ضرورت توجه به توسعه روستایی؛

دستانی که نبض تولید را در مناطق روستایی می چرخانند

غرب کشور با دارا بودن جمعیت بالای روستایی می‌تواند در صورت تامین زیرساخت‌های مناسب علاوه بر ایجاد رونق اقتصادی در کاهش آمار بیکاری نیز نقش داشته باشد.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، با بررسی تاریخ مشخص می‌شود شهرها حیات خود را از زندگی عشایری و روستایی آغاز کردند و سپس به جوامع مدرن تبدیل شدند و روستاییان علاوه بر این‌که سرمنشأ جامعه بشری در گذشته بوده‌اند، در زمان حال نیز به عنوان قشری با ارزش افزوده بالا محسوب می‌شوند. مناطق روستایی علاوه بر تداعی ساده‌زیستی و همخوانی با طبیعت، نماد تولید مواد غذایی ارگانیک و صنایع غیرآلاینده هستند؛ صنایع و تولیداتی که در زمان فعلی کشور و نیاز به اتکا بر تولید داخلی می‌توانند علاوه بر تأمین خوراک مردم نقش مهمی در رونق اقتصاد و ارزآوری داشته باشند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,

این مهم در استان کردستان با دارا بودن جمعیت بالای روستایی می‌تواند در صورت تامین زیرساخت‌های مناسب علاوه بر ایجاد رونق اقتصادی در کاهش آمار بیکاری نیز نقش داشته باشد. بر اساس آمار سهم بالایی از تولیدات صنایع‌دستی استان در جوامع روستایی انجام می‌شود.

در مناطق روستایی استان می‌توان به استعداد بالای تولید محصولات کشاورزی و باغی توجه کرد و در یک کلام می‌توان گفت با توجه به شعار سال و فرمایشات مقام معظم رهبری می‌توان رونق تولید را در مناطق روستایی با اجرای طرح‌های هدفمند عملیاتی کرد.

عدم یکپارچگی در تصمیم‌گیری‌ها برای مناطق روستایی

یکی از کارشناسان حوزه ی جعرافیا می گوید: نبود متولی واحد در روستاها و عدم یکپارچگی در تصمیم‌گیری‌ها برای مناطق روستایی سبب می‌شود که بخش عمده‌ای از منابع روستایی هدر رود، از طرف دیگر چون حکومت‌ها و دولت¬ها که قوه اجرایی آن هستند نیازی به ارزش افزوده حاصل از تولیدات روستایی احساس نمی‌کنند، به آن توجه نکرده و برای آن ارزش قائل نمی‌شوند.

وی افزود: اقتصاد ما در طول تاریخ، مبتنی بر کشاورزی بوده‌ و بخش‌های صنعتی و صنایع‌دستی به استثناء چند منطقه جغرافیایی، سهم کمتری در ساختار اقتصادی ما داشته‌اند. اما واقعیت کنونی جامعه روستایی نشان دهنده فاصله تدریجی ما از فعالیت‌های بخش کشاورزی است که درنتیجه آن، به تدریج افرادی که در سطح روستاها در سن اشتغال قرار دارند، روستا را ترک خواهند کرد و روزبه‌روز ساختار تولید اقتصادی در روستاهای ما رو به انحلال خواهد رفت و بسیاری از منابع رها شده و بخش‌های دیگر نیز به دلیل عدم استفادۀ صحیح، تخریب می‌شوند.

به راستی یکی از شاخصهای تعیین توسعه یافتگی و توسعه نیافتگی جوامع کنونی وضعیت توسعه بخـش صـنعت اسـت، معضلاتی مانند مهاجرت از مناطق روستایی به سمت مناطق شهری، تمرکز جمعیت کثیـری از فقـرای جهـانی درمناطق روستایی، شکاف روز افزون اقتصادی بین نواحی شهری و روستایی، ضرورت آغاز فرآیند توسـعه در منـاطق روستایی با استفاده از پتانسیلهای موجود و ... همگی دست به دست هم داده اند تا در دوران کنونی مقوله توسـعه صنعت در مناطق روستایی به شدت مورد توجه برنامه ریزان و صاحبنظران توسعه قرار گیـرد.

اگـر در گذشـته بـه مناطق روستایی صرفا به عنوان بستر بخش کشاورزی نگاه می کردند؛ اکنون و با گذشـته سـالیان زیـاد ایـن نگـاه فراگیر جهانی تک بخشی(کشاورزی) در خصوص حوزه فعالیت مناطق روستایی به نگاه دو بخشی یعنی کشـاورزی و صنعت تبدیل شده است.

نقش توسعه روستایی در توسعه ملی

اساساً حوزه های روستایی به عنوان قاعده نظام از نظر سکونت و فعالیت ملی، نقش مهمی در توسعه ملی ایفا می‌کنند، چرا که توسعه پایدار سرزمین در گرو پایداری نظام روستایی به عنوان زیر نظام تشکیل دهنده نظام سرزمین است، و پایداری فضاهای روستایی در ابعاد مختلف میتواند نقش موثری در توسعه منطقه ای و ملی داشته باشد. حال اگر به دلایلی در روند پیشرفت و توسعه فضاهای روستایی وقفه ای ایجاد شود، به گونه ای که نظام روستایی قادر به ایفای نقش سازنده خویش در نظام ملی و سرزمینی نباشد، در آن صورت آثار و پیامدهای مسایل روستایی در حوزه های شهری و در نهایت در کلیت سرزمین گسترش مییابد.

از این رو باید به این موضوع اذعان نمود که توسعه پایدار و یکپارچه ملی معطوف به توسعه پایدار در سطوح منطقه ای، شهری و روستایی است. متاسفانه شواهد و تجربیات نشان می دهد که به حق و وظیفه توسعه جوامع و فضاهای روستایی، به تناسب سهم، جایگاه و کارکرد آن در اقتصاد ملی، کم توجهی شده و حوزه های روستایی در شرایطی کاملا نابرابر از جهت دسترسی به فرصت ها و منافع حاصل از رشد و توسعه قرار نگرفته اند. از این رو تعدیل نابرابری‌های اجتماعی اقتصادی و سرزمینی در جهت بالندگی جوامع روستایی و تسهیل رشد و ارتقای این جوامع، ضرورتی اساسی و اجتناب ناپذیر محسوب می شود.

توسعه یک ناحیه روستایی باید در چارچوب کلی سیاست های ملی طراحی گردد. چراکه این مسئله نشانگر پیوستگی توسعه روستایی و توسعه ملی است. از سویی چون روستاها کانون تولیدات زراعی هستند تاکید بر دانش روز، یکپارچه شدن اراضی، بالا بردن بهره وری و راندمان هیچ منافاتی با یکدیگر ندارد. و با این رویکرد، می توانیم غذای مردم را که یکی از مسائل اساسی کشور است، تامین نماییم. تکیه بر واردات مواد غذایی، که قیمت آن در نوسان است و ممکن است که هر لحظه گرانتر شود، عاقلانه نیست و با توجه به حذف حمایت ها و یارانه های تولیدی و صادراتی سایر کشورهای تولید کننده محصولات مواد غذایی که طبق آموزه های سازمان تجارت جهانی صورت می پذیرد، واردات مواد غذایی در آینده باعث افزایش رشد منفی تراز پرداخته ای کشور خواهد شد و در نتیجه قیمت محصولات غذایی گران تر می شود. که تحمل این امر بسیار مشکل است.

لذا نقش تولیدی روستا جهت حصول به امنیت غذایی، مساعدت به بخش صنعت و نیز نقش صادرات غیر نفتی روستا در تولید ناخالص کشور و ایجاد فرصت های شغلی در ابعاد مکانی از جمله آثار مناطق روستایی در توسعه ملی کشور است.