اولین بانوی راننده پایه یک کرمان از مشکلاتش میگوید؛
سختی کار به رانندگان تعلق نمیگیرد/ جادهها ایمن نیستند
اولین بانو راننده پایه کرمان گفت: حقوق و مزایا برای رانندگان کم است و متاسفانه سختی کار به آنان تعلق نمیگیرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از راه آرمان؛ از 26 آذر تا اول دیماه هفته "حمل و نقل و رانندگان" نام گذاری شده است به همین دلیل به پایانه "آدینه" برای تهیه گزارش رفتم، اتوبوسها یکی پس از دیگری وارد پارکینگ شده یا از ترمینال خارج میشوند. با عبور از چهرهها و صداهای متعددی که ساعت سفر خود را به عابران گوشزد میکنند، بانوی راننده اتوبوس را می بینم که خود را آماده سفر میکند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, راه آرمان,
, «فرشته پوراسماعیلی» مادر، همسر و از رانندگان این پایانه است که قدم در حرفهای مردانه گذاشته و با وجود سختیهای زیاد در کار خود موفق هم هست.
,دو دختر 23 و 12 ساله دارد، به گفته خودش یکی دانشجوی تهران است و دیگری دانش آموزی است که در کرمان تحصیل می کند.
,به همین دلیل خط کرمان ـ تهران را انتخاب کرده است می گوید یکی دو روز تهران پیش دختر دانشجویم هستم و یکی دو روز هم کرمان هستم.
,از وی می خواهم تا از چگونگی گرایش به این شغل برایمان بگوید، در پاسخ می افزاید: همسر، پدر و برادرانم راننده هستند و این شغل به طور ارثی به من رسیده است.
,اولین خانمی که در استان کرمان توانست کارت هوشمند و دفترچه دریافت کند من بودم، سال 89 گواهینامه پایه یک خود را دریافت و سال 90 به طور رسمی کار خود را آغاز کردم، دوسال اول کارم را با همسرم کار میکردم ولی همسرم بیشتر سرویس دربستی دارد که رفت و برگشتش چند روز طول میکشد و چون دو دختر دارم، برایم سخت بود که همراه شوهرم بروم و فرزندانم تنها بمانند. به همین خاطر کارمان را از هم جدا کردیم و از آن به بعد من فعالیت خود را در تعاونی ١٥ شروع کردم.
,در اوایل کار آقایان و مسافران با رانندگی من زیاد موافق نبودند و حتی یادم هستم با همسرم کار می کردم به مرز مهران رسیدیم ، وقتی پلیس من را پشت فرمان دید خیلی تعجب کرد ولی بعد از رویت کردن گواهینامه و مدارک، با لبخند خدا قوت گفت.
,او که هشت سال است راننده جادههاست، دو سالی را هم در خط کرمان- کرج کار کرده و حالا دو سالی است که در خط کرمان- تهران مشغول به کار است.
,از وی سوال می کنم آیا تاکنون در مسیر جاده به مشکلی از جمله تصادف و یا ترکیدن لاستیک و مسائلی از این دست برخورد کرده است که در پاسخ می گوید: خدا را شکر تا کنون تجربه هیچ تصادفی نداشته ام.
,پور اسماعیلی ادامه می دهد: من شیفت 2 را انتخاب کردم یعنی از ساعت 1 الی 2 نصف شب رانندگی می کنم، زمانی که همه مسافران به خواب هستند و وقتی آفتاب طلوع می کند و زمانی که مسافران بیدار می شوند آنها را با حضور خود در پشت فرمان سورپرایز می کنم.
,یادم هست یکبار در مسیر برف زیادی باریده بود و جاده لغزنده بود من هم برای اینکه با احتیاط رانندگی می کردم نماز صبح دیر به مقصد رسیدیم و مسافرین به جای اینکه از من تشکر کنند و خدا قوت بگویند معترض بودند که چرا دیر رسیدیم، در حالی که می توانستم سرعت را بالا ببرم و خدای ناکرده دچار مشکل شویم اما جانب احتیاط را درنظر گرفتم زیرا همیشه در چنین مواقعی می گویم که جان مسافرین برای من از همه چیز مهم تر است.
,از وی سوال می کنم زمانی که در جاده اتوبوس دچار مشکل می شود و لاستیک پنچر می شود آیا کاری از دست شما بر می آید در پاسخ می گوید: اگر اتوبوس خراب شود، بعضی کارها از دست خودشان برمیآید، اما درست کردن بعضی خرابیها حتی از عهده یک مرد هم برنمیآید و نیاز به کمک چند نفر دارد.
,هرچند که هوشمند شدن اتوبوسها به رانندهها کمک زیادی کرده و هر نقطه از اتوبوس که خرابی یا مشکلی داشته باشد، هشدار میدهد.
,آیا ایام عید و مناسبت های مخصوص در کنار خانواده هستید؟ متاسفانه نه، یا در مسیر هستم، یا تهران و یا کرمان و همسرم نیز همینطور به همین دلیل زیاد نمی توانیم همه خانواده با هم باشیم.
,وقتی از او می خواهم تا از مشکلاتش برایمان بگوید، در ابتدا کمی مکث می کند و سپس می گوید بارها صحبت هایم را از طریق روزنامه ها، خبرگزاری ها و حتی رسانه ملی به گوش مسئولان رسانده ام اما متاسفانه در این رابطه تاکنون گوش شنوایی ندیده ام.
,حقوق و مزایا برای رانندگان کم است و متاسفانه سختی کار به آنان تعلق نمی گیرد از مسئولان درخواست می کنم به جای اینکه با اتومبیل خارجی و یا هواپیما به این طرف و آن طرف سفر می کنند لطف کنند برای یکبار هم شده با اتومبیل معمولی در جاده های کشور سفر کنند آن وقت متوجه می شوند که ما رانندگان چه می گوییم اکثر جاده ها از آسفالت استاندارد برخوردار نبوده و ایمن نیستند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه