علی نصیریان: بازیگری پیچیده هست ولی سخت نیست / قبلا فیلم ساختن حساب و کتاب داشت!
بازیگر پیشکسوت و نام آشنای ایران اظهار داشت: اوایل این گونه نبود و فیلم سازی حساب و کتاب داشت و این گونه نبود که به هر چیزی تن داده شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از ائل پرس، علی نصیریان بازیگر توانمند و محبوب سینمای ایران طی سفری که اخیرا به تبریز جهت شرکت در اختتامیه ششمین جشنواره فرهنگی هنری دانشگاه علوم پزشکی داشت؛ گفتگویی با خبرنگار ائل پرس داشت و موضوعاتی چون خاطرات خود از تبریز و نقش های مربوط به تبریز که ایفا کرده و هنر و هنرمند ارزشیکه مشروح آن را پیش رو دارید:
, شبکه اطلاع رسانی دانا, ائل پرس,
با توجه به ایفای نقش شما در فیلم های ثقه الاسلام و ستار خان احساس شما نسبت ایفای دو شخصیت برجسته آذربایجان وتبریز چه بوده و در کل تبریز امروز چه فرقی با آن سال ها کرده است؟
, بیشترین چیزی که برای من در تبریز جالب بود این بود که با طراح صحنه مان، آقای مرتضی ممیز، می آمدیم و در شهر می گشتیم الان تبریز خیلی عوض شده است به طوری که من دیگر اصلا جایی را به آن صورت نمیشناسم ولی در آن زمان خیلی جذابیت داشت وقتی در شهر به گردش می پرداختیم از آن کوچه ها که گذر می کردیم آجر کاری های خانه ها نظرمان را خیلی جلب می کرد که معمولا در سر در بسیاری از خانه ها به کار رفته بود و یک سری سازه های گلی قلعه مانند که در اطراف تبریز بود که حتی بخش هایی از این سازه ها را میتوانید در صحنه هایی از فیلم ستارخان ببینید که همه آن صحنه ها واقعی بوده و هیچ کدام دکور نبودند تمام فضاهای آن زنده هستند مثل باغ هایی که در آن استخر وجود داشت صحنه های خارج شهر کوه ها و باغ ها و کوچه ها همه و همه واقعی بودند.
,
بعد از انقلاب ثقه الاسلام را کار کردم که سریال خوبی بود که دریک برنامه در خیابان نفت تهران برای این اثر از من و کارگردان تقدیر کردند و هدایایی به ما دادند که این هدیه قالیچه تبریز بود این اثر بعدا با زبان ترکی دوبله شد، من ۲ کار با علی حاتمی داشتم که لهجه ترکی داشت البته من با لهجه موافق نیستم چون برخی لهجه ها باعث ایجاد زمینه جک و شوخی می شود آنچه از لهجه ما با علی حاتمی بازی کردیم یکی هزار دستان بود و مظفرالدین شاه که لهجه ترکی داشت علی حاتمی کیا یک نظریه داشت که تمام فیلم را دوبلر بیان کند لوازم صوتی در سر صحنه وجود داشت ولی عقیده ایشان این بود آن دو نقش که من با لهجه بازی کردم چون لهجه جزئی از کاراکتر بود و به عنوان شوخی مطرح نبود و این دو نقش را دوبلر من علی طهماسب بسیار خوب دوبله کار کردند.
,برای نزدیک شدن به یک نقش مثل ستارخان آیا آقای حاتمی توصیه خاصی داشتند؟
,
دو کتاب تاریخی کسروی یکی تاریخ ۱۸ ساله و دیگری تاریخ مشروطه دو منبع اصلی و دقیق بود که بنده و آقای حاتمی آن را مطالعه کردیم. یکی از کارهایی که یک هنر پیشه در برخورد نقش می تواند انجام دهد مطالعات مکتوب می باشد و اگر مطلب دیگری هست حتما باید مطالعه شود چرا که این قدم اول است و بعد یک سری مسائل شخصی مانند بدن، تنفس،نگاه، لباس و روانشناسی رفتاری می باشد که این ها نیاز به تمرین دارد البته تمرین ۴۵ تا ۵۰ درصد کار است وهمه چیز خلاقیت و استعداد نیست و آنها جایگاه خود را دارند و این در کار بازیگری و سینما مهم می باشد، تخیل یکی از ابزار نزدیک شدن به نقش است تخیل بسیار اهمیت دارد و ذهن یک بازیگر باید یک بافنده خوب باشد و در کنار نقش تخیل و تمرکز بکند، چرا که اگر تمرکز نباشد شما نمی توانید کار کنید تمامی این کار ها باید مستمر و مداوم باشد مسئله بعدی که حائز اهمیت است کنترل می باشد.اصل بازیگری تظاهر است شما وقتی مشغول ایفای نقشی هستید در واقع تظاهر به بودن یک شخص دیگری میکنید و شما در این حالت با صدا و بدن و حس و حرکات خودتان دارید تظاهر می کنید و تمام این سیستم ها برای این است که تظاهر شما باور پذیر شود و این باور پذیری راحت نیست و تکنیک همین می باشد که عرض کردم.
برخی موارد میدانی هست و برخی ها باید دیده شود مانند معتاد و بازاری و.. باید دید و دریافت هایی کرد و آنها را در تنهایی خود تمرین کرد، تمرین کار پیچیده ای است و ابزار اجرایی مثل ساز نیست که فقط ابزار نیاز دارد. برای نزدیک شدن به شخصیت باید کارهای زیادی کرد و یک ریتم درونی و ریتم بیرونی مجموعه باشد و ریتم زندگی ها مهم می باشد و در عین پیچیدگی کار سختی نبوده و با پشتکار و تلاش می توان به آن دست یافت.
با توجه سبقه شما در تئاتر و احوالات تئاتر تبریز در این روزها که عده ای معتقدند رو به افول است چه راهکار و توصیه ایی برای تئاتر در تبریز دارید؟
دو کتاب تاریخی کسروی یکی تاریخ ۱۸ ساله و دیگری تاریخ مشروطه دو منبع اصلی و دقیق بود که بنده و آقای حاتمی آن را مطالعه کردیم. یکی از کارهایی که یک هنر پیشه در برخورد نقش می تواند انجام دهد مطالعات مکتوب می باشد و اگر مطلب دیگری هست حتما باید مطالعه شود چرا که این قدم اول است و بعد یک سری مسائل شخصی مانند بدن، تنفس،نگاه، لباس و روانشناسی رفتاری می باشد که این ها نیاز به تمرین دارد البته تمرین ۴۵ تا ۵۰ درصد کار است وهمه چیز خلاقیت و استعداد نیست و آنها جایگاه خود را دارند و این در کار بازیگری و سینما مهم می باشد، تخیل یکی از ابزار نزدیک شدن به نقش است تخیل بسیار اهمیت دارد و ذهن یک بازیگر باید یک بافنده خوب باشد و در کنار نقش تخیل و تمرکز بکند، چرا که اگر تمرکز نباشد شما نمی توانید کار کنید تمامی این کار ها باید مستمر و مداوم باشد مسئله بعدی که حائز اهمیت است کنترل می باشد.اصل بازیگری تظاهر است شما وقتی مشغول ایفای نقشی هستید در واقع تظاهر به بودن یک شخص دیگری میکنید و شما در این حالت با صدا و بدن و حس و حرکات خودتان دارید تظاهر می کنید و تمام این سیستم ها برای این است که تظاهر شما باور پذیر شود و این باور پذیری راحت نیست و تکنیک همین می باشد که عرض کردم.
, برخی موارد میدانی هست و برخی ها باید دیده شود مانند معتاد و بازاری و.. باید دید و دریافت هایی کرد و آنها را در تنهایی خود تمرین کرد، تمرین کار پیچیده ای است و ابزار اجرایی مثل ساز نیست که فقط ابزار نیاز دارد. برای نزدیک شدن به شخصیت باید کارهای زیادی کرد و یک ریتم درونی و ریتم بیرونی مجموعه باشد و ریتم زندگی ها مهم می باشد و در عین پیچیدگی کار سختی نبوده و با پشتکار و تلاش می توان به آن دست یافت.
,
,
به نظر من تئاتر مربوط به سازمان فرهنگ و ارشاد است چرا که برخی مدیران این سازمان علاقمند به مسائل هنری هستند و برخی نه که این یک امر سلیقه ای است ، در برخی شهرها که مدیران این سازمان علاقمند به مسائل هنری هستند در این زمینه خیلی خوب جلو رفته اند ما قبل از انقلاب مراکز آموزشی داشتیم که برای فرهنگ و هنر کلاس تئاتر داشت و کسانی که در این زمینه موفق به اخذ مدرک لیسانس می شدند به عنوان کارشناس با حضور یافتن در این مراکز جوانان علاقمند را جمع کرده و پس از آموزش دادن آنها اقدام به تشکیل گروه کرده و به فعالیت در این زمینه می پرداختند تا جایی که ما سه جشنواره تئاتر برگزار کردیم البته نه جایزه دادیم و نه رتبه بندی کردیم و فقط به نقد و بررسی تئاتر پرداختیم و اساتید سعی در آموزش گروه ها داشتند. این مراکز بعد از انقلاب و در برخی از شهرها به فعالیت ادامه دادند و در برخی از شهر ها ادامه نداده و تعطیل شدند که به نظر بنده الگوی بسیار خوبی بود که با حضور کارشناسان و استخدام کارشناسان سینما و ... بتوانیم مراکزی راه اندازی کنیم و بچه ها را آموزش دهیم و راه کار پیشنهادی بنده این است که دوباره این مراکز را راه اندازی کنیم.
,
با موفقیت فیلم شکارچی شنبه موضوعاتی همچون تحمیلی بودن ایفای نقش توسط شما در فیلم یا لغو ویزای آمریکای شما به خاطراین فیلم از سوی برخی رسانه ها مطرح شد این قضیه تا چه حد حقیقت داشت؟
,
اصلا چنین قضیه ای صحت ندارد و این ها همه افسانه و ساخته ذهن برخی افراد می باشد و کسی نقشی را تحمیل نکرده و خود من نقش را دوست داشتم و نقش را پذیرفتم و حتی دستمزد و پولی هم که به من دادند کمتر بود ولی من به خاطر نقش رفتم و قبول کردم چون از نقش خوشم آمد و برای من نبرد و ستیز با نقش جذاب می باشد و تمام کارهای انجام شده تحقیق شده بود و مستند و واقعی بود و هیچگونه دروغی نبود و من با فردی که این کارها را انجام داده بود هم صحبت کردم و جملاتی را هم که وی میگفت تماما مستند بود و ساختگی نبود و یکی هم به خاطر مظلومیت مردم فلسطین بود و کسی هم من را تهدید نکرد.
, ما شما را به واسطه نقش های شما میشناسیم. از دید خودتان شخصیت خود شما به کدام یک نزدیک تر است ؟
,
,
شخصیت من بیشتر به نقش فیلم آقای هالو می خورد نه البته هالو به آن شکل بلکه سادگی و بدون پیچ و خم بودن.
, به نظر خودتان چالشی ترین نقش شما کدام بوده است؟
,
,
بیشتر نقش هایی که جنبه های منفی داشته اند مثل شکارچی شنبه و نظیر اینها چون باید کار کنم تا به آن برسم و تمرین و استمرار کاری داشته است.
,
دیدگاه شما در مورد نقشی که در میوه ممنوعه بازی کردید چیست؟
, من شخصیت شیخ صنعان را دوست داشتم چرا که داستان آن را از دوران بچگی خوانده بودم، ولی آن شخصیت شیخ صنعان نبود هرچند که از یک منظر ارتباطی با این شخصیت داشت مثلا از منظر اجتماعی ولی چون من عاشق این حال و هوا بودم آن را پذیرفتم و منفی بودن نقش اهمیتی برایم نداشت.
,
طنز همواره یکی از مهمترین و پرمخاطب ترین انواع کارهای هنری بوده است. وضعیت طنزپردازی در سینمای ایران را چگونه می بینید؟
,
,
طنز یک مقوله مورد پسند است که به هر قیمتی نباید به آن تن داد و این کار ها تاثیرات ماهواره و شبکه های تلویزیونی می باشد. اوایل این گونه نبود و فیلم سازی حساب و کتاب داشت و این گونه نبود که به هر چیزی تن داده شود و باعث تاسف است که بگوییم که تئوری این است که به هر نحوی مردم را بخندانیم و یا سرگرم کنیم. این کار درست نیست و این پایین ترین سطح نمایش است.
, آیا به نظر شما هنرمند ارزشی و غیر ارزشی داریم؟
,
,
همه یکی نیستند و هرکسی راه خود را می رود ولی تفکیک کردن درست نیست. کار هر کسی نشانه شخصیتش است. ما رده بندی برای ارزشی و غیر ارزشی نداریم و این شناخت مردم از کار هر هنرمند است که به وی شخصیت می دهد و عیار هر کسی را جامعه مشخص میکند.
,
انتهای پیام/ج
]
ارسال دیدگاه