بانوی جویای کاری که کارآفرین شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصر اترک، فاطمه عرب زاده ساکن و متولد روستای کشانک شهرستان مانه و سملقان است این بانو در سن سه سالگی براثر تزریق آمپول بعد از تب شدید دچار معلولیت شده است و برای راه رفتن از عصا کمک می گیرد.

عرب زاده تحصیلات دانشگاهی را در سبزوار گذرانده و  در سال ۸۵ بعد از فارغ التحصیلی در رشته آموزش و پرورش ابتدایی به ادارات مختلفی از جمله آموزش و پرورش برای کار مراجعه کرده اما همه عنوان کرده اند کاری برای رشته او ندارند و بعضی از آنها نیز شرایط جسمانیش را بهانه نداشتن کار عنوان کردند.

عرب زاده در گفتگو با خبرنگار عصر اترک گفت: این اتفاقات باعث نشد که من ناامید شوم و همچنان جویای کار بودم تا اینکه از طریق روزنامه مرکز کاریابی را پیدا کردم و بعد از مراجعه به آن مرکز و پرکردن فرم، با گذشت یک ماه از درخواست کار با من تماس گرفته شد که در شهرستان به عنوان نماینده کاریابی فعال شوم، که بعد از مشورت با خانواده ام و کسب رضایت کار را پذیرفتم.

این بانوی کشانکی خاطرنشان کرد: در زمان پذیرفتن نمایندگی کاریابی، سرمایه ای نداشتم، از طرفی خانواده ام نیز وضعیت مالی خوبی نداشتند که بخواهند حمایتم کنند و من هم نمی خواستم فشاری به آنها وارد کنم، بنابراین با هر سختی بود یک مغازه پیدا کردم و تنها اموال دفترم یک میز و صندلی بود که با مبلغ ۳۰ هزار تومان خریداری و کار را شروع کردم.

وی اضافه کرد: اوایل کار باتوجه به اینکه خط تلفن نداشتم، هر روز به مخابرات می رفتم و آمار روزانه را به کاریابی بجنورد اعلام می کردم و هفته ای یک بار پرونده ها را به صورت حضوری به بجنورد می بردم.

عرب زاده خاطرنشان کرد: کم کم کارم رونق گرفت و مراجعات بیشتر شد و در سال ۸۶ در کنار تمام حجم کاری که داشتم تصمیم به ادامه تحصیل گرفتم و همزمان با کارم در دانشگاه هم درس می خواندم.

وی افزود: علاوه بر این در انجمن معلولان پرونده تشکیل دادم و از سال ۸۷ باشگاه رفتم و در مسابقات والیبال نشسته در شهرهای مشهد، بابلسر و زنجان شرکت داشتم و چندین دوره نیز به عنوان معلول نمونه سازمان بهزیستی استان انتخاب شدم.

این بانوی کشانکی گفت: ثبت نام از کارجویان با هر شرایطی که دارند انجام می‌شود و کارفرمایانی که در جستجوی نیروی کار هستند نیز اعلام آمادگی می کنند و براساس فرم هایی که در دسترس قرار می گیرد، افراد معرفی می شوند.

وی ادامه داد: کارجویانی که از طریق مرکز کاریابی شاغل می شوند باید مبلغی را به عنوان کارمزد به مرکز پرداخت کنند که معمولا از اولین حقوق فرد است.

این بانوی فعال کشانکی با اشاره به اینکه در سال ۹۱ با توجه به اینکه موقیعت کاری دفتر با افت مواجه شده بود، گفت: در همین سال به عنوان نیروی پاره وقت در کارخانه آرد شهرستان مشغول به کار شدم تا اینکه بعد از چهار سال به عنوان نیروی رسمی این کارخانه کار را ادامه دادم.

عرب زاده یادآور شد: تا بهمن سال ۹۸ در کارخانه آرد مشغول به فعالیت بودم و امور دفتری این کارخانه را انجام می دادم، تا اینکه به اصرار یکی از دوستانم در تهران مجوز فعالیت دفتر پیشخوان گرفتیم، بعد از چند ماه کار به دلیل دوری از خانواده به شهرستان برگشتم و از مهر ۹۸ اوضاع دفتر کاریابی کمی بهتر شد اما کار ما ثبات ندارد گاهی مراجعه کننده زیاد و گاهی هم تقریبا هیچ کس حضور پیدا نمی کند.

وی افزود: اگر کارفرمایان حمایت کنند، حداقل پنج نفرمی توانند در دفتر من کار کنند و برای آنها ایجاد اشتغال شود.

عرب زاده از سختی های کارش هم گفت، اینکه روزهای سختی زیادی را پشت سر گذاشته، چراکه محل زندگی اش روستا بود و هر روز باید مسافت طولانی را تا شهر طی می کرد و با وضعیت جسمانی که داشت  ساعت ها باید منتظر یک ماشین می‌ماند تا بتوانم به شهر برود اما هیچ وقت ناامید نشده و مشکل جسمی  باعث نشده که لطمه ای در مسیر حرکت زندگی اش ایجاد شود.

وی بیان داشت: همچنین در خصوص فرار کارجویان از پرداخت کارمزد به دفتر کاریابی بعد از پیدا کردن شغل اکثرا دچار مشکل می شویم، در صورتی که این جزو قوانین ثبت نام فرد در مرکز است و شرایط اقساطی نیز برای آنها گذاشته شده است اما باز هم بسیاری از کارجویان طبق قوانین کار عمل نمی کنند.

این بانوی کارآفرین گفت: علاوه بر این اگر آموزش و پرورش همکاری داشته باشد، می توانم در مدارس با برگزاری کلاس های آموزشی راه درست را برای انتخاب شغل و رشته تحصیلی به دانش آموزان داشته باشیم، باتوجه به اینکه دانش آموختگان زیادی داریم که به دلیل اینکه در رشته های تحصیلی درس خوانده که شغلی ندارند دچار مشکل شده اند.

وی خاطرنشان کرد: نکته قابل توجه دیگر این است که در حال حاضر کارخانه ها و کارگاه‌های زیادی هستند که جویای نیرو هستند اما شاید جوانان اهل کار نباشند و اکثرا می خواهند بدون داشتن سابقه، از ابتدا بهترین کار و حقوق را داشته باشند، در حالی که وقتی کسی سابقه نداشته باشد، مهارتی ندارد و با نشستن در منزل قطعا به جایی نخواهند رسید.

انتهای پیام/