مدیر مرکز کرمان شناسی مطرح کرد؛
لزوم راهاندازی کارگاههای تخصصی و صیانت از اصالت هنر "پته"
سید محمد علی گلاب زاده گفت: پته هایی که امروز دوخته می شود اگر چه اقدام خوبی است اما از دست زنان کرمان بیرون رفته و اکنون زنان کشورها و شهرهای دیگر این هنر را به دست گرفته اند. از این رو شاید یکی از دلایل ضایع شدن این اثر دستی این است که از دست خبرگان بیرون رفته و به دست کسانی افتاده که عرضه آن را به عنوان یک کار اقتصادی تلقی می کنند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سید محمد علی گلاب زاده در گفتگو با "راه آرمان" در رابطه با تاریخچه صنایع دستی کرمان از جمله پته گفت: مردمان کرمان انسان های تلاش گری هستند، از جمله فعالیت های آنان از گذشته تا کنون بافتن بوده است به طوری که نام کرمان موید این واقعیت است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, راه آرمان,مدیر مرکز کرمان شناسی ادامه داد: کرمان در حقیقت همان کارمان است که کار به چند معنا است که یکی از این معانی بافتن است و کرمانی ها حتی در گویش خود به عنکبوت که به دیوار تار می تند کاربافو می گویند.
,این تاریخ شناس کرمانی عنوان کرد: روزگاری بود که بافته های کرمان، راین و بم به اقصی نقاط جهان از جمله مصر، هند و … صادر می شد بنابراین در این زمینه کرمان دارای پیشینه کهنی است.
,مدیر مرکز کرمان شناسی توضیح داد: اولین بافته ای که کرمانی ها می بافتند همان پارچه های معروف و شال کرمان بوده است به طوری که خلیفه عباسی وقتی از دنیا می رود، چند هزار شال کرمانی در انبار او وجود داشت که یکی از سرمایه های بزرگ او محسوب می شده است.
,گلاب زاده افزود: سرپرسی سایکس و ادبار براوون نیز از جمله کسانی هستند که در خاطرات خودشان اشاره می کنند به کارگاه های شال بافی که در کرمان وجود داشته اشاره می کنند، به واقع فصلی ارزشمند از گذشته کرمان وجود داشته که جنبه تاریخی، سیاسی و اقتصادی داشته است.
,وی اظهار کرد: پته به عنوان یک هنر ظریف و ویژه کرمان در قرن های گذشته مورد توجه قرار گرفته است قدمت این هنر شاید کمتر از ۴۰۰ سال است و پته هایی که در گذشته در کرمان دوخته می شد در جهان از شهرتی خاص برخوردار بود کما این که پته ای که در آستانه ی شاه نعمت الله ولی وجود دارد بیش از ده ها میلیارد تومان برآورد قیمت شده است چرا که پته ای منحصر به فرد است که در زمانیکی از حاکمان کرمان در روزگار قاجاریان دوخته شده است.
,این تاریخ شناس کرمانی توضیح داد: پته های دیگری نیز از زمان زندیه و قبل از آن وجود دارد که نزد برخی صاحبان صنایع دستی کرمان است، نمونه هایی که با مقایسه با کار امروز متوجه تفاوت فاحش آن می شویم و تاسف می خوریم که کار ما از کجا به کجا کشیده شده است.
,وی بیان کرد: پته هایی که امروز دوخته می شود اگر چه اقدام خوبی است اما از دست زنان کرمان بیرون رفته و اکنون زنان کشورها و شهرهای دیگر این هنر را به دست گرفته اند و شاید یکی از دلایل ضایع شدن این اثر دستی این است که از دست خبرگان بیرون رفته و به دست کسانی افتاده که عرضه آن را به عنوان یک کار اقتصادی تلقی کردند.
,گلاب زاده تاکید کرد: راه اندازی کارگاه های ویژه ی پته دوزی با نیت حفظ ارزش ها و اصالت های این هنر یکی از وظایفی است که صنایع دستی باید پی گیر آن باشد.
,این تاریخ شناس کرمانی عنوان کرد: پته هنری فرامرزی است اما متاسفانه برای حفظ آن کم وقت گذاشته شده است همانطور که در زمینه شال علیرضا رزم حسینی استاندار سابق کرمان همت کرد و مجموعه ای مفصل کارگاه شال بافی را در ابتدای خیابان زریسف احداث کرد که خوشبختانه اکنون شال های ارزشمندی در این کارگاه تولید می شود امروز نیز باید برای احداث کارگاه هایی در جهت حفظ اصالت پته تلاش کرد.
,مدیر مرکز کرمان شناسی تاکید کرد: باید تلاش کرد که پته از وضعیت اسفبار کنونی بیرون بیاید و کسانی چون خانم عبدالرحمانی تا در قید حیات هستند را دریابیم و اطلاعات و آگاهی های آن ها را بگیریم و از تجربیات آنان بهره مند شویم و کارگاه هایی راه بیاندازیم که پته کرمان به شکوه و عظمتی که در گذشته داشته برگردد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه