یادداشت/

چه زمانی تذکر ما در طرف مقابل اثر می‌گذارد؟
چه زمانی تذکر ما در طرف مقابل اثر می‌گذارد؟
زمانی تذکر و سخن ما در طرف مقابل اثر واقعی خویش را می گذارد که ما از روی خیرخواهی و دلسوزی، نسبت به اصلاح رفتار وی اقدام کنیم.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از طنین یاس،  دوران دانشجویی، اولین عرصه حضور اجتماعی و دانشگاه نخستین مکان برای مسئولیت پذیری به حساب می‌آید. این دوران، پرخاطره‌ترین و در عین حال، مؤثرترین زمان برای کسب تؤامان تجربه، علم و اخلاق است. دوری از کانون گرم خانواده، انتخاب هم اتاقی و همکلاسی، فراگیری عملی اقتصاد فردی و گروهی، آرمان گرایی و انجام فعالیت های متنوع علمی، فرهنگی و اجتماعی دانشجو را با دنیایی از جنس دانش و احساس، ایثار و تفکر، خلاقیت و مهروزی روبرو می‌سازد.

, به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از طنین یاس،  , شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طنین یاس،  ,

پرسش این است که چگونه با رفتار یا گفتار ناشایست دوستان جوانمان برخورد کنیم، زیرا هم خود تجربه اندکی داریم و هم دوستان جوانمان، حساس و زودرنج هستند. در این مطلب، سعی می کنیم به طرح مطالبی بپردازیم که بر مهارت دانشجویان علاقه‌

,

 

,

مند به توسعه اخلاق نیکو در فضای دانشگاه ها و خوابگاه ها هستند. ابتدا لازم است اصول مرتبت بر فرآیند تذکر زبانی را فراگیریم و همیشه و در هر حال آنها را به خاطر داشته باشیم.

,

 این اصول عبارتند از: خیرخواهی، احترام به فهم دیگران، شناخت و آگاهی، دوری از کنجکاوی، صبر، همراهی و در آخر ساده اما هنرمندانه بودن امر به معروف و نهی از منکر.

,  این اصول عبارتند از: خیرخواهی، احترام به فهم دیگران، شناخت و آگاهی، دوری از کنجکاوی، صبر، همراهی و در آخر ساده اما هنرمندانه بودن امر به معروف و نهی از منکر.,  این اصول عبارتند از: خیرخواهی، احترام به فهم دیگران، شناخت و آگاهی، دوری از کنجکاوی، صبر، همراهی و در آخر ساده اما هنرمندانه بودن امر به معروف و نهی از منکر., این اصول عبارتند از: خیرخواهی، احترام به فهم دیگران، شناخت و آگاهی، دوری از کنجکاوی، صبر، همراهی و در آخر ساده اما هنرمندانه بودن امر به معروف و نهی از منکر.,
  • خیرخواهی؛ رمز موفقیت: زمانی تذکر و سخن ما در طرف مقابل اثر واقعی خویش را می گذارد که ما از روی خیرخواهی و دلسوزی، نسبت به اصلاح رفتار وی اقدام کنیم. متأسفانه برخی اوقات تذکر ما از روی خیرخواهی نیست بلکه با هدف ضایع کردن همکلاسی یا هم اتاقی ماست که واکنش منفی او را به در پی خواهد داشت.
  • احترام به فهم دیگران؛ آغازی خوش: این اصل به ویژه در محیط دانشگاهی بسیار مهم است زیرا ممکن است بی توجهی به آن ما را به ورطه غرور و کبر کشانده و بلای جان ما شود. اما به عنوان تذکر دهنده نباید تصور کنیم که از هر ایرادی، مبرا هستیم و دوست همکلاسی مان، مجموعه ای از نواقص و عیوب. ما در خیلی از موارد نیازمند تذکر و اصلاح هستیم!
  • شناخت و آگاهی؛ مایه اطمینان: باید دانست حرکت صحیح در جهت اجرای مناسب تذکر، نیازمند شناخت دقیق و کامل از مقوله خوبی ها و بدی هاست. می بایست تلاش کرد تا روی تخته سفید ذهن مان تصویری روشن و مطابق با احکام انسان ساز اسلام ترسیم نموده و آنگاه بر اساس این توانمندی ذهنی، در آزمون اجرائی آن، حضوری فعال را رقم زد.
  • کنجکاوی؛ سد ارتباط: باید توجه کرد هر کسی برای خود، فضا و محدوده ای کاملا شخصی و محرمانه تعریف کرده که متعلق به خود اوست و به هیچکس هم بدون اراده و خواست خود حق ورود به آن حریم را نمی دهد. در این چهارچوب خصوصی، شاید عمل گناه هم صورت گیرد و در عین حال ما حق نداریم وی را در حریم خودش از بدی ها بازداریم، زیرا ابتدا باید وارد حریم خصوصی او شدیم که به لحاظ شرعی و عقلی، کار نادرستی است کار بد را با انجام یک کار بدتر نمی توان اصلاح کرد. چرا که کنجکاوی همه آثار تذکر زبانی را وارانه جلوه می دهد.
  • صبر کلید کامیابی: نقطه مقابل صبر، شتابزدگی است. با مشاهده رفتاری از هم اتاقی لازم نیست فوری به او تذکر دهیم. زیرا به هزار و یک دلیل ممکن است آن عمل، خلاق آن چیزی باشد که به ذهنمان خطور کرده است. با اندکی صبر، چه بسا حقایق تازه ای برای ما روشن شود که در تصمیم گیری ما بسیار مؤثر خواهد شد. پسندیده آن است که صبر و شکیبایی اختیار کنیم و از هرگونه خشم و غضب و یأس و ناامیدی، وجودمان را پاک و مصفا سازیم.
  • همراهی؛ آخر جاده سبز، برای اینکه تذکر ما شیرین و کلم مان همان نافذ شود و بتوانیم مخاطب را با خود همراه کنیم حتما لازم نیست که با اصرار و تأکید بی جا به سراغ او برویم. لازم است ابتدا روحانیت طرف مقابل را تا حدی درک کنیم و سپس متناسب با آن شرایط روحی و یا حتی محیطی به وی تذکر دهیم. آنچه باید در احساس طرف مقابل به وجود آوریم احساس همراه بودن است، نه مقابل بودن، اگر مخاطب ما با تمام وجود احساس کند که ما خیر و صلاح او را می خواهیم و با او همراه و دوست هستیم، امکان اثرپذیری او و نفوذ کلام ما در جان و روح او بیشتر می شود و زمینه مقاومت و لجبازی را از بین می برد و در پایان باید دقت نمود که حق ما فقط تذکر دادن است نه آنکه اصرار بورزیم تا طرف مقابل حتما آن را بپذیرد.
  • ساده، اما هنرمندانه: نباید فراموش کنیم که طرف مقابل در هنگام تذکر، غیر از اینکه یک دوست و یک دانشجو است، در واقع انسانی است با همه خصوصیات مشترک و مخصوص به خود، موجودی بسیار پیچیده که کشف آن را عهده دانش بشری خارج است. در چنین موقعیتی، بر زبان راندن یک جمله ساده یا یک کلمه و حتی یک نگاه، پیامدهای خوب یا بد خود را برجای می گذارد.
  • شایان توجه اینکه، ما به عنوان یک دانشجو، نمی توانیم سر خود را پایین انداخته و وارد فضای پاک و مقدس علم آموزی شده و چشم بسته از آن خارج شویم. دیدگان و گوش هایمان، اعمالی را می بینند و حرف هایی را می شنوند که نه می توان و نه باید به راحتی از کنار آنها گذاشت. زندگی و سرنوشت هم کلاسی ها، برای ما مهم است و ما در برابر آنها مسئول هستیم.
     
  • در این مرحله به چند نکته باید توجه کرد:
  1. کنجکاوی هرگز: تذکر دادن فقط مربوط به آن دسته اعمالی می شود که ظاهر و آشکار است و نیازی به کشف و اقداماتی از این دست یا کنجکاوی و واکاوی عمل هم اتاقی یا هم کلاسی ما ندارد. متأسفانه برخی از دانشجویان عزیز، علاقه افراطی دارند که سر از کار دوستان خود در آورند این رویکرد بسیار خطرناک و غیرشرعی است.
  2. توجه کافی بر روی عمل، گفتار یا رفتار دانشجو نه خود دانشجو: تمام حواس و تلاش ما می بایست روی عملکرد خوب یا بدی که رخ داده است، متمرکز شود نه روی روحیه و شخصیت فرد. در واقع تکلیف ما در این مرحله عین پزشکی است که به علامت ها و پیامدهای بیماری توجه می کند تا وی را درمان نماید و توجهی به زیبایی یا قدکوتاه یا بلند بیمار خویش ندارد.

گام دوم تشخیص: دانشجویان در این مرحله باید به چند مسئله مهم توجه کرده و مؤلفه‌هایی را مدنظر قرار دهند.

  1. تشخیص معروف و منکر: برای اینکار لازم است اطلاعات و آگاهی های قابل قبولی از کارهای خوب و بد و ملاک های آن داشته باشیم که شامل فقه اسلامی، عقل، قوانین و مقرارت و آیین نامه های خاص مراکز آموزش عالی، اداری و محیط زیست است.
  2. تشخیص اصل برخورد: چون ظرفیت‌ها و ظرافت‌های دوران جوانی به حدی است که کم تجربگی مادر کنار شک و دو دلی برای تشخیص خوب از بد، همگی موجبات پاک کردن صورت مساله را فراهم می آورند، پس شرایط و موقعیت دوستانمان در نحوه اخذ تصمیم، نقش‌آفرین است. فراموش نکنیم که گاهی اوقات چشم پوشی کردن از اشتباه یک نفر می‌تواند، به اندازه تذکر دادن یا حتی بیشتر از آن مؤثر واقع شود به شرط آنکه دوست دانشجویمان از چشم پوشی ما واقف بوده و خیرخواهی را در سکوت و نگاهمان مشاهده کند.
  3. تشخیص چگونگی تذکر: با توجه به موقعیت و شرایطی که برقرار است، یکی از راه‌های ذیل ترجیح دارد.
,
  • خیرخواهی؛ رمز موفقیت: زمانی تذکر و سخن ما در طرف مقابل اثر واقعی خویش را می گذارد که ما از روی خیرخواهی و دلسوزی، نسبت به اصلاح رفتار وی اقدام کنیم. متأسفانه برخی اوقات تذکر ما از روی خیرخواهی نیست بلکه با هدف ضایع کردن همکلاسی یا هم اتاقی ماست که واکنش منفی او را به در پی خواهد داشت.
  • احترام به فهم دیگران؛ آغازی خوش: این اصل به ویژه در محیط دانشگاهی بسیار مهم است زیرا ممکن است بی توجهی به آن ما را به ورطه غرور و کبر کشانده و بلای جان ما شود. اما به عنوان تذکر دهنده نباید تصور کنیم که از هر ایرادی، مبرا هستیم و دوست همکلاسی مان، مجموعه ای از نواقص و عیوب. ما در خیلی از موارد نیازمند تذکر و اصلاح هستیم!
  • شناخت و آگاهی؛ مایه اطمینان: باید دانست حرکت صحیح در جهت اجرای مناسب تذکر، نیازمند شناخت دقیق و کامل از مقوله خوبی ها و بدی هاست. می بایست تلاش کرد تا روی تخته سفید ذهن مان تصویری روشن و مطابق با احکام انسان ساز اسلام ترسیم نموده و آنگاه بر اساس این توانمندی ذهنی، در آزمون اجرائی آن، حضوری فعال را رقم زد.
  • کنجکاوی؛ سد ارتباط: باید توجه کرد هر کسی برای خود، فضا و محدوده ای کاملا شخصی و محرمانه تعریف کرده که متعلق به خود اوست و به هیچکس هم بدون اراده و خواست خود حق ورود به آن حریم را نمی دهد. در این چهارچوب خصوصی، شاید عمل گناه هم صورت گیرد و در عین حال ما حق نداریم وی را در حریم خودش از بدی ها بازداریم، زیرا ابتدا باید وارد حریم خصوصی او شدیم که به لحاظ شرعی و عقلی، کار نادرستی است کار بد را با انجام یک کار بدتر نمی توان اصلاح کرد. چرا که کنجکاوی همه آثار تذکر زبانی را وارانه جلوه می دهد.
  • صبر کلید کامیابی: نقطه مقابل صبر، شتابزدگی است. با مشاهده رفتاری از هم اتاقی لازم نیست فوری به او تذکر دهیم. زیرا به هزار و یک دلیل ممکن است آن عمل، خلاق آن چیزی باشد که به ذهنمان خطور کرده است. با اندکی صبر، چه بسا حقایق تازه ای برای ما روشن شود که در تصمیم گیری ما بسیار مؤثر خواهد شد. پسندیده آن است که صبر و شکیبایی اختیار کنیم و از هرگونه خشم و غضب و یأس و ناامیدی، وجودمان را پاک و مصفا سازیم.
  • همراهی؛ آخر جاده سبز، برای اینکه تذکر ما شیرین و کلم مان همان نافذ شود و بتوانیم مخاطب را با خود همراه کنیم حتما لازم نیست که با اصرار و تأکید بی جا به سراغ او برویم. لازم است ابتدا روحانیت طرف مقابل را تا حدی درک کنیم و سپس متناسب با آن شرایط روحی و یا حتی محیطی به وی تذکر دهیم. آنچه باید در احساس طرف مقابل به وجود آوریم احساس همراه بودن است، نه مقابل بودن، اگر مخاطب ما با تمام وجود احساس کند که ما خیر و صلاح او را می خواهیم و با او همراه و دوست هستیم، امکان اثرپذیری او و نفوذ کلام ما در جان و روح او بیشتر می شود و زمینه مقاومت و لجبازی را از بین می برد و در پایان باید دقت نمود که حق ما فقط تذکر دادن است نه آنکه اصرار بورزیم تا طرف مقابل حتما آن را بپذیرد.
  • ساده، اما هنرمندانه: نباید فراموش کنیم که طرف مقابل در هنگام تذکر، غیر از اینکه یک دوست و یک دانشجو است، در واقع انسانی است با همه خصوصیات مشترک و مخصوص به خود، موجودی بسیار پیچیده که کشف آن را عهده دانش بشری خارج است. در چنین موقعیتی، بر زبان راندن یک جمله ساده یا یک کلمه و حتی یک نگاه، پیامدهای خوب یا بد خود را برجای می گذارد.
  • شایان توجه اینکه، ما به عنوان یک دانشجو، نمی توانیم سر خود را پایین انداخته و وارد فضای پاک و مقدس علم آموزی شده و چشم بسته از آن خارج شویم. دیدگان و گوش هایمان، اعمالی را می بینند و حرف هایی را می شنوند که نه می توان و نه باید به راحتی از کنار آنها گذاشت. زندگی و سرنوشت هم کلاسی ها، برای ما مهم است و ما در برابر آنها مسئول هستیم.
     
  • در این مرحله به چند نکته باید توجه کرد:
,
  • خیرخواهی؛ رمز موفقیت: زمانی تذکر و سخن ما در طرف مقابل اثر واقعی خویش را می گذارد که ما از روی خیرخواهی و دلسوزی، نسبت به اصلاح رفتار وی اقدام کنیم. متأسفانه برخی اوقات تذکر ما از روی خیرخواهی نیست بلکه با هدف ضایع کردن همکلاسی یا هم اتاقی ماست که واکنش منفی او را به در پی خواهد داشت.
    • , خیرخواهی؛ رمز موفقیت: زمانی تذکر و سخن ما در طرف مقابل اثر واقعی خویش را می گذارد که ما از روی خیرخواهی و دلسوزی، نسبت به اصلاح رفتار وی اقدام کنیم. متأسفانه برخی اوقات تذکر ما از روی خیرخواهی نیست بلکه با هدف ضایع کردن همکلاسی یا هم اتاقی ماست که واکنش منفی او را به در پی خواهد داشت., خیرخواهی؛ رمز موفقیت: زمانی تذکر و سخن ما در طرف مقابل اثر واقعی خویش را می گذارد که ما از روی خیرخواهی و دلسوزی، نسبت به اصلاح رفتار وی اقدام کنیم. متأسفانه برخی اوقات تذکر ما از روی خیرخواهی نیست بلکه با هدف ضایع کردن همکلاسی یا هم اتاقی ماست که واکنش منفی او را به در پی خواهد داشت., خیرخواهی؛ رمز موفقیت:, خیرخواهی؛ رمز موفقیت:,
  • احترام به فهم دیگران؛ آغازی خوش: این اصل به ویژه در محیط دانشگاهی بسیار مهم است زیرا ممکن است بی توجهی به آن ما را به ورطه غرور و کبر کشانده و بلای جان ما شود. اما به عنوان تذکر دهنده نباید تصور کنیم که از هر ایرادی، مبرا هستیم و دوست همکلاسی مان، مجموعه ای از نواقص و عیوب. ما در خیلی از موارد نیازمند تذکر و اصلاح هستیم!
    • , احترام به فهم دیگران؛ آغازی خوش: این اصل به ویژه در محیط دانشگاهی بسیار مهم است زیرا ممکن است بی توجهی به آن ما را به ورطه غرور و کبر کشانده و بلای جان ما شود. اما به عنوان تذکر دهنده نباید تصور کنیم که از هر ایرادی، مبرا هستیم و دوست همکلاسی مان، مجموعه ای از نواقص و عیوب. ما در خیلی از موارد نیازمند تذکر و اصلاح هستیم!, احترام به فهم دیگران؛ آغازی خوش: این اصل به ویژه در محیط دانشگاهی بسیار مهم است زیرا ممکن است بی توجهی به آن ما را به ورطه غرور و کبر کشانده و بلای جان ما شود. اما به عنوان تذکر دهنده نباید تصور کنیم که از هر ایرادی، مبرا هستیم و دوست همکلاسی مان، مجموعه ای از نواقص و عیوب. ما در خیلی از موارد نیازمند تذکر و اصلاح هستیم!, احترام به فهم دیگران؛ آغازی خوش:, احترام به فهم دیگران؛ آغازی خوش:,
  • شناخت و آگاهی؛ مایه اطمینان: باید دانست حرکت صحیح در جهت اجرای مناسب تذکر، نیازمند شناخت دقیق و کامل از مقوله خوبی ها و بدی هاست. می بایست تلاش کرد تا روی تخته سفید ذهن مان تصویری روشن و مطابق با احکام انسان ساز اسلام ترسیم نموده و آنگاه بر اساس این توانمندی ذهنی، در آزمون اجرائی آن، حضوری فعال را رقم زد.
    • , شناخت و آگاهی؛ مایه اطمینان: باید دانست حرکت صحیح در جهت اجرای مناسب تذکر، نیازمند شناخت دقیق و کامل از مقوله خوبی ها و بدی هاست. می بایست تلاش کرد تا روی تخته سفید ذهن مان تصویری روشن و مطابق با احکام انسان ساز اسلام ترسیم نموده و آنگاه بر اساس این توانمندی ذهنی، در آزمون اجرائی آن، حضوری فعال را رقم زد., شناخت و آگاهی؛ مایه اطمینان: باید دانست حرکت صحیح در جهت اجرای مناسب تذکر، نیازمند شناخت دقیق و کامل از مقوله خوبی ها و بدی هاست. می بایست تلاش کرد تا روی تخته سفید ذهن مان تصویری روشن و مطابق با احکام انسان ساز اسلام ترسیم نموده و آنگاه بر اساس این توانمندی ذهنی، در آزمون اجرائی آن، حضوری فعال را رقم زد., شناخت و آگاهی؛ مایه اطمینان: , شناخت و آگاهی؛ مایه اطمینان:,
  • کنجکاوی؛ سد ارتباط: باید توجه کرد هر کسی برای خود، فضا و محدوده ای کاملا شخصی و محرمانه تعریف کرده که متعلق به خود اوست و به هیچکس هم بدون اراده و خواست خود حق ورود به آن حریم را نمی دهد. در این چهارچوب خصوصی، شاید عمل گناه هم صورت گیرد و در عین حال ما حق نداریم وی را در حریم خودش از بدی ها بازداریم، زیرا ابتدا باید وارد حریم خصوصی او شدیم که به لحاظ شرعی و عقلی، کار نادرستی است کار بد را با انجام یک کار بدتر نمی توان اصلاح کرد. چرا که کنجکاوی همه آثار تذکر زبانی را وارانه جلوه می دهد.
    • , کنجکاوی؛ سد ارتباط: باید توجه کرد هر کسی برای خود، فضا و محدوده ای کاملا شخصی و محرمانه تعریف کرده که متعلق به خود اوست و به هیچکس هم بدون اراده و خواست خود حق ورود به آن حریم را نمی دهد. در این چهارچوب خصوصی، شاید عمل گناه هم صورت گیرد و در عین حال ما حق نداریم وی را در حریم خودش از بدی ها بازداریم، زیرا ابتدا باید وارد حریم خصوصی او شدیم که به لحاظ شرعی و عقلی، کار نادرستی است کار بد را با انجام یک کار بدتر نمی توان اصلاح کرد. چرا که کنجکاوی همه آثار تذکر زبانی را وارانه جلوه می دهد., کنجکاوی؛ سد ارتباط: باید توجه کرد هر کسی برای خود، فضا و محدوده ای کاملا شخصی و محرمانه تعریف کرده که متعلق به خود اوست و به هیچکس هم بدون اراده و خواست خود حق ورود به آن حریم را نمی دهد. در این چهارچوب خصوصی، شاید عمل گناه هم صورت گیرد و در عین حال ما حق نداریم وی را در حریم خودش از بدی ها بازداریم، زیرا ابتدا باید وارد حریم خصوصی او شدیم که به لحاظ شرعی و عقلی، کار نادرستی است کار بد را با انجام یک کار بدتر نمی توان اصلاح کرد. چرا که کنجکاوی همه آثار تذکر زبانی را وارانه جلوه می دهد., کنجکاوی؛ سد ارتباط: , کنجکاوی؛ سد ارتباط:,
  • صبر کلید کامیابی: نقطه مقابل صبر، شتابزدگی است. با مشاهده رفتاری از هم اتاقی لازم نیست فوری به او تذکر دهیم. زیرا به هزار و یک دلیل ممکن است آن عمل، خلاق آن چیزی باشد که به ذهنمان خطور کرده است. با اندکی صبر، چه بسا حقایق تازه ای برای ما روشن شود که در تصمیم گیری ما بسیار مؤثر خواهد شد. پسندیده آن است که صبر و شکیبایی اختیار کنیم و از هرگونه خشم و غضب و یأس و ناامیدی، وجودمان را پاک و مصفا سازیم.
    • , صبر کلید کامیابی: نقطه مقابل صبر، شتابزدگی است. با مشاهده رفتاری از هم اتاقی لازم نیست فوری به او تذکر دهیم. زیرا به هزار و یک دلیل ممکن است آن عمل، خلاق آن چیزی باشد که به ذهنمان خطور کرده است. با اندکی صبر، چه بسا حقایق تازه ای برای ما روشن شود که در تصمیم گیری ما بسیار مؤثر خواهد شد. پسندیده آن است که صبر و شکیبایی اختیار کنیم و از هرگونه خشم و غضب و یأس و ناامیدی، وجودمان را پاک و مصفا سازیم., صبر کلید کامیابی: نقطه مقابل صبر، شتابزدگی است. با مشاهده رفتاری از هم اتاقی لازم نیست فوری به او تذکر دهیم. زیرا به هزار و یک دلیل ممکن است آن عمل، خلاق آن چیزی باشد که به ذهنمان خطور کرده است. با اندکی صبر، چه بسا حقایق تازه ای برای ما روشن شود که در تصمیم گیری ما بسیار مؤثر خواهد شد. پسندیده آن است که صبر و شکیبایی اختیار کنیم و از هرگونه خشم و غضب و یأس و ناامیدی، وجودمان را پاک و مصفا سازیم., صبر کلید کامیابی:, صبر کلید کامیابی:,
  • همراهی؛ آخر جاده سبز، برای اینکه تذکر ما شیرین و کلم مان همان نافذ شود و بتوانیم مخاطب را با خود همراه کنیم حتما لازم نیست که با اصرار و تأکید بی جا به سراغ او برویم. لازم است ابتدا روحانیت طرف مقابل را تا حدی درک کنیم و سپس متناسب با آن شرایط روحی و یا حتی محیطی به وی تذکر دهیم. آنچه باید در احساس طرف مقابل به وجود آوریم احساس همراه بودن است، نه مقابل بودن، اگر مخاطب ما با تمام وجود احساس کند که ما خیر و صلاح او را می خواهیم و با او همراه و دوست هستیم، امکان اثرپذیری او و نفوذ کلام ما در جان و روح او بیشتر می شود و زمینه مقاومت و لجبازی را از بین می برد و در پایان باید دقت نمود که حق ما فقط تذکر دادن است نه آنکه اصرار بورزیم تا طرف مقابل حتما آن را بپذیرد.
    • , همراهی؛ آخر جاده سبز، برای اینکه تذکر ما شیرین و کلم مان همان نافذ شود و بتوانیم مخاطب را با خود همراه کنیم حتما لازم نیست که با اصرار و تأکید بی جا به سراغ او برویم. لازم است ابتدا روحانیت طرف مقابل را تا حدی درک کنیم و سپس متناسب با آن شرایط روحی و یا حتی محیطی به وی تذکر دهیم. آنچه باید در احساس طرف مقابل به وجود آوریم احساس همراه بودن است، نه مقابل بودن، اگر مخاطب ما با تمام وجود احساس کند که ما خیر و صلاح او را می خواهیم و با او همراه و دوست هستیم، امکان اثرپذیری او و نفوذ کلام ما در جان و روح او بیشتر می شود و زمینه مقاومت و لجبازی را از بین می برد و در پایان باید دقت نمود که حق ما فقط تذکر دادن است نه آنکه اصرار بورزیم تا طرف مقابل حتما آن را بپذیرد., همراهی؛ آخر جاده سبز، برای اینکه تذکر ما شیرین و کلم مان همان نافذ شود و بتوانیم مخاطب را با خود همراه کنیم حتما لازم نیست که با اصرار و تأکید بی جا به سراغ او برویم. لازم است ابتدا روحانیت طرف مقابل را تا حدی درک کنیم و سپس متناسب با آن شرایط روحی و یا حتی محیطی به وی تذکر دهیم. آنچه باید در احساس طرف مقابل به وجود آوریم احساس همراه بودن است، نه مقابل بودن، اگر مخاطب ما با تمام وجود احساس کند که ما خیر و صلاح او را می خواهیم و با او همراه و دوست هستیم، امکان اثرپذیری او و نفوذ کلام ما در جان و روح او بیشتر می شود و زمینه مقاومت و لجبازی را از بین می برد و در پایان باید دقت نمود که حق ما فقط تذکر دادن است نه آنکه اصرار بورزیم تا طرف مقابل حتما آن را بپذیرد., همراهی؛ آخر جاده سبز،, همراهی؛ آخر جاده سبز،,
  • ساده، اما هنرمندانه: نباید فراموش کنیم که طرف مقابل در هنگام تذکر، غیر از اینکه یک دوست و یک دانشجو است، در واقع انسانی است با همه خصوصیات مشترک و مخصوص به خود، موجودی بسیار پیچیده که کشف آن را عهده دانش بشری خارج است. در چنین موقعیتی، بر زبان راندن یک جمله ساده یا یک کلمه و حتی یک نگاه، پیامدهای خوب یا بد خود را برجای می گذارد.
    • , ساده، اما هنرمندانه: نباید فراموش کنیم که طرف مقابل در هنگام تذکر، غیر از اینکه یک دوست و یک دانشجو است، در واقع انسانی است با همه خصوصیات مشترک و مخصوص به خود، موجودی بسیار پیچیده که کشف آن را عهده دانش بشری خارج است. در چنین موقعیتی، بر زبان راندن یک جمله ساده یا یک کلمه و حتی یک نگاه، پیامدهای خوب یا بد خود را برجای می گذارد., ساده، اما هنرمندانه: نباید فراموش کنیم که طرف مقابل در هنگام تذکر، غیر از اینکه یک دوست و یک دانشجو است، در واقع انسانی است با همه خصوصیات مشترک و مخصوص به خود، موجودی بسیار پیچیده که کشف آن را عهده دانش بشری خارج است. در چنین موقعیتی، بر زبان راندن یک جمله ساده یا یک کلمه و حتی یک نگاه، پیامدهای خوب یا بد خود را برجای می گذارد., ساده، اما هنرمندانه:, ساده، اما هنرمندانه:,
  • شایان توجه اینکه، ما به عنوان یک دانشجو، نمی توانیم سر خود را پایین انداخته و وارد فضای پاک و مقدس علم آموزی شده و چشم بسته از آن خارج شویم. دیدگان و گوش هایمان، اعمالی را می بینند و حرف هایی را می شنوند که نه می توان و نه باید به راحتی از کنار آنها گذاشت. زندگی و سرنوشت هم کلاسی ها، برای ما مهم است و ما در برابر آنها مسئول هستیم.
     
    • , شایان توجه اینکه، ما به عنوان یک دانشجو، نمی توانیم سر خود را پایین انداخته و وارد فضای پاک و مقدس علم آموزی شده و چشم بسته از آن خارج شویم. دیدگان و گوش هایمان، اعمالی را می بینند و حرف هایی را می شنوند که نه می توان و نه باید به راحتی از کنار آنها گذاشت. زندگی و سرنوشت هم کلاسی ها، برای ما مهم است و ما در برابر آنها مسئول هستیم. , شایان توجه اینکه، ما به عنوان یک دانشجو، نمی توانیم سر خود را پایین انداخته و وارد فضای پاک و مقدس علم آموزی شده و چشم بسته از آن خارج شویم. دیدگان و گوش هایمان، اعمالی را می بینند و حرف هایی را می شنوند که نه می توان و نه باید به راحتی از کنار آنها گذاشت. زندگی و سرنوشت هم کلاسی ها، برای ما مهم است و ما در برابر آنها مسئول هستیم. ,
    ,
  • در این مرحله به چند نکته باید توجه کرد:
    • , در این مرحله به چند نکته باید توجه کرد:, در این مرحله به چند نکته باید توجه کرد:, در این مرحله به چند نکته باید توجه کرد:,
    1. کنجکاوی هرگز: تذکر دادن فقط مربوط به آن دسته اعمالی می شود که ظاهر و آشکار است و نیازی به کشف و اقداماتی از این دست یا کنجکاوی و واکاوی عمل هم اتاقی یا هم کلاسی ما ندارد. متأسفانه برخی از دانشجویان عزیز، علاقه افراطی دارند که سر از کار دوستان خود در آورند این رویکرد بسیار خطرناک و غیرشرعی است.
    2. توجه کافی بر روی عمل، گفتار یا رفتار دانشجو نه خود دانشجو: تمام حواس و تلاش ما می بایست روی عملکرد خوب یا بدی که رخ داده است، متمرکز شود نه روی روحیه و شخصیت فرد. در واقع تکلیف ما در این مرحله عین پزشکی است که به علامت ها و پیامدهای بیماری توجه می کند تا وی را درمان نماید و توجهی به زیبایی یا قدکوتاه یا بلند بیمار خویش ندارد.
    ,
  • کنجکاوی هرگز: تذکر دادن فقط مربوط به آن دسته اعمالی می شود که ظاهر و آشکار است و نیازی به کشف و اقداماتی از این دست یا کنجکاوی و واکاوی عمل هم اتاقی یا هم کلاسی ما ندارد. متأسفانه برخی از دانشجویان عزیز، علاقه افراطی دارند که سر از کار دوستان خود در آورند این رویکرد بسیار خطرناک و غیرشرعی است.
    • , کنجکاوی هرگز: تذکر دادن فقط مربوط به آن دسته اعمالی می شود که ظاهر و آشکار است و نیازی به کشف و اقداماتی از این دست یا کنجکاوی و واکاوی عمل هم اتاقی یا هم کلاسی ما ندارد. متأسفانه برخی از دانشجویان عزیز، علاقه افراطی دارند که سر از کار دوستان خود در آورند این رویکرد بسیار خطرناک و غیرشرعی است., کنجکاوی هرگز: تذکر دادن فقط مربوط به آن دسته اعمالی می شود که ظاهر و آشکار است و نیازی به کشف و اقداماتی از این دست یا کنجکاوی و واکاوی عمل هم اتاقی یا هم کلاسی ما ندارد. متأسفانه برخی از دانشجویان عزیز، علاقه افراطی دارند که سر از کار دوستان خود در آورند این رویکرد بسیار خطرناک و غیرشرعی است., کنجکاوی هرگز:, کنجکاوی هرگز:,
  • توجه کافی بر روی عمل، گفتار یا رفتار دانشجو نه خود دانشجو: تمام حواس و تلاش ما می بایست روی عملکرد خوب یا بدی که رخ داده است، متمرکز شود نه روی روحیه و شخصیت فرد. در واقع تکلیف ما در این مرحله عین پزشکی است که به علامت ها و پیامدهای بیماری توجه می کند تا وی را درمان نماید و توجهی به زیبایی یا قدکوتاه یا بلند بیمار خویش ندارد.
    • , توجه کافی بر روی عمل، گفتار یا رفتار دانشجو نه خود دانشجو: تمام حواس و تلاش ما می بایست روی عملکرد خوب یا بدی که رخ داده است، متمرکز شود نه روی روحیه و شخصیت فرد. در واقع تکلیف ما در این مرحله عین پزشکی است که به علامت ها و پیامدهای بیماری توجه می کند تا وی را درمان نماید و توجهی به زیبایی یا قدکوتاه یا بلند بیمار خویش ندارد., توجه کافی بر روی عمل، گفتار یا رفتار دانشجو نه خود دانشجو: تمام حواس و تلاش ما می بایست روی عملکرد خوب یا بدی که رخ داده است، متمرکز شود نه روی روحیه و شخصیت فرد. در واقع تکلیف ما در این مرحله عین پزشکی است که به علامت ها و پیامدهای بیماری توجه می کند تا وی را درمان نماید و توجهی به زیبایی یا قدکوتاه یا بلند بیمار خویش ندارد., توجه کافی بر روی عمل، گفتار یا رفتار دانشجو نه خود دانشجو:, توجه کافی بر روی عمل، گفتار یا رفتار دانشجو نه خود دانشجو,

    گام دوم تشخیص: دانشجویان در این مرحله باید به چند مسئله مهم توجه کرده و مؤلفه‌هایی را مدنظر قرار دهند.

    , گام دوم تشخیص: دانشجویان در این مرحله باید به چند مسئله مهم توجه کرده و مؤلفه‌هایی را مدنظر قرار دهند., گام دوم تشخیص: دانشجویان در این مرحله باید به چند مسئله مهم توجه کرده و مؤلفه‌هایی را مدنظر قرار دهند., گام دوم تشخیص: دانشجویان در این مرحله باید به چند مسئله مهم توجه کرده و مؤلفه‌هایی را مدنظر قرار دهند.,
    1. تشخیص معروف و منکر: برای اینکار لازم است اطلاعات و آگاهی های قابل قبولی از کارهای خوب و بد و ملاک های آن داشته باشیم که شامل فقه اسلامی، عقل، قوانین و مقرارت و آیین نامه های خاص مراکز آموزش عالی، اداری و محیط زیست است.
    2. تشخیص اصل برخورد: چون ظرفیت‌ها و ظرافت‌های دوران جوانی به حدی است که کم تجربگی مادر کنار شک و دو دلی برای تشخیص خوب از بد، همگی موجبات پاک کردن صورت مساله را فراهم می آورند، پس شرایط و موقعیت دوستانمان در نحوه اخذ تصمیم، نقش‌آفرین است. فراموش نکنیم که گاهی اوقات چشم پوشی کردن از اشتباه یک نفر می‌تواند، به اندازه تذکر دادن یا حتی بیشتر از آن مؤثر واقع شود به شرط آنکه دوست دانشجویمان از چشم پوشی ما واقف بوده و خیرخواهی را در سکوت و نگاهمان مشاهده کند.
    3. تشخیص چگونگی تذکر: با توجه به موقعیت و شرایطی که برقرار است، یکی از راه‌های ذیل ترجیح دارد.
    ,
  • تشخیص معروف و منکر: برای اینکار لازم است اطلاعات و آگاهی های قابل قبولی از کارهای خوب و بد و ملاک های آن داشته باشیم که شامل فقه اسلامی، عقل، قوانین و مقرارت و آیین نامه های خاص مراکز آموزش عالی، اداری و محیط زیست است.
    • , تشخیص معروف و منکر: برای اینکار لازم است اطلاعات و آگاهی های قابل قبولی از کارهای خوب و بد و ملاک های آن داشته باشیم که شامل فقه اسلامی، عقل، قوانین و مقرارت و آیین نامه های خاص مراکز آموزش عالی، اداری و محیط زیست است., تشخیص معروف و منکر: برای اینکار لازم است اطلاعات و آگاهی های قابل قبولی از کارهای خوب و بد و ملاک های آن داشته باشیم که شامل فقه اسلامی، عقل، قوانین و مقرارت و آیین نامه های خاص مراکز آموزش عالی، اداری و محیط زیست است., تشخیص معروف و منکر:, تشخیص معروف و منکر:,
  • تشخیص اصل برخورد: چون ظرفیت‌ها و ظرافت‌های دوران جوانی به حدی است که کم تجربگی مادر کنار شک و دو دلی برای تشخیص خوب از بد، همگی موجبات پاک کردن صورت مساله را فراهم می آورند، پس شرایط و موقعیت دوستانمان در نحوه اخذ تصمیم، نقش‌آفرین است. فراموش نکنیم که گاهی اوقات چشم پوشی کردن از اشتباه یک نفر می‌تواند، به اندازه تذکر دادن یا حتی بیشتر از آن مؤثر واقع شود به شرط آنکه دوست دانشجویمان از چشم پوشی ما واقف بوده و خیرخواهی را در سکوت و نگاهمان مشاهده کند.
    • , تشخیص اصل برخورد: چون ظرفیت‌ها و ظرافت‌های دوران جوانی به حدی است که کم تجربگی مادر کنار شک و دو دلی برای تشخیص خوب از بد، همگی موجبات پاک کردن صورت مساله را فراهم می آورند، پس شرایط و موقعیت دوستانمان در نحوه اخذ تصمیم، نقش‌آفرین است. فراموش نکنیم که گاهی اوقات چشم پوشی کردن از اشتباه یک نفر می‌تواند، به اندازه تذکر دادن یا حتی بیشتر از آن مؤثر واقع شود به شرط آنکه دوست دانشجویمان از چشم پوشی ما واقف بوده و خیرخواهی را در سکوت و نگاهمان مشاهده کند., تشخیص اصل برخورد: چون ظرفیت‌ها و ظرافت‌های دوران جوانی به حدی است که کم تجربگی مادر کنار شک و دو دلی برای تشخیص خوب از بد، همگی موجبات پاک کردن صورت مساله را فراهم می آورند، پس شرایط و موقعیت دوستانمان در نحوه اخذ تصمیم، نقش‌آفرین است. فراموش نکنیم که گاهی اوقات چشم پوشی کردن از اشتباه یک نفر می‌تواند، به اندازه تذکر دادن یا حتی بیشتر از آن مؤثر واقع شود به شرط آنکه دوست دانشجویمان از چشم پوشی ما واقف بوده و خیرخواهی را در سکوت و نگاهمان مشاهده کند., تشخیص اصل برخورد:, تشخیص اصل برخورد:,
  • تشخیص چگونگی تذکر: با توجه به موقعیت و شرایطی که برقرار است، یکی از راه‌های ذیل ترجیح دارد.
    • , تشخیص چگونگی تذکر: با توجه به موقعیت و شرایطی که برقرار است، یکی از راه‌های ذیل ترجیح دارد., تشخیص چگونگی تذکر: با توجه به موقعیت و شرایطی که برقرار است، یکی از راه‌های ذیل ترجیح دارد., تشخیص چگونگی تذکر:, تشخیص چگونگی تذکر:,

    الف) برخورد مستقیم کلامی

    ب) برخورد مستقیم غیرکلامی

    ج) برخورد غیر مستقیم کلامی

    د) برخورد غیر مستقیم غیرکلامی

    4.تشخیص آمادگی پذیرش در طرف مقابل: اگر طرف مقابل از آمادگی اولیه برخوردار نباشد و در یک وضعیت نامتعادل و یا بحرانی به سربرد، شاید بهتر است که ابتدا زمینه پذیرش را فراهم کنیم و آنگاه اقدام به تذکر نماییم. مثلا هم اتاقی که فردا امتحان مهمی دارد یا دوست دانشجویی که از شدت گرسنگی با ولع تمام در حال صرف غذاست یا عزیز دیگری که به تازگی دچار مصیبتی شده، انتظار شنیدن تذکر را ندارد و این موقع، تذکر دادن اثر مثبتی ندارد.

    گام سوم؛ اجرا: در این مرحله، پس از آنکه یکی از چهار روش کلی پیشین انتخاب شد، قابلیت اجرا پیدا می‌کند.

    ,

    الف) برخورد مستقیم کلامی

    , الف) برخورد مستقیم کلامی, الف) برخورد مستقیم کلامی, الف) برخورد مستقیم کلامی, الف) برخورد مستقیم کلامی,

    ب) برخورد مستقیم غیرکلامی

    , ب) برخورد مستقیم غیرکلامی , ب) برخورد مستقیم غیرکلامی , ب) برخورد مستقیم غیرکلامی , ب) برخورد مستقیم غیرکلامی ,

    ج) برخورد غیر مستقیم کلامی

    , ج) برخورد غیر مستقیم کلامی , ج) برخورد غیر مستقیم کلامی , ج) برخورد غیر مستقیم کلامی , ج) برخورد غیر مستقیم کلامی ,

    د) برخورد غیر مستقیم غیرکلامی

    , د) برخورد غیر مستقیم غیرکلامی, د) برخورد غیر مستقیم غیرکلامی, د) برخورد غیر مستقیم غیرکلامی, د) برخورد غیر مستقیم غیرکلامی,

    4.تشخیص آمادگی پذیرش در طرف مقابل: اگر طرف مقابل از آمادگی اولیه برخوردار نباشد و در یک وضعیت نامتعادل و یا بحرانی به سربرد، شاید بهتر است که ابتدا زمینه پذیرش را فراهم کنیم و آنگاه اقدام به تذکر نماییم. مثلا هم اتاقی که فردا امتحان مهمی دارد یا دوست دانشجویی که از شدت گرسنگی با ولع تمام در حال صرف غذاست یا عزیز دیگری که به تازگی دچار مصیبتی شده، انتظار شنیدن تذکر را ندارد و این موقع، تذکر دادن اثر مثبتی ندارد.

    , 4.تشخیص آمادگی پذیرش در طرف مقابل: اگر طرف مقابل از آمادگی اولیه برخوردار نباشد و در یک وضعیت نامتعادل و یا بحرانی به سربرد، شاید بهتر است که ابتدا زمینه پذیرش را فراهم کنیم و آنگاه اقدام به تذکر نماییم. مثلا هم اتاقی که فردا امتحان مهمی دارد یا دوست دانشجویی که از شدت گرسنگی با ولع تمام در حال صرف غذاست یا عزیز دیگری که به تازگی دچار مصیبتی شده، انتظار شنیدن تذکر را ندارد و این موقع، تذکر دادن اثر مثبتی ندارد., 4.تشخیص آمادگی پذیرش در طرف مقابل: اگر طرف مقابل از آمادگی اولیه برخوردار نباشد و در یک وضعیت نامتعادل و یا بحرانی به سربرد، شاید بهتر است که ابتدا زمینه پذیرش را فراهم کنیم و آنگاه اقدام به تذکر نماییم. مثلا هم اتاقی که فردا امتحان مهمی دارد یا دوست دانشجویی که از شدت گرسنگی با ولع تمام در حال صرف غذاست یا عزیز دیگری که به تازگی دچار مصیبتی شده، انتظار شنیدن تذکر را ندارد و این موقع، تذکر دادن اثر مثبتی ندارد., ., تشخیص آمادگی پذیرش در طرف مقابل:, تشخیص آمادگی پذیرش در طرف مقابل:,

    گام سوم؛ اجرا: در این مرحله، پس از آنکه یکی از چهار روش کلی پیشین انتخاب شد، قابلیت اجرا پیدا می‌کند.

    , گام سوم؛ اجرا: در این مرحله، پس از آنکه یکی از چهار روش کلی پیشین انتخاب شد، قابلیت اجرا پیدا می‌کند., گام سوم؛ اجرا: در این مرحله، پس از آنکه یکی از چهار روش کلی پیشین انتخاب شد، قابلیت اجرا پیدا می‌کند., گام سوم؛ اجرا: در این مرحله، پس از آنکه یکی از چهار روش کلی پیشین انتخاب شد، قابلیت اجرا پیدا می‌کند.,

              گام چهارم؛ پاسخ به واکنش مخاطب: واکنش‌هایی که طرف شما نشان خواهد داد معمولاً یکی از موارد زیر خواهد بود:

    ,           گام چهارم؛ پاسخ به واکنش مخاطب: واکنش‌هایی که طرف شما نشان خواهد داد معمولاً یکی از موارد زیر خواهد بود:,           گام چهارم؛ پاسخ به واکنش مخاطب: واکنش‌هایی که طرف شما نشان خواهد داد معمولاً یکی از موارد زیر خواهد بود:,           گام چهارم؛ پاسخ به واکنش مخاطب: واکنش‌هایی که طرف شما نشان خواهد داد معمولاً یکی از موارد زیر خواهد بود:,
    1. تذکر را می‌پذیرد، اما به آن عمل می‌کند
    2. در ظاهره تذکر را می‌پذیرد اما به آن عمل نمی‌کند
    3. تذکر را نمی‌پذیرد اما برخوردی هم انجام نمی دهد و احتمالا با سکوت قضیه را پشت سر می گذارد یا ممکن است نگاهی از روی ناراحتی و عصبانیت بیندازد.
    4. تذکر را نمی‌پذیرد و با پاسخ‌های سربالای بی‌ربط یا بهانه گیری موضوع را از سر خود باز می‌کند.
    5. تذکر را نمی‌پذیرد اما نسبتا با تندی پاسخ می‌دهد.
    6. تذکر را نمی‌پذیرد و برخورد تند خود را با ناسزا و دشنام همراه می‌سازد.
    7. تذکر را نمی‌پذیرد و درگیر می‌شود.
    ,
    1. تذکر را می‌پذیرد، اما به آن عمل می‌کند
    2. در ظاهره تذکر را می‌پذیرد اما به آن عمل نمی‌کند
    3. تذکر را نمی‌پذیرد اما برخوردی هم انجام نمی دهد و احتمالا با سکوت قضیه را پشت سر می گذارد یا ممکن است نگاهی از روی ناراحتی و عصبانیت بیندازد.
    4. تذکر را نمی‌پذیرد و با پاسخ‌های سربالای بی‌ربط یا بهانه گیری موضوع را از سر خود باز می‌کند.
    5. تذکر را نمی‌پذیرد اما نسبتا با تندی پاسخ می‌دهد.
    6. تذکر را نمی‌پذیرد و برخورد تند خود را با ناسزا و دشنام همراه می‌سازد.
    7. تذکر را نمی‌پذیرد و درگیر می‌شود.
    ,
  • تذکر را می‌پذیرد، اما به آن عمل می‌کند
    • , تذکر را می‌پذیرد، اما به آن عمل می‌کند, تذکر را می‌پذیرد، اما به آن عمل می‌کند, تذکر را می‌پذیرد، اما به آن عمل می‌کند, تذکر را می‌پذیرد، اما به آن عمل می‌کند,
  • در ظاهره تذکر را می‌پذیرد اما به آن عمل نمی‌کند
    • , در ظاهره تذکر را می‌پذیرد اما به آن عمل نمی‌کند, در ظاهره تذکر را می‌پذیرد اما به آن عمل نمی‌کند, در ظاهره تذکر را می‌پذیرد اما به آن عمل نمی‌کند, در ظاهره تذکر را می‌پذیرد اما به آن عمل نمی‌کند,
  • تذکر را نمی‌پذیرد اما برخوردی هم انجام نمی دهد و احتمالا با سکوت قضیه را پشت سر می گذارد یا ممکن است نگاهی از روی ناراحتی و عصبانیت بیندازد.
    • , تذکر را نمی‌پذیرد اما برخوردی هم انجام نمی دهد و احتمالا با سکوت قضیه را پشت سر می گذارد یا ممکن است نگاهی از روی ناراحتی و عصبانیت بیندازد., تذکر را نمی‌پذیرد اما برخوردی هم انجام نمی دهد و احتمالا با سکوت قضیه را پشت سر می گذارد یا ممکن است نگاهی از روی ناراحتی و عصبانیت بیندازد., تذکر را نمی‌پذیرد اما برخوردی هم انجام نمی دهد و احتمالا با سکوت قضیه را پشت سر می گذارد یا ممکن است نگاهی از روی ناراحتی و عصبانیت بیندازد., تذکر را نمی‌پذیرد اما برخوردی هم انجام نمی دهد و احتمالا با سکوت قضیه را پشت سر می گذارد یا ممکن است نگاهی از روی ناراحتی و عصبانیت بیندازد.,
  • تذکر را نمی‌پذیرد و با پاسخ‌های سربالای بی‌ربط یا بهانه گیری موضوع را از سر خود باز می‌کند.
    • , تذکر را نمی‌پذیرد و با پاسخ‌های سربالای بی‌ربط یا بهانه گیری موضوع را از سر خود باز می‌کند., تذکر را نمی‌پذیرد و با پاسخ‌های سربالای بی‌ربط یا بهانه گیری موضوع را از سر خود باز می‌کند., تذکر را نمی‌پذیرد و با پاسخ‌های سربالای بی‌ربط یا بهانه گیری موضوع را از سر خود باز می‌کند., تذکر را نمی‌پذیرد و با پاسخ‌های سربالای بی‌ربط یا بهانه گیری موضوع را از سر خود باز می‌کند.,
  • تذکر را نمی‌پذیرد اما نسبتا با تندی پاسخ می‌دهد.
    • , تذکر را نمی‌پذیرد اما نسبتا با تندی پاسخ می‌دهد., تذکر را نمی‌پذیرد اما نسبتا با تندی پاسخ می‌دهد., تذکر را نمی‌پذیرد اما نسبتا با تندی پاسخ می‌دهد., تذکر را نمی‌پذیرد اما نسبتا با تندی پاسخ می‌دهد.,
  • تذکر را نمی‌پذیرد و برخورد تند خود را با ناسزا و دشنام همراه می‌سازد.
    • , تذکر را نمی‌پذیرد و برخورد تند خود را با ناسزا و دشنام همراه می‌سازد., تذکر را نمی‌پذیرد و برخورد تند خود را با ناسزا و دشنام همراه می‌سازد., تذکر را نمی‌پذیرد و برخورد تند خود را با ناسزا و دشنام همراه می‌سازد., تذکر را نمی‌پذیرد و برخورد تند خود را با ناسزا و دشنام همراه می‌سازد.,
  • تذکر را نمی‌پذیرد و درگیر می‌شود.
    • , تذکر را نمی‌پذیرد و درگیر می‌شود., تذکر را نمی‌پذیرد و درگیر می‌شود., تذکر را نمی‌پذیرد و درگیر می‌شود., تذکر را نمی‌پذیرد و درگیر می‌شود.,

    اما پاسخ‌های ما به واکنش مخاطب:

    , اما پاسخ‌های ما به واکنش مخاطب:, اما پاسخ‌های ما به واکنش مخاطب:, اما پاسخ‌های ما به واکنش مخاطب:,
    1. در حالت اول، حتما از او تشکر می‌کنیم.
    2. در این حالت بهتر است بطور مختصر تشکر کنید و به کارتان ادامه دهید، مگر آنکه احساس کنید مخاطب، منتظر توضیح یا استدلال شماست.
    3. بهتر آن است که سکوت پاسخ دهید و اصرار نورزید و ناراحتی پاسخ ندهید. اگر عمل خود را تکرار کرد، توصیه می شود شخص دیگری به وی تذکر دهد.
    4. در این حالت اگر امکان داشته باشد از همان بهانه‌ها و یا مشابه آن برای قانع کردن وی استفاده شود یا اینکه عملا بهانه و عذر وی را از میان بردارید.
    5. در حالت‌های 5 و 6 مقابله به مثل نکنید و تلاش کنید با حفظ آرامش و متانت خود، از محیط دور شوید.
    6. در حالت هفتم تا آنجا که می‌توانید از درگیری بپرهیزید مگر آنکه مجبور شوید از خود دفاع کنید و در صورت نیاز مراتب را به مراجع ذیصلاح در دانشگاه اطلاع دهید.
    ,
    1. در حالت اول، حتما از او تشکر می‌کنیم.
    2. در این حالت بهتر است بطور مختصر تشکر کنید و به کارتان ادامه دهید، مگر آنکه احساس کنید مخاطب، منتظر توضیح یا استدلال شماست.
    3. بهتر آن است که سکوت پاسخ دهید و اصرار نورزید و ناراحتی پاسخ ندهید. اگر عمل خود را تکرار کرد، توصیه می شود شخص دیگری به وی تذکر دهد.
    4. در این حالت اگر امکان داشته باشد از همان بهانه‌ها و یا مشابه آن برای قانع کردن وی استفاده شود یا اینکه عملا بهانه و عذر وی را از میان بردارید.
    5. در حالت‌های 5 و 6 مقابله به مثل نکنید و تلاش کنید با حفظ آرامش و متانت خود، از محیط دور شوید.
    6. در حالت هفتم تا آنجا که می‌توانید از درگیری بپرهیزید مگر آنکه مجبور شوید از خود دفاع کنید و در صورت نیاز مراتب را به مراجع ذیصلاح در دانشگاه اطلاع دهید.
    ,
  • در حالت اول، حتما از او تشکر می‌کنیم.
    • , در حالت اول، حتما از او تشکر می‌کنیم., در حالت اول، حتما از او تشکر می‌کنیم., در حالت اول، حتما از او تشکر می‌کنیم., در حالت اول، حتما از او تشکر می‌کنیم.,
  • در این حالت بهتر است بطور مختصر تشکر کنید و به کارتان ادامه دهید، مگر آنکه احساس کنید مخاطب، منتظر توضیح یا استدلال شماست.
    • , در این حالت بهتر است بطور مختصر تشکر کنید و به کارتان ادامه دهید، مگر آنکه احساس کنید مخاطب، منتظر توضیح یا استدلال شماست., در این حالت بهتر است بطور مختصر تشکر کنید و به کارتان ادامه دهید، مگر آنکه احساس کنید مخاطب، منتظر توضیح یا استدلال شماست., در این حالت بهتر است بطور مختصر تشکر کنید و به کارتان ادامه دهید، مگر آنکه احساس کنید مخاطب، منتظر توضیح یا استدلال شماست., در این حالت بهتر است بطور مختصر تشکر کنید و به کارتان ادامه دهید، مگر آنکه احساس کنید مخاطب، منتظر توضیح یا استدلال شماست.,
  • بهتر آن است که سکوت پاسخ دهید و اصرار نورزید و ناراحتی پاسخ ندهید. اگر عمل خود را تکرار کرد، توصیه می شود شخص دیگری به وی تذکر دهد.
    • , بهتر آن است که سکوت پاسخ دهید و اصرار نورزید و ناراحتی پاسخ ندهید. اگر عمل خود را تکرار کرد، توصیه می شود شخص دیگری به وی تذکر دهد., بهتر آن است که سکوت پاسخ دهید و اصرار نورزید و ناراحتی پاسخ ندهید. اگر عمل خود را تکرار کرد، توصیه می شود شخص دیگری به وی تذکر دهد., بهتر آن است که سکوت پاسخ دهید و اصرار نورزید و ناراحتی پاسخ ندهید. اگر عمل خود را تکرار کرد، توصیه می شود شخص دیگری به وی تذکر دهد., بهتر آن است که سکوت پاسخ دهید و اصرار نورزید و ناراحتی پاسخ ندهید. اگر عمل خود را تکرار کرد، توصیه می شود شخص دیگری به وی تذکر دهد.,
  • در این حالت اگر امکان داشته باشد از همان بهانه‌ها و یا مشابه آن برای قانع کردن وی استفاده شود یا اینکه عملا بهانه و عذر وی را از میان بردارید.
    • , در این حالت اگر امکان داشته باشد از همان بهانه‌ها و یا مشابه آن برای قانع کردن وی استفاده شود یا اینکه عملا بهانه و عذر وی را از میان بردارید., در این حالت اگر امکان داشته باشد از همان بهانه‌ها و یا مشابه آن برای قانع کردن وی استفاده شود یا اینکه عملا بهانه و عذر وی را از میان بردارید., در این حالت اگر امکان داشته باشد از همان بهانه‌ها و یا مشابه آن برای قانع کردن وی استفاده شود یا اینکه عملا بهانه و عذر وی را از میان بردارید., در این حالت اگر امکان داشته باشد از همان بهانه‌ها و یا مشابه آن برای قانع کردن وی استفاده شود یا اینکه عملا بهانه و عذر وی را از میان بردارید.,
  • در حالت‌های 5 و 6 مقابله به مثل نکنید و تلاش کنید با حفظ آرامش و متانت خود، از محیط دور شوید.
    • , در حالت‌های 5 و 6 مقابله به مثل نکنید و تلاش کنید با حفظ آرامش و متانت خود، از محیط دور شوید., در حالت‌های 5 و 6 مقابله به مثل نکنید و تلاش کنید با حفظ آرامش و متانت خود، از محیط دور شوید., در حالت‌های 5 و 6 مقابله به مثل نکنید و تلاش کنید با حفظ آرامش و متانت خود، از محیط دور شوید., در حالت‌های 5 و 6 مقابله به مثل نکنید و تلاش کنید با حفظ آرامش و متانت خود، از محیط دور شوید.,
  • در حالت هفتم تا آنجا که می‌توانید از درگیری بپرهیزید مگر آنکه مجبور شوید از خود دفاع کنید و در صورت نیاز مراتب را به مراجع ذیصلاح در دانشگاه اطلاع دهید.
    • , در حالت هفتم تا آنجا که می‌توانید از درگیری بپرهیزید مگر آنکه مجبور شوید از خود دفاع کنید و در صورت نیاز مراتب را به مراجع ذیصلاح در دانشگاه اطلاع دهید., در حالت هفتم تا آنجا که می‌توانید از درگیری بپرهیزید مگر آنکه مجبور شوید از خود دفاع کنید و در صورت نیاز مراتب را به مراجع ذیصلاح در دانشگاه اطلاع دهید., در حالت هفتم تا آنجا که می‌توانید از درگیری بپرهیزید مگر آنکه مجبور شوید از خود دفاع کنید و در صورت نیاز مراتب را به مراجع ذیصلاح در دانشگاه اطلاع دهید., در حالت هفتم تا آنجا که می‌توانید از درگیری بپرهیزید مگر آنکه مجبور شوید از خود دفاع کنید و در صورت نیاز مراتب را به مراجع ذیصلاح در دانشگاه اطلاع دهید.,

    منابع:

    , منابع:, منابع:,

    نشریه راه رشد، نشریه فرهنگی آموزشی ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر، شماره 159، فروردین و اردیبهشت 1392

    , نشریه راه رشد، نشریه فرهنگی آموزشی ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر، شماره 159، فروردین و اردیبهشت 1392, نشریه راه رشد، نشریه فرهنگی آموزشی ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر، شماره 159، فروردین و اردیبهشت 1392,

    راه‌های کارآمدی امر به معروف و نهی از منکر، ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر سال 1387

    , راه‌های کارآمدی امر به معروف و نهی از منکر، ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر سال 1387, راه‌های کارآمدی امر به معروف و نهی از منکر، ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر سال 1387,

    انتهای پیام/خ

    , انتهای پیام/خ, انتهای پیام/خ, انتهای پیام/خ]
    • برچسب ها
    • #
    • #
    • #
    • #

    به اشتراک گذاری این مطلب!

    ارسال دیدگاه