نبود دو پا مرا از پهلوانی در ورزش زورخانه ای باز نداشت
عبدالرضا زمانی که متوجه شد که دو پایش را از دست داده ، روحیه اش را نباخت و با امید به خداوند فصل جدیدی از زندگی خود را شروع کرد و در ورزش زورخانه ای مقام اول کشوری را از آن خود کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کرمان1400؛ این روزها هفته دفاع مقدس بهانه ای شده برای ما تا در صدد این باشیم که پیمان دوباره ببندیم با غیورمردان ۸ سال دفاع مقدس، آنان که رفتند جایشان بسیار سبز و لاله گون و آنان که ماندند الگویی از ۸ سال مقاومت هستند که باید قدرشان را بدانیم و از گوهر حضورشان حداکثر استفاده را بنماییم تا این امر باعث نشود که آن دوران طلایی که منجر به امنیت امروز ما شده به فراموشی سپرده شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کرمان1400,وقتی به زورخانه ذوالفقار در مجموعه ورزشی تفریحی مجتمع امام خمینی(ره)، رسیدیم منتظر ماندم که ببینم آن جانباز ۷۰ درصد کیست که به عنوان یک الگو و قهرمان در گود زورخانه ادعای پهلوانی می کند.
,نامش عبدالرضا دامغانی است شخصیت بسیار ساده ، چنان محکم و استوار ایستاده بود که یک صدم هم به ذهنم خطور نکرد که جانباز مورد نظر اوست.
,آخر با دو پای مصنوعی چنان راه می رفت انگار که اعضای بدن خودش است.به رخت کن رفت و لباس سنتی پهلوانی را پوشید و وقتی آمد باز هم باورم نمی شد تا اینکه وقتی با دقت زیاد به پاهایش نگاه کردم تازه متوجه مصنوعی بودن آنها شدم.
,واقعا شایسته پهلوانی بود او قبلا پهلوان ۸ سال مقاومت شده بود و هم اکنون پهلوان گود زورخانه ای ذوالفقار بود.
,عبدالرضا دامغانی را کمتر کسی می شناسد چون آنان گمنامند ما باید بدنبالشان باشیم به حقیقت آنان قهرمانان شهر و کشورمانند و می توانند الگویی درس آموز برای جوانان امروز باشند.
,
, 
, ابتدا در جمع خبرنگاران با تواضع نشست و با یادآوری آن زمان مقاومت و ایثار و گرامی داشت هفته دفاع مقدس اظهار داشت: آن زمان که به جبهه اعزام شدم سال ۶۴ بود که ۱۹ سال بیش نداشتم و آن زمان عضو جهاد سازندگی بودم.
,عبدالرضا داوطلبانه به نیروهای جهاد رزمی و گردان خیبر لشکر ثارالله می پیوندد.
,او می گوید هدف از رفتن به جبهه دفاع از اسلام ، میهن و لبیک به ندای رهبرم در کنار هزاران جوان پرشور و شیدای امام خمینی (ره) بوده است.
,در عملیات های کربلای ۴ و ۵ شرکت می کند که متاسفانه در عملیات کربلای ۵ از ناحیه هر دو پا مجروح شده و مورد اصابت ترکش قرار می گیرد ، پای راستش در همان جا قطع می شود ولی بعد از اعزام به بیمارستان اصفهان و ۱۸ روز اقامت در آنجا ، پای چپش را مجبور می شوند قطع نمایند.
,عبدالرضا زمانی که متوجه می شود از ناحیه دو پا محروم شده و دیگر پایی ندارد ابتدا کمی غمزده می شود ولی روحیه خودش را از دست نمی دهد و این را بهانه ای می داند برای زندگی مجدد، آری او تصمیم می گیرد فصل جدیدی از زندگی دوباره خود را آغاز کند.
,آری او یک پهلوان میدان جنگ بود و از این مسابقه سرافراز بیرون آمده بود ، به پاهایش به عنوان یک مشکل نگاه نمی کرد و نگذاشت این مورد او را نا امید کند.
,چون می دانست ناامیدی گناه بزرگی است و می تواند به مرور زمان او را از پای درآورد.
,او ابتدا راه رفتن را با عصا و ویلچر شروع می کند ، بدنبال پای مصنوعی می رود طبق گفته خودش حرکت کردن با پاهایی که با گچ برایم ساخته بودند ابتدا بسیار سخت و مشکل بود و حتی گاهی اوقات باعث می شد به زمین بخورم و این امر باعث ناراحتی اطرافیانم می شد، آنها به حالم گریه و دلسوزی می کردند ، از کارشان ناراحت شدم و به آنها ایراد گرفتم و گفتم که افتادن کسی که دو پا ندارد عیبی ندارد وعادیست ولی اگر شما با پاهای سالم بیفتید ناراحتی و غم و گریه دارد. پس مواظب باشید که آن روز فرا نرسد.
,بالاخره شش ماه طول کشید تا پاهای مصنوعی ام آماده شود و تا آن زمان از عصا و تکیه بر چوب استفاده می کردم هرگز نگذاشتم این معضل و مشکل باعث منزوی شدن در زندگی ام شود، لذا با همه سختی ها کنار می آمدم و بخاطر همین ، کار در جهاد را ادامه دادم و همزمان با آن وارد دانشگاه شدم و در رشته علوم اقتصادی ادامه تحصیل دادم و توانستم لیسانس بگیرم و در بخش آموزش جهاد نیز مشغول به کار شوم.
,مسئول کمیته ورزشی ایثارگران هیات ورزشهای پهلوانی و زورخانهای کرمان از ازدواجش در سال ۶۸ می گوید و ادامه می دهد زمانی که با همسرم آشنا شدم او را شخصیتی مناسب دانستم او نیز مرا هرگز نمی شناخت و حتی نمی دانست که جانباز چه کسی است و چه مشکلاتی دارد و خواهد داشت با این همه مرا با تمام مشکلاتم پسندید و با من ازدواج کرد.
,دامغانی از فعالیت امروزش برایمان گفت: در برنامه های ورزشی بنیاد شهید مرتب شرکت می کردم و کم کم به ورزش زورخانه ای علاقمند شدم و سعی کردم زندگی خودم را در این ورزش وقف نمایم.
,چون مولایم علی را در این ورزش می یابم و ضرب ونوای گرم مرشد و مردانی که در گود هستند مرا بیشتر مجذوب این ورزش باستانی می کند.
,او ادامه می دهد من از طریق مسئول مددکاری بنیاد شهید به این زورخانه آمدم و حدود دو سال است که در این زورخانه ورزش می کنم و در مسابقات متفاوت کشوری نیز شرکت کرده و حائز مقام و مدال شده ام.
,پهلوان ۸ سال دفاع مقدس به کسب موفقیت های ورزشی خود اشاره می کند و می گوید: در سال ۱۳۹۰ در مسابقات انتخابی تیم ملی پارازورخانه کشور شرکت کردم و مقام سوم را به دست آوردم و در سال ۱۳۹۱ نیز در مسابقات قهرمان کشوری در رشته کباده توانستم مقام اول را از آن خود کنم که این امر مایه مباحات و سرافرازی زورخانه امان بود.
,این ورزشکار زورخانه ای با مردانی همچون خود نیز صحبتهایی دارد از جمله اینکه ؛ کسانی که چه در زمان جنگ و یا در حال حاضر دچار صانحه شده و از ناحیه دو پا و حتی یک پا آسیب دیده اند نباید ناامید شوند و خود را شخصی بدانند که دیگر از زندگی و دنیا عقب مانده اند و دیگر به درد هیچ کاری نمی خورند که این مسئله باعث می شود او روحیه اش را ببازد و منزوی شود.
,بلکه باید امید به خدا و آینده داشته باشد وقتی امید در او شکوفا شود حتما می تواند با اراده آهنین بر هر مشکلی فائق آید و حتی احساس کمبود پا هم نکند.
,پس من می گویم شما می توانید در این رشته باستانی زورخانه ای با توکل به خدا و توسل به مولایمان علی (ع) پهلوان شوید و مدال آور زندگی و ورزش خواهید شد . پس از همین امروز درهای این زورخانه به روی تمامی شما عزیزان و پهلوانان آینده باز است.
,
, 
,
, 
, سپس در انتها برای نمایش پهلوانیش و امید به خالق یکتایش به وسط گود رفت و با احترام از استاد خود رخصت خواست و شروع به ورزش کرد، شاید باورتان نشود موقعی که به گود رفت و دو میل بزرگ برداشت و شروع به میل زدن کرد و یا زمانی که با دو پای مصنوعی شنا می رفت، چرخ می زد و یا زمانی که کباده آهنین و چند کیلویی را برداشت و ورزش می کرد اشک در چشمانم حلقه زد و به امید داشتن به خدا پی بردم و دانستم که اگر کسی به او امید داشته باشد او نیز دست بنده اش را می گیرد و او را تنها نمی گذارد. او واقعا شایسته پهلوانی بود ، مولایش علی (ع) همیشه یار و مددرسانش باشد.
,عبدالرضا دامغانی در پایان از حمایت های جلال رشید زاده دبیر هیئت ورزش های پهلوانی و زورخانه ای قدردانی کرد همچنین از ایشان بخاطر راه اندازی سانس ویژه جانبازان در زورخانه ذوالفقار در مجموعه ورزشی تفریحی مجتمع امام خمینی(ره) مجددا تقدیر و سپاسگزاری کرد.
,این پهلوان زورخانه ای نیز به ۳ جانباز ۷۰ درصد، ۷ جانباز زیر ۷۰ درصد، ۳ فرزند شهید و ۴ فرزند جانباز که عضو این زورخانه هستند اشاره کرد.
,
, 
, انتهای پبام/ه
]
ارسال دیدگاه