محله های محروم شده:

زینال آباد جزئی از باغ شهر ایران است +تصاویر

اینبار سراغ زینال آباد یکی دیگر از محلات حاشیه شهر رفته و سراغ حال و روز زندگی مردمانی را گرفته ایم که با سر و صدای قطار و گرد و خاک و بوی تعفن همسایه شده اند.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از رصد مراغه، با توجه به درخواست زیاد اهالی محله زینال آباد از پایگاه اطلاع رسانی رصد مراغه مبنی بر انعکاس خبر مشکلات محله زینال آباد و همچنین رسالت خبری مان که همیشه سعی کرده ایم صدای قشر ضعیف و محروم جامعه را به گوش مسئولان برسانیم این بار بر آن شدیم تا با رفتن به محله زینال آباد، از نزدیک شاهد مشکلات این محله محروم باشیم.

, شبکه اطلاع رسانی دانا, رصد مراغه,

همینکه می خواهیم وارد محله زینال آباد شویم صدای بلند و نه چندان خوش آیند قطار توجه ما را به خود جلب می کند. قطاری که همیشه جان اهالی مناطق حاشیه نشین شهر ما را تهدید می کند و بارها سبب از دست دادند جان کودکان و مردمان اهالی این مناطق شده است.

سالهاست که صدای سوت قطار و سرو صدای حرکت آن روی ریل های آهنی شب و روز خواب و استراحت را از سر اهالی پهرآباد و زینال آباد و شهرک امیر کبیر (میکائیل آباد) و عشرت آباد و انزاب می پراند اما دریغ از کوچکترین توجه. اگر نمی توان ریل را به خارج از شهر کشید می توان که حصاری بر آن نهاد!

می ایستیم تا قطار رد شود و بعد از چند دقیقه معطْلی که وارد محله می شویم متوجه چیز عجیبی می شویم انگار اینجا جزئی از باغ شهر ایران، پایتخت نجوم ایران، شهر تاریخی مراغه نیست!

راه خاکی زینال آباد حقیقتی است که ما را متعجب و نگران از بی تفاوتی های چندین ساله مسئولین می کند. با گفتن این جمله به همکارم چشمانم را به سوی راه بدون آسفالت زینال آباد دوخته و از ماشین پیاده شده و چند قدمی را پیاده در آنجا طی می کنم.

عجب صبری خدا دارد. یاد آن حدیث قدسی می افتم که می فرماید خداوند در روز قیامت از بندگان فقیر خود عذرخواهی کرد.

اما عذر خواهی کسانی هم که مسئولیتی در نظام اسلامی دارند و شاید یکبار هم این منطقه را ندیده اند پیش خداوند پذیرفته خواهد بود؟ زیرا که کم کاری هم نباشد قطعا سهل انگاری که هست. بی توجهی که هست.

سوار ماشین می شویم و از وسط محله با سرعت کم رد می شویم به ته محله که می رسیم فاضلاب روُ باز زینال آباد لنز دوربین همکارم را به خودش جلب می کند.

این راه به کجا میره؟ به انزاب؟

با پرسیدن جمله ایی از پیر مرد ریش سفیدی که ظاهرا نیز اهالی این محل است به طرف محله انزاب حرکت می کنیم و همچنان چشمانمان به راه خاکی زینال آباد هست و تعجب و ناراحتی که ناخودآگاه بر چهره انسان می نشیند.

همکارم با پرسیدن دلیل نیشخندم مرا به خودم می آورد.

می گویم هیچ. از آبادی محله ای چسبیده به بیخ گوش شهر فقط راه خاکی معنا دارد و دیگر هیچ ...

هر چه قدر بگوئیم فقرا صاحبان این انقلاب هستند، فقرا آبروی این نظام هستند انگار کار صواب فقط در خود شهر است نه در حومه و کسی گوش شنیدن این حرفهای ناراحت کننده را ندارد.

برای مسئولان و منسوبان مسئولان عزیز عرض میکنیم ما هم می خواهیم جلوه زیبای شهر را انعکاس دهیم و دنیا همه ما را خوب بداند، پایتخت نجوم بداند – البته با رصد خانه معلوم الحالمان – باغ شهر ایران بنامد اما درد اجازه نمی دهد. درد کسانی که اسمشان اینجاست اما حقشان اینجا نیست!