آیا واقعا شاد بودن باعث افزایش عمر می شود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یک مطالعه جهانی که اخیرا در نشریه «مرزها در پزشکی» منتشر شده، نشان می‌دهد که شاد بودن می‌تواند باعث طول عمر شود اما تنها زمانی که به یک نقطه اوج خاص از رضایت از زندگی برسید.

به گزارش هلت لاین، محققان می‌گویند که این یافته‌ها به نقطه شیرینی اشاره دارند که در آن بهبود رضایت از زندگی می‌تواند به یک ابزار قدرتمند سلامت عمومی تبدیل شود، البته در کنار پرداختن به خطرات شناخته شده‌ای مانند چاقی، مصرف الکل و آلودگی.

ارتباط بین شادی و سلامت چیست؟

این تیم تحقیقاتی می‌خواست ببیند که آیا ارتباط بین شادی و سلامت از یک خط مستقیم پیروی می‌کند یا آستانه‌ای دارد که در آن تاثیر شادی شروع می‌شود. برای انجام این کار، آن‌ها به یک معیار جهانی شناخته شده برای رضایت از زندگی به نام «نردبان زندگی» روی آوردند. این نظرسنجی از مردم می‌خواهد نردبانی را از ۰ در پایین (بدترین زندگی ممکن) تا ۱۰ در بالا (بهترین زندگی ممکن) تصور کنند و خود را روی آن قرار دهند.

محققان میانگین نمرات ملی را از ۱۲۳ کشور بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۱، در کنار آمار رسمی سلامت در مورد مرگ و میر ناشی از ب‌یماری‌های غیر واگیر (NCD) در بین بزرگسالان ۳۰ تا ۷۰ ساله جمع‌آوری کردند.

بیماری‌های غیر واگیر شامل بیماری‌های قلبی، سرطان، دیابت و بیماری‌های مزمن تنفسی است - بیماری‌هایی که طبق برآوردهای ذکر شده توسط نویسندگان این مطالعه جهانی، مسئول حدود سه چهارم مرگ و میر در سراسر جهان هستند.

برای اطمینان از اینکه نتایج آنها فقط منعکس کننده سایر تأثیرات سلامت نیست، محققان طیف وسیعی از عوامل را در تجزیه و تحلیل خود گنجاندند: مصرف الکل، میزان چاقی، شهرنشینی، سطح آلودگی هوا، هزینه‌های سلامت، درآمد ملی و کیفیت حکومتداری.

استفاده از مدل آماری برای سنجش تاثیر شادی

آن‌ها از یک مدل آماری پیچیده به نام «رگرسیون انتقال ملایم پنلی» استفاده کردند که می‌تواند تغییرات در روابط را بر اساس سطح یک متغیر کلیدی تشخیص دهد.

در این مورد، نمره «نردبان زندگی» به عنوان متغیر انتقالی عمل کرد و تیم تحقیقاتی را قادر ساخت تا تعیین کند که آیا تأثیر شادی پس از رسیدن به یک نمره خاص تغییر می‌کند یا خیر.
آنها همچنین با استفاده از روش دیگری، بازخورد پویا را آزمایش کردند. این به آن‌ها کمک کرد تا بررسی کنند که آیا شادی و مرگ و میر ناشی از بیماری‌های غیرواگیر در طول زمان بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند یا خیر.

به عنوان مثال، آن‌ها توانستند تعیین کنند که آیا جمعیت‌های شادتر نه تنها مرگ و میر کمتری از بیماری‌های مزمن دارند، بلکه آیا جمعیت‌های سالم‌تر شادتر می‌شوند یا خیر.

سایر عوامل مؤثر بر پیامدهای شادی در طول عمر

این تجزیه و تحلیل یک آستانه مشخص را آشکار کرد: شادی تنها زمانی شروع به تأثیر محافظتی بر سلامت می‌کند که میانگین امتیاز نردبان زندگی یک کشور از تقریباً ۲.۷ از ۱۰ بالاتر برود.

پایین‌تر از این سطح، شادی بیشتر تغییر قابل توجهی در میزان مرگ و میر ناشی از بیماری‌های مزمن ایجاد نکرد. اما بالاتر از آن، هر افزایش کوچک در شادی، با کاهش مداوم مرگ و میر ناشی از بیماری‌های غیرواگیر مرتبط بود.

شادی تنها عامل مؤثر در شکل‌گیری پیامدهای سلامت نبود. در تمام سطوح سلامت، میزان بالاتر چاقی و مصرف الکل به شدت با مرگ و میر بیشتر ناشی از بیماری‌های غیرواگیر مرتبط بود.

آلودگی هوا نیز نقش داشت، به ویژه در کشورهای با شادی کمتر، جایی که تأثیر آن بارزتر بود.

زندگی شهری یک تغییر جالب نشان داد: در کشورهایی که زیر آستانه شادی بودند، شهرنشینی بیشتر با پیامدهای بدتر بیماری‌های غیرواگیر مرتبط بود، احتمالا به دلیل تغییرات سبک زندگی و استرس محیطی.

با این حال، در کشورهای شادتر، شهرنشینی با سلامت بهتر مرتبط بود، که شاید نشان‌دهنده بهبود زیرساخت‌ها، دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و طراحی شهری سالم‌تر باشد.
عوامل اقتصادی و سیاسی نیز اهمیت داشتند. هزینه‌های سلامت به طور مداوم مرگ و میر ناشی از بیماری‌های غیرواگیر را در کشورهای شادیکاهش داد، که نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری در مراقبت و پیشگیری صرف نظر از سطح رفاه مؤثر است.

سرانه تولید ناخالص داخلی ( معیاری از ثروت ملی ) تنها در کشورهای با شادی بالاتر، اثر محافظتی نشان داد، که نشان می‌دهد افزایش درآمد ممکن است به سلامت بهتر منجر شود، عمدتا زمانی که شرایط اجتماعی و روانی از قبل مطلوب باشند.