آخرین اخبار از زندگی حرفهای و شخصی انوشیروانی/
رقیب قویترین مرد جهان از اردبیل میآید
نایب قهرمان دسته فوق سنگین المپیک 2012 لندن، این روزها سخت تلاش می کند تا بار دیگر ناملایمات را تاب بیاورد و دوباره بایستد؛ بایستد برای قهرمان شدن...[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سبلانه، نایب قهرمان دسته فوق سنگین المپیک 2012 لندن که اوایل امسال با نظر پزشکان اردوی تیم ملی را ترک کرد، پیشتر، دو باری وزنهبرداری را کنار گذاشته، اما هر بار با انگیزهای قویتر دوباره دست به وزنه شده است، درست مثل این روزها که سخت تلاش می کند تا بار دیگر ناملایمات را تاب بیاورد و دوباره بایستد؛ بایستد برای قهرمان شدن، برای مدال المپیکی دیگر.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سبلانه,دارنده مدال نقره رقابتهای جهانی 2011، اوایل سال 93 به دلیل بیماری دیابت و فشار خون بالا با تشخیص پزشکان و نظر کادر فنی اردوی تیم ملی وزنه برداری بزرگسالان را ترک کرد؛ وی که برای بر طرف شدن بیماریاش باید تا پایان سال صبر میکرد، امروز در گفتگو با خبرنگار سبلانه درباره بازگشتاش به دنیای وزنه برداری گفت: آذر ماه امسال مشخص می شود که من دوباره دست به وزنه می شوم یانه؟
,نایب قهرمان المپیک لندن، همچنین حال و روز این روزهای ورزش اردبیل را رو به جلو می داند و معتقد است کم کم دارد زیر ساخت های ورزشی این استان فراهم می شود اما همچنان قهرمانان ورزشی اردبیل در گمنامی، زندگی سپری می کنند.
,وی که در حال حاضر مربی سالن ورزشی شهدای آموزش و پرورش استان اردبیل است از مسئولین ورزشی اردبیل خواست تا فکری اساسی برای ورزش قهرمانی این استان داشته باشند.
,وی ادامه داد: اگر سراغ سالن های ورزشی اردبیل بروید خواهید دید که ورزشکاران زیادی در آن در حال تمرین نیستند در حالی که موقعی که من نوجوان بودم حداقل 150 تا 200 نفری در سالن های ورزشی اردبیل حضور داشتند.
,وی که معتقد به تشکیل کارگروه تخصصی ورزش و جوانان در استان اردبیل است ادامه داد: متاسفانه این روزها توجه خانواده های اردبیلی به ورزش کمرنگتر شده و باید در این زمینه هم چاره اندیشی کرد.
,,
26 مهرماه روز تربیت بدنی و ورزش است، به همین بهانه گفتگوی تفصیلی سبلانه، با "سجاد انوشیروانی" قهرمان اردبیلی المپیک 2012 لندن، با عنوان "ماجرای مخفی کردن ساک ورزشی قهرمان المپیک در بقالی سرکوچه" که در شهریور سال 91 در دفتر پایگاه خبری تحلیلی سبلانه انجام شده است بازنشر می شود.
, سبلانه, سبلانه, "ماجرای مخفی کردن ساک ورزشی قهرمان المپیک در بقالی سرکوچه, ,,
"نمی شود" و "نمی توانم" برایش هیچ معنایی ندارد؛ معتقد است هر نشدنی را می توان با توکل به خدا و صبر و تلاش شدنی کرد، تا حالا نومید نشده می گوید وقتی من وجودی هستم که روح خدا درآن دمیده شده است نباید لحظه ای هم ناامید شوم، باید همواره تلاش کرد...
, "نمی شود" و "نمی توانم" برایش هیچ معنایی ندارد؛ معتقد است هر نشدنی را می توان با توکل به خدا و صبر و تلاش شدنی کرد، تا حالا نومید نشده می گوید وقتی من وجودی هستم که روح خدا درآن دمیده شده است نباید لحظه ای هم ناامید شوم، باید همواره تلاش کرد...,,
جوانی برومند با اراده پولادین، استوار همچون قله سبلان؛ مصمم وبا اراده حرف می زند؛ روح پهلوانی و علاقه زیادش به وزنه برداری او را واداشت تا دور از چشم پدر و مادرش به تمرین وزنه برداری بپردازد.
وقتی دیدمش تصور نمی کردم قهرمان المپیک نهایت آرزویش تحصیل علم باشد می گفت اگر وزنه بردار نمی شدم رشته پزشکی را انتخاب می کردم تا گره گشای مشکلات مردم باشم.
از دردهایی گفت که روحش را می آزرد از اولین مدالی که باعث رضایت پدر و مادرش برای ادامه تمرین رشته وزنه برداری او شد.
سجاد انوشیروانی خوشبخترین انسان را کسی می داند که دست همنوع خود را در لحظات سخت بگیرد و تمام تلاش انسان این باشد که دردی از دردهای جامعه را از پیش رو بردارد نه اینکه دردش، درد نان و مرغ روزانه اش باشد...
از نظرخیلی از مردم شما به همه خواسته تان در دنیا رسیده اید چرا که قهرمانی در المپیک افتخاری بالاست که شما به آن دست یافته اید نظر خودتان چیست؟
خدا همه چیز به من داده و شکرگزاری من قطره ای در مقابل دریا است آرزوی من رسیدن به قله ورزش و تحصیل بود دوست دارم شخصیتی ساده داشته باشم و خدا هیچ وقت با من قهر نکنه. آرزوم این بود که بودنم در جامعه برای خانواده و مردم ننگ نباشه، امیدوارم به جایگاهی دست یابم که مردم به بودنم افتخارکنند دوست دارم شخصیتی باشم که همه دوستش بدارند.
اعضای خانواده شما هم مثل خودتان ورزشکار بودند؟
هیچ یک از اعضای خانواده ام اهل ورزش نبودند و از حضور من در تمرینات وزنه برداری ممانعت می کردند پس از چندین ماه اصرار و پافشاری،مجبور شدم ساک ورزشیام را در بقالی سر کوچه قائم کنم و برای تمرین به سالن بروم و موقعی به خانه برمی گشتم که پدرم منزل نباشه، بالاخره پس از شش ماه تمرین وزنه برداری و کسب اولین مدال طلا در وزن 75 کیلوگرم در مسابقات قهرمانی نوجوانان کشوری پدرم به دلیل علاقه زیادم به این رشته از حضورم در تمرینات جلوگیری نکرد و من این کار رو ادامه دادم. نصیحت های پدرم همواره این بود که در آینده برای خدمت به جامعه و مردم گام بردارم.
دوران بچگی آرزوی ورزشی نداشتم قبل از اینکه وارد دنیای وزنه برداری بشم در تیم هلال احمر اردبیل فوتبال بازی می کردم و فوروارد راست بودم خیلی این ورزش را دوست دارم و الان هم ازعلاقه ام به فوتبال کم نشده اگه یک روزی فرصت کنم تنها رشته ورزشی که دنبال خواهم کرد بازی فوتبال است.
برای اینکه تحصیلات شما به خاطر ورزش حرفه ای آسیب نبیند چگونه برنامه ریزی کردید؟
من از اول برنامه ریزی منظمی داشتم به رغم خستگی ای که داشتم شب ها درس می خواندم اخیرا یک و سال و نیم که شبانه روز در اردو بودم تا حدودی از تحصیل فاصله گرفته ام ، سعی می کنم این کمبود را جبران کنم تا فرد موفقی در زمینه علم و دانش در جامعه باشم. دوران دبیرستان علوم تجربی خوندم خیلی علاقه داشتم پزشک شوم ، اگر مسیر زندگی ام وزنه برداری نبود بهترین رتبه کنکور را قبول می شدم.!!! بعد از المپیک لندن هرشب چهار ساعت مطالعه می کنم و دوست دارم این زمان را به 10 ساعت افزایش بدهم تا به هدف خود وآرزوهای پدر و مادرم جامه عمل بپوشانم.
"نمی شود" و "نمی توانم" برای من هیچ معنایی ندارد ومعتقدم می توان هر نشدنی را با صبر و تلاش شدنی کرد.
خوشبختی را درچه می دانید؟ پول یا چیزهای دیگر؟
خوشبختی از نظر من اینه که یک مرد در دوران نوجوانی و جوانی با کار و تلاش شبانه روزی روی پای خود بایستد و آینده ای روشن برای خودش رقم بزند و مهمتر از همه اینها احترام به پدر و مادر را عامل خوشبختی می دانم؛ بود و نبود پول در خوشبختی معنایی ندارد درموفقیت بنده پول خیلی کم تاثیر داشته خوشبختی اینه که آدم دست همنوع خودش رو به هر طریقی که میتونه بگیره و این معنای کامل انسانیت است و او خوشبخت ترین فرد است، ارزش معنوی مدال برای من خیلی بیشتر از ارزش مادی آن است متکی بودن به پول برای رسیدن به هدف یک استنباط غلط است و این برای یک مرد ننگ است که زمان ازدواج اش فرا برسد و و هیچ چیزی نداشته باشد؛ مرد بودن به کار و تلاش شبانه روزی است جوانان نباید کار رو برای خود ننگ بدانند با توکل به خدا و داشتن نیت پاک و صداقت و ایمان پاک می توان تمام قله ها را فتح کرد؛ در مملکت ما شرایط ازدواج سخت شده و متاسفانه خانواده ها دلیل تاخیر ازدواج فرزندانشان را مشکلات مالی عنوان می کنند سجاد انوشیروانی نمونه بارز کسی است که قبل از خواستگاری نه مدال جهانی و المپیکی داشت و نه پول زیاد، با اراده آهنین به خواستگاری رفتم و به همسرم قول دادم که برای داشتن یک زندگی خوب و آرام تمام تلاشم را خواهم کرد.
ملاک در ازدواج داشتن اخلاق خوب و اعتماد به هم دیگر ودر کنار یکدیگر به خوشبختی رسیدن است دوسال از نامزدم دور بودم تمام شرایطم را قبول کرد و این برای من یک دنیا ارزش دارد.
آیاانوشیروانی امروزکه قهرمان المپیک است با انوشیروانی قبل ازالمپیک برای مردم تفاوتی کرده؟ ازشیوه برخورد مردم آیا این را می شود حس کرد این که بیشترتحویلتان بگیرند و ...؟
نسبت به قبل از المپیک جایگاه بالاتری در دل مردم دارم و وجود این مردم بزرگترین نعمت برای بنده بود سجاد انوشیروانی باید این رو برای خودش دیکته کنه که یادش باشه روزی هیچ هم نبوده و الان هم که نایب قهرمان المپیک است فقط از لحاظ عنوان و مدال درجایگاه بسیاربالایی قرار داره ولی باید خودش را پایین تر از مردم ببیند.
انتظارمردم ازشما بسیاربالا رفته چون هم اردبیل ظرفیت بالایی دراین رشته دارد ومسئولیت شما را مضاعف کرده؛ برای ورزش استان چه برنامه ای دارید؟
شرایطی که ورزش استان داره اصلا قابل قبول نیست دوست دارم به ورزش وزنه برداری استان و کشور خدمت کنم یکی از برنامه ریزی های من در آینده مربی گری وزنه برداری است تا در خدمت مردم باشم اما شرایط حاکم بر ورزش استان ما این است که امکانات و سالن و ... فراهم است ولی سوال من این است که تا کنون مربی حرفه ای ساختیم به فکر این بودیم که چرا به جای مربیان با تجربه یه جوان بی تجربه رو سر کار می آوریم آیا پشتوانه ای برای تربیت مربی داریم چرا باید مربی ای که 30 سال تجربه کاری داره کنار بگذاریم و یه جوان بی تجربه را سرکار بیاریم چرا بدنه ورزش استان ما عوض میشه ولی بدنه مربی گری ما عوض نمیشه ؟علتش چیه چرا در سال 91 ذهنیت ورزشکاران ما همانند دهه 50 است ؟ چرا بدنه مربی گری استان ما ضعیف است؟ چرا فرهاد عظیمی وجود داره و کارشناس ارشد ورزشه چرا مدیران ورزش استان ایشان را نفرستادند کلاس مربیگری بین المللی و درجه مربیگری داشته باشه مگه قهرمان آسیا و کشورمان نیست ؟چرا از فرهاد عظیمی ها استفاده مثبت نمی کنیم چرا بهرام جوادی و ایوب بهتاج که الان جزو کسانی هستند که می توانند برای ورزش وزنه برداری استان مثمر ثمر باشند دور از ورزش هستند سال 79 و 80 که وزنه برداری تمرین می کردم تو سه تایم تمرین بالای 200 ورزشکار در رشته وزنه برداری تمرین می کردند در همه رده های سنی استان اردبیل تیم کامل داشت اما الان 20 وزنه بردار نداریم آیا رو به جلو حرکت کردیم! چرا باید به جای پیشرفت، پسرفت کنیم؟
برنامه ریزی در استان فقط فراهم کردن امکانات نیست؛ پول، ورزشکار رو قهرمان ایران نمی کنه الان که رئیس هیئت وزنه برداری عوض میشه و آقای فلانی شده سرپرست ، وقتی از مدیر کل تربیت بدنی استان پرسیدم ایده شما از انتصاب آقای فلانی به عنوان رئیس هیئت وزنه برداری چی بود ؟ گفت که می خواهیم منابع مالی جذب کنه ، افسوس من بر ورزش این مملکت و استان این است که چرا باید مدیران فقط به فکر جذب منابع مالی باشند چرا ما کلاس های مربی گیری داخل استان نداریم چرا بهرام جوادی که در علم وزنه برداری خبره است در دنیای عکاسی فعالیت می کنه علت این است که کسانی به این عرصه ورود پیدا کرده اند و می دانند که با حضور بهرام جوادی در عرصه ورزش جلوی به اصطلاح پیشرفت اونها گرفته می شه کارهایی کردند که بهرام جوادی و ایوب بهتاج فرار کرده اند! ایوب بهتاج مربی بین المللی دو و میدانی و بدنسازی رفته جاهای دیگر تدریس می کنه چرا نباید تو استان خودمان تدریس نکنه چرا ایوب بهتاج و بهرام جوادی از ورزش استان دور هستند؟ مدیران ما از کمبودهایی که ورزش استان ما دارد خیلی دور هستند الان وزنه برداری اردبیل رو با پنجاه تا ورزشکار به من بدهند پول هم نمی خواهم و من رو یک سال از ورزش استان جدا کنند مطمئن باشند،از بین این پنجاه ورزشکار 20 ورزشکار به دنیای حرفه ای وزنه برداری معرفی میکنم سوال من این است که آیا بودجه ای برای ورزش وزنه برداری تخصیص می شود به این رشته تزریق می شود! متاسفانه دغدغه مدیران ورزشی ما این است که بودجه اعزام تیم مسابقات قهرمانی کشور را چطوری تامین کنند با این فکر مشکل ورزش استان حل نمی شود باید برای تک تک ورزشکاران برنامه ریزی شود منابع مالی در قهرمان شدن مورد آخر است نه اولویت اول.
وقتی قهرمان اردبیلی پارالمپیک در رشته وزنه برداری را استقبال میکردید چه حسی داشتید؟
آقای باقری جدی استاد بنده بودند از نظر معنوی از ایشون خیلی چیزها یاد گرفتم خیلی خوشحال بودم (آهی می کشد) و می گوید وقتی ویلچر قهرمان اردبیلی پارالمپیک رو می گیرم عذاب می کشم ، مگه این قهرمان روی ویلچر چه جوری می تونه به کشورش خدمت کنه، زمان جنگ جان خودش را در طبق اخلاص گذاشته و در دفاع از اسلام و دین و وطنش قطع نخاع شده ، جایگاه این قهرمان پیش خداست و ما نمی توانیم برای ایشون جایگاه در نظر بگیریم اینها قهرمانان دوران جنگ بودن که بار دیگر پرچم کشورشان را به اهتزاز در آوردند و الان هم با بدنی ناقص برای کشورشان افتخارمی آفرینند و اجر و پاداش چنین قهرمانان با هیچ چیزی برابری نمی کند و با مادیات نمی توان جایگاه ایشان را ارج نهاد.
سبلانه: چندتا سئوال کوتاه
تاریخ عقد سجاد انوشیروانی: 89/10/03
تاریخ عروسی: 08/19 /91
شغل: دبیر ورزش آموزش و پرورش
رشته تحصیلی مقطع کارشناسی: تربیت بدنی
رشته تحصیلی کارشناسی ارشد: فیزیولوژی ورزش
انوشیروانی، شهریور سال91 وقتی به دفتر سبلانه آمد قرار بود 19 آبان همان سال رخت دامادی بر تن کند، دو سالی از آن روز ها گذشته و این قهرمان حالا صاحب یک دختر است؛ وی
در حال حاضر مربی سالن ورزشی شهدای آموزش و پرورش استان اردبیل است.
انتهای پیام/پ
جوانی برومند با اراده پولادین، استوار همچون قله سبلان؛ مصمم وبا اراده حرف می زند؛ روح پهلوانی و علاقه زیادش به وزنه برداری او را واداشت تا دور از چشم پدر و مادرش به تمرین وزنه برداری بپردازد.
وقتی دیدمش تصور نمی کردم قهرمان المپیک نهایت آرزویش تحصیل علم باشد می گفت اگر وزنه بردار نمی شدم رشته پزشکی را انتخاب می کردم تا گره گشای مشکلات مردم باشم.
از دردهایی گفت که روحش را می آزرد از اولین مدالی که باعث رضایت پدر و مادرش برای ادامه تمرین رشته وزنه برداری او شد.
سجاد انوشیروانی خوشبخترین انسان را کسی می داند که دست همنوع خود را در لحظات سخت بگیرد و تمام تلاش انسان این باشد که دردی از دردهای جامعه را از پیش رو بردارد نه اینکه دردش، درد نان و مرغ روزانه اش باشد...
از نظرخیلی از مردم شما به همه خواسته تان در دنیا رسیده اید چرا که قهرمانی در المپیک افتخاری بالاست که شما به آن دست یافته اید نظر خودتان چیست؟
خدا همه چیز به من داده و شکرگزاری من قطره ای در مقابل دریا است آرزوی من رسیدن به قله ورزش و تحصیل بود دوست دارم شخصیتی ساده داشته باشم و خدا هیچ وقت با من قهر نکنه. آرزوم این بود که بودنم در جامعه برای خانواده و مردم ننگ نباشه، امیدوارم به جایگاهی دست یابم که مردم به بودنم افتخارکنند دوست دارم شخصیتی باشم که همه دوستش بدارند.
اعضای خانواده شما هم مثل خودتان ورزشکار بودند؟
هیچ یک از اعضای خانواده ام اهل ورزش نبودند و از حضور من در تمرینات وزنه برداری ممانعت می کردند پس از چندین ماه اصرار و پافشاری،مجبور شدم ساک ورزشیام را در بقالی سر کوچه قائم کنم و برای تمرین به سالن بروم و موقعی به خانه برمی گشتم که پدرم منزل نباشه، بالاخره پس از شش ماه تمرین وزنه برداری و کسب اولین مدال طلا در وزن 75 کیلوگرم در مسابقات قهرمانی نوجوانان کشوری پدرم به دلیل علاقه زیادم به این رشته از حضورم در تمرینات جلوگیری نکرد و من این کار رو ادامه دادم. نصیحت های پدرم همواره این بود که در آینده برای خدمت به جامعه و مردم گام بردارم.
دوران بچگی آرزوی ورزشی نداشتم قبل از اینکه وارد دنیای وزنه برداری بشم در تیم هلال احمر اردبیل فوتبال بازی می کردم و فوروارد راست بودم خیلی این ورزش را دوست دارم و الان هم ازعلاقه ام به فوتبال کم نشده اگه یک روزی فرصت کنم تنها رشته ورزشی که دنبال خواهم کرد بازی فوتبال است.
برای اینکه تحصیلات شما به خاطر ورزش حرفه ای آسیب نبیند چگونه برنامه ریزی کردید؟
من از اول برنامه ریزی منظمی داشتم به رغم خستگی ای که داشتم شب ها درس می خواندم اخیرا یک و سال و نیم که شبانه روز در اردو بودم تا حدودی از تحصیل فاصله گرفته ام ، سعی می کنم این کمبود را جبران کنم تا فرد موفقی در زمینه علم و دانش در جامعه باشم. دوران دبیرستان علوم تجربی خوندم خیلی علاقه داشتم پزشک شوم ، اگر مسیر زندگی ام وزنه برداری نبود بهترین رتبه کنکور را قبول می شدم.!!! بعد از المپیک لندن هرشب چهار ساعت مطالعه می کنم و دوست دارم این زمان را به 10 ساعت افزایش بدهم تا به هدف خود وآرزوهای پدر و مادرم جامه عمل بپوشانم.
"نمی شود" و "نمی توانم" برای من هیچ معنایی ندارد ومعتقدم می توان هر نشدنی را با صبر و تلاش شدنی کرد.
خوشبختی را درچه می دانید؟ پول یا چیزهای دیگر؟
خوشبختی از نظر من اینه که یک مرد در دوران نوجوانی و جوانی با کار و تلاش شبانه روزی روی پای خود بایستد و آینده ای روشن برای خودش رقم بزند و مهمتر از همه اینها احترام به پدر و مادر را عامل خوشبختی می دانم؛ بود و نبود پول در خوشبختی معنایی ندارد درموفقیت بنده پول خیلی کم تاثیر داشته خوشبختی اینه که آدم دست همنوع خودش رو به هر طریقی که میتونه بگیره و این معنای کامل انسانیت است و او خوشبخت ترین فرد است، ارزش معنوی مدال برای من خیلی بیشتر از ارزش مادی آن است متکی بودن به پول برای رسیدن به هدف یک استنباط غلط است و این برای یک مرد ننگ است که زمان ازدواج اش فرا برسد و و هیچ چیزی نداشته باشد؛ مرد بودن به کار و تلاش شبانه روزی است جوانان نباید کار رو برای خود ننگ بدانند با توکل به خدا و داشتن نیت پاک و صداقت و ایمان پاک می توان تمام قله ها را فتح کرد؛ در مملکت ما شرایط ازدواج سخت شده و متاسفانه خانواده ها دلیل تاخیر ازدواج فرزندانشان را مشکلات مالی عنوان می کنند سجاد انوشیروانی نمونه بارز کسی است که قبل از خواستگاری نه مدال جهانی و المپیکی داشت و نه پول زیاد، با اراده آهنین به خواستگاری رفتم و به همسرم قول دادم که برای داشتن یک زندگی خوب و آرام تمام تلاشم را خواهم کرد.
ملاک در ازدواج داشتن اخلاق خوب و اعتماد به هم دیگر ودر کنار یکدیگر به خوشبختی رسیدن است دوسال از نامزدم دور بودم تمام شرایطم را قبول کرد و این برای من یک دنیا ارزش دارد.
آیاانوشیروانی امروزکه قهرمان المپیک است با انوشیروانی قبل ازالمپیک برای مردم تفاوتی کرده؟ ازشیوه برخورد مردم آیا این را می شود حس کرد این که بیشترتحویلتان بگیرند و ...؟
نسبت به قبل از المپیک جایگاه بالاتری در دل مردم دارم و وجود این مردم بزرگترین نعمت برای بنده بود سجاد انوشیروانی باید این رو برای خودش دیکته کنه که یادش باشه روزی هیچ هم نبوده و الان هم که نایب قهرمان المپیک است فقط از لحاظ عنوان و مدال درجایگاه بسیاربالایی قرار داره ولی باید خودش را پایین تر از مردم ببیند.
انتظارمردم ازشما بسیاربالا رفته چون هم اردبیل ظرفیت بالایی دراین رشته دارد ومسئولیت شما را مضاعف کرده؛ برای ورزش استان چه برنامه ای دارید؟
شرایطی که ورزش استان داره اصلا قابل قبول نیست دوست دارم به ورزش وزنه برداری استان و کشور خدمت کنم یکی از برنامه ریزی های من در آینده مربی گری وزنه برداری است تا در خدمت مردم باشم اما شرایط حاکم بر ورزش استان ما این است که امکانات و سالن و ... فراهم است ولی سوال من این است که تا کنون مربی حرفه ای ساختیم به فکر این بودیم که چرا به جای مربیان با تجربه یه جوان بی تجربه رو سر کار می آوریم آیا پشتوانه ای برای تربیت مربی داریم چرا باید مربی ای که 30 سال تجربه کاری داره کنار بگذاریم و یه جوان بی تجربه را سرکار بیاریم چرا بدنه ورزش استان ما عوض میشه ولی بدنه مربی گری ما عوض نمیشه ؟علتش چیه چرا در سال 91 ذهنیت ورزشکاران ما همانند دهه 50 است ؟ چرا بدنه مربی گری استان ما ضعیف است؟ چرا فرهاد عظیمی وجود داره و کارشناس ارشد ورزشه چرا مدیران ورزش استان ایشان را نفرستادند کلاس مربیگری بین المللی و درجه مربیگری داشته باشه مگه قهرمان آسیا و کشورمان نیست ؟چرا از فرهاد عظیمی ها استفاده مثبت نمی کنیم چرا بهرام جوادی و ایوب بهتاج که الان جزو کسانی هستند که می توانند برای ورزش وزنه برداری استان مثمر ثمر باشند دور از ورزش هستند سال 79 و 80 که وزنه برداری تمرین می کردم تو سه تایم تمرین بالای 200 ورزشکار در رشته وزنه برداری تمرین می کردند در همه رده های سنی استان اردبیل تیم کامل داشت اما الان 20 وزنه بردار نداریم آیا رو به جلو حرکت کردیم! چرا باید به جای پیشرفت، پسرفت کنیم؟
برنامه ریزی در استان فقط فراهم کردن امکانات نیست؛ پول، ورزشکار رو قهرمان ایران نمی کنه الان که رئیس هیئت وزنه برداری عوض میشه و آقای فلانی شده سرپرست ، وقتی از مدیر کل تربیت بدنی استان پرسیدم ایده شما از انتصاب آقای فلانی به عنوان رئیس هیئت وزنه برداری چی بود ؟ گفت که می خواهیم منابع مالی جذب کنه ، افسوس من بر ورزش این مملکت و استان این است که چرا باید مدیران فقط به فکر جذب منابع مالی باشند چرا ما کلاس های مربی گیری داخل استان نداریم چرا بهرام جوادی که در علم وزنه برداری خبره است در دنیای عکاسی فعالیت می کنه علت این است که کسانی به این عرصه ورود پیدا کرده اند و می دانند که با حضور بهرام جوادی در عرصه ورزش جلوی به اصطلاح پیشرفت اونها گرفته می شه کارهایی کردند که بهرام جوادی و ایوب بهتاج فرار کرده اند! ایوب بهتاج مربی بین المللی دو و میدانی و بدنسازی رفته جاهای دیگر تدریس می کنه چرا نباید تو استان خودمان تدریس نکنه چرا ایوب بهتاج و بهرام جوادی از ورزش استان دور هستند؟ مدیران ما از کمبودهایی که ورزش استان ما دارد خیلی دور هستند الان وزنه برداری اردبیل رو با پنجاه تا ورزشکار به من بدهند پول هم نمی خواهم و من رو یک سال از ورزش استان جدا کنند مطمئن باشند،از بین این پنجاه ورزشکار 20 ورزشکار به دنیای حرفه ای وزنه برداری معرفی میکنم سوال من این است که آیا بودجه ای برای ورزش وزنه برداری تخصیص می شود به این رشته تزریق می شود! متاسفانه دغدغه مدیران ورزشی ما این است که بودجه اعزام تیم مسابقات قهرمانی کشور را چطوری تامین کنند با این فکر مشکل ورزش استان حل نمی شود باید برای تک تک ورزشکاران برنامه ریزی شود منابع مالی در قهرمان شدن مورد آخر است نه اولویت اول.
وقتی قهرمان اردبیلی پارالمپیک در رشته وزنه برداری را استقبال میکردید چه حسی داشتید؟
آقای باقری جدی استاد بنده بودند از نظر معنوی از ایشون خیلی چیزها یاد گرفتم خیلی خوشحال بودم (آهی می کشد) و می گوید وقتی ویلچر قهرمان اردبیلی پارالمپیک رو می گیرم عذاب می کشم ، مگه این قهرمان روی ویلچر چه جوری می تونه به کشورش خدمت کنه، زمان جنگ جان خودش را در طبق اخلاص گذاشته و در دفاع از اسلام و دین و وطنش قطع نخاع شده ، جایگاه این قهرمان پیش خداست و ما نمی توانیم برای ایشون جایگاه در نظر بگیریم اینها قهرمانان دوران جنگ بودن که بار دیگر پرچم کشورشان را به اهتزاز در آوردند و الان هم با بدنی ناقص برای کشورشان افتخارمی آفرینند و اجر و پاداش چنین قهرمانان با هیچ چیزی برابری نمی کند و با مادیات نمی توان جایگاه ایشان را ارج نهاد.
سبلانه: چندتا سئوال کوتاه
تاریخ عقد سجاد انوشیروانی: 89/10/03
تاریخ عروسی: 08/19 /91
شغل: دبیر ورزش آموزش و پرورش
رشته تحصیلی مقطع کارشناسی: تربیت بدنی
رشته تحصیلی کارشناسی ارشد: فیزیولوژی ورزش
انوشیروانی، شهریور سال91 وقتی به دفتر سبلانه آمد قرار بود 19 آبان همان سال رخت دامادی بر تن کند، دو سالی از آن روز ها گذشته و این قهرمان حالا صاحب یک دختر است؛ وی
در حال حاضر مربی سالن ورزشی شهدای آموزش و پرورش استان اردبیل است.
انتهای پیام/پ
جوانی برومند با اراده پولادین، استوار همچون قله سبلان؛ مصمم وبا اراده حرف می زند؛ روح پهلوانی و علاقه زیادش به وزنه برداری او را واداشت تا دور از چشم پدر و مادرش به تمرین وزنه برداری بپردازد.
وقتی دیدمش تصور نمی کردم قهرمان المپیک نهایت آرزویش تحصیل علم باشد می گفت اگر وزنه بردار نمی شدم رشته پزشکی را انتخاب می کردم تا گره گشای مشکلات مردم باشم.
از دردهایی گفت که روحش را می آزرد از اولین مدالی که باعث رضایت پدر و مادرش برای ادامه تمرین رشته وزنه برداری او شد.
سجاد انوشیروانی خوشبخترین انسان را کسی می داند که دست همنوع خود را در لحظات سخت بگیرد و تمام تلاش انسان این باشد که دردی از دردهای جامعه را از پیش رو بردارد نه اینکه دردش، درد نان و مرغ روزانه اش باشد...
از نظرخیلی از مردم شما به همه خواسته تان در دنیا رسیده اید چرا که قهرمانی در المپیک افتخاری بالاست که شما به آن دست یافته اید نظر خودتان چیست؟
خدا همه چیز به من داده و شکرگزاری من قطره ای در مقابل دریا است آرزوی من رسیدن به قله ورزش و تحصیل بود دوست دارم شخصیتی ساده داشته باشم و خدا هیچ وقت با من قهر نکنه. آرزوم این بود که بودنم در جامعه برای خانواده و مردم ننگ نباشه، امیدوارم به جایگاهی دست یابم که مردم به بودنم افتخارکنند دوست دارم شخصیتی باشم که همه دوستش بدارند.
اعضای خانواده شما هم مثل خودتان ورزشکار بودند؟
هیچ یک از اعضای خانواده ام اهل ورزش نبودند و از حضور من در تمرینات وزنه برداری ممانعت می کردند پس از چندین ماه اصرار و پافشاری،مجبور شدم ساک ورزشیام را در بقالی سر کوچه قائم کنم و برای تمرین به سالن بروم و موقعی به خانه برمی گشتم که پدرم منزل نباشه، بالاخره پس از شش ماه تمرین وزنه برداری و کسب اولین مدال طلا در وزن 75 کیلوگرم در مسابقات قهرمانی نوجوانان کشوری پدرم به دلیل علاقه زیادم به این رشته از حضورم در تمرینات جلوگیری نکرد و من این کار رو ادامه دادم. نصیحت های پدرم همواره این بود که در آینده برای خدمت به جامعه و مردم گام بردارم.
دوران بچگی آرزوی ورزشی نداشتم قبل از اینکه وارد دنیای وزنه برداری بشم در تیم هلال احمر اردبیل فوتبال بازی می کردم و فوروارد راست بودم خیلی این ورزش را دوست دارم و الان هم ازعلاقه ام به فوتبال کم نشده اگه یک روزی فرصت کنم تنها رشته ورزشی که دنبال خواهم کرد بازی فوتبال است.
برای اینکه تحصیلات شما به خاطر ورزش حرفه ای آسیب نبیند چگونه برنامه ریزی کردید؟
من از اول برنامه ریزی منظمی داشتم به رغم خستگی ای که داشتم شب ها درس می خواندم اخیرا یک و سال و نیم که شبانه روز در اردو بودم تا حدودی از تحصیل فاصله گرفته ام ، سعی می کنم این کمبود را جبران کنم تا فرد موفقی در زمینه علم و دانش در جامعه باشم. دوران دبیرستان علوم تجربی خوندم خیلی علاقه داشتم پزشک شوم ، اگر مسیر زندگی ام وزنه برداری نبود بهترین رتبه کنکور را قبول می شدم.!!! بعد از المپیک لندن هرشب چهار ساعت مطالعه می کنم و دوست دارم این زمان را به 10 ساعت افزایش بدهم تا به هدف خود وآرزوهای پدر و مادرم جامه عمل بپوشانم.
"نمی شود" و "نمی توانم" برای من هیچ معنایی ندارد ومعتقدم می توان هر نشدنی را با صبر و تلاش شدنی کرد.
خوشبختی را درچه می دانید؟ پول یا چیزهای دیگر؟
خوشبختی از نظر من اینه که یک مرد در دوران نوجوانی و جوانی با کار و تلاش شبانه روزی روی پای خود بایستد و آینده ای روشن برای خودش رقم بزند و مهمتر از همه اینها احترام به پدر و مادر را عامل خوشبختی می دانم؛ بود و نبود پول در خوشبختی معنایی ندارد درموفقیت بنده پول خیلی کم تاثیر داشته خوشبختی اینه که آدم دست همنوع خودش رو به هر طریقی که میتونه بگیره و این معنای کامل انسانیت است و او خوشبخت ترین فرد است، ارزش معنوی مدال برای من خیلی بیشتر از ارزش مادی آن است متکی بودن به پول برای رسیدن به هدف یک استنباط غلط است و این برای یک مرد ننگ است که زمان ازدواج اش فرا برسد و و هیچ چیزی نداشته باشد؛ مرد بودن به کار و تلاش شبانه روزی است جوانان نباید کار رو برای خود ننگ بدانند با توکل به خدا و داشتن نیت پاک و صداقت و ایمان پاک می توان تمام قله ها را فتح کرد؛ در مملکت ما شرایط ازدواج سخت شده و متاسفانه خانواده ها دلیل تاخیر ازدواج فرزندانشان را مشکلات مالی عنوان می کنند سجاد انوشیروانی نمونه بارز کسی است که قبل از خواستگاری نه مدال جهانی و المپیکی داشت و نه پول زیاد، با اراده آهنین به خواستگاری رفتم و به همسرم قول دادم که برای داشتن یک زندگی خوب و آرام تمام تلاشم را خواهم کرد.
ملاک در ازدواج داشتن اخلاق خوب و اعتماد به هم دیگر ودر کنار یکدیگر به خوشبختی رسیدن است دوسال از نامزدم دور بودم تمام شرایطم را قبول کرد و این برای من یک دنیا ارزش دارد.
آیاانوشیروانی امروزکه قهرمان المپیک است با انوشیروانی قبل ازالمپیک برای مردم تفاوتی کرده؟ ازشیوه برخورد مردم آیا این را می شود حس کرد این که بیشترتحویلتان بگیرند و ...؟
نسبت به قبل از المپیک جایگاه بالاتری در دل مردم دارم و وجود این مردم بزرگترین نعمت برای بنده بود سجاد انوشیروانی باید این رو برای خودش دیکته کنه که یادش باشه روزی هیچ هم نبوده و الان هم که نایب قهرمان المپیک است فقط از لحاظ عنوان و مدال درجایگاه بسیاربالایی قرار داره ولی باید خودش را پایین تر از مردم ببیند.
انتظارمردم ازشما بسیاربالا رفته چون هم اردبیل ظرفیت بالایی دراین رشته دارد ومسئولیت شما را مضاعف کرده؛ برای ورزش استان چه برنامه ای دارید؟
شرایطی که ورزش استان داره اصلا قابل قبول نیست دوست دارم به ورزش وزنه برداری استان و کشور خدمت کنم یکی از برنامه ریزی های من در آینده مربی گری وزنه برداری است تا در خدمت مردم باشم اما شرایط حاکم بر ورزش استان ما این است که امکانات و سالن و ... فراهم است ولی سوال من این است که تا کنون مربی حرفه ای ساختیم به فکر این بودیم که چرا به جای مربیان با تجربه یه جوان بی تجربه رو سر کار می آوریم آیا پشتوانه ای برای تربیت مربی داریم چرا باید مربی ای که 30 سال تجربه کاری داره کنار بگذاریم و یه جوان بی تجربه را سرکار بیاریم چرا بدنه ورزش استان ما عوض میشه ولی بدنه مربی گری ما عوض نمیشه ؟علتش چیه چرا در سال 91 ذهنیت ورزشکاران ما همانند دهه 50 است ؟ چرا بدنه مربی گری استان ما ضعیف است؟ چرا فرهاد عظیمی وجود داره و کارشناس ارشد ورزشه چرا مدیران ورزش استان ایشان را نفرستادند کلاس مربیگری بین المللی و درجه مربیگری داشته باشه مگه قهرمان آسیا و کشورمان نیست ؟چرا از فرهاد عظیمی ها استفاده مثبت نمی کنیم چرا بهرام جوادی و ایوب بهتاج که الان جزو کسانی هستند که می توانند برای ورزش وزنه برداری استان مثمر ثمر باشند دور از ورزش هستند سال 79 و 80 که وزنه برداری تمرین می کردم تو سه تایم تمرین بالای 200 ورزشکار در رشته وزنه برداری تمرین می کردند در همه رده های سنی استان اردبیل تیم کامل داشت اما الان 20 وزنه بردار نداریم آیا رو به جلو حرکت کردیم! چرا باید به جای پیشرفت، پسرفت کنیم؟
برنامه ریزی در استان فقط فراهم کردن امکانات نیست؛ پول، ورزشکار رو قهرمان ایران نمی کنه الان که رئیس هیئت وزنه برداری عوض میشه و آقای فلانی شده سرپرست ، وقتی از مدیر کل تربیت بدنی استان پرسیدم ایده شما از انتصاب آقای فلانی به عنوان رئیس هیئت وزنه برداری چی بود ؟ گفت که می خواهیم منابع مالی جذب کنه ، افسوس من بر ورزش این مملکت و استان این است که چرا باید مدیران فقط به فکر جذب منابع مالی باشند چرا ما کلاس های مربی گیری داخل استان نداریم چرا بهرام جوادی که در علم وزنه برداری خبره است در دنیای عکاسی فعالیت می کنه علت این است که کسانی به این عرصه ورود پیدا کرده اند و می دانند که با حضور بهرام جوادی در عرصه ورزش جلوی به اصطلاح پیشرفت اونها گرفته می شه کارهایی کردند که بهرام جوادی و ایوب بهتاج فرار کرده اند! ایوب بهتاج مربی بین المللی دو و میدانی و بدنسازی رفته جاهای دیگر تدریس می کنه چرا نباید تو استان خودمان تدریس نکنه چرا ایوب بهتاج و بهرام جوادی از ورزش استان دور هستند؟ مدیران ما از کمبودهایی که ورزش استان ما دارد خیلی دور هستند الان وزنه برداری اردبیل رو با پنجاه تا ورزشکار به من بدهند پول هم نمی خواهم و من رو یک سال از ورزش استان جدا کنند مطمئن باشند،از بین این پنجاه ورزشکار 20 ورزشکار به دنیای حرفه ای وزنه برداری معرفی میکنم سوال من این است که آیا بودجه ای برای ورزش وزنه برداری تخصیص می شود به این رشته تزریق می شود! متاسفانه دغدغه مدیران ورزشی ما این است که بودجه اعزام تیم مسابقات قهرمانی کشور را چطوری تامین کنند با این فکر مشکل ورزش استان حل نمی شود باید برای تک تک ورزشکاران برنامه ریزی شود منابع مالی در قهرمان شدن مورد آخر است نه اولویت اول.
وقتی قهرمان اردبیلی پارالمپیک در رشته وزنه برداری را استقبال میکردید چه حسی داشتید؟
آقای باقری جدی استاد بنده بودند از نظر معنوی از ایشون خیلی چیزها یاد گرفتم خیلی خوشحال بودم (آهی می کشد) و می گوید وقتی ویلچر قهرمان اردبیلی پارالمپیک رو می گیرم عذاب می کشم ، مگه این قهرمان روی ویلچر چه جوری می تونه به کشورش خدمت کنه، زمان جنگ جان خودش را در طبق اخلاص گذاشته و در دفاع از اسلام و دین و وطنش قطع نخاع شده ، جایگاه این قهرمان پیش خداست و ما نمی توانیم برای ایشون جایگاه در نظر بگیریم اینها قهرمانان دوران جنگ بودن که بار دیگر پرچم کشورشان را به اهتزاز در آوردند و الان هم با بدنی ناقص برای کشورشان افتخارمی آفرینند و اجر و پاداش چنین قهرمانان با هیچ چیزی برابری نمی کند و با مادیات نمی توان جایگاه ایشان را ارج نهاد.
سبلانه: چندتا سئوال کوتاه
تاریخ عقد سجاد انوشیروانی: 89/10/03
تاریخ عروسی: 08/19 /91
شغل: دبیر ورزش آموزش و پرورش
رشته تحصیلی مقطع کارشناسی: تربیت بدنی
رشته تحصیلی کارشناسی ارشد: فیزیولوژی ورزش
انوشیروانی، شهریور سال91 وقتی به دفتر سبلانه آمد قرار بود 19 آبان همان سال رخت دامادی بر تن کند، دو سالی از آن روز ها گذشته و این قهرمان حالا صاحب یک دختر است؛ وی
در حال حاضر مربی سالن ورزشی شهدای آموزش و پرورش استان اردبیل است.
انتهای پیام/پ
جوانی برومند با اراده پولادین، استوار همچون قله سبلان؛ مصمم وبا اراده حرف می زند؛ روح پهلوانی و علاقه زیادش به وزنه برداری او را واداشت تا دور از چشم پدر و مادرش به تمرین وزنه برداری بپردازد.
وقتی دیدمش تصور نمی کردم قهرمان المپیک نهایت آرزویش تحصیل علم باشد می گفت اگر وزنه بردار نمی شدم رشته پزشکی را انتخاب می کردم تا گره گشای مشکلات مردم باشم.
از دردهایی گفت که روحش را می آزرد از اولین مدالی که باعث رضایت پدر و مادرش برای ادامه تمرین رشته وزنه برداری او شد.
سجاد انوشیروانی خوشبخترین انسان را کسی می داند که دست همنوع خود را در لحظات سخت بگیرد و تمام تلاش انسان این باشد که دردی از دردهای جامعه را از پیش رو بردارد نه اینکه دردش، درد نان و مرغ روزانه اش باشد...
از نظرخیلی از مردم شما به همه خواسته تان در دنیا رسیده اید چرا که قهرمانی در المپیک افتخاری بالاست که شما به آن دست یافته اید نظر خودتان چیست؟
خدا همه چیز به من داده و شکرگزاری من قطره ای در مقابل دریا است آرزوی من رسیدن به قله ورزش و تحصیل بود دوست دارم شخصیتی ساده داشته باشم و خدا هیچ وقت با من قهر نکنه. آرزوم این بود که بودنم در جامعه برای خانواده و مردم ننگ نباشه، امیدوارم به جایگاهی دست یابم که مردم به بودنم افتخارکنند دوست دارم شخصیتی باشم که همه دوستش بدارند.
اعضای خانواده شما هم مثل خودتان ورزشکار بودند؟
هیچ یک از اعضای خانواده ام اهل ورزش نبودند و از حضور من در تمرینات وزنه برداری ممانعت می کردند پس از چندین ماه اصرار و پافشاری،مجبور شدم ساک ورزشیام را در بقالی سر کوچه قائم کنم و برای تمرین به سالن بروم و موقعی به خانه برمی گشتم که پدرم منزل نباشه، بالاخره پس از شش ماه تمرین وزنه برداری و کسب اولین مدال طلا در وزن 75 کیلوگرم در مسابقات قهرمانی نوجوانان کشوری پدرم به دلیل علاقه زیادم به این رشته از حضورم در تمرینات جلوگیری نکرد و من این کار رو ادامه دادم. نصیحت های پدرم همواره این بود که در آینده برای خدمت به جامعه و مردم گام بردارم.
دوران بچگی آرزوی ورزشی نداشتم قبل از اینکه وارد دنیای وزنه برداری بشم در تیم هلال احمر اردبیل فوتبال بازی می کردم و فوروارد راست بودم خیلی این ورزش را دوست دارم و الان هم ازعلاقه ام به فوتبال کم نشده اگه یک روزی فرصت کنم تنها رشته ورزشی که دنبال خواهم کرد بازی فوتبال است.
برای اینکه تحصیلات شما به خاطر ورزش حرفه ای آسیب نبیند چگونه برنامه ریزی کردید؟
من از اول برنامه ریزی منظمی داشتم به رغم خستگی ای که داشتم شب ها درس می خواندم اخیرا یک و سال و نیم که شبانه روز در اردو بودم تا حدودی از تحصیل فاصله گرفته ام ، سعی می کنم این کمبود را جبران کنم تا فرد موفقی در زمینه علم و دانش در جامعه باشم. دوران دبیرستان علوم تجربی خوندم خیلی علاقه داشتم پزشک شوم ، اگر مسیر زندگی ام وزنه برداری نبود بهترین رتبه کنکور را قبول می شدم.!!! بعد از المپیک لندن هرشب چهار ساعت مطالعه می کنم و دوست دارم این زمان را به 10 ساعت افزایش بدهم تا به هدف خود وآرزوهای پدر و مادرم جامه عمل بپوشانم.
"نمی شود" و "نمی توانم" برای من هیچ معنایی ندارد ومعتقدم می توان هر نشدنی را با صبر و تلاش شدنی کرد.
خوشبختی را درچه می دانید؟ پول یا چیزهای دیگر؟
خوشبختی از نظر من اینه که یک مرد در دوران نوجوانی و جوانی با کار و تلاش شبانه روزی روی پای خود بایستد و آینده ای روشن برای خودش رقم بزند و مهمتر از همه اینها احترام به پدر و مادر را عامل خوشبختی می دانم؛ بود و نبود پول در خوشبختی معنایی ندارد درموفقیت بنده پول خیلی کم تاثیر داشته خوشبختی اینه که آدم دست همنوع خودش رو به هر طریقی که میتونه بگیره و این معنای کامل انسانیت است و او خوشبخت ترین فرد است، ارزش معنوی مدال برای من خیلی بیشتر از ارزش مادی آن است متکی بودن به پول برای رسیدن به هدف یک استنباط غلط است و این برای یک مرد ننگ است که زمان ازدواج اش فرا برسد و و هیچ چیزی نداشته باشد؛ مرد بودن به کار و تلاش شبانه روزی است جوانان نباید کار رو برای خود ننگ بدانند با توکل به خدا و داشتن نیت پاک و صداقت و ایمان پاک می توان تمام قله ها را فتح کرد؛ در مملکت ما شرایط ازدواج سخت شده و متاسفانه خانواده ها دلیل تاخیر ازدواج فرزندانشان را مشکلات مالی عنوان می کنند سجاد انوشیروانی نمونه بارز کسی است که قبل از خواستگاری نه مدال جهانی و المپیکی داشت و نه پول زیاد، با اراده آهنین به خواستگاری رفتم و به همسرم قول دادم که برای داشتن یک زندگی خوب و آرام تمام تلاشم را خواهم کرد.
ملاک در ازدواج داشتن اخلاق خوب و اعتماد به هم دیگر ودر کنار یکدیگر به خوشبختی رسیدن است دوسال از نامزدم دور بودم تمام شرایطم را قبول کرد و این برای من یک دنیا ارزش دارد.
آیاانوشیروانی امروزکه قهرمان المپیک است با انوشیروانی قبل ازالمپیک برای مردم تفاوتی کرده؟ ازشیوه برخورد مردم آیا این را می شود حس کرد این که بیشترتحویلتان بگیرند و ...؟
نسبت به قبل از المپیک جایگاه بالاتری در دل مردم دارم و وجود این مردم بزرگترین نعمت برای بنده بود سجاد انوشیروانی باید این رو برای خودش دیکته کنه که یادش باشه روزی هیچ هم نبوده و الان هم که نایب قهرمان المپیک است فقط از لحاظ عنوان و مدال درجایگاه بسیاربالایی قرار داره ولی باید خودش را پایین تر از مردم ببیند.
انتظارمردم ازشما بسیاربالا رفته چون هم اردبیل ظرفیت بالایی دراین رشته دارد ومسئولیت شما را مضاعف کرده؛ برای ورزش استان چه برنامه ای دارید؟
شرایطی که ورزش استان داره اصلا قابل قبول نیست دوست دارم به ورزش وزنه برداری استان و کشور خدمت کنم یکی از برنامه ریزی های من در آینده مربی گری وزنه برداری است تا در خدمت مردم باشم اما شرایط حاکم بر ورزش استان ما این است که امکانات و سالن و ... فراهم است ولی سوال من این است که تا کنون مربی حرفه ای ساختیم به فکر این بودیم که چرا به جای مربیان با تجربه یه جوان بی تجربه رو سر کار می آوریم آیا پشتوانه ای برای تربیت مربی داریم چرا باید مربی ای که 30 سال تجربه کاری داره کنار بگذاریم و یه جوان بی تجربه را سرکار بیاریم چرا بدنه ورزش استان ما عوض میشه ولی بدنه مربی گری ما عوض نمیشه ؟علتش چیه چرا در سال 91 ذهنیت ورزشکاران ما همانند دهه 50 است ؟ چرا بدنه مربی گری استان ما ضعیف است؟ چرا فرهاد عظیمی وجود داره و کارشناس ارشد ورزشه چرا مدیران ورزش استان ایشان را نفرستادند کلاس مربیگری بین المللی و درجه مربیگری داشته باشه مگه قهرمان آسیا و کشورمان نیست ؟چرا از فرهاد عظیمی ها استفاده مثبت نمی کنیم چرا بهرام جوادی و ایوب بهتاج که الان جزو کسانی هستند که می توانند برای ورزش وزنه برداری استان مثمر ثمر باشند دور از ورزش هستند سال 79 و 80 که وزنه برداری تمرین می کردم تو سه تایم تمرین بالای 200 ورزشکار در رشته وزنه برداری تمرین می کردند در همه رده های سنی استان اردبیل تیم کامل داشت اما الان 20 وزنه بردار نداریم آیا رو به جلو حرکت کردیم! چرا باید به جای پیشرفت، پسرفت کنیم؟
برنامه ریزی در استان فقط فراهم کردن امکانات نیست؛ پول، ورزشکار رو قهرمان ایران نمی کنه الان که رئیس هیئت وزنه برداری عوض میشه و آقای فلانی شده سرپرست ، وقتی از مدیر کل تربیت بدنی استان پرسیدم ایده شما از انتصاب آقای فلانی به عنوان رئیس هیئت وزنه برداری چی بود ؟ گفت که می خواهیم منابع مالی جذب کنه ، افسوس من بر ورزش این مملکت و استان این است که چرا باید مدیران فقط به فکر جذب منابع مالی باشند چرا ما کلاس های مربی گیری داخل استان نداریم چرا بهرام جوادی که در علم وزنه برداری خبره است در دنیای عکاسی فعالیت می کنه علت این است که کسانی به این عرصه ورود پیدا کرده اند و می دانند که با حضور بهرام جوادی در عرصه ورزش جلوی به اصطلاح پیشرفت اونها گرفته می شه کارهایی کردند که بهرام جوادی و ایوب بهتاج فرار کرده اند! ایوب بهتاج مربی بین المللی دو و میدانی و بدنسازی رفته جاهای دیگر تدریس می کنه چرا نباید تو استان خودمان تدریس نکنه چرا ایوب بهتاج و بهرام جوادی از ورزش استان دور هستند؟ مدیران ما از کمبودهایی که ورزش استان ما دارد خیلی دور هستند الان وزنه برداری اردبیل رو با پنجاه تا ورزشکار به من بدهند پول هم نمی خواهم و من رو یک سال از ورزش استان جدا کنند مطمئن باشند،از بین این پنجاه ورزشکار 20 ورزشکار به دنیای حرفه ای وزنه برداری معرفی میکنم سوال من این است که آیا بودجه ای برای ورزش وزنه برداری تخصیص می شود به این رشته تزریق می شود! متاسفانه دغدغه مدیران ورزشی ما این است که بودجه اعزام تیم مسابقات قهرمانی کشور را چطوری تامین کنند با این فکر مشکل ورزش استان حل نمی شود باید برای تک تک ورزشکاران برنامه ریزی شود منابع مالی در قهرمان شدن مورد آخر است نه اولویت اول.
وقتی قهرمان اردبیلی پارالمپیک در رشته وزنه برداری را استقبال میکردید چه حسی داشتید؟
آقای باقری جدی استاد بنده بودند از نظر معنوی از ایشون خیلی چیزها یاد گرفتم خیلی خوشحال بودم (آهی می کشد) و می گوید وقتی ویلچر قهرمان اردبیلی پارالمپیک رو می گیرم عذاب می کشم ، مگه این قهرمان روی ویلچر چه جوری می تونه به کشورش خدمت کنه، زمان جنگ جان خودش را در طبق اخلاص گذاشته و در دفاع از اسلام و دین و وطنش قطع نخاع شده ، جایگاه این قهرمان پیش خداست و ما نمی توانیم برای ایشون جایگاه در نظر بگیریم اینها قهرمانان دوران جنگ بودن که بار دیگر پرچم کشورشان را به اهتزاز در آوردند و الان هم با بدنی ناقص برای کشورشان افتخارمی آفرینند و اجر و پاداش چنین قهرمانان با هیچ چیزی برابری نمی کند و با مادیات نمی توان جایگاه ایشان را ارج نهاد.
سبلانه: چندتا سئوال کوتاه
تاریخ عقد سجاد انوشیروانی: 89/10/03
تاریخ عروسی: 08/19 /91
شغل: دبیر ورزش آموزش و پرورش
رشته تحصیلی مقطع کارشناسی: تربیت بدنی
رشته تحصیلی کارشناسی ارشد: فیزیولوژی ورزش
انوشیروانی، شهریور سال91 وقتی به دفتر سبلانه آمد قرار بود 19 آبان همان سال رخت دامادی بر تن کند، دو سالی از آن روز ها گذشته و این قهرمان حالا صاحب یک دختر است؛ وی
در حال حاضر مربی سالن ورزشی شهدای آموزش و پرورش استان اردبیل است.
انتهای پیام/پ
جوانی برومند با اراده پولادین، استوار همچون قله سبلان؛ مصمم وبا اراده حرف می زند؛ روح پهلوانی و علاقه زیادش به وزنه برداری او را واداشت تا دور از چشم پدر و مادرش به تمرین وزنه برداری بپردازد.
وقتی دیدمش تصور نمی کردم قهرمان المپیک نهایت آرزویش تحصیل علم باشد می گفت اگر وزنه بردار نمی شدم رشته پزشکی را انتخاب می کردم تا گره گشای مشکلات مردم باشم.
از دردهایی گفت که روحش را می آزرد از اولین مدالی که باعث رضایت پدر و مادرش برای ادامه تمرین رشته وزنه برداری او شد.
سجاد انوشیروانی خوشبخترین انسان را کسی می داند که دست همنوع خود را در لحظات سخت بگیرد و تمام تلاش انسان این باشد که دردی از دردهای جامعه را از پیش رو بردارد نه اینکه دردش، درد نان و مرغ روزانه اش باشد...
از نظرخیلی از مردم شما به همه خواسته تان در دنیا رسیده اید چرا که قهرمانی در المپیک افتخاری بالاست که شما به آن دست یافته اید نظر خودتان چیست؟
خدا همه چیز به من داده و شکرگزاری من قطره ای در مقابل دریا است آرزوی من رسیدن به قله ورزش و تحصیل بود دوست دارم شخصیتی ساده داشته باشم و خدا هیچ وقت با من قهر نکنه. آرزوم این بود که بودنم در جامعه برای خانواده و مردم ننگ نباشه، امیدوارم به جایگاهی دست یابم که مردم به بودنم افتخارکنند دوست دارم شخصیتی باشم که همه دوستش بدارند.
اعضای خانواده شما هم مثل خودتان ورزشکار بودند؟
هیچ یک از اعضای خانواده ام اهل ورزش نبودند و از حضور من در تمرینات وزنه برداری ممانعت می کردند پس از چندین ماه اصرار و پافشاری،مجبور شدم ساک ورزشیام را در بقالی سر کوچه قائم کنم و برای تمرین به سالن بروم و موقعی به خانه برمی گشتم که پدرم منزل نباشه، بالاخره پس از شش ماه تمرین وزنه برداری و کسب اولین مدال طلا در وزن 75 کیلوگرم در مسابقات قهرمانی نوجوانان کشوری پدرم به دلیل علاقه زیادم به این رشته از حضورم در تمرینات جلوگیری نکرد و من این کار رو ادامه دادم. نصیحت های پدرم همواره این بود که در آینده برای خدمت به جامعه و مردم گام بردارم.
دوران بچگی آرزوی ورزشی نداشتم قبل از اینکه وارد دنیای وزنه برداری بشم در تیم هلال احمر اردبیل فوتبال بازی می کردم و فوروارد راست بودم خیلی این ورزش را دوست دارم و الان هم ازعلاقه ام به فوتبال کم نشده اگه یک روزی فرصت کنم تنها رشته ورزشی که دنبال خواهم کرد بازی فوتبال است.
برای اینکه تحصیلات شما به خاطر ورزش حرفه ای آسیب نبیند چگونه برنامه ریزی کردید؟
من از اول برنامه ریزی منظمی داشتم به رغم خستگی ای که داشتم شب ها درس می خواندم اخیرا یک و سال و نیم که شبانه روز در اردو بودم تا حدودی از تحصیل فاصله گرفته ام ، سعی می کنم این کمبود را جبران کنم تا فرد موفقی در زمینه علم و دانش در جامعه باشم. دوران دبیرستان علوم تجربی خوندم خیلی علاقه داشتم پزشک شوم ، اگر مسیر زندگی ام وزنه برداری نبود بهترین رتبه کنکور را قبول می شدم.!!! بعد از المپیک لندن هرشب چهار ساعت مطالعه می کنم و دوست دارم این زمان را به 10 ساعت افزایش بدهم تا به هدف خود وآرزوهای پدر و مادرم جامه عمل بپوشانم.
"نمی شود" و "نمی توانم" برای من هیچ معنایی ندارد ومعتقدم می توان هر نشدنی را با صبر و تلاش شدنی کرد.
خوشبختی را درچه می دانید؟ پول یا چیزهای دیگر؟
خوشبختی از نظر من اینه که یک مرد در دوران نوجوانی و جوانی با کار و تلاش شبانه روزی روی پای خود بایستد و آینده ای روشن برای خودش رقم بزند و مهمتر از همه اینها احترام به پدر و مادر را عامل خوشبختی می دانم؛ بود و نبود پول در خوشبختی معنایی ندارد درموفقیت بنده پول خیلی کم تاثیر داشته خوشبختی اینه که آدم دست همنوع خودش رو به هر طریقی که میتونه بگیره و این معنای کامل انسانیت است و او خوشبخت ترین فرد است، ارزش معنوی مدال برای من خیلی بیشتر از ارزش مادی آن است متکی بودن به پول برای رسیدن به هدف یک استنباط غلط است و این برای یک مرد ننگ است که زمان ازدواج اش فرا برسد و و هیچ چیزی نداشته باشد؛ مرد بودن به کار و تلاش شبانه روزی است جوانان نباید کار رو برای خود ننگ بدانند با توکل به خدا و داشتن نیت پاک و صداقت و ایمان پاک می توان تمام قله ها را فتح کرد؛ در مملکت ما شرایط ازدواج سخت شده و متاسفانه خانواده ها دلیل تاخیر ازدواج فرزندانشان را مشکلات مالی عنوان می کنند سجاد انوشیروانی نمونه بارز کسی است که قبل از خواستگاری نه مدال جهانی و المپیکی داشت و نه پول زیاد، با اراده آهنین به خواستگاری رفتم و به همسرم قول دادم که برای داشتن یک زندگی خوب و آرام تمام تلاشم را خواهم کرد.
ملاک در ازدواج داشتن اخلاق خوب و اعتماد به هم دیگر ودر کنار یکدیگر به خوشبختی رسیدن است دوسال از نامزدم دور بودم تمام شرایطم را قبول کرد و این برای من یک دنیا ارزش دارد.
آیاانوشیروانی امروزکه قهرمان المپیک است با انوشیروانی قبل ازالمپیک برای مردم تفاوتی کرده؟ ازشیوه برخورد مردم آیا این را می شود حس کرد این که بیشترتحویلتان بگیرند و ...؟
نسبت به قبل از المپیک جایگاه بالاتری در دل مردم دارم و وجود این مردم بزرگترین نعمت برای بنده بود سجاد انوشیروانی باید این رو برای خودش دیکته کنه که یادش باشه روزی هیچ هم نبوده و الان هم که نایب قهرمان المپیک است فقط از لحاظ عنوان و مدال درجایگاه بسیاربالایی قرار داره ولی باید خودش را پایین تر از مردم ببیند.
انتظارمردم ازشما بسیاربالا رفته چون هم اردبیل ظرفیت بالایی دراین رشته دارد ومسئولیت شما را مضاعف کرده؛ برای ورزش استان چه برنامه ای دارید؟
شرایطی که ورزش استان داره اصلا قابل قبول نیست دوست دارم به ورزش وزنه برداری استان و کشور خدمت کنم یکی از برنامه ریزی های من در آینده مربی گری وزنه برداری است تا در خدمت مردم باشم اما شرایط حاکم بر ورزش استان ما این است که امکانات و سالن و ... فراهم است ولی سوال من این است که تا کنون مربی حرفه ای ساختیم به فکر این بودیم که چرا به جای مربیان با تجربه یه جوان بی تجربه رو سر کار می آوریم آیا پشتوانه ای برای تربیت مربی داریم چرا باید مربی ای که 30 سال تجربه کاری داره کنار بگذاریم و یه جوان بی تجربه را سرکار بیاریم چرا بدنه ورزش استان ما عوض میشه ولی بدنه مربی گری ما عوض نمیشه ؟علتش چیه چرا در سال 91 ذهنیت ورزشکاران ما همانند دهه 50 است ؟ چرا بدنه مربی گری استان ما ضعیف است؟ چرا فرهاد عظیمی وجود داره و کارشناس ارشد ورزشه چرا مدیران ورزش استان ایشان را نفرستادند کلاس مربیگری بین المللی و درجه مربیگری داشته باشه مگه قهرمان آسیا و کشورمان نیست ؟چرا از فرهاد عظیمی ها استفاده مثبت نمی کنیم چرا بهرام جوادی و ایوب بهتاج که الان جزو کسانی هستند که می توانند برای ورزش وزنه برداری استان مثمر ثمر باشند دور از ورزش هستند سال 79 و 80 که وزنه برداری تمرین می کردم تو سه تایم تمرین بالای 200 ورزشکار در رشته وزنه برداری تمرین می کردند در همه رده های سنی استان اردبیل تیم کامل داشت اما الان 20 وزنه بردار نداریم آیا رو به جلو حرکت کردیم! چرا باید به جای پیشرفت، پسرفت کنیم؟
برنامه ریزی در استان فقط فراهم کردن امکانات نیست؛ پول، ورزشکار رو قهرمان ایران نمی کنه الان که رئیس هیئت وزنه برداری عوض میشه و آقای فلانی شده سرپرست ، وقتی از مدیر کل تربیت بدنی استان پرسیدم ایده شما از انتصاب آقای فلانی به عنوان رئیس هیئت وزنه برداری چی بود ؟ گفت که می خواهیم منابع مالی جذب کنه ، افسوس من بر ورزش این مملکت و استان این است که چرا باید مدیران فقط به فکر جذب منابع مالی باشند چرا ما کلاس های مربی گیری داخل استان نداریم چرا بهرام جوادی که در علم وزنه برداری خبره است در دنیای عکاسی فعالیت می کنه علت این است که کسانی به این عرصه ورود پیدا کرده اند و می دانند که با حضور بهرام جوادی در عرصه ورزش جلوی به اصطلاح پیشرفت اونها گرفته می شه کارهایی کردند که بهرام جوادی و ایوب بهتاج فرار کرده اند! ایوب بهتاج مربی بین المللی دو و میدانی و بدنسازی رفته جاهای دیگر تدریس می کنه چرا نباید تو استان خودمان تدریس نکنه چرا ایوب بهتاج و بهرام جوادی از ورزش استان دور هستند؟ مدیران ما از کمبودهایی که ورزش استان ما دارد خیلی دور هستند الان وزنه برداری اردبیل رو با پنجاه تا ورزشکار به من بدهند پول هم نمی خواهم و من رو یک سال از ورزش استان جدا کنند مطمئن باشند،از بین این پنجاه ورزشکار 20 ورزشکار به دنیای حرفه ای وزنه برداری معرفی میکنم سوال من این است که آیا بودجه ای برای ورزش وزنه برداری تخصیص می شود به این رشته تزریق می شود! متاسفانه دغدغه مدیران ورزشی ما این است که بودجه اعزام تیم مسابقات قهرمانی کشور را چطوری تامین کنند با این فکر مشکل ورزش استان حل نمی شود باید برای تک تک ورزشکاران برنامه ریزی شود منابع مالی در قهرمان شدن مورد آخر است نه اولویت اول.
وقتی قهرمان اردبیلی پارالمپیک در رشته وزنه برداری را استقبال میکردید چه حسی داشتید؟
آقای باقری جدی استاد بنده بودند از نظر معنوی از ایشون خیلی چیزها یاد گرفتم خیلی خوشحال بودم (آهی می کشد) و می گوید وقتی ویلچر قهرمان اردبیلی پارالمپیک رو می گیرم عذاب می کشم ، مگه این قهرمان روی ویلچر چه جوری می تونه به کشورش خدمت کنه، زمان جنگ جان خودش را در طبق اخلاص گذاشته و در دفاع از اسلام و دین و وطنش قطع نخاع شده ، جایگاه این قهرمان پیش خداست و ما نمی توانیم برای ایشون جایگاه در نظر بگیریم اینها قهرمانان دوران جنگ بودن که بار دیگر پرچم کشورشان را به اهتزاز در آوردند و الان هم با بدنی ناقص برای کشورشان افتخارمی آفرینند و اجر و پاداش چنین قهرمانان با هیچ چیزی برابری نمی کند و با مادیات نمی توان جایگاه ایشان را ارج نهاد.
سبلانه: چندتا سئوال کوتاه
تاریخ عقد سجاد انوشیروانی: 89/10/03
تاریخ عروسی: 08/19 /91
شغل: دبیر ورزش آموزش و پرورش
رشته تحصیلی مقطع کارشناسی: تربیت بدنی
رشته تحصیلی کارشناسی ارشد: فیزیولوژی ورزش
انوشیروانی، شهریور سال91 وقتی به دفتر سبلانه آمد قرار بود 19 آبان همان سال رخت دامادی بر تن کند، دو سالی از آن روز ها گذشته و این قهرمان حالا صاحب یک دختر است؛ وی
در حال حاضر مربی سالن ورزشی شهدای آموزش و پرورش استان اردبیل است.
انتهای پیام/پ
جوانی برومند با اراده پولادین، استوار همچون قله سبلان؛ مصمم وبا اراده حرف می زند؛ روح پهلوانی و علاقه زیادش به وزنه برداری او را واداشت تا دور از چشم پدر و مادرش به تمرین وزنه برداری بپردازد.
وقتی دیدمش تصور نمی کردم قهرمان المپیک نهایت آرزویش تحصیل علم باشد می گفت اگر وزنه بردار نمی شدم رشته پزشکی را انتخاب می کردم تا گره گشای مشکلات مردم باشم.
از دردهایی گفت که روحش را می آزرد از اولین مدالی که باعث رضایت پدر و مادرش برای ادامه تمرین رشته وزنه برداری او شد.
سجاد انوشیروانی خوشبخترین انسان را کسی می داند که دست همنوع خود را در لحظات سخت بگیرد و تمام تلاش انسان این باشد که دردی از دردهای جامعه را از پیش رو بردارد نه اینکه دردش، درد نان و مرغ روزانه اش باشد...
از نظرخیلی از مردم شما به همه خواسته تان در دنیا رسیده اید چرا که قهرمانی در المپیک افتخاری بالاست که شما به آن دست یافته اید نظر خودتان چیست؟
خدا همه چیز به من داده و شکرگزاری من قطره ای در مقابل دریا است آرزوی من رسیدن به قله ورزش و تحصیل بود دوست دارم شخصیتی ساده داشته باشم و خدا هیچ وقت با من قهر نکنه. آرزوم این بود که بودنم در جامعه برای خانواده و مردم ننگ نباشه، امیدوارم به جایگاهی دست یابم که مردم به بودنم افتخارکنند دوست دارم شخصیتی باشم که همه دوستش بدارند.
اعضای خانواده شما هم مثل خودتان ورزشکار بودند؟
هیچ یک از اعضای خانواده ام اهل ورزش نبودند و از حضور من در تمرینات وزنه برداری ممانعت می کردند پس از چندین ماه اصرار و پافشاری،مجبور شدم ساک ورزشیام را در بقالی سر کوچه قائم کنم و برای تمرین به سالن بروم و موقعی به خانه برمی گشتم که پدرم منزل نباشه، بالاخره پس از شش ماه تمرین وزنه برداری و کسب اولین مدال طلا در وزن 75 کیلوگرم در مسابقات قهرمانی نوجوانان کشوری پدرم به دلیل علاقه زیادم به این رشته از حضورم در تمرینات جلوگیری نکرد و من این کار رو ادامه دادم. نصیحت های پدرم همواره این بود که در آینده برای خدمت به جامعه و مردم گام بردارم.
دوران بچگی آرزوی ورزشی نداشتم قبل از اینکه وارد دنیای وزنه برداری بشم در تیم هلال احمر اردبیل فوتبال بازی می کردم و فوروارد راست بودم خیلی این ورزش را دوست دارم و الان هم ازعلاقه ام به فوتبال کم نشده اگه یک روزی فرصت کنم تنها رشته ورزشی که دنبال خواهم کرد بازی فوتبال است.
برای اینکه تحصیلات شما به خاطر ورزش حرفه ای آسیب نبیند چگونه برنامه ریزی کردید؟
من از اول برنامه ریزی منظمی داشتم به رغم خستگی ای که داشتم شب ها درس می خواندم اخیرا یک و سال و نیم که شبانه روز در اردو بودم تا حدودی از تحصیل فاصله گرفته ام ، سعی می کنم این کمبود را جبران کنم تا فرد موفقی در زمینه علم و دانش در جامعه باشم. دوران دبیرستان علوم تجربی خوندم خیلی علاقه داشتم پزشک شوم ، اگر مسیر زندگی ام وزنه برداری نبود بهترین رتبه کنکور را قبول می شدم.!!! بعد از المپیک لندن هرشب چهار ساعت مطالعه می کنم و دوست دارم این زمان را به 10 ساعت افزایش بدهم تا به هدف خود وآرزوهای پدر و مادرم جامه عمل بپوشانم.
"نمی شود" و "نمی توانم" برای من هیچ معنایی ندارد ومعتقدم می توان هر نشدنی را با صبر و تلاش شدنی کرد.
خوشبختی را درچه می دانید؟ پول یا چیزهای دیگر؟
خوشبختی از نظر من اینه که یک مرد در دوران نوجوانی و جوانی با کار و تلاش شبانه روزی روی پای خود بایستد و آینده ای روشن برای خودش رقم بزند و مهمتر از همه اینها احترام به پدر و مادر را عامل خوشبختی می دانم؛ بود و نبود پول در خوشبختی معنایی ندارد درموفقیت بنده پول خیلی کم تاثیر داشته خوشبختی اینه که آدم دست همنوع خودش رو به هر طریقی که میتونه بگیره و این معنای کامل انسانیت است و او خوشبخت ترین فرد است، ارزش معنوی مدال برای من خیلی بیشتر از ارزش مادی آن است متکی بودن به پول برای رسیدن به هدف یک استنباط غلط است و این برای یک مرد ننگ است که زمان ازدواج اش فرا برسد و و هیچ چیزی نداشته باشد؛ مرد بودن به کار و تلاش شبانه روزی است جوانان نباید کار رو برای خود ننگ بدانند با توکل به خدا و داشتن نیت پاک و صداقت و ایمان پاک می توان تمام قله ها را فتح کرد؛ در مملکت ما شرایط ازدواج سخت شده و متاسفانه خانواده ها دلیل تاخیر ازدواج فرزندانشان را مشکلات مالی عنوان می کنند سجاد انوشیروانی نمونه بارز کسی است که قبل از خواستگاری نه مدال جهانی و المپیکی داشت و نه پول زیاد، با اراده آهنین به خواستگاری رفتم و به همسرم قول دادم که برای داشتن یک زندگی خوب و آرام تمام تلاشم را خواهم کرد.
ملاک در ازدواج داشتن اخلاق خوب و اعتماد به هم دیگر ودر کنار یکدیگر به خوشبختی رسیدن است دوسال از نامزدم دور بودم تمام شرایطم را قبول کرد و این برای من یک دنیا ارزش دارد.
آیاانوشیروانی امروزکه قهرمان المپیک است با انوشیروانی قبل ازالمپیک برای مردم تفاوتی کرده؟ ازشیوه برخورد مردم آیا این را می شود حس کرد این که بیشترتحویلتان بگیرند و ...؟
نسبت به قبل از المپیک جایگاه بالاتری در دل مردم دارم و وجود این مردم بزرگترین نعمت برای بنده بود سجاد انوشیروانی باید این رو برای خودش دیکته کنه که یادش باشه روزی هیچ هم نبوده و الان هم که نایب قهرمان المپیک است فقط از لحاظ عنوان و مدال درجایگاه بسیاربالایی قرار داره ولی باید خودش را پایین تر از مردم ببیند.
انتظارمردم ازشما بسیاربالا رفته چون هم اردبیل ظرفیت بالایی دراین رشته دارد ومسئولیت شما را مضاعف کرده؛ برای ورزش استان چه برنامه ای دارید؟
شرایطی که ورزش استان داره اصلا قابل قبول نیست دوست دارم به ورزش وزنه برداری استان و کشور خدمت کنم یکی از برنامه ریزی های من در آینده مربی گری وزنه برداری است تا در خدمت مردم باشم اما شرایط حاکم بر ورزش استان ما این است که امکانات و سالن و ... فراهم است ولی سوال من این است که تا کنون مربی حرفه ای ساختیم به فکر این بودیم که چرا به جای مربیان با تجربه یه جوان بی تجربه رو سر کار می آوریم آیا پشتوانه ای برای تربیت مربی داریم چرا باید مربی ای که 30 سال تجربه کاری داره کنار بگذاریم و یه جوان بی تجربه را سرکار بیاریم چرا بدنه ورزش استان ما عوض میشه ولی بدنه مربی گری ما عوض نمیشه ؟علتش چیه چرا در سال 91 ذهنیت ورزشکاران ما همانند دهه 50 است ؟ چرا بدنه مربی گری استان ما ضعیف است؟ چرا فرهاد عظیمی وجود داره و کارشناس ارشد ورزشه چرا مدیران ورزش استان ایشان را نفرستادند کلاس مربیگری بین المللی و درجه مربیگری داشته باشه مگه قهرمان آسیا و کشورمان نیست ؟چرا از فرهاد عظیمی ها استفاده مثبت نمی کنیم چرا بهرام جوادی و ایوب بهتاج که الان جزو کسانی هستند که می توانند برای ورزش وزنه برداری استان مثمر ثمر باشند دور از ورزش هستند سال 79 و 80 که وزنه برداری تمرین می کردم تو سه تایم تمرین بالای 200 ورزشکار در رشته وزنه برداری تمرین می کردند در همه رده های سنی استان اردبیل تیم کامل داشت اما الان 20 وزنه بردار نداریم آیا رو به جلو حرکت کردیم! چرا باید به جای پیشرفت، پسرفت کنیم؟
برنامه ریزی در استان فقط فراهم کردن امکانات نیست؛ پول، ورزشکار رو قهرمان ایران نمی کنه الان که رئیس هیئت وزنه برداری عوض میشه و آقای فلانی شده سرپرست ، وقتی از مدیر کل تربیت بدنی استان پرسیدم ایده شما از انتصاب آقای فلانی به عنوان رئیس هیئت وزنه برداری چی بود ؟ گفت که می خواهیم منابع مالی جذب کنه ، افسوس من بر ورزش این مملکت و استان این است که چرا باید مدیران فقط به فکر جذب منابع مالی باشند چرا ما کلاس های مربی گیری داخل استان نداریم چرا بهرام جوادی که در علم وزنه برداری خبره است در دنیای عکاسی فعالیت می کنه علت این است که کسانی به این عرصه ورود پیدا کرده اند و می دانند که با حضور بهرام جوادی در عرصه ورزش جلوی به اصطلاح پیشرفت اونها گرفته می شه کارهایی کردند که بهرام جوادی و ایوب بهتاج فرار کرده اند! ایوب بهتاج مربی بین المللی دو و میدانی و بدنسازی رفته جاهای دیگر تدریس می کنه چرا نباید تو استان خودمان تدریس نکنه چرا ایوب بهتاج و بهرام جوادی از ورزش استان دور هستند؟ مدیران ما از کمبودهایی که ورزش استان ما دارد خیلی دور هستند الان وزنه برداری اردبیل رو با پنجاه تا ورزشکار به من بدهند پول هم نمی خواهم و من رو یک سال از ورزش استان جدا کنند مطمئن باشند،از بین این پنجاه ورزشکار 20 ورزشکار به دنیای حرفه ای وزنه برداری معرفی میکنم سوال من این است که آیا بودجه ای برای ورزش وزنه برداری تخصیص می شود به این رشته تزریق می شود! متاسفانه دغدغه مدیران ورزشی ما این است که بودجه اعزام تیم مسابقات قهرمانی کشور را چطوری تامین کنند با این فکر مشکل ورزش استان حل نمی شود باید برای تک تک ورزشکاران برنامه ریزی شود منابع مالی در قهرمان شدن مورد آخر است نه اولویت اول.
وقتی قهرمان اردبیلی پارالمپیک در رشته وزنه برداری را استقبال میکردید چه حسی داشتید؟
آقای باقری جدی استاد بنده بودند از نظر معنوی از ایشون خیلی چیزها یاد گرفتم خیلی خوشحال بودم (آهی می کشد) و می گوید وقتی ویلچر قهرمان اردبیلی پارالمپیک رو می گیرم عذاب می کشم ، مگه این قهرمان روی ویلچر چه جوری می تونه به کشورش خدمت کنه، زمان جنگ جان خودش را در طبق اخلاص گذاشته و در دفاع از اسلام و دین و وطنش قطع نخاع شده ، جایگاه این قهرمان پیش خداست و ما نمی توانیم برای ایشون جایگاه در نظر بگیریم اینها قهرمانان دوران جنگ بودن که بار دیگر پرچم کشورشان را به اهتزاز در آوردند و الان هم با بدنی ناقص برای کشورشان افتخارمی آفرینند و اجر و پاداش چنین قهرمانان با هیچ چیزی برابری نمی کند و با مادیات نمی توان جایگاه ایشان را ارج نهاد.
سبلانه: چندتا سئوال کوتاه
تاریخ عقد سجاد انوشیروانی: 89/10/03
تاریخ عروسی: 08/19 /91
شغل: دبیر ورزش آموزش و پرورش
رشته تحصیلی مقطع کارشناسی: تربیت بدنی
رشته تحصیلی کارشناسی ارشد: فیزیولوژی ورزش
انوشیروانی، شهریور سال91 وقتی به دفتر سبلانه آمد قرار بود 19 آبان همان سال رخت دامادی بر تن کند، دو سالی از آن روز ها گذشته و این قهرمان حالا صاحب یک دختر است؛ وی
در حال حاضر مربی سالن ورزشی شهدای آموزش و پرورش استان اردبیل است.
انتهای پیام/پ
جوانی برومند با اراده پولادین، استوار همچون قله سبلان؛ مصمم وبا اراده حرف می زند؛ روح پهلوانی و علاقه زیادش به وزنه برداری او را واداشت تا دور از چشم پدر و مادرش به تمرین وزنه برداری بپردازد.
وقتی دیدمش تصور نمی کردم قهرمان المپیک نهایت آرزویش تحصیل علم باشد می گفت اگر وزنه بردار نمی شدم رشته پزشکی را انتخاب می کردم تا گره گشای مشکلات مردم باشم.
از دردهایی گفت که روحش را می آزرد از اولین مدالی که باعث رضایت پدر و مادرش برای ادامه تمرین رشته وزنه برداری او شد.
سجاد انوشیروانی خوشبخترین انسان را کسی می داند که دست همنوع خود را در لحظات سخت بگیرد و تمام تلاش انسان این باشد که دردی از دردهای جامعه را از پیش رو بردارد نه اینکه دردش، درد نان و مرغ روزانه اش باشد...
از نظرخیلی از مردم شما به همه خواسته تان در دنیا رسیده اید چرا که قهرمانی در المپیک افتخاری بالاست که شما به آن دست یافته اید نظر خودتان چیست؟
خدا همه چیز به من داده و شکرگزاری من قطره ای در مقابل دریا است آرزوی من رسیدن به قله ورزش و تحصیل بود دوست دارم شخصیتی ساده داشته باشم و خدا هیچ وقت با من قهر نکنه. آرزوم این بود که بودنم در جامعه برای خانواده و مردم ننگ نباشه، امیدوارم به جایگاهی دست یابم که مردم به بودنم افتخارکنند دوست دارم شخصیتی باشم که همه دوستش بدارند.
اعضای خانواده شما هم مثل خودتان ورزشکار بودند؟
هیچ یک از اعضای خانواده ام اهل ورزش نبودند و از حضور من در تمرینات وزنه برداری ممانعت می کردند پس از چندین ماه اصرار و پافشاری،مجبور شدم ساک ورزشیام را در بقالی سر کوچه قائم کنم و برای تمرین به سالن بروم و موقعی به خانه برمی گشتم که پدرم منزل نباشه، بالاخره پس از شش ماه تمرین وزنه برداری و کسب اولین مدال طلا در وزن 75 کیلوگرم در مسابقات قهرمانی نوجوانان کشوری پدرم به دلیل علاقه زیادم به این رشته از حضورم در تمرینات جلوگیری نکرد و من این کار رو ادامه دادم. نصیحت های پدرم همواره این بود که در آینده برای خدمت به جامعه و مردم گام بردارم.
دوران بچگی آرزوی ورزشی نداشتم قبل از اینکه وارد دنیای وزنه برداری بشم در تیم هلال احمر اردبیل فوتبال بازی می کردم و فوروارد راست بودم خیلی این ورزش را دوست دارم و الان هم ازعلاقه ام به فوتبال کم نشده اگه یک روزی فرصت کنم تنها رشته ورزشی که دنبال خواهم کرد بازی فوتبال است.
برای اینکه تحصیلات شما به خاطر ورزش حرفه ای آسیب نبیند چگونه برنامه ریزی کردید؟
من از اول برنامه ریزی منظمی داشتم به رغم خستگی ای که داشتم شب ها درس می خواندم اخیرا یک و سال و نیم که شبانه روز در اردو بودم تا حدودی از تحصیل فاصله گرفته ام ، سعی می کنم این کمبود را جبران کنم تا فرد موفقی در زمینه علم و دانش در جامعه باشم. دوران دبیرستان علوم تجربی خوندم خیلی علاقه داشتم پزشک شوم ، اگر مسیر زندگی ام وزنه برداری نبود بهترین رتبه کنکور را قبول می شدم.!!! بعد از المپیک لندن هرشب چهار ساعت مطالعه می کنم و دوست دارم این زمان را به 10 ساعت افزایش بدهم تا به هدف خود وآرزوهای پدر و مادرم جامه عمل بپوشانم.
"نمی شود" و "نمی توانم" برای من هیچ معنایی ندارد ومعتقدم می توان هر نشدنی را با صبر و تلاش شدنی کرد.
خوشبختی را درچه می دانید؟ پول یا چیزهای دیگر؟
خوشبختی از نظر من اینه که یک مرد در دوران نوجوانی و جوانی با کار و تلاش شبانه روزی روی پای خود بایستد و آینده ای روشن برای خودش رقم بزند و مهمتر از همه اینها احترام به پدر و مادر را عامل خوشبختی می دانم؛ بود و نبود پول در خوشبختی معنایی ندارد درموفقیت بنده پول خیلی کم تاثیر داشته خوشبختی اینه که آدم دست همنوع خودش رو به هر طریقی که میتونه بگیره و این معنای کامل انسانیت است و او خوشبخت ترین فرد است، ارزش معنوی مدال برای من خیلی بیشتر از ارزش مادی آن است متکی بودن به پول برای رسیدن به هدف یک استنباط غلط است و این برای یک مرد ننگ است که زمان ازدواج اش فرا برسد و و هیچ چیزی نداشته باشد؛ مرد بودن به کار و تلاش شبانه روزی است جوانان نباید کار رو برای خود ننگ بدانند با توکل به خدا و داشتن نیت پاک و صداقت و ایمان پاک می توان تمام قله ها را فتح کرد؛ در مملکت ما شرایط ازدواج سخت شده و متاسفانه خانواده ها دلیل تاخیر ازدواج فرزندانشان را مشکلات مالی عنوان می کنند سجاد انوشیروانی نمونه بارز کسی است که قبل از خواستگاری نه مدال جهانی و المپیکی داشت و نه پول زیاد، با اراده آهنین به خواستگاری رفتم و به همسرم قول دادم که برای داشتن یک زندگی خوب و آرام تمام تلاشم را خواهم کرد.
ملاک در ازدواج داشتن اخلاق خوب و اعتماد به هم دیگر ودر کنار یکدیگر به خوشبختی رسیدن است دوسال از نامزدم دور بودم تمام شرایطم را قبول کرد و این برای من یک دنیا ارزش دارد.
آیاانوشیروانی امروزکه قهرمان المپیک است با انوشیروانی قبل ازالمپیک برای مردم تفاوتی کرده؟ ازشیوه برخورد مردم آیا این را می شود حس کرد این که بیشترتحویلتان بگیرند و ...؟
نسبت به قبل از المپیک جایگاه بالاتری در دل مردم دارم و وجود این مردم بزرگترین نعمت برای بنده بود سجاد انوشیروانی باید این رو برای خودش دیکته کنه که یادش باشه روزی هیچ هم نبوده و الان هم که نایب قهرمان المپیک است فقط از لحاظ عنوان و مدال درجایگاه بسیاربالایی قرار داره ولی باید خودش را پایین تر از مردم ببیند.
انتظارمردم ازشما بسیاربالا رفته چون هم اردبیل ظرفیت بالایی دراین رشته دارد ومسئولیت شما را مضاعف کرده؛ برای ورزش استان چه برنامه ای دارید؟
شرایطی که ورزش استان داره اصلا قابل قبول نیست دوست دارم به ورزش وزنه برداری استان و کشور خدمت کنم یکی از برنامه ریزی های من در آینده مربی گری وزنه برداری است تا در خدمت مردم باشم اما شرایط حاکم بر ورزش استان ما این است که امکانات و سالن و ... فراهم است ولی سوال من این است که تا کنون مربی حرفه ای ساختیم به فکر این بودیم که چرا به جای مربیان با تجربه یه جوان بی تجربه رو سر کار می آوریم آیا پشتوانه ای برای تربیت مربی داریم چرا باید مربی ای که 30 سال تجربه کاری داره کنار بگذاریم و یه جوان بی تجربه را سرکار بیاریم چرا بدنه ورزش استان ما عوض میشه ولی بدنه مربی گری ما عوض نمیشه ؟علتش چیه چرا در سال 91 ذهنیت ورزشکاران ما همانند دهه 50 است ؟ چرا بدنه مربی گری استان ما ضعیف است؟ چرا فرهاد عظیمی وجود داره و کارشناس ارشد ورزشه چرا مدیران ورزش استان ایشان را نفرستادند کلاس مربیگری بین المللی و درجه مربیگری داشته باشه مگه قهرمان آسیا و کشورمان نیست ؟چرا از فرهاد عظیمی ها استفاده مثبت نمی کنیم چرا بهرام جوادی و ایوب بهتاج که الان جزو کسانی هستند که می توانند برای ورزش وزنه برداری استان مثمر ثمر باشند دور از ورزش هستند سال 79 و 80 که وزنه برداری تمرین می کردم تو سه تایم تمرین بالای 200 ورزشکار در رشته وزنه برداری تمرین می کردند در همه رده های سنی استان اردبیل تیم کامل داشت اما الان 20 وزنه بردار نداریم آیا رو به جلو حرکت کردیم! چرا باید به جای پیشرفت، پسرفت کنیم؟
برنامه ریزی در استان فقط فراهم کردن امکانات نیست؛ پول، ورزشکار رو قهرمان ایران نمی کنه الان که رئیس هیئت وزنه برداری عوض میشه و آقای فلانی شده سرپرست ، وقتی از مدیر کل تربیت بدنی استان پرسیدم ایده شما از انتصاب آقای فلانی به عنوان رئیس هیئت وزنه برداری چی بود ؟ گفت که می خواهیم منابع مالی جذب کنه ، افسوس من بر ورزش این مملکت و استان این است که چرا باید مدیران فقط به فکر جذب منابع مالی باشند چرا ما کلاس های مربی گیری داخل استان نداریم چرا بهرام جوادی که در علم وزنه برداری خبره است در دنیای عکاسی فعالیت می کنه علت این است که کسانی به این عرصه ورود پیدا کرده اند و می دانند که با حضور بهرام جوادی در عرصه ورزش جلوی به اصطلاح پیشرفت اونها گرفته می شه کارهایی کردند که بهرام جوادی و ایوب بهتاج فرار کرده اند! ایوب بهتاج مربی بین المللی دو و میدانی و بدنسازی رفته جاهای دیگر تدریس می کنه چرا نباید تو استان خودمان تدریس نکنه چرا ایوب بهتاج و بهرام جوادی از ورزش استان دور هستند؟ مدیران ما از کمبودهایی که ورزش استان ما دارد خیلی دور هستند الان وزنه برداری اردبیل رو با پنجاه تا ورزشکار به من بدهند پول هم نمی خواهم و من رو یک سال از ورزش استان جدا کنند مطمئن باشند،از بین این پنجاه ورزشکار 20 ورزشکار به دنیای حرفه ای وزنه برداری معرفی میکنم سوال من این است که آیا بودجه ای برای ورزش وزنه برداری تخصیص می شود به این رشته تزریق می شود! متاسفانه دغدغه مدیران ورزشی ما این است که بودجه اعزام تیم مسابقات قهرمانی کشور را چطوری تامین کنند با این فکر مشکل ورزش استان حل نمی شود باید برای تک تک ورزشکاران برنامه ریزی شود منابع مالی در قهرمان شدن مورد آخر است نه اولویت اول.
وقتی قهرمان اردبیلی پارالمپیک در رشته وزنه برداری را استقبال میکردید چه حسی داشتید؟
آقای باقری جدی استاد بنده بودند از نظر معنوی از ایشون خیلی چیزها یاد گرفتم خیلی خوشحال بودم (آهی می کشد) و می گوید وقتی ویلچر قهرمان اردبیلی پارالمپیک رو می گیرم عذاب می کشم ، مگه این قهرمان روی ویلچر چه جوری می تونه به کشورش خدمت کنه، زمان جنگ جان خودش را در طبق اخلاص گذاشته و در دفاع از اسلام و دین و وطنش قطع نخاع شده ، جایگاه این قهرمان پیش خداست و ما نمی توانیم برای ایشون جایگاه در نظر بگیریم اینها قهرمانان دوران جنگ بودن که بار دیگر پرچم کشورشان را به اهتزاز در آوردند و الان هم با بدنی ناقص برای کشورشان افتخارمی آفرینند و اجر و پاداش چنین قهرمانان با هیچ چیزی برابری نمی کند و با مادیات نمی توان جایگاه ایشان را ارج نهاد.
سبلانه: چندتا سئوال کوتاه
تاریخ عقد سجاد انوشیروانی: 89/10/03
تاریخ عروسی: 08/19 /91
شغل: دبیر ورزش آموزش و پرورش
رشته تحصیلی مقطع کارشناسی: تربیت بدنی
رشته تحصیلی کارشناسی ارشد: فیزیولوژی ورزش
انوشیروانی، شهریور سال91 وقتی به دفتر سبلانه آمد قرار بود 19 آبان همان سال رخت دامادی بر تن کند، دو سالی از آن روز ها گذشته و این قهرمان حالا صاحب یک دختر است؛ وی
در حال حاضر مربی سالن ورزشی شهدای آموزش و پرورش استان اردبیل است.
انتهای پیام/پ
جوانی برومند با اراده پولادین، استوار همچون قله سبلان؛ مصمم وبا اراده حرف می زند؛ روح پهلوانی و علاقه زیادش به وزنه برداری او را واداشت تا دور از چشم پدر و مادرش به تمرین وزنه برداری بپردازد.
,وقتی دیدمش تصور نمی کردم قهرمان المپیک نهایت آرزویش تحصیل علم باشد می گفت اگر وزنه بردار نمی شدم رشته پزشکی را انتخاب می کردم تا گره گشای مشکلات مردم باشم.
,
از دردهایی گفت که روحش را می آزرد از اولین مدالی که باعث رضایت پدر و مادرش برای ادامه تمرین رشته وزنه برداری او شد.
سجاد انوشیروانی خوشبخترین انسان را کسی می داند که دست همنوع خود را در لحظات سخت بگیرد و تمام تلاش انسان این باشد که دردی از دردهای جامعه را از پیش رو بردارد نه اینکه دردش، درد نان و مرغ روزانه اش باشد...
,
,
از نظرخیلی از مردم شما به همه خواسته تان در دنیا رسیده اید چرا که قهرمانی در المپیک افتخاری بالاست که شما به آن دست یافته اید نظر خودتان چیست؟
خدا همه چیز به من داده و شکرگزاری من قطره ای در مقابل دریا است آرزوی من رسیدن به قله ورزش و تحصیل بود دوست دارم شخصیتی ساده داشته باشم و خدا هیچ وقت با من قهر نکنه. آرزوم این بود که بودنم در جامعه برای خانواده و مردم ننگ نباشه، امیدوارم به جایگاهی دست یابم که مردم به بودنم افتخارکنند دوست دارم شخصیتی باشم که همه دوستش بدارند.
,
اعضای خانواده شما هم مثل خودتان ورزشکار بودند؟
هیچ یک از اعضای خانواده ام اهل ورزش نبودند و از حضور من در تمرینات وزنه برداری ممانعت می کردند پس از چندین ماه اصرار و پافشاری،مجبور شدم ساک ورزشیام را در بقالی سر کوچه قائم کنم و برای تمرین به سالن بروم و موقعی به خانه برمی گشتم که پدرم منزل نباشه، بالاخره پس از شش ماه تمرین وزنه برداری و کسب اولین مدال طلا در وزن 75 کیلوگرم در مسابقات قهرمانی نوجوانان کشوری پدرم به دلیل علاقه زیادم به این رشته از حضورم در تمرینات جلوگیری نکرد و من این کار رو ادامه دادم. نصیحت های پدرم همواره این بود که در آینده برای خدمت به جامعه و مردم گام بردارم.
دوران بچگی آرزوی ورزشی نداشتم قبل از اینکه وارد دنیای وزنه برداری بشم در تیم هلال احمر اردبیل فوتبال بازی می کردم و فوروارد راست بودم خیلی این ورزش را دوست دارم و الان هم ازعلاقه ام به فوتبال کم نشده اگه یک روزی فرصت کنم تنها رشته ورزشی که دنبال خواهم کرد بازی فوتبال است.
, اعضای خانواده شما هم مثل خودتان ورزشکار بودند؟,
,
,
برای اینکه تحصیلات شما به خاطر ورزش حرفه ای آسیب نبیند چگونه برنامه ریزی کردید؟
من از اول برنامه ریزی منظمی داشتم به رغم خستگی ای که داشتم شب ها درس می خواندم اخیرا یک و سال و نیم که شبانه روز در اردو بودم تا حدودی از تحصیل فاصله گرفته ام ، سعی می کنم این کمبود را جبران کنم تا فرد موفقی در زمینه علم و دانش در جامعه باشم. دوران دبیرستان علوم تجربی خوندم خیلی علاقه داشتم پزشک شوم ، اگر مسیر زندگی ام وزنه برداری نبود بهترین رتبه کنکور را قبول می شدم.!!! بعد از المپیک لندن هرشب چهار ساعت مطالعه می کنم و دوست دارم این زمان را به 10 ساعت افزایش بدهم تا به هدف خود وآرزوهای پدر و مادرم جامه عمل بپوشانم.
"نمی شود" و "نمی توانم" برای من هیچ معنایی ندارد ومعتقدم می توان هر نشدنی را با صبر و تلاش شدنی کرد.
, برای اینکه تحصیلات شما به خاطر ورزش حرفه ای آسیب نبیند چگونه برنامه ریزی کردید؟,
,
,
خوشبختی را درچه می دانید؟ پول یا چیزهای دیگر؟
خوشبختی از نظر من اینه که یک مرد در دوران نوجوانی و جوانی با کار و تلاش شبانه روزی روی پای خود بایستد و آینده ای روشن برای خودش رقم بزند و مهمتر از همه اینها احترام به پدر و مادر را عامل خوشبختی می دانم؛ بود و نبود پول در خوشبختی معنایی ندارد درموفقیت بنده پول خیلی کم تاثیر داشته خوشبختی اینه که آدم دست همنوع خودش رو به هر طریقی که میتونه بگیره و این معنای کامل انسانیت است و او خوشبخت ترین فرد است، ارزش معنوی مدال برای من خیلی بیشتر از ارزش مادی آن است متکی بودن به پول برای رسیدن به هدف یک استنباط غلط است و این برای یک مرد ننگ است که زمان ازدواج اش فرا برسد و و هیچ چیزی نداشته باشد؛ مرد بودن به کار و تلاش شبانه روزی است جوانان نباید کار رو برای خود ننگ بدانند با توکل به خدا و داشتن نیت پاک و صداقت و ایمان پاک می توان تمام قله ها را فتح کرد؛ در مملکت ما شرایط ازدواج سخت شده و متاسفانه خانواده ها دلیل تاخیر ازدواج فرزندانشان را مشکلات مالی عنوان می کنند سجاد انوشیروانی نمونه بارز کسی است که قبل از خواستگاری نه مدال جهانی و المپیکی داشت و نه پول زیاد، با اراده آهنین به خواستگاری رفتم و به همسرم قول دادم که برای داشتن یک زندگی خوب و آرام تمام تلاشم را خواهم کرد.
ملاک در ازدواج داشتن اخلاق خوب و اعتماد به هم دیگر ودر کنار یکدیگر به خوشبختی رسیدن است دوسال از نامزدم دور بودم تمام شرایطم را قبول کرد و این برای من یک دنیا ارزش دارد.
آیاانوشیروانی امروزکه قهرمان المپیک است با انوشیروانی قبل ازالمپیک برای مردم تفاوتی کرده؟ ازشیوه برخورد مردم آیا این را می شود حس کرد این که بیشترتحویلتان بگیرند و ...؟
نسبت به قبل از المپیک جایگاه بالاتری در دل مردم دارم و وجود این مردم بزرگترین نعمت برای بنده بود سجاد انوشیروانی باید این رو برای خودش دیکته کنه که یادش باشه روزی هیچ هم نبوده و الان هم که نایب قهرمان المپیک است فقط از لحاظ عنوان و مدال درجایگاه بسیاربالایی قرار داره ولی باید خودش را پایین تر از مردم ببیند.
, خوشبختی را درچه می دانید؟ پول یا چیزهای دیگر؟,
,
,
,
, آیاانوشیروانی امروزکه قهرمان المپیک است با انوشیروانی قبل ازالمپیک برای مردم تفاوتی کرده؟,
,
انتظارمردم ازشما بسیاربالا رفته چون هم اردبیل ظرفیت بالایی دراین رشته دارد ومسئولیت شما را مضاعف کرده؛ برای ورزش استان چه برنامه ای دارید؟
شرایطی که ورزش استان داره اصلا قابل قبول نیست دوست دارم به ورزش وزنه برداری استان و کشور خدمت کنم یکی از برنامه ریزی های من در آینده مربی گری وزنه برداری است تا در خدمت مردم باشم اما شرایط حاکم بر ورزش استان ما این است که امکانات و سالن و ... فراهم است ولی سوال من این است که تا کنون مربی حرفه ای ساختیم به فکر این بودیم که چرا به جای مربیان با تجربه یه جوان بی تجربه رو سر کار می آوریم آیا پشتوانه ای برای تربیت مربی داریم چرا باید مربی ای که 30 سال تجربه کاری داره کنار بگذاریم و یه جوان بی تجربه را سرکار بیاریم چرا بدنه ورزش استان ما عوض میشه ولی بدنه مربی گری ما عوض نمیشه ؟علتش چیه چرا در سال 91 ذهنیت ورزشکاران ما همانند دهه 50 است ؟ چرا بدنه مربی گری استان ما ضعیف است؟ چرا فرهاد عظیمی وجود داره و کارشناس ارشد ورزشه چرا مدیران ورزش استان ایشان را نفرستادند کلاس مربیگری بین المللی و درجه مربیگری داشته باشه مگه قهرمان آسیا و کشورمان نیست ؟چرا از فرهاد عظیمی ها استفاده مثبت نمی کنیم چرا بهرام جوادی و ایوب بهتاج که الان جزو کسانی هستند که می توانند برای ورزش وزنه برداری استان مثمر ثمر باشند دور از ورزش هستند سال 79 و 80 که وزنه برداری تمرین می کردم تو سه تایم تمرین بالای 200 ورزشکار در رشته وزنه برداری تمرین می کردند در همه رده های سنی استان اردبیل تیم کامل داشت اما الان 20 وزنه بردار نداریم آیا رو به جلو حرکت کردیم! چرا باید به جای پیشرفت، پسرفت کنیم؟
, انتظارمردم ازشما بسیاربالا رفته چون هم اردبیل ظرفیت بالایی دراین رشته دارد,
,
برنامه ریزی در استان فقط فراهم کردن امکانات نیست؛ پول، ورزشکار رو قهرمان ایران نمی کنه الان که رئیس هیئت وزنه برداری عوض میشه و آقای فلانی شده سرپرست ، وقتی از مدیر کل تربیت بدنی استان پرسیدم ایده شما از انتصاب آقای فلانی به عنوان رئیس هیئت وزنه برداری چی بود ؟ گفت که می خواهیم منابع مالی جذب کنه ، افسوس من بر ورزش این مملکت و استان این است که چرا باید مدیران فقط به فکر جذب منابع مالی باشند چرا ما کلاس های مربی گیری داخل استان نداریم چرا بهرام جوادی که در علم وزنه برداری خبره است در دنیای عکاسی فعالیت می کنه علت این است که کسانی به این عرصه ورود پیدا کرده اند و می دانند که با حضور بهرام جوادی در عرصه ورزش جلوی به اصطلاح پیشرفت اونها گرفته می شه کارهایی کردند که بهرام جوادی و ایوب بهتاج فرار کرده اند! ایوب بهتاج مربی بین المللی دو و میدانی و بدنسازی رفته جاهای دیگر تدریس می کنه چرا نباید تو استان خودمان تدریس نکنه چرا ایوب بهتاج و بهرام جوادی از ورزش استان دور هستند؟ مدیران ما از کمبودهایی که ورزش استان ما دارد خیلی دور هستند الان وزنه برداری اردبیل رو با پنجاه تا ورزشکار به من بدهند پول هم نمی خواهم و من رو یک سال از ورزش استان جدا کنند مطمئن باشند،از بین این پنجاه ورزشکار 20 ورزشکار به دنیای حرفه ای وزنه برداری معرفی میکنم سوال من این است که آیا بودجه ای برای ورزش وزنه برداری تخصیص می شود به این رشته تزریق می شود! متاسفانه دغدغه مدیران ورزشی ما این است که بودجه اعزام تیم مسابقات قهرمانی کشور را چطوری تامین کنند با این فکر مشکل ورزش استان حل نمی شود باید برای تک تک ورزشکاران برنامه ریزی شود منابع مالی در قهرمان شدن مورد آخر است نه اولویت اول.
وقتی قهرمان اردبیلی پارالمپیک در رشته وزنه برداری را استقبال میکردید چه حسی داشتید؟
آقای باقری جدی استاد بنده بودند از نظر معنوی از ایشون خیلی چیزها یاد گرفتم خیلی خوشحال بودم (آهی می کشد) و می گوید وقتی ویلچر قهرمان اردبیلی پارالمپیک رو می گیرم عذاب می کشم ، مگه این قهرمان روی ویلچر چه جوری می تونه به کشورش خدمت کنه، زمان جنگ جان خودش را در طبق اخلاص گذاشته و در دفاع از اسلام و دین و وطنش قطع نخاع شده ، جایگاه این قهرمان پیش خداست و ما نمی توانیم برای ایشون جایگاه در نظر بگیریم اینها قهرمانان دوران جنگ بودن که بار دیگر پرچم کشورشان را به اهتزاز در آوردند و الان هم با بدنی ناقص برای کشورشان افتخارمی آفرینند و اجر و پاداش چنین قهرمانان با هیچ چیزی برابری نمی کند و با مادیات نمی توان جایگاه ایشان را ارج نهاد.
,
, وقتی قهرمان اردبیلی پارالمپیک در رشته وزنه برداری را استقبال میکردید چه حسی داشتید؟,
,
سبلانه: چندتا سئوال کوتاه
تاریخ عقد سجاد انوشیروانی: 89/10/03
تاریخ عروسی: 08/19 /91
شغل: دبیر ورزش آموزش و پرورش
رشته تحصیلی مقطع کارشناسی: تربیت بدنی
رشته تحصیلی کارشناسی ارشد: فیزیولوژی ورزش
,
,
,
,
,
, انوشیروانی، شهریور سال91 وقتی به دفتر سبلانه آمد قرار بود 19 آبان همان سال رخت دامادی بر تن کند، دو سالی از آن روز ها گذشته و این قهرمان حالا صاحب یک دختر است؛ وی
,در حال حاضر مربی سالن ورزشی شهدای آموزش و پرورش استان اردبیل است.
,انتهای پیام/پ
,]
ارسال دیدگاه