تلاش مخالفان برای سرنگونی دولت صربستان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایرنا؛ احزاب مخالف در صربستان که از حمایت قشر گسترده ای از مردم برخوردار نیستند دولت کنونی این کشور را به سلب آزادی رسانه ها و نبودن آزادی بیان و بی کفایتی در اداره کشور متهم کرده اند.

مخالفین دولت و رئیس جمهور صربستان از حدود 4 ماه پیش هر هفته با برگزاری تظاهرات ضد دولتی با عنوان «یک از 5 میلیون» خواهان برکناری رئیس جمهوری و برگزاری انتخابات در تمامی سطوح هستند.

احزاب مخالف در صربستان مدعی هستند که رسانه های خبری به ویژه رادیو تلویزیون دولتی این کشور بطور یک جانبه عمل می کنند.

احزاب مخالف رئیس جمهوری و دولت صربستان این هفته نیز با برپایی تظاهرات ضددولتی و راهپیمایی در خیابان های مرکزی شهر بلگراد پایتخت این کشور، خواستار کناره گیری آلکساندر ووچیچ رئیس جمهوری و دولت و اعلام زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی شدند.

شرکت کنندگان در هفدهمین تظاهرات ضد دولتی که شامگاه شنبه 10 فروردین در بلگراد پایتخت صربستان برگزار شد، خواستار برگزاری انتخابات عادلانه و آزاد، آزادی رسانه های خبری 6 تا 9 ماه قبل از انتخابات و برکناری مقامات ارشد دولتی شدند.

اولین تظاهرات ضد دولتی علیه رئیس جمهوری صربستان در 8 دسامبر 2018 بخاطر حمله به رهبر چپ صربستان در بلگراد آغاز گردید.

نمایندگان احزاب مخالف همچنین در تظاهرات و راهپیمایی های مختلف در بلگراد و دیگر شهرهای صربستان هشدار دادند که اگر شرایط تظاهرکنندگان برای استعفای رئیس جمهوری و برگزاری انتخابات در تمامی سطوح به زودی برآورده نشود، تظاهرات گسترده ای در تاریخ (13 آوریل/ 24 فروردین ماه) در بلگراد برگزار خواهند کرد که مخالفان از تمامی شهرهای صربستان در آن شرکت خواهند کرد.

تظاهرات اعضا و هواداران احزاب اپوزیسیون در دو هفته پیش با تلاش برای وارد شدن به ساختمانن تلویزیون دولتی در بلگراد و همچنین ساختمان ریاست جمهوری، به اوج رسید.

مخالفین با این ادعا که رسانه های جمعی در صربستان بطور یکجانبه اقدام می کنند، رئیس جمهوری را به در اختیار گرفتن رسانه های خبری متهم کردند.

این در حالیست که آلکساندر ووچیچ رئیس جمهور صربستان این اتهامات را رد کرده است.

رئیس جمهور صربستان که رهبر حزب حاکم «پیشرو» است، اخیرا با اشاره به احتمال برگزاری انتخابات پارلمانی زود هنگام، گفت که مخالفین حتی در انتخابات محلی گذشته نیز موفقیتی به دست نیاورده و از حمایت شهروندان برخوردار نبوده و به فکر مردم نیستند.

در صورتی برگزاری انتخابات در تمامی حوزه ها چه به صورت عادی و یا زودهنگام در صربستان، با توجه به حمایت اکثریت مردم از رئیس جمهوری کنونی و همچنین روند پیشرفت های اقتصادی و رفاهی، می توان پیش بینی کرد که درصد پیروزی حزب حاکم «پیشرو» بسیار بالا خواهد بود.

هر چند احزاب مخالف صربستان برای سرنگونی حزب حاکم پیشرو از طریق برگزاری تظاهرات تلاش می کنند، اما با توجه به برخوردار نبودن از حمایت قشر کثیری از مردم، در حال حاضر نمی توانند به پیروزی خود امید زیادی ببندند.

جمعیت صربستان که از لحاظ جغرافیایی در شبه جزیره بالکان و در بخش جنوب شرقی اروپا قرار دارد و در واقع آسیا و اروپا را به هم ارتباط می دهد، بر اساس سرشماری نفوس در سال 2011 بالغ بر هفت میلیون و 565 هزار و 761 نفر بوده و مساحت آن 88 هزار و 407 کیلومتر مربع می باشد.

** انقلاب 5 اکتبر سال 2000 در صربستان

سرنگونی اسلوبودان میلوشویچ رئیس جمهور یوگسلاوی در 5 اکتبر سال 2000 رخ داد ، درست پس از برگزاری انتخابات در تمامی سطوح در تاریخ 24 سپتامبر همین سال اتفاق افتاد.

در واقع 5 اکتبر در صربستان به عنوان برقراری نظامی دمکراسی و دمکراتیکی در صربستان در نزد مردم این کشور خاطره ای فرامنوش نشدنی است.

میلوشویچ به اتهام جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت در جنگ داخلی یوگسلاوی از جمله کشتار مسلمانان در سربرنیتسا از طرف دادگاه بین المللی جنایات جنگی در یوگسلاوی سابق متهم شده بود و در سال 2005 نیز در بازداشتگاه این دادگاه درگذشت.

او از رهبران ملی گرای صرب بود و اروپایی ها این ملی گرایی را برای اروپا خطرناک می‌دانستند.

در آستانه انتخابات سال 2000 در صربستان، مخالفان با حمایت‌های مستقیم خارجی متمرکز شده با یک هدف مشترک که آن هدف سرنگونی میلوشویچ بود با یکدیگر ائتلاف کردند و فردی به نام وویسلاو کوشتونیتسا رهبر حزب دمکراتیک صربستان را به عنوان نامزد خود در مقابل میلوشویچ در انتخابات ریاست جمهوری در آن زمان معرفی کردند.

تبلیغات انتخاباتی حدود 2 ماه طول کشید که در این مدت بین حزب حاکم یعنی حزب میلوشویچ با احزاب مخالف تنش های زیادی در کشور روز به روز در حال افزایش بود.

سرانجام انتخابات در 24 سپتامبر برگزار شد و در حالی که مخالفان ادعای پیروزی نامزد خود در مقابل میلوشویچ داشتند، کمیسیون انتخابات اعلام کرد که هیچکدام از 2 نامزد اصلی نتوانسته‌اند بیش از نیمی از آرا را کسب کنند وبه همین دلیل انتخابات به دور دوم کشیده شده‌ بود.

مخالفان رژیم میلوشویچ نتیجه انتخابات را نپذیرفتند. اعتراض‌های مردم بلافاصله شروع که آغاز گر سرنگونی رژیم میلوشیوچ بود و این اعتراضات مردم بر علیه رژیم تا 5 اکتبر همان سال ادامه یافت.
تظاهرات کنندگان در روز 5 اکتبر به بلگراد رسیدند و ساختمان‌های دولتی را تصرف کردند. پلیس مقاومت زیادی نشان نداد و این وضعیت پایان فعالیت دولت میلوشویچ را رقم زد و مخالفان حکومت را در دست گرفتند.

انتهای پیام /