به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شیرازه، بازیکنان تیم ملی کشورمان مقابل لشکری از دشمنان و فوجی از هجمه های رسانه های به خط شده آنورِ آبی در حالی به زمین رفتند که زیر بار فشارهای روانی ناشی از جنگ سیاسی دو ماه اخیر قرار داشتند.
در میان میدان تنها بازیکنان دو کشور در قالب دو تیم کاملاً ورزشی به مصاف یکدیگر نرفتند، بلکه آنان نمونه بارزی از هجوم ها و حملات دشمنانی بود که حالا به غیر از سلبریتی های وطن فروش و عده ای برده پول همچون علی کریمی و دایی، تعدادی از جوانان و نوجوانان فریب خورده را به صف کرده بودند تا با هوچی گری و هلهله و شادی در فضای مجازی و حقیقی موجب تضعیف روحیه بازیکنان تیم ملی شوند.
عدهای دیدار با رئیسجمهور کشورمان را بهانهای برای عدم همراهی با تیم ملی عنوان کردند اما آنچه در ورزشگاه قطر مشاهده شد جای بسی خوشحالی داشت، اگر چه صدای تشویق های مردمی که دل در گرو پیروزی بازیکنانشان داشتن دلگرمی خوبی برای تیم ملی شد، اما این سوال اکنون مطرح است که آیا این حجم از نفرت و فشار بر اعضای تیم ملی تنها برای یک دیدار ساده با عالی ترین مقام دولت بود یا ریشه در اهداف خصمانه دشمن دارد؟
آیا جوانان و نوجوانان ما به این موضوع فکر نمی کنند که هر گونه بی حرمتی به تیم ملی یک گام در راستای تضعیف روحیه آنان و در نتیجه شکست مقابل دشمنانی است که با تمام قوا به میدان آمدهاند تا شاهد سرافکندگی و اسارت ایران و ایرانی باشند؟
در ادامه ذکر چند موضوع به نظر ضروری است، اول اینکه تیم ملی ایران قبل از شروع بازی و تا پیش از به میدان آمدن و بازی با انگلیس از رسانه های این کشور که این روزها دشمن بی چون و چرا و صدر اول ایران هستند، مصدوم شده و این کشور با جنگ ترکیبی و روانی که ایجاد کرده بود به نوعی سعی در تضعیف روحیه بازیکنان داشت که تا حدودی موفق شد.
دوم دشمنان دوست نما و فریب خوردگانی که در دو ماه اخیر اعتراضات را به آشوب و اغتشاش کشاندند با گذاشتن الفاظ رکیک و فحاشی زیر صفحات اجتماعی اعضای تیم ملی در زمین دشمن بازی کردند و این تضعیف را دوچندان نمودند.
موضوع بعد، گلزنی طارمی به انگلیس است که با زدن دو گل زیبا که نتیجه دعای مادرانه مادرش بود به دنیا و به خصوص انگلیس نشان داد که روحیه انقلابی و تعصب ملی می تواند در هر لحظه و هر شرایطی موثر باشد به گونهای که برخی رسانههای غربی و حتی انگلیسی تبار از بازی او به عنوان بهترین عضو تیم یاد کردند.
در همین راستا رسانه ی انگلیسی ایندیپندت، مهدی طارمی را ماشین گلزنی ایران خواند و نوشت این مهاجم گلزن آزاد در بازیهای داخلی و بین المللی بسیار تاثیرگذار بوده و با حضور در فوتبال پرتغال پتانسیلهای بیچون و چرای خود را به یکی از قوی ترین سلاح هایی که کارلوس در اختیار دارد تبدیل کرده است.
شبکه ورزشی انگلیسی Athletic نیز نوشت: مهدی طارمی ۳۰ ساله گل های جام جهانی مقابل انگلیس به ثمر رساند و برای کشورش سنگ تمام گذاشت.
شبکه ورزشی کانادایی TSN هم نوشت: طارمی با پایانی رعد آسا انتقام ایران را گرفت.
قطعاً اینها نکات مثبت و قابل تاملی است که در بازی شب گذشته ایران و انگلیس باید مد نظر قرار داد و آگاهانه تصمیم گرفت که آیا بُرد مردان میدان ورزش که اکنون سفیران کشورمان در مقابل دنیا هستند مهمتر است یا اختلاف نظرهای داخلی و دامن زدن به تفرقه افکنی هایی که دشمن را زودتر به مقاصدش می رساند؟
اما در پایان توجه به این نکته ضروری است که ملت ایران بدانند برای ناامید شدن بسیار زود است چرا که دو بازی مهم ایران مقابل آمریکا و ولز و پیروزی تیم ملی کشورمان می تواند خط بطلانی باشد بر تمام آشوب هایی که دشمن همواره در این سرزمین برپا می سازد.
سمیه رعیتی؛ فعال رسانهای
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه