به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ، در روزهای اخیر و با رفتن شهردار پلسفید متاسفانه شاهد تحرکات خاص در محور تصمیمگیری شهری یعنی شورای اسلامی هستیم.
اعضای شورایی که هر کدامشان وزنهای برای شهر محسوب شده و از توانمندیهای خوبی برخوردارند و با رای قاطع مردم شریف و بزرگوار پلسفید در جایگاه شورای شهر بعنوان نمایندگان مردم انتخاب شده و مشغول تلاش و زحمت هستند.
جای بسی تعجب و تاسف است که برخی از این ظرفیت شکل گرفته در شورای شهر، درصدد تخریب این جایگاه و بالاتر از آن تضعیف همدلی و اتحاد مردم پلسفید بوده و با دخالت در امور با ایجاد شکاف و اختلاف در بین اعضای محترم شورا، اهداف شوم و مطامع خود را پیگیری میکنند.
به طور مثال در انتخاب شهردار، عامه مردم به اتفاق شهرداری بومی، توانمند، متعهد و سالم را مطالبه میکنند و خواستار اجرای این حق از حقوق خود هستند چرا که معتقدند مسئولان غیربومی بدلایل مختلف از جمله عدم اشرافیت نسبت به فرهنگ و خلقیات مردم و نقاط جغرافیایی، عدم اطلاع کافی از کمبودها و نواقص و مشکلات شهری و روستایی، نگاه اداری به امور جاری شهرستان نه نگاه جهادی و شبانهروزی به معظلات پیش روی شهرستان و ... نمیتوانند گزینهای مناسب برای مدیریت شهری باشند ضمن اینکه خوشبختانه بسیاری افراد نخبه، مدیر، کارآمد، متخصص و ... در همین شهر وجود دارند که می توانند از عهده مسئولیتهای بالاتر از این هم برآیند که فقط و فقط به سبب عدم حمایت و نگاه غیرکارشناسی مدیران بالادست بکار گیری نمی شوند که این در نوع خود آسیبی بس بزرگ است.
مردم عزیز و شریف پلسفید شما می توانید، بله، شما و نخبگان، جوانان و کارمندان بومی این شهرستان میتوانید بهتر از بسیاری از مدیران غیر بومی این شهرستان در پستهای مدیریتی این شهرستان مدیریت کنید. فقط باید بخواهیم و حمایت خود را از دلسوزان و خدمتگزاران صدیق برنداریم.
حرف آخر در دو جمله یکی به اعضای محترم شوراست و دیگری به شما مردم عزیز که سرنوشت خود را در دستان خود دارید و نباید از دیگران انتظار حل مشکل داشته باشید.
اعضای شورای اسلامی نکند که خدایی نکرده از اصول و تعهد خود نسبت به خدمتگزاری به سبب تطمیع یا پیشنهاد یا حب و بغض شخصی و یا ... عدول کرده و تصمیمی اتخاذ کنند که فردا روز هم در پیشگاه مردم قدرشناس سرافکنده شوید و هم نتوانید پاسخ وجدان الهی خود را سالیان سال بدهید.
مردم بزرگ منش و همیشه در صحنه پلسفید شاید پیش خودمان بگوئیم "به ما چه ربطی دارد که چه پیش می آید" ولی با کمی تفکر و احساس مسئولیت اجتماعی میشود فهمید که اکنون سکوت حکم جایزی نداشته و وظیفه داریم با احترام به خادمین و نمایندگانمان کمک و مشورت دهیم و در آینده این شهر سهم خود را ایفا نماییم.
نیاید روزی که انگشتان خود را برای پشیمان و افسوس از کردهها و نکردههای خود می جوییم و به آینده فرزندانمان با احساس شرمندگی نگاه بیاندازیم.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه