آغاز ماه‌گرفتگی شامگاه فردا از ساعت ۱۸ و ۴۴ دقیقه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مهندس مسعود عتیقی با اشاره به رویداد ماه گرفتگی، گفت: با توجه به اینکه مدار ماه نسبت به مدار زمین ۵.۱ درجه زاویه دارد، بدیهی است این دو مدار (مدار ماه و زمین)، در دو نقطه یکدیگر را قطع می‌کنند که به آنها "گره"می‌گویند و از اتصال دو گره به یکدیگر، "خط گره" به دست می‌آید.

وی ادامه داد: هر گاه این خط گره به سمت خورشید باشد، ساکنان کره زمین شاهد وقوع خورشیدگرفتگی و یا ماه گرفتگی به ترتیب در هنگام ماه نو و ماه کامل (ماه بدر) خواهند بود.

عتیقی خاطر نشان کرد: شامگاه جمعه، ۱۵ اردیبهشت ماه جاری و پس از دو هفته از وقوع خورشیدگرفتگی کلی-حلقوی پنج‌شنبه ۳۱ فروردین امسال که در قاره استرالیا قابل مشاهده بود، ماه گرفتگی رخ خواهد داد که از نوع «نیمسایه» است.

مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران خاطرنشان کرد: به دلیل افت نامحسوس نور ماه در هنگام ماه گرفتگی نیمسایه، این نوع ماه گرفتگی معمولا مورد توجه رصدگران و عکاسان نجومی قرار نمی‌گیرد، ولی ماه گرفتگی ۱۵ اردیبهشت امسال پس از گرفت بامداد شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۵، عمیق‌ترین ماه گرفتگی نیمسایه است و تا ۱۹ سال دیگر یعنی ماه گرفتگی نیمسایه شبانگاه دوشنبه ۷ مهر ۱۴۲۱ خورشیدی با چنین شرایطی تکرار نخواهد شد.

وی با تاکید بر اینکه ماه گرفتگی ۱۴۲۱ در ایران قابل رؤیت نیست؛ ماه گرفتگی نیمسایه ۱۵ اردیبهشت ماه جاری را به نسبت ماه‌گرفتگی تیره فرصت خوبی برای رصد دانست.

عتیقی با بیان اینکه علاقه‌مندان دانش ستاره‌شناسی کشور رصد این رخداد نجومی را از دست ندهند، یادآور شد: خوشبختانه در سراسر کشور این ماه گرفتگی با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است.

مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران ادامه داد: گرفت ۱۵ اردیبهشت ماه جاری در ساعت ۱۸ و ۴۴ دقیقه و ۱۱ ثانیه به وقت کشورمان آغاز می‌شود، ولی در این زمان ماه در تهران در زیر افق بوده‌ و قابل مشاهده نخواهد بود. بدیهی است ماه حدود ساعت ۱۹ روز جمعه در تهران از افق جنوب شرق همراه با صورت فلکی ترازو (میزان) طلوع خواهد کرد.

وی لحظه اوج این ماه گرفتگی را در ساعت ۲۰ و ۵۲ دقیقه و ۵۸ ثانیه ذکر کرد و یادآور شد: در این لحظه ماه در آسمان قابل مشاهده است.

عتیقی با بیان اینکه ماه گرفتگی پیش رو در ساعت ۲۳ و یک دقیقه و ۴۵ ثانیه شبانگاه جمعه ۱۵ اردیبهشت به پایان خواهد رسید، گفت: این ماه گرفتگی در قاره‌های اروپا، آسیا، استرالیا و آفریقا و همچنین اقیانوس های آرام، اطلس و هند و در قطب جنوب نیز قابل مشاهده خواهد بود.