گفتگو با زوج عکاس خبری؛

عکاسی؛ دنیایی برای قصه گویی/هنری که زندگی را با ثبت لحظات ادغام می کند

عکاسی؛ دنیایی برای قصه گویی/هنری که زندگی را با ثبت لحظات ادغام می کند
انتخاب هنر عکاسی همیشه تفاوت و جذابیت هایی به همراه داشته، اما انتخاب هنر عکاسی در حوزه شلوغ و پر استرس خبر، تفاوت و حساسیت این کار را بیشتر خواهد کرد چراکه عکاسی در حوزه خبر، فرصت اشتباه، احساس ترس و خجالت را از شما خواهد گرفت و هر عکاس خبری به خوبی می‌داند که مؤلفه های تخصص، ذوق و خلاقیت بدون اعتماد به نفس و جسارت، کاربردی در حوزه خبر نخواهد داشت.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کردتودی، همیشه عوامل پشت‌صحنه یک کار، باوجود تأثیرگذاری مهم و مستقیم بر روی آن، اما کمتر دیده شده که از این عوامل به اندازه تأثیرگذاری که دارند یاد شود، مثل عکاسی بخصوص که اگر این هنر در حوزه خبری باشد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کردتودی,

انتخاب هنر عکاسی همیشه تفاوت و جذابیت هایی به همراه داشته، اما انتخاب هنر عکاسی در حوزه شلوغ و پر استرس خبر، تفاوت و حساسیت این کار را بیشتر خواهد کرد چراکه عکاسی در حوزه خبر، فرصت اشتباه، احساس ترس و خجالت را از شما خواهد گرفت و هر عکاس خبری به خوبی می‌داند که مؤلفه های تخصص، ذوق و خلاقیت بدون اعتماد به نفس و جسارت، کاربردی در حوزه خبر نخواهد داشت.

,

«برای بسیاری از عکاسان، عکس هدف نهایی است. برای ما اما آغاز یک مسیر بود. عکاسی رازی دارد که سخت به زبان می‌آید. اگر آن را در نگاه نخست درنیابید، با دقت بنگرید آن را خواهید یافت. خشنودی خاطر و عشق به آن حتی در بدترین شرایط ...

,

اینها آغاز حرف های یک زوج عکاس سنندجی است که می گویند " عکس دنیای عاشقانه ای را برایمان رقم زد " و پشت تک تک قاب ها داستان و روایتی است که اگر بخواهیم آن را بیان کنیم باید از آغاز سخنانی شروع کرد که شاید ساعتها مجال شنیدن می خواهد.

,

, ,

این عکس است که بدون هیچ سخنی می‌تواند انسان‌ها را درگیر خود کند

, این عکس است که بدون هیچ سخنی می‌تواند انسان‌ها را درگیر خود کند, این عکس است که بدون هیچ سخنی می‌تواند انسان‌ها را درگیر خود کند,

بختیار صمدی و الهام امی زوج جوان سنندجی هستند که سالها  در حوزه ی عکاس خبری مشغول به فعالیت هستند.

,

وقتی از نحوه آشنایی شان و شکل گیری ازدواجشان می پرسم هردو سر شوخی را باز می کنند. الهام امی با خنده می گوید: «آقای صمدی عکاسی خوب من را دید و به خاطر من همه تلاشش را کرد که وارد عرصه ی عکاسی شوم هر چند هر دو عاشق این حرفه هستیم"

,

وی ادامه می دهد: هر دو متولد سال 71 هستیم اما من 20 سال سن داشتم که وارد رشته ی عکاسی شدم به دلیل علاقه ی خاصی که به این حرفه داشتیم در شهریور ماه 95 عکاس خبری شدم و تا به الان در این زمینه در حال فعالیت هستم.

,


خانم امی از آشناییشان برایمان می گوید: که چون چند سال با هم همکار بودیم و آشنایی با هم داشتیم یک روز بعد از یک برنامه ی خبری از بنده خواستگاری کردند و  بعد از اینکه فهمیدیم که اشتراکات مثبتی داریم جواب مثبت را به ایشان دادم چرا که به نظر من در امر ازدواج نباید سخت گیری زیادی داشت هر چند که ممکن است سختی هایی داشته باشد اما در کنار هم بالطبع شیرینی خود را نیز دارد و ما هم با توجه به وجه اشتراک هایی که با هم داشتیم تصمیم گرفتیم که زندگی دو نفره ای رو با عشق شروع کنیم و با هم زندگی مشترک رو بسازیم هر چند حقیقتا عکاسی خبری به تنهایی کفاف زندگی مشترک و این اوضاع اقتصادی را نمی دهد اما در کنار عکاسی خبری، عکاسی آتلیه ای هم انجام خواهیم داد.

,
,

, ,

صمدی که با خنده و با عشق به همسرش نگاه می کند و به حرف هایش گوش می دهد می گوید: به هیچ وجه امکان نداشت کس دیگری شغل من را قبول کند. فقط یک همکار که خودش به سختی های کار آشناست این شغل را قبول کرد. خب ما هردو از عکاس خبری هستیم و ممکن است به خاطر برنامه و کارهایمان تا دیر وقت و حتی یک دور روز در منزل نباشیم، کار عکاسی خیلی سخت و پرفشار است اما آدم را به خودش معتاد می کند. ما تمام این سختی ها را به خاطر زندگیمان تحمل می کنیم و حاصلش هرچیزی باشد برای استحکام زندگیمان است.

,

وی از تفاوت های عکاسی خبری با خبرنگاری برایمان می گوید که؛ خبرنگار با قلم و روحیاتی که دارد ذهن خود را به روی کاغذ می اورد اما یک عکاسی خبری با یک عکس میتواند صدها صفحه خبر رو به زبان بیاورد و حتی بسیاری از عکاسان با یک فریم عکس در دنیا به شهرت رسیدند مانند عکاسان جنگ.

,

این زوج عکاسی خبری ادامه دادند؛ نکته ای که قابل توجه این است که که واقعا این شغل عشق و علاقه و جرات و جسارت میخواهد.

,

 چرا که ما در گرما و سرما و سختی های زیادی کار کردیم و این ها همچنان در انتظارمان است ولی بخاطر علاقه به شغلمان آن  را همیشه ادامه خواهیم داد.

,

امی در ادامه این گفتگو به بیان خاطرات تلخ و شیرین عکاسی خود پرداخت و گفت: خاطرات خبری تلخ و شیرین بسیاری دارم از جمله تحمل سردی ها و گرمی های طاقت فرسای زمستان و تابستان ، خراب شدن ماشین خبرنگاران در بین راه در آفتاب سوزان تا برداشت انار در هورامان و برگزاری تئاترهای خیابانی شهرستان مریوان .

,

, ,

ولیکن خاطره ای که همیشه با من می ماند تعیین سرنوشت زندگی و آینده ام بود که براساس شغلم رقم خورد که خود شیرین ترین خاطره از دوران رسالت خبری ام می باشد.

,

امی افزود: به دلیل عشق و علاقه‌ای که به کارم دارم در شرایط سخت آب و هوایی، در گرما و سرما در مناطق صعب‌العبور استان برای عکاسی حضور پیدا کردم و بی‌شک این وضعیت برای یک خانم به مراتب سخت‌تر از آقایان است.

,

وی ادامه داد: سخنانی هست که برای تمامی عکاسان خبری آشناست و در برنامه‌های و مراسم‌های مختلف بارها آن را می‌شنوند و از جمله آنها می‌توان به اینکه «چقدر عکس می‌گیرید، یک عکس کافی نیست، بیشتر از این نمی‌توانید جلو بروید»، اشاره کرد.

,

وی اضافه کرد: این سخنان که نشان از عدم آشنایی برگزارکنندگان این برنامه‌ها با نحوه کار عکاسی خبری است، همیشه مورد رنجش و ناراحتی عکاسان می‌شود.

,

صمدی هم با بیان اینکه یک هنرمند، عکاس یا فتوژورنالیست باید بتواند خودش را با تغییرات به‌ روز کند گفت: تجهیزات در عکاسی تأثیر به سزایی دارد ولی خوب، مهم‌تر از آن،  نگاه عکاسانه است، یعنی این‌طور نیست که اگر دوربین خوبی نداشته باشید نمی‌توانید عکاس خوبی باشید. در حال حاضر ما در خبرگزاری ‌های معروف و بزرگ می‌بینیم که بعضاً عکس‌ ها با موبایل گرفته می‌شود و امروزه عکاسی با موبایل پیشرفت زیادی کرده و موبایل جزو ابزارهای کاری یک فوتوژورنالیست به حساب می‌آید اما تجهیزات بیشتر، لازمه ارائه کار بهتر است.

,

وی با تاکید بر اینکه ژانر خبری و ژانر هنری با هم تفاوت دارند، افزود: در بخش هنری عکاس می تواند و وقت دارد تفکر کند و به سوژه بپردازد، این درحالی است که برای ژانر خبری باید در لحظه تصمیم گیری کرد و تفاوت بین عکاسی خبری و هنری، از زمین تا آسمان است.

,

, ,

 
این دوعکاس جوان مدتهاست که لنز دوربین را به سوی سوژه های خاص می برند تا شاید بتواند با زبان عکس به همه بگوید می‌توانیم  افرادی را در فقر و گرفتاری و منجلاب هستند را نجات دهیم.

,
,


این  دو زوج جوان می گویند: در عکاسی به دنبال تشابه‌ها هستیم نه تفاوت‌ها، زیرا شباهت‌ها و دردهای مشترک سبب می‌شود تا لنز دوربین‌ خود را با احترام و عشق به سمت شان بالا ببرم. به همین دلیل بدون هیچ گونه قضاوتی صادقانه و عاشقانه درگیر سوژه هایمان می‌شویم. برخورد و رفتار ما با انسان ها همانند یک دوست قدیمی است و این تفکر سبب نزدیکی بیشتر ما با سوژه‌هایمان شده است.

,
,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه