بگویید ایشان نیز بخوانند؛
چشم بشویید، کسی لرزان نیست؛ ما فقط می خندیم بر احوال این تدبیر!
لرزان خواندن منتقدان دیگر امروز آنقدر سخیف بنظر می رسد که صرفا باید خنده کرد بر سخنان آن شخص که حتما خود را اهل تدبیر و سیاست می داند و الا اگر اهل تدبیر نبود(!) در آن مسند قرار نمی گرفت. منتقد نه لرزان است نه هراسان، و با این اوصاف نمی توان دهان منتقدان را دوخت[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از ائل پرس, از تبریز، دیگر وقتی پیری فرزانه نصیحتی می کند، انتظار آنست که برخی حتی برخلاف طبع و منش خود زبان در دهن بگیرند و دیگر خام و نپخته سخن نرانند. زمانی که رهبری دولت را به رفتار و گفتار صحیح با منتقدان فرا می خوانند، دیگر انتظار نیست یک روز پس از این نصایح، فردی پشت تریبون باز با ادبیات تهدید با منتقدان سخن بگوید و آنان را مغرض و دلواپس بنامد. بروز چنین رفتاری گرچه اندکی طبیعی بنظر می رسد، ولی در هرصورتی از روی تدبیر و بر خط اعتدال نیست.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, ائل پرس, از تبریز، ,وای از آن روزی که واژه ها را دولتها تفسیر کنند و چه خواهد آمد بر سر این واژه ها، آن یکی آزادی را ذبح کرد و دیگری عدالت را و حال اینان بر سر اعتدال در چالشند که چگونه تفسیر کنند این یک واژه را، تا طول مدت صدارتشان به پایان آید.
,لرزان خواندن منتقدان دیگر امروز آنقدر سخیف بنظر می رسد که صرفا باید خنده کرد بر سخنان آن شخص که حتما خود را اهل تدبیر و سیاست می داند و الا اگر اهل تدبیر نبود(!) در آن مسند قرار نمی گرفت. منتقد نه لرزان است نه هراسان، و با این اوصاف نمی توان دهان منتقدان را دوخت، زیرا آن کسانی که این عزیز با خامی به آنان می تازد، در روز حادثه به پای انقلاب خواهند ایستاد و دیگران که امروز اینان بدانان دل خوش کرده اند در پستوی خانه ها پنهان خواهند شد و آن وقت است که باید دید چه کسی لرزان است.
,توهین به ساحت ملت و بخش عظیمی از آنان که شاید سلیقه دیگری داشته باشند و طوری تفکر نکنند که دولت می پسندد، امری بس مذموم است که همه ی دولتمردان باید از آن دوری کنند. تند سخن راندن حداقل برای اینان که منتقد تند سخن راندن هستند، امری ناپسند است، حتی اگر بنا بر رجز خوانی و تند سخن گفتن باشد، آن نیز باید در برابر دشمنان دین و ملت باشد نه منتقدانی از ملت. شاید در حرف به منتقدان حمله می شود، ولی در عمل به تمامی کسانی که با منتقدان هم فکر و هم رای هستند نیز حمله می شود و این یعنی حمله به ملت. این یعنی خود رایی و امان از خود رایی. هر بلایی بر سر این ملت آمده است از سر خود رایی خود صحیح پنداران بوده و هست و خواهد بود.
,مصادره افکارملت بنام تفکر خود چیزی به جر توهم اکثریت بودن نیست، این اشتباهی است که عملا تمامی دولت ها مرتکب می شوند و هر کاری را که خود می خواهند بنام خواست ملت عملی می کنند و آنگاه که کار به انجام نمی رسد، حتی حاضر نیستند از محضر ملت عذری بخواهند. خواست خود را بنام ملت مطرح کردن تبعات بس سنگینی دارد که بعدها مشخص خواهد شد. اگر دولت از تفکری انتقاد دارد، به این معنی نیست که تمام ملت نسبت به آن تفکر انتقاد دارند و خواستار طرد حامیان آن تفکرند. دولت اگر نمی تواند منطقا پاسخ منتقدان خود را بدهد، نباید بنام ملت، به منتقدان بتازد و آنان را مغرض بنامند. همانگونه که پیر فرزانه فرمودند موفقیت هر دولت و بالاخص دولت جناب روحانی موفقیت تمامی ارکان نظام و ملت است و همگان امید دارند دولت با طی مسیری صحیح در حل مشکلات ملت و شکوفا و هموارتر شدن مسیر انقلاب موفق باشد.
,نکته دیگر در باب تخریب دولت های گذشته است که دوستان باید توجه بیشتری در این امر داشته باشد، نشود که از مسیر انصاف خارج شوند، که متاسفانه تاکنون چنین بوده است. در این که به عملکرد دولت قبل انتقاد وجود دارد، شکی نیست و کسی نمی تواند مدعی شود که دولتی بدون اشتباه بوده است و در کنار آن، دولت حاضر نیز نباید خود را فارغ از اشتباه بداند، زیرا که این روزها برای این دولت نیز تکرار خواهد شد. بدعت انتقاد از گذشتگان و ارجاع تمامی مشکلات حاضر به آنان نباید در این دولت نیز تکرار شود و اگر تاکنون تکرار شده، از این پس دولت با شهامت و تغییر طبع خود، ادبیات تخریب گذشتگان را وا نهد و بیش از این به تکرار این اشتباه اصرار نورزد،که به حتم دود آن در چشم ملت و خود دولت خواهد رفت.
,ملت بدنبال مقصر نیست و آنچه باعث می شود که مردم در انتخابات های مختلف به طیف های مختلف روی می آورند، از آن روست که به دنبال چاره کار و روش جدیدی هستند والا خود مردم منتقد دولتها بوده و هستند و نیازی ندارند کسی به نیابت از آنان منتقد باشد. آنچه مردم از دولتمردان می خواهند انتقاد نیست، عمل واقعیست که باید با گوشت و پوست آن را احساس کنند.
,مردم با کسی عهد اخوت نبسته اند و هرکسی که چاره کار نکند و در مسیر دین و انقلاب حرکت نکند، به قطع توسط مردم کنار گذاشته خواهد شد و دادگاه افکار عمومی پیش از هر کسی درباره آنان قضاوت خواهد کرد. هر انتخابات به مثابه دادگاه سیاسیون است و تصمیمی که ملت می گیرد به معنای رای صادره آن است. عمر دولت ها کوتاه است و دولت باید بداند که فارغ از هر حاشیه ای، این ملت است که درباره عملکرد وی قضاوت خواهد کرد، پس بهتر است از نقش منتقدی خود بکاهد و به نقش چاره سازی بیافزاید.
,,
انتهای پیام/ج
]
ارسال دیدگاه