به گزارش خبرنگار ورزشی شبکه اطلاع رسانی دانا؛ شاید در روزهایی که لیگ فوتبال ایران شکل حرفه‌ای به خودش گرفت و نام «لیگ برتر» را پشت اسمش انداخت، هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد که روزی فرا برسد که در عنفوان جوانی و بلوغ این لیگ، تیم‌های حاضر در آن فوتبال را به کلی بی‌خیال شده و مبارزه را در میدانی دیگر پی‌گیری کنند.
لیگ برتر اگر یک انسان بود، این روزها آخرین هفته‌های بیست‌وسه سالگی‌اش را پشت سر می‌گذاشت، احتمالاً دانشگاه‌اش را تمام کرده بود و زندگی‌اش هم شکل می‌گرفت اما این لیگ حالا تبدیل به ملغمه‌ای از رفتارهای مذموم تکراری و واکنش‌های بی‌هدف شده؛ انگار که تازه تازه پا به کودکی‌اش گذاشته است.
شب گذشته پس از پیروزی بحث‌برانگیز تیم فوتبال پرسپولیس مقابل ملوان بندرانزلی، باشگاه استقلال که خود بازی‌اش در برابر آلومینیوم در اراک را بُرده بود؛ بنزینی به روی آتش زیر خاکستر بیانیه‌نویسی‌ها ریخت و از ارکان قضایی فدراسیون و سازمان لیگ فوتبال پرسید که «چرا اشتباهات داوری به سود یک رنگ خاص است؟!»
در ادامه سرخ‌ها هم بی‌کار ننشستند و پاسخ این بیانیه غیرحرفه‌ای را با یک بیانیه غیرحرفه‌ای‌تر در نیمه‌شب دادند. پرسپولیسی‌ها هم مدعی شدند که استقلالی‌ها « اگر در رویایی مستقیم با پرسپولیس از اشتباهات داوری بهره‌مند نشده بودند، اکنون در صدر جدول نبودند؛ در پایان نیم فصل نخست هم در صدر جدول نبودند.»
به همین سادگی؛ سرخابی‌ها تمام نتایجی که تاکنون گرفته‌اند را زیرسؤال برده‌اند. شاید اگر کسی از بیرون به این ماجرا نگاه کند، فکر کند که ماجرای «کالچوپولی» در فوتبال ایران در روز روشن اتفاق می‌افتد و تمام نتایجی هم که به دست آمده، همه‌اش از روی اشتباهات داوری و خطاهای راهبردی بوده؛ نه ذره‌ای فوتبال.
پرسپولیسی‌ها البته یک بحث مهم را هم در بیانیه‌شان متذکر شدند؛ این که چرا این توهین‌ها به شعور جامعه فوتبال، با برخورد جدی و کوبنده ارکان قضایی فدراسیون فوتبال مواجه نشده و تمامی شکایت‌ها از تیم رسانه‌ای باشگاه‌ها به جای محرومیت و محکومیت سفت و سخت، با بخشش و نگاه رئوفانه مواجه می‌شوند!
از آن گذشته، در ادامه سلسله بیانیه‌ها دیشب باشگاه آلومینیوم هم با انتشار چند ویدئو و یک بیانیه، مدعی شد که «مثل بازی رفت؛ ما متضرر شدیم اما استقلال بیانیه داد». انگار که با بیانیه دادن یا ندادن، تاکنون نتیجه‌ای عوض شده یا اتفاق خاصی افتاده که همه این روزها در حال ربودن گوی سبقت بیانیه‌نویسی از یک‌دیگر هستند.
بدون تردید می‌توان دریافت که جرائم و احکام انضباطی در این مباحث در صورت ابلاغ، اصلاً بازدارنده نیستند و خطاکار را در جهت ترویج این خشونت زیرپوستی و دمیدن در آتش نفاق، تشویق می‌کنند. به‌نظر می‌رسد راه‌کارهای فدراسیون فوتبال به بن‌بست رسیده و امیدی به تغییر نگاه و فرهنگ بیانیه‌نویس‌ها با این دست‌فرمان، نیست.
ارسال دیدگاه