درخشش نور امید در چشمان روشندل سیب وسورانی

روزها می گذرد، روشنایی به تاریکی مبدل می شود و دوباره تاریکی به روشنایی، در چشمان روشندلان زندگی رنگ دیگری است اما دل هایشان همیشه روشن است.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل ازسیب وسوران، روز‌ها می‌گذرد، روشنایی به تاریکی مبدل می‌شود و دوباره تاریکی به روشنایی، در چشمان روشندلان زندگی رنگ دیگری است اما دل‌هایشان همیشه روشن است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سیب وسوران,

شاید بینایان باشند که در سایه سال ها تلاش بی هدف و دست و پنجه نرم کردن با مصائب و سختی ها، هنوز مسافر پس کوچه های گمراهی باشند. دقایقی را پای صحبت ودرد دل دختر روشندل سیب وسورانی نشستیم تا از داستان زندگی اش وآینده روشن پیش رویش برایمان بگوید. وی این گونه آغاز می کند:آسیه رضایی هستم ۲۳ ساله و دارای معلولیت قانونی که اجسام را تا فاصله یک متری می بینم.
هم اکنون در رشته تاریخ درمقطع کارشناسی در دانشگاه سیستان وبلوچستان مشغول به تحصیل هستم.

,
,

خانم رضایی ادامه می دهد:از نظرمن معلولیت،محرومیت نیست وانسان با امید می تواند تمام معلولیت ها را کنار زده وبرای رسیدن به خواسته هایش تلاش کند.
وی بیان کرد:دوران تحصیل را همانند سایردانش آموزان درمدارس عادی گذراندم وموفقیت من با وجود نابینایی الگوی خوبی برای سایردانش آموزان بود.در دوران تحصیل درس هایم را به صورت صوتی می خواندم واز آنجایی که برادرم با من هم مقطع بود در درس ها به من کمک می کرد.

,
,
,

وی ادامه داد:در واقع خانواده من نقش زیادی درایجاد امید وانگیزه در من،برای ادامه تحصیل داشتند .آنها از هیچ تلاشی برای مداوای من فروگذار نکردند وحتی من را برای مداوا به کشورهای همسایه بردندومعلولیت من از نابینایی مطلق به نابینایی قانونی تبدیل شد وبه خاطر تلاش های آنهاست که اکنون اجسام را در فاصله یک متری تشخیص می دهم.

,
,

آسیه می گوید:همه کارهای منزل را خودم انجام میدهم و درساعات بی کاری به مطالعه می پردازم.در واقع پدر ومادرم نور امید را درقلبم روشن کردند و حمایت های آنان باعث صبوری وموفقیت های من شدو من درسال ۹۳ توانستم با رتبه۷هزار وارد دانشگاه شده و در رشته تاریخ دانشگاه سیستان وبلوچستان ادامه تحصیل دهم.

,
,

انتهای پیام/ص

]

درخشش نور امید در چشمان روشندل سیب وسورانی

ارسال دیدگاه

درباره ما

ارتباط با ما