به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از طنین یاس: زنان ایرانی در جنگ تحمیلی هر یک به دلیلی در جنگ حضور داشته و یا حتی بدون آنکه در صحنه نبرد و شهرهای مرزی حاضر باشند، از جنگ تأثیر پذیرفته اند.
,
زنان در طول جنگ تحمیلی تجربیاتی را کسب کرده اند که یکی از این تجربیات تلخ که تمام اعضای خانواده را درگیر خود می کند"هراس از بی حرمتی و تعرض از جانب دشمن و مورد حمله قرار گرفتن از سمت حیوانات درنده" است که در این یادداشت مورد بررسی قرار می گیرد.
, .,
خانواده های جنگ زده، سعی می کنند زنان و کودکان خود را از منطقه جنگی دور کنند. ترس از تجاوز و بی حرمتی به ناموس خانواده، ترسی است که تقریبا در میان همه خانواده ها و مخصوصا در دل همه زنان وجود دارد. تجربه بی حرمت شدن و مورد تعرض قرار گرفتن چیزی است که در کمتر نوشته ای از آن یاد شده است.
حتی برخی از خانواده ها که موفق به مهاجرت نشده یا پیش روی دشمن در خاک خرمشهر زنان و دختران خود را در معرض بی حرمتی می بینند، برای کشتن آنها و جلوگیری از بی حرمت شدن خانواده برنامه ریزی می کنند.
تجربه هراس از تجاوز، تنها خطری نیست که زنان حاضر در صحنه جنگ با آن روبه رو می شوند. شهر جنگ زده حال و هوایی دارد که با شرایط غیر جنگی قابل مقایسه نیست. ترس زنان از سگ های ولگردی است که در سطح شهر رها شده اند. شهر های آبادان و خرمشهر به دلیل کثرت پیکرهای شهدا بوی خون گرفته، لذا باعث تجمع سگ هایی می شود که در نوبت های مختلف به پیکرهای شهدا حمله کرده و آنها را دریده اند.
پس از مدتی حمله سگ ها به افراد زنده نیز به مشکلات افزوده می شود، مانند در حلقه محاصره سگ ها و در مواردی که مارهایی که شهرهای متروک را خانه خود کرده اند از تجربه های است که این زنان با آن دست به گریبان می شوند.
ادامه دارد...
انتهای پیام/خ
خانواده های جنگ زده، سعی می کنند زنان و کودکان خود را از منطقه جنگی دور کنند. ترس از تجاوز و بی حرمتی به ناموس خانواده، ترسی است که تقریبا در میان همه خانواده ها و مخصوصا در دل همه زنان وجود دارد. تجربه بی حرمت شدن و مورد تعرض قرار گرفتن چیزی است که در کمتر نوشته ای از آن یاد شده است.
حتی برخی از خانواده ها که موفق به مهاجرت نشده یا پیش روی دشمن در خاک خرمشهر زنان و دختران خود را در معرض بی حرمتی می بینند، برای کشتن آنها و جلوگیری از بی حرمت شدن خانواده برنامه ریزی می کنند.
تجربه هراس از تجاوز، تنها خطری نیست که زنان حاضر در صحنه جنگ با آن روبه رو می شوند. شهر جنگ زده حال و هوایی دارد که با شرایط غیر جنگی قابل مقایسه نیست. ترس زنان از سگ های ولگردی است که در سطح شهر رها شده اند. شهر های آبادان و خرمشهر به دلیل کثرت پیکرهای شهدا بوی خون گرفته، لذا باعث تجمع سگ هایی می شود که در نوبت های مختلف به پیکرهای شهدا حمله کرده و آنها را دریده اند.
پس از مدتی حمله سگ ها به افراد زنده نیز به مشکلات افزوده می شود، مانند در حلقه محاصره سگ ها و در مواردی که مارهایی که شهرهای متروک را خانه خود کرده اند از تجربه های است که این زنان با آن دست به گریبان می شوند.
ادامه دارد...
انتهای پیام/خ
خانواده های جنگ زده، سعی می کنند زنان و کودکان خود را از منطقه جنگی دور کنند. ترس از تجاوز و بی حرمتی به ناموس خانواده، ترسی است که تقریبا در میان همه خانواده ها و مخصوصا در دل همه زنان وجود دارد. تجربه بی حرمت شدن و مورد تعرض قرار گرفتن چیزی است که در کمتر نوشته ای از آن یاد شده است.
حتی برخی از خانواده ها که موفق به مهاجرت نشده یا پیش روی دشمن در خاک خرمشهر زنان و دختران خود را در معرض بی حرمتی می بینند، برای کشتن آنها و جلوگیری از بی حرمت شدن خانواده برنامه ریزی می کنند.
تجربه هراس از تجاوز، تنها خطری نیست که زنان حاضر در صحنه جنگ با آن روبه رو می شوند. شهر جنگ زده حال و هوایی دارد که با شرایط غیر جنگی قابل مقایسه نیست. ترس زنان از سگ های ولگردی است که در سطح شهر رها شده اند. شهر های آبادان و خرمشهر به دلیل کثرت پیکرهای شهدا بوی خون گرفته، لذا باعث تجمع سگ هایی می شود که در نوبت های مختلف به پیکرهای شهدا حمله کرده و آنها را دریده اند.
پس از مدتی حمله سگ ها به افراد زنده نیز به مشکلات افزوده می شود، مانند در حلقه محاصره سگ ها و در مواردی که مارهایی که شهرهای متروک را خانه خود کرده اند از تجربه های است که این زنان با آن دست به گریبان می شوند.
ادامه دارد...
انتهای پیام/خ
خانواده های جنگ زده، سعی می کنند زنان و کودکان خود را از منطقه جنگی دور کنند. ترس از تجاوز و بی حرمتی به ناموس خانواده، ترسی است که تقریبا در میان همه خانواده ها و مخصوصا در دل همه زنان وجود دارد. تجربه بی حرمت شدن و مورد تعرض قرار گرفتن چیزی است که در کمتر نوشته ای از آن یاد شده است.
حتی برخی از خانواده ها که موفق به مهاجرت نشده یا پیش روی دشمن در خاک خرمشهر زنان و دختران خود را در معرض بی حرمتی می بینند، برای کشتن آنها و جلوگیری از بی حرمت شدن خانواده برنامه ریزی می کنند.
تجربه هراس از تجاوز، تنها خطری نیست که زنان حاضر در صحنه جنگ با آن روبه رو می شوند. شهر جنگ زده حال و هوایی دارد که با شرایط غیر جنگی قابل مقایسه نیست. ترس زنان از سگ های ولگردی است که در سطح شهر رها شده اند. شهر های آبادان و خرمشهر به دلیل کثرت پیکرهای شهدا بوی خون گرفته، لذا باعث تجمع سگ هایی می شود که در نوبت های مختلف به پیکرهای شهدا حمله کرده و آنها را دریده اند.
پس از مدتی حمله سگ ها به افراد زنده نیز به مشکلات افزوده می شود، مانند در حلقه محاصره سگ ها و در مواردی که مارهایی که شهرهای متروک را خانه خود کرده اند از تجربه های است که این زنان با آن دست به گریبان می شوند.
ادامه دارد...
انتهای پیام/خ
,
خانواده های جنگ زده، سعی می کنند زنان و کودکان خود را از منطقه جنگی دور کنند. ترس از تجاوز و بی حرمتی به ناموس خانواده، ترسی است که تقریبا در میان همه خانواده ها و مخصوصا در دل همه زنان وجود دارد. تجربه بی حرمت شدن و مورد تعرض قرار گرفتن چیزی است که در کمتر نوشته ای از آن یاد شده است.
, تجربه بی حرمت شدن و مورد تعرض قرار گرفتن چیزی است که در کمتر نوشته ای از آن یاد شده است.,,
حتی برخی از خانواده ها که موفق به مهاجرت نشده یا پیش روی دشمن در خاک خرمشهر زنان و دختران خود را در معرض بی حرمتی می بینند، برای کشتن آنها و جلوگیری از بی حرمت شدن خانواده برنامه ریزی می کنند.
,,
تجربه هراس از تجاوز، تنها خطری نیست که زنان حاضر در صحنه جنگ با آن روبه رو می شوند. شهر جنگ زده حال و هوایی دارد که با شرایط غیر جنگی قابل مقایسه نیست. ترس زنان از سگ های ولگردی است که در سطح شهر رها شده اند. شهر های آبادان و خرمشهر به دلیل کثرت پیکرهای شهدا بوی خون گرفته، لذا باعث تجمع سگ هایی می شود که در نوبت های مختلف به پیکرهای شهدا حمله کرده و آنها را دریده اند.
,,
پس از مدتی حمله سگ ها به افراد زنده نیز به مشکلات افزوده می شود، مانند در حلقه محاصره سگ ها و در مواردی که مارهایی که شهرهای متروک را خانه خود کرده اند از تجربه های است که این زنان با آن دست به گریبان می شوند.
,,
ادامه دارد...
,,
انتهای پیام/خ
,]
ارسال دیدگاه