوم سیاسی، ریشهدارترین، گستردهترین، عمیقترین، مردمیترین و تاثیرگذارترین جریان سیاسی قبل از انقلاب همین جریان اسلام گرای فقاهتی بود که الان هم ادامه دارد. اگر دانشجویان را دسته بندی کنیم دانشجویان بسیجی ما معتقد به جریان ناب اسلام گرای فقاهتی هستند. آن زمان پرچم دار این جریان امام بود و الان مقام معظم رهبری.
,
وی بیان داشت: جریان اسلامگرای راستگرا مخلوطی بود از اسلام و لیبرالیسم. که به آن اسلام التقاطی گفته میشد. احزابی مثل نهضت آزادی و افرادی مثل مرحوم بازرگان که اعتقاد به دین داشتند ولی به مرجعیت و روحانیت خیر. البته بعد از پیروزی انقلاب ابتدا همین جریان دولت را تشکیل دادند که منجربه شکست شد.اینها تابع و دنباله روی مصدق بودند.
,
,
حاتمی گفت: جریان اسلام گرای چپ گرا هم اسلام را داشتند اما مخلوطی از مارکسیسم و کمونیسم. اینها نماز می خواندند قرآن و خدا را قبول داشتند اما حرفهای ضد و نقیض میزدند. دو سازمان با این تفکر وجود داشت. یکی سازمان منافقین با نام سازمان مجاهدین خلق و دیگری سازمان یا گروهک فرقان. گروهکی که دست آخر عامل شهادت شهید مطهری شد. منافقین هم به تعبیر امام فرزندان واقعی بازرگان بودند. جریان اسلام گرای متحجر که ما آنها را به اسم انجمن حجتیه میشناسیم. تفکری بسیار خشک از اسلام که عدم اعتقاد به ولایت فقیه جزو شاخصه های اینهاست.مهمترین کار اینها مبارزه با بهاییت بود. اینها معتقد به انتظار منفی بودند. شعار حجتیه دقیقا مقابل شعار امام بود:"دین از سیاست جداست."
,
,
وی با بیان اینکه جریان ملی گرا ملیت را بر اسلامیت ترجیح میدادند، اظهار داشت: اینها میگفتند ما اول ایرانی هستیم بعد مسلمان. اعتقاد این جریان بیشتر بر باستان گرایی بود و سایر ملل را تحقیر میکردند. خیلی به وجود خود میبالیدند و تعصب شدیدی روی آداب و سنن ایرانی داشتند. تاکید داشتند که باید به قدرتهای بیگانه توسل داشته باشیم. پذیرش نخست وزیری بختیار از کارهای این جریان بود. کار بعدی ایستادن در مقابل لایحه قصاص بود که حضرت امام حکم ارتداد این گروه را اعلام کرد.بعد از این حکم بود که مرگ سیاسی این جریان رقم خورد.
,
,
حاتمی تصریح کرد: اما جریان چپ گرا که لیدر آنها حزب توده بود، جریانی وابسته به شوروی که مهمترین کارشان جاسوسی در ارتش بود. افسران توده نفوذ عمیقی در ارتش شاه داشتند و بعد از انقلاب نیز با پوشش در جایگاه قبلی خود حضور داشتند و حتی وارد مجلس اول نیز شدند. این دسته دنبال ترویج کمونیست بود. نهایتا با کودتای نوژه که اسم صحیح آن کودتای نقاب است این جریان نیز رو به زوال رفت. دسته ی دیگری که منسوب به این جریان هستند چریک های فدایی خلق هستند که در جریانات زیادی از جمله جریان آمل نقشی پررنگ داشتند.
انتهای پیام/خ
,
,
,
]
ارسال دیدگاه