هادی عامل: احساس کنم مردم مرا نمیخواهند از گزارشگری خداحافظی میکنم/ منظورم از چغروبدبدن، کشتیگیر سخت و بداُفت است
گزارشگر کشتی گفت: احساس کنم مردم مرا نمیخواهند از گزارشگری خداحافظی میکنم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی داناحمید یوسفی/ گفتگوی تفصیلی با گزارشگر محبوب کشتی را میتوانید در زیر بخوانید.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, حمید یوسفی,هادی عامل، متولد 1334 در مشهد. ادامه آن را خودتان بگویید.
,بیوگرافی من را مردم عزیزمان می دانند. ولی چیزی که یادم می آید حضور کشتی در زندگی من از همان دوران کودکی است. درشهر ما مشهد، کشتی گیران و قهرمان های بزرگی همچون مرحوم محمدعلی صحرایی وجود داشتند.علاوه بر این بازار کشتی با چوخه بسیار داغ بود. آن زمان هم تلویزیون و رسانه ها به این گستردگی نبودند و ورزش های زیادی هم در کشور ما جا نیفتاده بود. کشتی ورزش اول مملکت بود و بالطبع من هم به سمت کشتی کشیده شدم. متاسفانه پس از مدتی فعالیت در کشتی دست راستم به شدت آسیب دید و بزرگترین اشتباه من مراجعه به شکسته بند بود. بعد از آن اتفاق دستم تا نمی شد. ولی با همین وضع به کشتی گرفتن ادامه دادم تا اینکه دستم کاملا از کار افتاد و بزرگترین حسرت زندگی من که همان دوری از این ورزش بود رقم خورد.
,بعد از آن برای معالجه اقدام دیگری نکردید؟
,چرا. در سال 56 و اوایل 57 برای معالجه به کشور آلمان رفتم ودو عمل جداگانه بر روی عصب و مفصل دستم انجام شد. ولی دیگر دستم مثل اول نشد که نشد.
,این خلا را چطور جبران کردید؟
,سعی کردم به هیچ وجه از ورزش محبوبم دور نیفتم. کلاسهای مختلف داوری را گذراندم و به مربیگری مشغول شدم. تا اینکه یک روز مسابقات کشتی برگزار می شد و گزارشگر عزیزی که رشته تخصصی او فوتبال بود این مسابقات را از رادیوگزارش می کرد. من که مشکلات و ایراداتی را در گزارش وی احساس می کردم با رادیو تماس گرفتم و انتقاداتی را مطرح کردم که در جواب گفتند: اتفاقا ما دنبال گزارشگر می گردیم و با توجه به اینکه جنس صدایت خوب است بیا و تست بده. خلاصه رفتیم و در این تست قبول شدم. از سال 63 تاکنون هم در مسابقات مختلفی چون المپیک، جهانی و بازی های آسیایی برای مردم عزیزم گزارش می کنم. از اینکه مردم صدایم را پذیرفتند و من را قابل دانستند بسیار سپاسگزارم.
,در جایی گفته بودید که اکثر مسابقات مهم را با هزینه شخصی خود می روید. متولی این مساله را فدراسیون می دانید و یا تلویزیون؟
,البته سال هاست که این مشکل حل شده است. در این زمینه از فدراسیون کشتی توقعی نمی رود. در مورد صدا و سیما هم در بعضی از مسابقات نوبت اعزام من نیست. مثل المپیک آتلانتا، آسیایی پوسان و جهانی کراسنویارک که با هزینه شخصی رفتم. ولی در حال حاضر به دلیل اینکه مردم صدایم را پذیرفتند دوستان با لطفی که به من دارند من را اعزام می کنند. البته پرواز و مسافرت های ورزشی، آن هم برای سال های طولانی خستگی های خاص خودش را دارد. گزارشگری در چند سال اول جاذبه شخصی دارد و بعد از آن عادی می شود. ولی در حال حاضر تنها نقطه جذابیت آن عشق به مردم و ارتباط با آنهاست. خدا را شکر می کنم که مردم مهربانمان اینقدر در کوچه و خیابان به من اظهار لطف می کنند.
,مردم به صدای شما در حین دیدن کشتی عادت کرده اند. چیزی شبیه به دیدن فوتبال با صدای عادل فردوسی پور. نگران دوران بعد از خود و تربیت گزارشگرانی چون خودتان نیستید؟
,این لطف شماست. من یک گزارشگر ساده هستم. در این رابطه مسئولیتی به من واگذار نشده و من کاره ای نیستم. سمت و پست من مردمی است. البته یکی دو دوره کلاس باز آموزی در زیباکنار برگزار شد که در آن تدریس کردم، ولی تداوم پیدا نکرد. الان هم استعدادهای جوان خوبی در سطح کشور هستند. مثل آقای حسینی و خیلی های دیگر. این کار عاشق می خواهد و اکنون هم حتی زمانی که برای گزارش مسابقات به شهرستان های کوچک می روم هر آنچه که بلد باشم را در اختیار دوستان قرار می دهم. زیرا عقیده دارم که هیچ کس جای دیگری را تنگ نمی کند و حسادت و تنگ نظری در این وادی جایی ندارد. در حال حاضر هم نگاه بدی به مساله آموزش ندارم و اگر کلاسی را برگزار کنند در خدمت عزیزان خواهم بود.
,شما سال هاست که در کنار کشتی هستید. پس از خطراتی که در مورد حذف کشتی از المپیک به وجود آمد و تغییراتی که با آمدن آقای لالوویچ در مقررات به وجود آمد، هم اکنون وضعیت کشتی دنیا را چطور ارزیابی می کنید؟
,متاسفانه در دوره های قبل مخصوصا در زمان میلان ارسگان که اهل یوگسلاوی بود، شاهد اداره کشتی به صورت دیکتاتور گونه ای بودیم. ایشان را شوروی سابق که قدرت اول کشتی بود برای تحقق اهدافشان بر سر کار آورده بودند و ساختار فیلا بسیار بد شکل گرفته بود. بعد از او مارتینتی سعی کرد تا این فضا را باز کند و البته در مواردی موفق بود. هر چند در مواردی هم رگه هایی از خود محوری در ایشان دیده می شد. وجود افرادی در راس کار، چون میشل دوسون و افرادی که بسیار پیر بودند از جمله عواملی بود که باعث شد شاهد فضای خوب و عادلانه ای در سطح کشتی دنیا نباشیم. اولین حسنی که آمدن لالوویچ داشت اقداماتی مثل برداشتن کلینچ و تایم های 2 دقیقه ای بود که بسیار غیر کارشناسی و خنده دار بود و فقط شاهد هل دادن توسط کشتی گیران بودیم. به هر حال این تغییرات اجتناب ناپذیر بود و اگر کشتی از المپیک حذف می شد خود لالوویچ و تیمش هم باید می رفتند. هر چند در ماندن کشتی نباید از نقش و حمایت های کشورهایی چون ایران، آذربایجان و روسیه غافل شد. حتی در این زمینه خود آقای پوتین شخصا وارد ماجرا شد.
,یعنی به عقیده شما هم اکنون فضای دیکتاتوری در فدراسیون جهانی از بین رفته است؟
,به طور کامل خیر. اکثر کارهای تجاری و شرکت ساختمانی میلان ارسگان در روسیه است. تنها عیب او نیز گوش کردن حرف روس هاست. ولی وجود افرادی چون آقای کاری از فنلاند در فدراسیون جهانی که انسانی عدالت طلب است باعث امیدواری هایی می شود.
,چرا دیگر به مانند قدیم، شاهد اجرای فنون اصیل و بنداز کشتی نیستیم؟
,به خاطر اینکه گستردگی ورزش کشتی در کشورهای جهان بسیار بیشتر شده است و مدعیان جدیدی در عرصه مسابقات مختلف ظهور می کنند. با پیشرفت علم بدنسازی بدن ها آماده تر شده و قدرت کشتی گیران به هم نزدیکتر شده است. دیگر کشتی گیران به دنبال اجرای فنون نمایشی نیستند و فقط به فکر بالا رفتن دستشان و پیروزی در مسابقات هستند.
,پس دیگر نباید منتظر کشتی گیرانی که در سال های متوالی طلا درو می کردند باشیم. کشتی گیرانی چون فادزایف، جان اسمیت، سایتیف و کارلین؟
,قهرمان هایی که شما نام بردید از نوابغ کشتی بودند. هنوز هم شاهد چنین کشتی گیرانی هستیم. مثل همین حمید سوریان خودمان. ولی دلیل کم شدن این موارد به وجود آمدن علم آنالیز است. امروزه به محض اینکه کشتی گیری چهره می شود توسط کادر فنی تیم های رقیب به زیر ذره بین و آنالیز می رود و این کار را بر مدعیان سخت می کند.
,به کشتی خودمان بازگردیم. اوضاع کشتی ایران و مدیریت رسول خادم را چطور می بینید؟
,در حال حاضر وضعیت خوبی داریم. قهرمانی و نایب قهرمانی در جهان در کشتی آزاد و فرنگی. رسول خادم قهرمان ها و چهره های خوبی را در فدراسیون دور هم جمع کرده است. شاید مشکلات کوچکی وجود داشته باشد، ولی در مجموع عملکرد ایشان را خوب می بینم.
,پس چرا در مواقعی اهالی کشتی همدیگر را مورد نقد قرار می دهند؟
,نقد کردن به خودی خود چیز بدی نیست. شما اگر فضای کشتی را با بعضی از رشته های پر طرفدار دیگر مقایسه کنید متوجه می شوید که فضای سالمی بر جامعه کشتی حاکم است.
,بعضی از پیشکسوتان کشتی از بابت به کار گرفته نشدن خود در کارهای اجرایی و حتی مشورتی گله مندند.
,ببینید بزرگترین مشکل که البته حسن هایی هم در کنار خود دارد این است که کشتی با سابقه بالای خود مردان بزرگ زیادی دارد. این تعدد به کار گرفتن همه این عزیزان را با توجه به چارت سازمانی محدود فدراسیون مشکل می کند. ولی به نظر من احترام پیشکسوتان و اهل فن این رشته در هر حالتی باید حفظ شود.
,بزرگترین مانعی که رسول خادم برای پیشبرد اهدافش در فدراسیون دارد چیست؟
,یکی از بزرگترین بد شانسی های رسول خادم این بود که در زمان نامناسبی صاحب این منصب مهم شد. زمانی که مصادف با پایان گرفتن دولت قبل و آغاز به کار دولت جدید بود. این دوران انتقالی همیشه باعث بروز مشکلاتی مخصوصا از بعد حمایتی و مالی می شود که جمع کردن و اداره امور را بسیار سخت می کند. در حال حاضر هم از وزیر محترم ورزش انتظار می رود با توجه به مشکلات اقتصادی که وجود دارد نگاه ویژه ای به این ورزش ملی و پر طرفدار داشته باشد.
,به طور کلی در این سال ها عملکرد کدام فدراسیون را بهتر دیدید و به معنای واقعی یار کشتی بودند؟
,اکثر کسانی که برای اداره فدراسیون کشتی آمدند خوب بودند. امثال آقایانی چون شیرانی، طالقانی، سیروس پور، امیر خادم و رسول خادم. حتی آقای یزدانی خرم هم که از جنس کشتی نبود و در اوایل کار خود زیاد قوی عمل نمی کرد، به مرور کارها و اقدامات خوبی را انجام داد. همیشه مشکلات کشتی زمانی زیاد می شود که افراد غیر ورزشی و غیر متخصص برای اداره فدراسیون پای به میدان می گذارند و این افراد بیشترین لطمه ها را با تصمیمات عجولانه و غیر کارشناسی به کشتی زده اند. ورود افرادی از جنس سیاست را به ورزش نمی پسندم. همانطور که ورود افراد ورزشی را به دامان سیاست درست نمی دانم.
,آقای عامل، چراکشتی گیران ما اینقدر در مواجهه با مشکلات حاشیه ای آسیب پذیرند و در مواقعی به لحاظ احساسی لطمه می خورند؟
,کشتی گیران ایرانی بسیار خوش قلب و احساساتی هستند. فرق کشتی گیران ایرانی با اروپایی ها در این است که زمانی که از مسابقات با شکست بر می گردند، به واسطه فشاری اکه از جانب دوستداران کشتی احساس می کنند، فکر می کنند که دنیا به آخر رسیده است. باید در این مورد در کلاس های مربیگری کار شود تا به کشتی گیران قبولانده شود که مردم شاهد زحمات آنها در میادین مختلف هستند و تحت هر شرایطی برای مرم عزیز و قابل احترامند. لازم است در این زمینه مثالی بزنم. زمانی یکی از شیرجه روهای مطرح و عنوان دار آمریکایی در یکی از المپیک ها به خاطر حادثه ای که در حین مسابقه اتفاق افتاد از کسب مدال طلا بازماند. زمانی که خبرنگاران از احساس وی سوال کردند گفت: خیلی خوشحالم که زنده هستم و مادرم که بر بالین من است هنوز دوستم دارد.
,ما همیشه در سطح مسابقات کشوری و در دوره های مختلف، شاهد رویارویی هایی بین قهرمانانمان بوده ایم که مردم به شدت نتایج آنها را دنبال میکردند. یکی از معروف ترین آنها، بین مرحوم علیرضا سلیمانی و رضا سوخته سرایی و خاطرات طفره رفتنشان از مسابقه دادن با یکدیگر بود. به نظر شما کدام این عزیزان برتر بودند؟
,اولین بار است که این سوال از من پرسیده می شود. هر دوی این عزیزان از بهترین های زمانه خود بودند. پهلوان سوخته سرایی 5-4 سالی از خدا بیامرز سلیمانی بزرگتر بود. ایشان دارای دست ها و سرشانه هایی بسیار قدرتمند بودند. زیرهای بسیار پهلوانی می گرفت و حریفان را از بالا بر زمین می کوبید. مرحوم سلیمانی سرعتی تر بود و زیرگیری هایش شبیه به سبک وزن ها بود. ضمن اینکه هر دوی این عزیزان دارای خیمه های سنگینی بودند که کار را برای حرفانشان بسیار سخت می کرد. دلیل طفره رفتن آنها از کشتی گرفتن با هم وجود دوستداران زیادی بود که این پهلوانان داشتند و رفاقت زیادی که با هم داشتند.
,کدام از دو نسل طلایی کشتی را می پسندید؟ نسل اوایل انقلاب چون کدخدایی، زرینی، ذوالفقاری، سوخته سرایی، سلیمانی و خیلی های دیگر از این عزیزانی که به معنای واقعی مظلوم واقع شدند و یا نسلی که با حضور حاج آقا طالقانی شکوفا شدند. مردانی چون دبیر، حیدری، جدیدی، رضایی و....؟
,هر دو این دسته از کشتی گیران خوب و موفق بودند. با توجه به شرایط متفاوتی که این قهرمانان تجربه کردند نمی شود مقایسه درستی را انجام داد. در هر انقلابی دگرگونی های زیادی صورت می گیرد که اجتناب ناپذیر است. ضمن اینکه جنگی که به ما تحمیل شد و تمام کشورمان را تحت الشعاع خود قرار داد. در آن زمان دفاع از کشور و خاک و ناموس در اولویت قرار داشت. ضمن اینکه تحریم دو المپیک که جزو سیاستهای نظام در آن دوره بود باعث شد که کشتی گیران مطرح ما مجال زیادی برای شرکت در مسابقات مهم را نداشته باشند. نه تنها در کشتی، بلکه در تمام ورزش ها ستاره های زیادی سوختند و به لیاقت خود نرسیدند. نسل جوان تر هم افتخارات زیادی کسب کرد و هر دوی این دسته از کشتی گیران برای مردم ما دارای ارزش و احترام هستند.
,با توجه به تغییراتی که در بافت های اجتماعی و نسل جوان ما صورت گرفته است دیگر نوجوانان ما تن به کارهای سخت نمی دهند. از آنجایی که کشتی از ورزش های سخت و طاقت فرساست، نگران آینده این ورزش ملی به لحاظ پشتوانه نیستید؟
,جای هیچ نگرانی نیست. در تهران و شهرستان ها هنوز هم عشق به کشتی موج می زند. از قدیم الایام در تهران بیشتر قشر پایین شهر و خانواده هایی که تمکن مالی آنچنانی ندارند به سمت کشتی می آیند. و یا از حاشیه و توابع تهران چون شهریار، شهر ری و خیلی جاهای دیگر. آنها با سختی مانوس هستند. به جز مواردی محدود افراد به نسبت ثروتمند بیشتر به سمت ورزش هایی چون اسکی، سوارکاری و...می شوند. در شهرستان ها هم مردم به شدت عاشق این ورزش هستند. برای یک نوجوان مازندرانی که با شرافت کشاورزی می کند، کشتی گرفتن کاری ندارد. شک نکنید که همیشه در کشورمان معدن کشتی غنی و پر و پیمان می ماند.
,به نظرشما برگزاری لیگ در کشورمان باید از چه فرمولی پیروی کند. مثل سال های گذشته و یا به صورت کنونی که به صورت فصلی برگزار می شود؟
,هر کدام از اینها مزایا و معایبی دارد. روشی که سال های گذشته اجرا می شد، بزرگترین اشکالش فرسایشی و طولانی بودن آن بود و کشتی گیران برای چند ماه درگیر وزن کم کردن بودند و سیکل تمرینی آنها برای تیم ملی به هم می خورد. در نتیجه در مواردی لطماتی به تیم ملی ما می خورد. البته از لحاظ مالی برای ورزشکاران مفید بود. در روشی که امسال برگزار می شود، بزرگترین مساله عدم داغ بودن تنور کشتی است و گرمای گذشته بر این مسابقات حاکم نیست. این که تقریبا 70 مسابقه بر روی 3 تشک در زمان کم برگزار شود خستگی زیادی به همراه دارد. اصولا تماشای 3 تشک به صورت همزمان جذابیتی برای علاقمندان به کشتی ندارد و برای تمام عوامل اجرایی مشکلاتی به همراه دارد. ولی چیزی که مشخص است بیرون آمدن استعدادهای متعدد از دل مسابقات با هر روشی است. به نظر من کارشناسان و اهل فن باید با بررسی و جلسات فنی فرمول مناسبی را از دل این 2 روش بیرون بیاورند تا شاهد برگزاری هر چه بهتر این مسابقات باشیم.
,پس چرا در کشورهای صاحب سبک کشتی در دنیا شاهد برگزاری لیگ نیستیم؟
,اتفاقا هم اکنون در کشورهایی مثل ترکیه و آلمان لیگ برگزار می شود. روسیه و آذر بایجان نیز به صرافت برگزاری لیگ افتادند. چند وقت دیگر مسابقات باشگاه های جهان برگزار می شود و این مساله باعث اهمیت مسابقات تیم به تیم می شود.
,اگر روزی به هادی عامل بگویند که دیگر گزارش نکن..آن روز چه احساسی دارید؟
,هیچکس نمی تواند عشقم را از من بگیرد. مگر روزی که مردم صدای من را نخواهند و دیگر نپذیرند. اگر احساس کنم صدایم برای مردم عذاب آور و ناخوشایند است بی سر و صدا کنار می کشم.
,در کنار کار گزارش، خودتان هم ورزش می کنید؟
,من عاشق ورزش کردن هستم. گاهی وقت ها کوه رفتنم 10 ساعت می کشد. زیاد شنا می کنم. دوی ملایم و پیاده روی هم در برنامه هایم هست. دوست دارم همیشه شاداب باشم و ورزش بهترین کمک در این راه است. از مسوولان و شهرداری ها هم می خواهم که تا آنجا که می توانند امکانات ورزش همگانی را برای مردم فراهم کنند و مردم عزیزمان را به ورزش کردن توصیه می کنم.
,تا حالا در گزارش هایتان به اصطلاح سوتی داده اید؟
,بله. هرچند زیاد بزرگ نبوده است. البته شهامت اعتراف به آن را داشته ام و سریع از مخاطبان عذر خواهی کرده ام. بعضی از اشتباهات هم ناشی از امکانات فنی و سخت افزاری در محل مسابقات می باشد که اجتناب ناپذیر است.
,حسرت عدم موفقیت کدام کشتی گیر به دلتان ماند؟
,موارد زیادی بوده است. آسیب دیدگی رضا یزدانی در المپیک لندن بارز ترین آنهاست که در همانجا از ته دل گریه کردم. او در یک قدمی مدال طلا بود و آن مصدومیت در زمان بدی برای او به وجود آمد... و یا ناصر زینل نیا که یکی از زحمتکش ترین و بد شانس ترین کشتی گیران تاریخ ایران بود. بعضی هم بودند که خودشان قدر خودشان را ندانستند. مثل حاجی زاده و یا عباس حاج کناری، که حق آنها حداقل کسب چند مدال طلای جهانی و المپیک بود.
,تعریفتان از چغر و بد بدن؟
,( در حالی که می خندد) کشتی گیر سخت و بد افت.
,تصادف؟
,اتفاق بدی است. دو ماه پیش در راه همدان به همراه همکارانم دچار حادثه رانندگی شدیم و خدا رحم کرد تا زنده بمانیم. امیدوارم برای هیچ یک از هموطنانم اتفاق نیفتد.
,المپیک؟
,بزرگترین آوردگاه مسابقات ورزشی.
,مادر؟
,سلطان عشق.
,برترین کشتی گیر تاریخ ایران؟
,جهان پهلوان آقا تختی.
,برترین های تاریخ کشتی جهان؟
,الکساند کارلین. جان اسمیت. بوریساو سایتیف. و نابغه کشتی فرنگی، حمید سوریان.
,حرف آخر؟
,من عاشق ارتباط با هموطنان عزیز و مهربانم، از طریق گزارش کشتی هستم. از سایت بانک ورزش هم بابت ترتیب دادن این مصاحبه تشکر می کنم و امیدوارم در کار خود موفق باشید.
]
ارسال دیدگاه