دانا گزارش می دهد؛
چرا ماه رمضان را «ماه شادیها» معرفی نکردهایم؟
برخلاف سایر کشورها، ماه رمضان در کشور ما به اشتباه ماه گریه، اشک و عزا تبدیل و برای کودکان ما معرفی شده است و در سطح شهرها و حتی کشور نیز المان هایی که ماه رمضان را ماهی پر از نشاط و شادی معرفی کند، وجود ندارد.[
به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در آخرین روزهای ماه رمضان به سر می بریم؛ ماه رحمت الهی و شادی مسلمانان از اینکه توانسته اند در این ماه با روزه گرفتن و توجه بیشتر به اعمال خود، لاقل نسبت به ماه های دیگر سال، قدری خود را به خالق خود نزدیکتر احساس کنند و کسب این رضایت، بدون شک با شادمانی همراه است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,اما گویا این ماه عزیز در کشور ما به اشتباه ماه گریه، اشک و عزا تبدیل و برای کودکان ما معرفی شده است و در سطح شهرها و حتی کشور نیز المان هایی که ماه رمضان را ماهی پر از نشاط و شادی معرفی کند، وجود ندارد. از فضاسازی های شهری گرفته تا مساجد، محله ها و تک تک خانه ها چنین فضایی احساس نمی شود.
,برخی پس از انقلاب و دراین چهل و اندی سال عادت کرده اند که برای اظهار مخالفت های سیاسی خود با حکومت، پای شعائر دینی و مذهبی را وسط می کشند تا با انجام ندادن آنها بدین گونه اعتراض خود را علنی کنند که از اول تکلیف ما با این ها مشخص است؛ اما خود حاکمیت که وظیفه نشر و برگزاری این شعائر را دارد نیز خیلی مواقع چراغ خاموش از کنار آن گذشته است؛ به خصوص در ماه مبارک رمضان که جلوه بارزتری از این شعائر وجود دارد.
,برخلاف کشور ما که ماه رمضان فقط در شب های قدر و شب زنده داری های روزه داران تجلی باشکوهی در کشور پیدا می کند، در سایر کشورها آن جنبه شور و نشاط عمومی حاصل از این ماه در بین تمامی خانواده ها تسری دارد؛ به عنوان مثال مسلمانان مصر خیابان ها، کوچه ها و محله ها را با چراغ های رنگی، فانوس ها و پارچه هایی که روی آن «رمضان کریم» و «شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن» نوشته شده است، آذین می بندند. اگرچه اکنون شهرهای مصر برق دارند، اما همچنان فانوس های رنگی نماد رمضان است. بازار این فانوس ها در ماه رمضان داغ است و مردم از آنها برای تزئین خانه ها و کوچه ها بهره می گیرند. کودکان مصری هم با در دست داشتن این فانوس ها، سرودها و شعرهای معروف این ماه را می خوانند و شور و نشاط عمومی کل شهرها را فرا می گیرد.
,
, و یا در نیجریه با ثبوت هلال، مردم در این کشور جشن های باشکوهی برگزار میکنند و با زدن طبل در خیابان ها می چرخند و سرود میخوانند. افطاریها را در سینیها و طبقهایی در نزدیک مساجد قرار داده و پس از ادای نماز مغرب با یکدیگر مشغول افطاری خوردن میشوند، مردم این کشور افطاری را با همسایگان خود تناول میکنند.
, .,در کشور آذربایجان نیز مسلمانان یک هفته قبل از حلول ماه مبارک به تدارک جشن میپردازند و این ماه را «ماه عروج» مینامند. در این کشور با حلول این ماه مسابقه اسبسواری و جشنهای ملی برگزار میشود.
, . ,نمونه های فراوان دیگری از سایر کشورها وجود دارد که مردم با فرا رسیدن ماه رمضان، به برگزاری جشن های عمومی می پردازند و سراسر این ماه یک شور و نشاط عمومی در کشور، شهرها و همه محله ها حکم فرماست و این فرهنگ زنده کردن شعائر این ماه همراه با شادی و نشاط از همان کودکی در خانواده ها نهادینه می شود.
,غذاهای خاصی که به بهانه ماه رمضان در شهرهای مختلف طبخ می شود، شیرینی های مخصوص این ماه، آداب و رسوم شهرهای قدیمی برای سحرهای ماه رمضان و حتی زمان افطار، استفاده از موسیقی های محلی، خواندن سرودهای ملی مذهبی همه و همه می تواند گردشگری ماه رمضان را تقویت کند و علاوه بر اینکه می تواند عاملی برای رونق اقتصاد و کسب بازار شود، شعائر دینی نیز به بهترین شکل ممکن و با همراهی خود مردم انجام خواهد شد و هدف اصلی یعنی ایجاد شور و نشاط عمومی این ماه نیز تسری خواهد یافت.
,برگزاری افطاری های ساده در محلات که چندین سال است در کشور ما نیز برگزار می شود، نمونه کوچکی از این شور و نشاط عمومی می تواند باشد؛ همین که تمامی افراد یک محله، در خیابان اصلی آن محل، نزدیک افطار، سفره بزرگی پهن می کنند و همه از پیر و جوان و کودک تا ثروتمند و فقیر در کنار هم سر یک سفره، افطار می کنند، دل ها را به هم نزدیک تر می کند و بدون شک گره های بسیاری از دل همین افطاری ها باز خواهد شد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه