یک فنجان کتاب؛
« من زنده ام» روایت اسارت دختری که تنها هفده بهار دیده بود
«من زندهام» حتما یکی از کتابها مهم تاریخ دفاع مقدس ماست چرا که بخشی را روایت میکند که شاید حتی تصورش هم ممکن نباشد، چه رسد به تحمل چهار سالهاش
, ,
دست به سبیلش برد و یک نخ آن را کند و گفت: ما به سبیلمون قسم میخوریم. چشمی که ندونه به ناموس مردم چطور نگاه کنه مسنحق کور شدنه.»
این اولین نگاهی است که از اسارت یک دختر هفده ساله به دست رژیم بعثی به مخاطب منتقل می گردد و پس از آن نیز در روزهای حضورشان در اردوگاه های عراق بارها و بارها تصاویری بدتر از آن به چشم می خورد که همگی نمایانگر خباثت بی پایان مزدوران بعثی است.
ذات اسارت پر از ابهام و سوال است؛ از اینکه چه اتفاقاتی به وقوع پیوسته و چه صحنه هایی در هبوط انسانیت بعثی ها و عروج معنوی اسرا در صفحه تاریخ ثبت گردیده اما این هجوم سوالات با دانستن اینکه چهار دختر به مدت چهار سال طعم تلخ اسارت را چشیده اند، بیشتر می شود! از صفحه 119 تا پایان کتاب مربوط به دوران جنگ و اسارت و دوران مبارزات زینبگونه معصومه را جای داده است.
معصومه از همان آغاز اسارت، درس عفت و حیا میدهد و چون شیر در مقابل گرگها میایستد. بعثیها او را «دختر خمینی» نام میگذارند و به او و همراهانش شمسی بهرامی، فاطمه ناهیدی و حلیمه آزموده، ژنرال میگویند. معصومه میگوید: «عنوان بنتالخمینی و ژنرال به من جسارت و جرات بیشتری میداد... احساس کردم من سفیر انقلاب به سرزمین همسایه هستم! و تقدیر الهی این ماموریت را برایم رقم زده است.»
چرا " من زنده ام؟"
پاسخ این سوال را در صفحه 128 کتاب می یابم: « سلمان به من گفت: فقط قول بده گاهی با یه نوشته ما را از سلامتیات مطلع کنی. با ناراحتی گفتم: چی؟ نوشته؟... نه نمیتونم، من کاغذ و قلم از کجا گیر بیارم؟ گفت: چقدر برای دو کلمه نوشتن چانه میزنی. نمیخواد شاهنامه بنویسی، فقط بنویس: «من زندهام»
همین دو کلمه در روزی هم که در 12 کیلومتری جاده آبادان به اسارت نیروهای بعثی درآمد، برایش دردسر ایجاد کرد. زیرا افسر عراقی تصور می کرد که این حرف رمز است و او یکی از ژنرال های جنگی!
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, چرا " من زنده ام؟", چرا " من زنده ام؟",
,
,
,
,
, ,
دو سال بیخبری مطلق
در فصل انتظار داستان از نگاه خانواده ی معصومه روایت می شود از روزهای درد و فراق پدر و مادر و برادران و دو خواهرش! روزهای تنهایی بیبی و مادرش! روزهایی که برادرانش بی وقفه آبادان و شیراز و جبهه را به دنبال یافتن کوچک ترین نشانه ای از معصومه گشته اند و در آخر بعد از دوسال روی یک برگه ی آبی که از طرف صلیب سرخ آمده بود دو کلمه دیدند: « من زنده ام. بیمارستان الرشید بغداد»
کتاب سرشار از است از لحظه های پر از امید و ترس، پر از روزهای انتظار و دلتنگی است که هر کسی موقع ورق زدن کتاب و لا به لای خطوط آن دو احساس «اندوه و غم» و «عزت و افتخار» را توأمان تجربه میکند و جاهایی از کتاب را از پشت پردهی اشک خواهد خواند.
به هر حال «من زندهام» حتما یکی از کتابها مهم تاریخ دفاع مقدس ماست چرا که بخشی را روایت میکند که شاید حتی تصورش هم ممکن نباشد، چه رسد به تحمل چهار سالهاش.
«من زنده ام» کتاب 512 صفحه ای در هشت فصل فصل کودکی، نوجوانی، انقلاب، جنگ و اسارت، زندان الرشید بغداد، انتظار، اردوگاه موصل و عنبر و عکس و اسناد به قلم معصومه آباد است.
این کتاب را می توانید از کتابفروشی های سطح شهر تهیه نموده و یا به وب سایت ketabzendegi.ir مراجعه نمایید.
,
, دو سال بیخبری مطلق, دو سال بیخبری مطلق,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ketabzendegi.ir,
ارسال دیدگاه