اگر رشادت‌های حاج قاسم نبود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ، روشن است که بیانات رهبر معظم انقلاب در بزنگاه های سیاسی برای تعیین مرزبندی ها را مشخص کردند.

خطوط بعد از بارها و بارها تذکرات پشت پرده معظم له به مسئولین است که پشت گوش افتاده و ناچاراً در گام های بعدی در گفتگوی با مردم مطرح و روشنگری می شود.

لذا در وحله ی اول مخاطب بیانات ایشان آحاد مردمند، نه مسئولین چرا که اگر گوش شنوایی در جلسات و بیانات و‌مکاتبات خصوصی ایشان با مسئولین وجود داشت، نیازی به بازگو کردن اشتباهات به هم پیوسته دولتمردان با مردم از جانب رهبری هر چند وقت یکبار نبود.

و این بار روشنگری بی پرده معظم له پیرامون صوت منتشر شده از آقای ظریف و آن هم دقیقا بعد از اعلام حمایت جریان اصلاحات که عذر بدتر از گناه بود صورت گرفت که نقطه عطفی برای کشیدن خط قرمز بر تفکرات لیبرالی و غربگرایانه  شخص ظریف بلکه کل جریان اصلاحات بوده است.

۱.تکرار سخنان دشمنان بود.

۲.تکرار موضع خصمانه آمریکا بود.

۳.این سخنان مایع تعجب و تاسف بود.

۴.سپاه قدس در مقابل دیپلماسی انفعالی منطقه است.

۵.وزارت خارجه تنها مجری سیاست های بالادستی و مقامات عالیست.

۶.مواضع و سخنان دشمن شادمان بود.

اینها کلید واژگانی بودند که کار را تمام کرد.

هر چند آقای ظریف در واکنش به سخنان رهبر انقلاب به جای ابراز پشیمانی از اصل مبانی فکری خویش، سخنان کارشکنانه خود را نظر کارشناسی خواند اما باید گفت جای طرح دو سوال در این میان که نیازمند پاسخ است  به شدت خالیست.

کدام کارشناس در جهان را می شناسید که در سخنان خود در تضعیف قدرت نظامی کشورش که خود در صمت وزیر امور خارجه اش می باشد،بگوید.《امریکا با یک بمب الکترونیک تمام تاسیسات نظامی ایران را از کار خواهد انداخت》و یادمان نرفته که نه عذرخواهی کرد و نه محاکمه شد و البته حاصل بی تفاوتی آن روز ما، سخنان وقیحانه در تقابل با حاج قاسم و یارانش بلکه حقیقتا در تقابل با چشم انداز تمدن سازی مدنظر فرمایشات رهبری در بیانیه گام دوم به اسم نظر کارشناسی بود.

و اما سوال دوم، حال که با انتشار این صوت پرده از دوگانگی و نفاق در آنچه که می اندیشند و اعتقاد دارند با آنچه که  ابراز می‌کنند بر همگان عیان شد. چطور می توان به شروع مجدد مذاکرات برجامی با محوریت کارنشناسان که اساسا با بازی در زمین حریف و آن هم تنها برای احیای جنازه بر زمین مانده اصلاحات به کمک غربی ها دست و پا می زنند خوش بین بود.

اگر نبود صبر و شکیبایی این ملت باید امروز پای میز محاکمه به جای میز مذاکره می نشستند و اگر نبود رشادت های حاج قاسم و سربازانش، ظریف و یارانش برای پیاده شدن از هواپیما در خاک همکلاسی هایش امنیت نداشت چه برسد به آنکه بخواهد پای میز مذاکره بنشیند.

سعید حسینی

انتهای پیام/