به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ چند سال پیش، ایلان ماسک با اعتماد به نفس همیشگی‌اش از فروش سالانه ۲۵۰ هزار دستگاه سایبرتراک سخن می‌گفت. عددی که در آن زمان شاید اغراق‌آمیز به نظر می‌رسید، اما با توجه به نفوذ برند تسلا، کاملا هم دور از ذهن نبود. امروز اما پیش‌بینی‌ها از فروش کمتر از ۲۰ هزار دستگاه در سال حکایت دارند؛ یعنی حتی به یک‌دهم آن هدف جاه‌طلبانه هم نمی‌رسد. این اختلاف فاحش، حالا اثرات دومینویی خود را در لایه‌های پایین‌تر صنعت نشان می‌دهد.
شکاف میان روایت رسمی و واقعیت بازار
در روایت رسمی تسلا، سایبرتراک همچنان یک موفقیت بزرگ است؛ محصولی که آینده حمل و نقل را نمایندگی می‌کند. اما اعداد و ارقام بازار چیز دیگری می‌گویند. فروش پایین‌تر از انتظار، نه تنها سودآوری این پروژه را زیر سئوال برده، بلکه فشار مستقیمی بر شرکت‌هایی وارد کرده که برای این محصول سرمایه‌گذاری کرده بودند. زنجیره تامین، نخستین جایی است که چنین تناقضی خودش را نشان می‌دهد.
قراردادی که تا مغز استخوان تراشیده شد
یکی از واضح‌ترین نشانه‌های این فشار، سرنوشت قرارداد شرکت کره‌ای L&F Co با تسلاست. این شرکت که مواد کاتدی باتری را تامین می‌کند، به‌تازگی اعلام کرده که قراردادش با تسلا عملا ۹۹ درصد کوچک شده است. دلیلی که به صراحت به آن اشاره شده، چیزی جز تقاضای ضعیف برای سایبرتراک نیست.
در فوریه ۲۰۲۳، L&F قراردادی عظیم به ارزش ۳٫۸۳ تریلیون وون (معادل حدود ۲٫۶۷ میلیارد دلار) با تسلا امضا کرده بود. حالا اما همان قرارداد به رقمی خیره‌کننده در جهت عکس رسیده؛ تنها ۹٫۷۳ میلیون وون، چیزی در حد چند هزار دلار! کاهش از میلیاردها به چند هزار، تصویری روشن از آن چیزی است که پشت پرده فروش سایبرتراک می‌گذرد.
قرارداد اولیه L&F برای تامین مواد باتری‌های مشهور ۴۶۸۰ تسلا بسته شده بود؛ سلول‌هایی که ایلان ماسک در سال ۲۰۲۰ آن‌ها را قلب تپنده آینده تسلا معرفی کرد. این باتری‌ها قرار بود هم هزینه تولید را پایین بیاورند و هم مسیر ساخت یک خودروی برقی ۲۵ هزار دلاری را هموار کنند؛ خودرویی که هنوز اثری از آن در بازار دیده نمی‌شود.
در عمل، باتری‌های ۴۶۸۰ فعلا فقط در سایبرتراک استفاده می‌شوند؛ خودرویی که حالا با فروش محدودش، عملا این فناوری را هم در تنگنا قرار داده است. وقتی محصول نهایی موفق نباشد، نوآوری‌های فنی هم فرصت درخشش پیدا نمی‌کنند.
اسپیس‌اکس؛ خریدار غیرمنتظره اما آشنا
در میانه این وضعیت نه چندان امیدوارکننده، یک بازیگر آشنا وارد میدان شده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که اسپیس‌اکس تاکنون بیش از هزار دستگاه سایبرتراک خریداری کرده و احتمال دارد این عدد به دو هزار دستگاه برسد. هرچند اسپیس‌اکس توضیح روشنی درباره دلیل این خرید گسترده نداده، اما گمانه‌زنی‌ها حکایت از تلاشی برای جذب مازاد موجودی تسلا دارد.
این حرکت، بیش از آنکه یک نیاز واقعی عملیاتی باشد، نشانه‌ای از هم‌افزایی یا شاید هم همدلی اجباری میان شرکت‌های تحت مدیریت ایلان ماسک است. به زبان ساده‌تر، به نظر می‌رسد که تسلا برای تخلیه انبارهایش روی کمک شرکت‌های ایلان ماسک حساب باز کرده است.
ارسال دیدگاه