عاشورا در اشعار طاهره صفارزاده/
صفارزاده؛ شاعر پرورش یافته مکتب امام حسین(ع)
از شاعران معاصر که با الهام از اخلاق و مذهب اسلامی، نقش ممتازی در هدایت و تعالی جامعه به سوی ارزش های معنوی و فضایل انسانی ایفا کرده، دکتر "طاهره صفارزاده" است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا؛ به نقل از طنین یاس، از شاعران معاصر که با الهام از اخلاق و مذهب اسلامی، نقش ممتازی در هدایت و تعالی جامعه به سوی ارزش های معنوی و فضایل انسانی ایفا کرده، دکتر "طاهره صفارزاده" است. وی با تأسی از بزرگان دین و اخلاق، همواره هنر و ذوق ادبی خویش را برای ایجاد جامعه ای پویا و آکنده از انسان دوستی و صمیمیت بکار گرفته است. مرحومه صفارزاده از شعرای پخته دوران انقلاب می باشد و اشعارش دارای بار عاطفی بسیار زیادی است. آری سروده های این شاعر انقلابی با ارزش های ناب اسلامی گره خورده و گویی در فضایی آمیخته به روح ایثار و شهادت، کلامش آمیخته با پاکی و سادگی است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, طنین یاس,,
صفارزاده به دلیل مرام انقلابی و تأثیرپذیری از بن مایه های دینی و فرهنگی همواره با نگاهی متعهدانه به شعر نگریسته و بدین وسیله با اعتقاد به رسالت اجتماعی برای خود در پی تحول و شکل دهی به جریان انقلابی و مقاومت برآمد. مشخصه بارز حاکم بر اشعارش سیطره روح شرقی، فرهنگ مقاومت عارفانه و سیر و سفر معنوی توأم با مسائل سیاسی روزمره است.
,,
اشعار او در« پیشواز صلح» و «روشنگران راه» خواننده را به یاد آیه های قرآن و سخنان حکمت آمیز بزرگان می اندازد. او در این سروده ها، شهروند مؤمن و مبارزی است که به نقد جامعه، سیاست، فرهنگ، ادب و هنر دست می زند. طاهره صفارزاده، اولین شاعر زن نوگرایی مذهبی در عصر حاضر است که سادگی بیان، احتراز از استعاره های مبهم، کاربرد اندیشه در طرح مطلب و فراهم آوردن ساختار مناسب برای مضمون شعر، از دیگر خصوصیات شعری او است.
,,
اسطوره ها چون حضرت امام حسین(ع)، حضرت زینب(س)... حضوری ملموس و غیر قابل انکار در اشعارش دارند. چون این اسطوره ها در حقیقت راهنمای اخلاقی و دینی جامعه اسلامی هستند و هم پشتیبانی قدرتمند برای تهییج احساسات دفاعی مردم محسوب می شوند.
,,
درون مایه های شعری این شاعره انقلابی عبارتنداز:
,,
- مفاهیم اخلاقی
- امید به آینده
- مفاهیم دینی
- پیامبران و ائمه اطهار
- تجلی انتظار
- واقعه عاشورا
- مفاهیم اخلاقی
- امید به آینده
- مفاهیم دینی
- پیامبران و ائمه اطهار
- تجلی انتظار
- واقعه عاشورا
اما همانطور که می دانیم عاشورا دیگر یک روز نیست و یک واقعه هم نیست بلکه یک تاریخ است و یک اعتقاد و سرچشمه الهام همه حق جویان و حق پرستان در همه زمان ها و مکان ها است. طاهره صفارزاده این شاعر حق جوی زمانه، واقعه عاشورا را با بهره جویی از بهترین واژه ها در اشعارش متجلی کرده است.
,,
در ایام محرم گزیده ای از اشعارش را که در باب عاشورا می باشد، دست چین کرده و در این مقال آنها را مورد استفاده قرار می دهیم. صفارزاده بر اساس آموزه های دینی اش، امام حسین(ع) را آیینه پرستش و بندگی و بزرگی در پیشگاه حق می داند که در صورت شکسته شدنش، به تکه های کثیری تبدیل می شود که رهروان و پیروان خاص آن حضرت در سر تا سر عالم اند.
,,
حسین(ع) آیینه پرستش حق است و می داند
,که چون شکسته شود هر ذره اش آینه ای دیگر خواهد شد
,عیان کننده و کامل و پیروان خاص امام انواع پاره های آینه اند ( پیشواز از صلح، 63)
,,
صفارزاده واقعه عاشورا را چنان حزن انگیز به تصویر می کشد که مخاطب احساس می کند شاعر در آن حادثه غم انگیز حضور داشته است. او از تشنه لبانی می گوید که تا پای جان مقاومت کردند و شهید شدند، شهادتی که بشر همواره با به یاد آوردن آن جگرش می سوزد و این سوزش با هیچ نوش دارویی درمان نمی شود.
,,
روز عاشوراست جگرم می سوزد آب یخ چای خنک
,شربت آزمودم همه را جگرم می سوزد
,روح من،
,جگری دارد دل داده ی حق
,که در ایام ستمکاری ناحق
,بی امان می سوزد ( از جلوه های جهانی 73)
,,
و این حسین است، ابر سردار تاریخ بشر که به قصد سرکوب سلطه که ناحق و برقراری سعادت امت به مبارزه برخاست.
,قصد حسین(ع)
,سرکوب سلطه ی ناحق است
,سرکوب سارقین خلافت
,و برقراری سعادت امت
,با انتظار اطاعت
,اطاعت از خدا و رسول و اولوالامر ( در پیشواز صلح، 56)
,,
و مژده می دهد روزی را که این خون های پاک حق جویان به خواست پروردگار، کاخ ستمگران و مستکبران جهان را نابود می سازد.
,و خون پاک حق طلبان
,به حکم خداوند
,جهان ستم را ویران خواهد کرد
,ستمگران باید در انتظار کیفر باشند
,که حکم از آن خداوند است ( روشنگران راه، 46)
,,
حزن و اندوه صفارزاده به حدی است که با به یادآوردن حادثه عاشورا تاب تحمل از کف می نهد و از هوش می رود.
,در صبح گاه صادق عاشورا
,به هوش می آیم
,هنوز این سر غم دیده
,سری که مخزن درد زمانه هاست از عطر دامن بانو
,از عطر آسمانی رویا مغشوش است ( دیدار صبح، 109)
,,
صفارزاده تصویری زیبا می سازد بین شوری اشک و خون های ریخته شده در روز عاشورا و راه بین شام غریبان تا اربعین حسینی با اشک شیعیان به همراه اشک حضرت زینب(س) طی می شود.
,شوری اشت روز ازل
,از خون دیده ی عاشورا آمده
,از شام تلخ غریبان تا اربعین
,مسافت اشک آلودی است
,اشک صفوف شیعه ی شیدا همراه اشک زینب کبری ( دیدار صبح، 111)
,,
شاعر که پرورش یافته ی مکتب حسین است، بنابر این جمله زیارت عاشورا« انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم» چنین می سراید:
,ما در محاربه هستیم
,با هر که با حسین به جنگ است
,و در صلحیم
,با هر که با حسین به صلح است (هفت سفره، 114)
,,
و همچنین از کینه توزان و شیاطینی چون مأمون و ابن ملجم و شمر می گوید که به نفس پرستی، کینه ی حق خواهان و مظلومات را در دل گرفتند و آنها بار به بی رحمانه ترین اشکال به شهادت رساندند.
,همیشگی کینه از آن مأمون است امیر شیطان ها
,سیاهکارتر از همنایانش این ملجم و شمر
,انبوه کنیه را دلیل فراهم آورده آن جر ثومه های دوگانه
,مریض های خشکی مغز مأمور و ملعبه بودند
,سران امامت را کشتند مأمون به حکم نفس و تبار
,امر به حق زدایی بود هم قتل کرد هم شکنجه گر روح بود ( از جلوه های جهانی، 7)
,,
شاعر به بی وفایی مردم کوفه در قبال دعوت امام حسین(ع) واکنش نشان می دهد و معتقد است این بی وفایی مردم کوفه بود که "مسلم بن عقیل" را ناجوانمردانه به کام شهادت فرستاد.
,و مسلم بن عقیل در کوچه های کوفه بی وفایی و بی ثباتی مردم را چون دید
,در ذهن زخم خورده مروری کرد وقتی که از هزاران دعوت گر حتی یکی همراه او نبود
,او را به بارگاه زیادی ها بردند ( در پیشواز صلح، 59)
,و سرانجام از شام غریبان و از صبر واندوه زینب سخن می گوید:
,در تنگنای خوفگاه( شام غریبان)
,نور و نوید فافذ تقدیر
,قلب حزین حضرت را روشن می دارد چرا که می داند که رمز قاطعیت تقدیر
,هماره در امر است و صبر حضرت زینب که راز را می داند
,صبر امانت داران است سالار صبر منتظر است ( در پیشواز صلح، 64 و 65)
,و صفار زاده به امام سجاد(ع) چنین اشاره می کند:
,وحضرت زینب می داند بعد از امام علی(ع) معاونت سجاد(ع) کفالت هدایت راه
,مقابله با گمراهان بنابر« امر» وظیفه ی دوست ( در پشواز صلح، 64)
,,
صفارزاده به حضرت زینب(س) نظر ویژه دارد و همواره از صبر و ایثار آن حضرت یاد می کند، حضرت زینبی که آن قدر شکیباست که در برابر شهادت فرزندانش عجز و ناله ای نکرد و خودش را در برابر خداوند بدهکاری می دانست.
,در دشت کربلا گاه عروج علی اکبر و قاسم بن حسن سالار صبر از علایم باطن
,نزدیک گشتن واقعه را دید از خیمه گاه همراه شیون و واویلا بیرون دوید وجودهای نوجوان مقدس را
,برای مرتبه ی آخر نامید اما از عون اکبر از محمد از هدیه های خویش به بارگاه الهی
,نامی نبرد و ننالید گویی که از شهادت فرزندانش در اقتدا به راه خامس آل عبا
,قرنی نگذشته بود ( در پیشواز، 61، 60)
,,
شاعر انقلابی، طاهره صفارزاده در نهایت، شیعه حقیقی را چنین توصیف می کند:
,وشیعه ی حقیقی و حق خواه هماره *** در سراسر گیتی
,در زیر ضرب و شتم شریران*** به جستجوی کمال است
,کمال جویی *** میدان فرصت است
,میدان آزمایش شیعه *** در اتصال خوبی
,خلوص *** خدعه زدایی
,کمال جو می کوشد ( در پیشواز صلح، 100)
,,
منابع:
,- بهمن پور ، محمد سعید، داستان عاشورا
- مقدم نسب، سامره، رویکرد مذهبی، اشعار طاهره صفارزاده. نشریه سیمرغ، شماره 9، خرداد 1391
- ایران اشعار طاهره زاده
,
انتهای پیام/خ
]
ارسال دیدگاه