آرایشهای مدرن نقابی بر زیبایی و سلامت پوست شما
تلاش برای زیبا شدن اینک از حد افراط هم گذشته است. رکورددار ورود وسایل و اقلام آرایشی شدهایم، در اعمال جراحی زیبایی تمام دنیا را انگشت به دهان کردهایم. از بینی گرفته تا لبها، ابروها، گونهها، برداشتن موهای زائد با لیزر ظاهرا برای بعضی از همین جویندگان زیبایی، جایی نمانده به جز انگشتان پا![
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا؛ به نقل از طنین یاس، «زیبایی»... زیبا بودن... زیباتر به نظر رسیدن... کور کردن چشم هر که حسود است! به نظر میرسد طی سالهای اخیر موجی غیرقابل کنترل به پا خاسته که گروهی میخواهند آنقدر زیبا باشند که فرشتگان هم به حالشان حسرت بخورند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, طنین یاس,در احادیث و روایات اسلامی آمده است که حضرت صادق از پدرانش(علیهم السلام) از پیغمبر اکرم(ص) روایت کردهاند که آن حضرت فرمود: خداوند بزرگ لازم میکند بهشت را بر آن جوانى که در آیینه زیاد نگاه کند، و در هر مرتبه حمد الهى را براى نعمت جوانى به جاى آورد. (ثواب الاعمال، ترجمه غفارى، ص:63)
,همواره به یاد داشته باشیم که نعمت زیبایی که خدای متعال به ما داده است اثر ظهور و تجلی زیبایی خود او است و چیزی از ما نیست که بخواهیم به آن بنازیم. هر چه به ما رسیده است از خدای متعال است و همچون امانتی نزد ما است که باید آن را وسیله وصول به حق و شکر او سازیم.
,از همین رو میبینیم که پیامبر خدا(ص) هر گاه به آینه نگاه میکرد، میفرمود: حمد و سپاس خدایى را که خلقت مرا کامل و صورت مرا زیبا قرار داد و زینت داد براى من چیزى را که موجب سرزنش غیر من بود و مرا به اسلام هدایت کرد، و به خاطر اعطاى نبوّت، بر من منّت گذاشت. (النوادر للراوندی، ص 12)
,اما زیبایی یعنی چه؟! آن را چه کسی تعریف میکند؟! آیا «زیبایی» یعنی هر چه بیشتر صورت و تن زیبایی داشته باشیم!؟ جایگاه فطرت پاک ما که به صورت خدادادی، زیباییها را تشخیص میدهد و دوست دارد کجاست؟! چه برنامهریزیهایی انجام و عملی شده تا به ما القا شود که فلان مدل آرایش، مدل مو یا بهمان زیباست؟!
,در فرهنگ معین از «زیبایی» اینگونه تعبیر شده: عبارت است از نظم و هماهنگی که همراه عظمت و پاکی، در شیئی وجود دارد و عقل و تخیل و تمایلات عالی انسان را تحریک کند و لذت و انبساط پدید آورد و آن امری است نسبی.
,امیر خسرو دهلوی نیز چنین سروده است:
,همه کس گرچه در زیباپسندی است *** ز زیبایی نکوتر، سودمندی است
,یا در دایره المعارف ویکیپدیا در تعریف زیبایی میخوانیم:
,«فیلسوفها و هنرمندان از ابتدای تاریخ بر سر زیبایی اختلافنظر داشتند به صورتی که افلاطون زیبایی را هماهنگی اجزا با کل میدانست و آن را به دو نوع زیبایی طبیعت و موجودات زنده و زیبایی هندسه، خط و دایره تقسیم میکرد. او معتقد بود که زیبایی طبیعی نسبی است، در حالی که زیبایی هندسی یا آنچه به دست بشر ساخته میشود مطلق است و آنچه در نظریه افلاطون، زیبایی هندسی نامیده شده را لوکوربوزیه زیبایی مهندسی نامیده است. هگل بر اساس نظریات افلاطون، قائل به دو نوع زیبایی طبیعی و هنری بود.
,از قرن هیجدهام به بعد، مفهوم زیبایی بیشتر جنبه روانشناسی به خود گرفت و در ارتباط با ادراک دیده شد. از آنجایی که عوامل روانی و اجتماعی بر ادراکات انسان اثرات مهمی بر جای میگذارند، در احساس او از زیبایی نیز مؤثرند.»
,گذشتگان ما با اندکی سرخاب، سفیداب، حنا و... که همگی موادی طبیعی بود، حداقل اینکه آسیبی برای پوست و مو نداشت و رنگهای آن جلب نظر چشمهای ناسالم را نمیکرد، آرایش میکردند تا اندکی زیباتر به نظر برسند. این اتفاق یک رویه همیشگی نبود، بلکه در موقعیت خاص و مراسم ویژهای مثل عروسی یا شادیها بیشتر دیده میشد.
,آیینها و رسوم زیبای گذشته که ملهم از ذات و طبیعت بشر و دنیای اطراف او بود، اینک به بهانه نو شدن، باکلاس شدن!، پیشرفت و تجدد به فراموشی سپردهشده است. این آیینها و رسوم، جایگزینهایی پیدا کرده که هرگز نتوانستند آن مقداری که از ما گرفته را به ما برگردانند(مثلا اقلام چوبی از ما گرفته شده و جایش را پلاستیک گرفته!).
,به نگاهی دیگر، برای «زیبایی» هم تعاریف و مرزهای تازهای پیدا شده که نمیتوان حدی بر آن متصور بود. هر روز و هر سال مد جدید، رنگ جدید، آرایش جدید و... و انگار این چرخه را پایانی نیست. آرایش کردن به منظور زیباتر به نظر رسیدن، اکنون دیگر تبدیل به یک اپیدمی فراگیر، هنجار، عرف و حتی واجب عینی! شده و گاهی اوقات میبینیم که آقایان هم درگیر آن هستند! عجبا! بسیاری از خانمها از منزل بیرون نمیآیند مگر این که جلوی آیینه با صورتشان گفتگویی مفصل از جنس رژ و ریمل و خط و رنگ نداشته باشند! در آیینه قدی خودشان را با وسواس برانداز کرده، چند بار لباس عوض میکنند و چه سختگیریها که از خود نشان نمیدهند.
,به مثابه خیلی دیگر از اعمال ما، آرایش کردن و تلاش برای زیبا شدن، اینک از حد افراط هم گذشته است. رکورددار ورود وسایل و اقلام آرایشی شدهایم، در اعمال جراحی زیبایی تمام دنیا را انگشت به دهان کردهایم. از بینی گرفته تا لبها، ابروها، گونهها، برداشتن موهای زائد با لیزر ظاهرا برای بعضی از همین جویندگان زیبایی، جایی نمانده به جز انگشتان پا!
,به هر حال همه ما «زیبایی» را دوست داریم و میخواهیم که خودمان نیز زیبا باشیم. اما... به نظر میرسد داریم سرنا را از سر گشادش مینوازیم، آنهم چه نواختنی! میبایست در راهی که جهت زیباتر شدن در پیش گرفتهایم، تجدیدنظری اساسی کنیم. آیا زیبایی یعنی همین زیبایی صورت و لباس و مو؟ پس سیرت چه؟
,ایرادات فراوانی بر این رویه ناصواب وارد است و تلاش برای زیبا شدن علاوه بر گروههای سنی میانسال و جوان، اکنون مدتی است که گروههای سنی نوجوان و حتی نونهال را هم درگیر خود کرده است. این یعنی زنگ خطری که طلیعه بحرانی زیر پوست جامعه است؛ بحرانی که ناگفته، پایان تلخ آن مشخص است.
,در جایی خواندم که در کشورهایی که در عصر جدید به لحاظ فرهنگ، اقتصاد و فنآوری از ما پیشروترند، آرایش کردن بیشتر مربوط به بانوان میانسال و گروههای سنی بالاتر است، نه دخترکان کوچک که هنوز به سن بلوغ نرسیدهاند. این روزها دیدن دخترکی در سنین پایین، که با آرایشی غلیظ و بیمارگونه، سعی در جلوه گری دارد و هدفی جز دل بردن ندارد، تصویر غریبی نیست. این را شاید بتوان نشانهای بر ناآگاهی فرد دانست. فردی که تحت تأثیر القائات و فرهنگ جاری اجتماع اطرافش قرار گرفته و ندانسته و در جهل کامل دست به آرایش کردن زده است.
,آی بانوان وطنم! «زیبایی» خدادادیتان را به پای مواد شیمیایی موجود در اقلام آرایشی حراج نکنید! سلامتی پوستتان را فدا نکنید تا زیبا شوید. آسیبهایی که این مواد شیمیایی به شخص وارد میکنند از حد تصور خارجاند.
,این نوشته بر آن نیست که آرایش کردن و تلاش برای زیباتر جلوهگر شدن را نفی و طرد کند، بلکه خواهان آن است که در این میان اعتدال و حد وسط رعایت شود. این روزها شعار اعتدال در کشور ما خریدار بسیار دارد، بیایید این اعتدال را در همه زندگیمان جاری کنیم.
,نه بیان فضل کردم که نصیحت تو گفتم هم از آدمی شنیدیم بیان آدمیت
,انتهای پیام/خ
]
ارسال دیدگاه