برگی از تاریخ
"نهم دی ماه" یاد آور روزیست که در آن بار دیگر "دست قدرت خدا" در دفاع از حریم ولایت از آستین ملت ایران بیرون آمد تا به تمام فتنه گران و حامیان غربی آن ها حقانیت کلام الهی "ان الباطل کان زهوقا" را یاد آوری کند.[
تقریباً 5 سال پیش با شروع زمزمه انتخابات دهم اذهان افراد جامعه، اعم از زن و مرد، پیر وجوان، کوچک و بزرگ معطوف به تعیین سرنوشتشان یعنی انتخابات ریاست جمهوری شد. پس از اختلافاتی که در میان اصلاح طلبان برای معرفی نامزد ایجاد شده بود، تصمیم براین شد که اصلاح طلبان به جای معرفی یک روحانیِ روشنفکر، چهره ی موجه تری را عرضه کنند که از سابقه ی انقلابیِ خوبی برخوردار باشد و هم در میان مردم حامیان یشتری داشته باشد. میر حسین موسوی گزینه ای که به اعتقاد خیلی ها نان و نمک انقلاب را خورده بود و نمکدان نمی شکست، می توانست روند انتخابات را به چالش بکشد. او در کارنامه ی خود نخست وزیری حضرت امام(ره) را داشت و البته زمانی نامزد انتخابات ریاست جمهوری می شد که به اصطلاح در انزوای سیاسی به سر می برد.
,از سویی اصرار و پافشاری اصلاح طلبان برای معرفی کاندیدای واحد کارساز نبود و کروبی نیز وارد عرصه رقابت شد. همچنین محمود احمدی نژاد که در انتخابات نهم با شعار بازگشت به آرمان های امام(ره) و برپایی عدالت، رئیس جمهور شده بود، چهار سال دوم ریاست جمهوری را حق مسلم و تتمه ی کار خود به عنوان سکان دار قوه ی مجریه کشور می دانست، به عنوان یکه تاز کاندید شد و در روزهای پایانی نیز، محسن رضایی به جمع این سه نفر پیوست.
,پس از تبلیغات و برگذاری مناظرات که به بیشتر از مناظره به بازجویی و افشاگری شبیه بود و نگاه تمام رسانه های دنیا را به سوی خود کشاند، مشخص شد که رقابت اصلی بین احمدی نژاد و موسوی است. موسوی به شدت سیاست های احمدی نژاد را زیر سوال می برد و عملکرد 4 ساله دولت او را به باد انتقاد می گرفت. ازسویی احمدی نژاد نیز موسوی را نماینده هاشمی رفسنجانی می دانست که به صورت نیابتی می خواست شکست 4 سال پیش هاشمی را جبران کند.
,این مسائل باعث شده بود نگرش مردم و فضای جامعه مسموم شده و بین گروهها و طرفدارانشان اصطکاک ایجاد شود. مقام معظم رهبری نیز، مثل همیشه، با رصد اتفاقات، نکاتی را به نامزدها و طرفدارانشان گوشزد کردند، اما کو گوش شنوا؟؟؟
,از جمله نکاتی که حضرت آقا بر آن تاکید داشتند، این بود که فرمودند: بین طرفداران نامزدها نباید درگیری صورت بگیرد و "هر کس دنبال ایجاد درگیری است، یا غافل است و یا عامل دشمن".
,انتخابات صورت گرفت و حضور خیره کننده ی مردم می رفت تا مردم سالاری واقعی نظام اسلامی را به جهانیان نشان دهد و نقطه قوتی باشد برای پیش بردِ هر چه سریع تر اهداف عالی انقلاب اسلامی. اما شب قبل از انتخابات موسوی در یک اقدام عجیب و تامل برانگیز، قبل از شمارش آرا، خود را برنده انتخابات معرفی کرد! اینجا بود که جرقه ی آتش فتنه ی امویان زده شد. بعد از شمارش آرا که احمدی نژاد بعنوان پیروز انتخابات معرفی شد، بحث تقلب به عنوان اسم رمز آشوب توسط افرادی مطرح گردید. فضا، فضای مناسبی بود برای فعالیت تمام گروه های معاند و ضد انقلاب وهمین طور هم شد. تمام گروهها اعم از سلطنت طلب ها، ملی گراها، لیبرال ها، سازمان مجاهدین، خارج نشینان مخالف دین و قرآن و وحی و... میدان را برای تاخت و تاز مناسب دیدند.
,
روزهای اول بعد از انتخابات، بحث و دعواهای اصلی بر سر تقلب شدن یا تقلب نشدن در انتخابات بود. اما با بررسی مجدد و در نهایت منصوب کردن احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور توسط حضرت آقا، اعتراضات و مخالفت ها همچنان ادامه داشت و هر روز فشرده ترهم می شد و به نظر می رسید هدف فتنه گرها چیزی غیر از اعتراض ساده، به نتایج انتخابات بوده است؛ گویا آنها موجودیت نظام اسلامی را هدف گرفته بودند. اگر فرض را بر این بگیریم که در ابتدا افسار شتر نفاق، در دست فتنه گرهای داخلی بود، اما رفته رفته شعارهایشان (مانند مرگ بر اصل ولایت فقیه و نه غزه و نه لبنان و ...) نشان می داد، ماجرا از جای دیگری آب می خورد.
کم و بیش از اهداف فتنه گران گفته اند و شنیده ایم. در مورد فتنه ی سال گذشته نویسنده بر این باور است که شرک و کفر جهانی تمام پتانسیل های بالفعل و بالقوه ی خود را تا سر حد امکان بر روی انتخابات 88 متمرکز کرده بودند. زیرا باید به زعم خودشان، ریشه ی محور شرارت یعنی انقلاب اسلامی را می سوزاندند.
,
وسیع شدن آتش فتنه دو عامل عمده داشت: اولین و اصلی ترین عامل ، ایجاد شبهه و مطرح کردن صحبت های دو پهلو توسط خواص بی بصیرت و همچنین سکوت بعضی خواص و عامل دوم فعالیت شبانه روزی شبکه های وسیع اجتماعی در فضای مجازی مانند تویتر و فیس بوک، شبکه های فراوان ماهواره ای اعم از خبری و تحلیلی و همچنین فعالیت انواع سایت ها و وبلاگ های فتنه گر بود. لازم به توضیح است که عامل دوم بدون فرض وجود عامل اول خیلی کارایی نداشت و ندارد.
,واضح است که استکبار جهانی که هدف اصلی اش نابود کردن اساس اسلام است و اگر توان آن را داشته باشد (که ندارد) لحظه ای درنگ نخواهد کرد.اما در مرحله ای پایین تر، شرک و کفر جهانی سعی می کند هجوم اش را متوجه گفتمانی از اسلام کند که با زیاده خواهی های آنها مبارزه می کند و اصطلاحاً خواب راحت را از چشم آنها ربوده است. حال این مساله را بگذارید کنار این موضوع که در این مملکت، سی سال پیش انقلابی بر اساس گفتمان اسلام ناب محمدی (صلی الله علیه و آله وسلم) شکل گرفته؛ انقلابی که داعیه ی این را دارد که می خواهد سنگرهای کلیدی جهان را فتح کند. بنابراین طبیعی است که باید تمام نگاه ها، از استکبار جهانی گرفته تا مستضعفین و پابرهنگان همیشه تاریخ، به نظام جمهوری اسلامی و عملکردش باشد.
,باید اضافه کرد که فتنه دو جنبه ی "تهدید" و "فرصت" را با خود به همراه داشت، درست است که فتنه 88 موجب خدشه دار شدن وجه ی نظام اسلامی در دید جهانیان شد؛ اما به اعتقاد خیلی ها، بصیرتی که توده های مردم در این ماجرا بدست آوردند، شاید در تاریخ انقلاب اسلامی بی نظیر بود.
,
و اینچنین بود که در پس فتنه ی نافرجام بی بصیرتان و رو شدن دست آشوب طلبان، مردم ایران به صورت خود جوش با برپایی راهپیمایی های گسترده در شهرهای مختلف در ابراز انزجار از اتفاقات روی داده در روز عاشورا، در نهم دی ماه در حمایت از ولایت فقیه ، نظام و رهبری حماسه ای گرانقدر را آفریدند.
-و العاقبة للمتقین -
,
نویسنده: س-ق
,انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه