چقدر قانون می دانیم؟
[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ از ۹۶ به این سو ، پر رنگ تر می شود ، با آنکه قرار بود برجام جناب روحانی همه تحریم ها را رفع کند ، نتیجه برجام اما حرکت وارونه ای به خود گرفت ، سرعت ورشکسته گی های اقتصادی در کارخانه ها ،سیر صعودی قیمت دلار ، سکه ، و طلا، احتکار مواد مصرفی، افزایش ناگهانی مواد غذایی،عدم پرداخت حقوق کارگران،جنجال حقوق های نجومی، اختلاس ۱۵ هزار میلیاردی صندوق فرهنگیان، ورشکستگی موسسات مالی و اعتباری و...
خواه ناخواه وقتی پول و ثروتی نماند بیکاری بیشتر و معضلات اجتماعی روز افزون تر خواهد شد و بزهکاری گریبان جامعه را خواهد گرفت و جامعه بی انگیزه ، با انواع و اقسام بهانه ها ، بستر مناسبی می شود برای ایجاد اعتراضات اجتماعی.
مسئول کیست !؟
,
,
,
, مسئول کیست !؟ ,
رهبر کشور و قوای تحت امرش ،رییس جمهور و دولتمردانش، مجلس به عنوان قانون گذار!
سالهاست مردم در کشور، میان کشمکش دو جریان چپ و راست ، بدنبال همین جوابند ، مسئول کیست؟ و بارها در زد و خوردهای سیاسی ایجاد شده وضعیت موجود را به طرف مقابل نسبت داده اند ، بدون توجه به این حقیقت که در همه این سالها ، هرگاه جریانمتبوعشان به قدرت رسید ، هیچ اتفاق بزرگی را رقم نزده است.
,
,
,
چرا !؟
, چرا !؟ ,
آیا وقت آن نرسیده کمی به خودمان نگاه کنیم و از خودمان بپرسیم چقدر قانون می دانیم و تا چه میزان به حقی که قوانین در این حکومت و دولتهایش به ما می دهد واقفیم .
,
آنچه همواره باعث شده است این سوال پاسخ در خور نگیرد و جنبش های اجتماعی بصورت قانونی منعقد و جاری نشود، بازی کردن در زمینی بوده که از پیش طراحی شده است، به عنوان مثال ، تنزل دادن مطالبه ها به مسائل انحرافی مانند چهارشنبه های سفید !
,
برای مردمی که تقریبا در خانواده ها بین خودشان و مراسمات خانواده گی شان ، در انتخاب پوشش آزادند یکی از همین موارد است و ببینید چه مدت است گروهی از مردمدرگیر همین اتفاقند بدون توجه به این موضوع که ، در همین گیر و دار سفره هایشان خالی تر شده است.
,
یا بحث حضور زنان در ورزشگاه چند وقتی است که فضای ذهنی بانوان به عنوان پررنگ ترین کنش گران اجتماعی را در دست گرفته، در حالیکه می توانست مطالبه اولشان بیمه های اجتماعی ، پرداخت حقوق برابر ، ایجاد فرصت های برابر در زمینه های مدیریتی و تلاش برای بهبود قوانین دادرسی و قضایی باشد.
,
آنچه به دست یافتن جامعه ای پویا می انجامد، اولویت بندی های اجتماعی و منظم کردن مطالبه هاست ، چه آنکه در دوران قبل نیز ، گویا جامعه ایران نتوانسته بود به این مهم دست یابد ، که اگر هوشمندی سیاستمداران و دولتمردان به رخ دادن ایناتفاق می انجامید، شاید نیازی به انقلاب در ذهن و باطن مردم شکل نمی گرفت تا فوران خشمشان! مذابی جاری برای درهم شکستن سلطنتی باشد که حامیان قدرتمندی داشت.
,
آیا نباید درس گرفت ؟
۱۸ تیر ۷۸ ، درگیری های ۸۸ ، اعتراضات دی ماه ۹۶ چرا همه گیر نمی شود و ابتر می ماند !؟ پاسخش همان زمینبازی بود که گفته شد ، همواره در همه این سالها این اعتراضات کانالیزه و حزبی رخ داده است ، نه سراسری و ملی و نتیجه اش از همان آغاز پیداست.
, آیا نباید درس گرفت ؟ ,
,
,
پس از مدتی کش و قوس سیاسی و امنیتی ، پایان می یابد و شاید پربیراه همنباشد ، اینکه حکومت در زمانهایی برای حفظ خودش ، برخوردی قهر آمیز انجام بدهد ، چه آنکه در همین فرانسه و جنبش جلیقه زردها ، برخورد پلیس و نیروهای امنیتی گواه اینمدعاست.
,
اما آنچه که از اوضاع منطقه و اهداف کشورهای مجاور نتیجه می شود ، متلاشی کردن کشور به هر صورت ممکن است .
,
بی تعارف باید از خطر تجزیه کشور گفت ، قطع به یقین فردای فروپاشی حکومت ، تولد درگیرهای همه جانبه گروهک ها و قومیت هاست ، و اقوامایرانیاگر فکر می کنند روی آرامش را خواهند یافت سخت در اشتباهند ، کافی ست به بافت جمعیتی شهر و استانهای خودشان توجه کنند!!!
,
لذا تصمیم بزرگ برای مردم ، همگرایی و وفاق ملی بر سر مطالبات اصولی از دولت است که مسئول اول اجرایی کشور است ، شناخت بهتر قوانین مدنی و مطالبه آنها از دولتمردان مساله مهمی که باید بدان پرداخته شود و تک تک ما باید تلاشمان در این جهت شکل بگیرد ، و مسئولان امر نیز برای ادامه حیات سیاسی در ذیل نام جمهوری اسلامی ، به جای دامنزدن به اختلافات گروهی و حزبی ، به رفع مشکلاتی برآیند که قابل حل اند.
,
**صالح براری کارشناش ارشد علومسیاسی
]
ارسال دیدگاه