شهید جمال امینی/
علاوه بر کار بیرون به همسرش هم در منزل کمک می کرد
همسرم سخت کار می کرد و هر موقع از کار بیرون فراغت می یافت و به منزل برمی گشت، در انجام کارهای منزل هم به من کمک می کرد. گاهی می گفتم تو خسته ای و لازم نیست به من کمک کنی، در جوابم لبخندی می زد و می گفت: من وظیفه ام را انجام می دهم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، شهید جمال امینی در روز بیست و ششم آبان ماه سال 1337 در روستای «خوری آباد» از توابع شهرستان بانه دیده به جهان گشود. پدرش سعید و مادرش خدیجه نام داشت. از همان کودکی طعم تلخ فقر و نداری را با تمام وجود درک کرد و وقتی که خود را شناخت در کنار پدر و سایر اعضای خانواده با کارهای سخت در روستا دست و پنجه نرم کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , پیشمرگ روح الله,شهید امینی سادگی و یک رنگی را از محیط روستا و از روستا نشینان سخت کوش به ارث برده بود. صداقت، صفا، مهربانی و خوشرویی از ویژگی اخلاقی اش بود. حتی به هنگام خستگی زیاد چهره اش دگرگون نمی شد؛ شاید به همین خاطر بود که همه او را دوست داشتند.
,با فوت پدر کارش سنگین تر شد و می بایست بیشتر از گذشته تلاش می کرد. با وجود مشکلات و کاستی های فراوان، هیچگاه از انجام فرائض دینی غافل نبود و در نماز جمعه و جماعت حضور فعال داشت.
,چند سالی می شد که در شهر بانه سکونت داشت که در روز 15 خرداد سال 1363 در حالیکه هنوز خستگی کار را به تن داشت، مظلومانه قلب رئوف و مهربانش بر اثر اصابت ترکش هواپیماهای دشمن بعثی عراق از تپش افتاد و در سن 25 سالگی به مقام رفیع شهادت دست یافت.
,همسرم سخت کار می کرد و هر موقع از کار بیرون فراغت می یافت و به منزل برمی گشت، در انجام کارهای منزل هم به من کمک می کرد. گاهی می گفتم تو خسته ای و لازم نیست به من کمک کنی، در جوابم لبخندی می زد و می گفت: من وظیفه ام را انجام می دهم.
,اکثر اوقات برای اقامه نماز صبح به مسجد می رفت و همراه خودش مقداری پول می برد و به صندوق مسجد محل که به نیازمندان وام می داد، واریز می کرد و این کار را تا روزی که به شهادت رسید ادامه داد(خانم نسرین رحیمی ـ همسر شهید).
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه