گزارش دانا از جشن چهلوهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب در مرقد امام(ره)؛
سیدحسن خمینی: حرف انقلاب، نه به خارجی؛ و بله به خدا و مردم است!
در آستانه چهلوهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، سیدحسن خمینی، نوه امام راحل و تولیت حرم مطهر در مراسمی که با حضور همافران و مردم گفت: «انقلاب ایران، نه از فروپاشی داخلی سرچشمه گرفت، نه از حمایت قدرتهای جهانی.
به گزارش خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ روز گذشته شنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۴، فضای حرم مطهر حضرت امام خمینی (ره) نفسی معنوی و تاریخی گرفت؛ زمانی که حضرت آیتالله خامنهای — رهبر معظم انقلاب — در طلیعه جشنهای دهه فجر، با حضوری خلوصانه در مرقد بنیانگذار جمهوری اسلامی، با قرائت فاتحه و اقامه نماز، به مقام شامخ امام راحل ادای احترام کردند. در این مراسم، برای روح امام کبیر، مجاهدان و شهدای انقلاب، علوّ درجات مسئلت شد — و حرم، تنها با حضور رهبر، شاهد لحظهای بود که گذشته و حال، در آیندهای مقاومتآمیز، گره خورد.
روز بعد، یکشنبه ۱۲ بهمن، حرم مطهر دوباره میزبانی از هزاران هموطن شد؛ مردمی که از سراسر ایران، با عشقی عمیق به امام و انقلاب، پا به این حریم مقدس گذاشتند. در این مراسم گرامیداشت چهلوهفتمین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی، سیدحسن خمینی — نوه امام راحل و تولیت حرم مطهر — سخنانی تاریخی و پرمعنا ایراد کرد که ریشههای انقلاب را بازگو کرد و هشدارهایی آیندهنگرانه درباره توطئههای دشمن مطرح نمود.
در ابتدای سخنان خود، وی گفت: «انقلاب اسلامی ایران، انقلابی است که نه مستند به قدرت خارجی بود، و نه پس از یک فروپاشی داخلی یا جنگهای داخلی پدید آمد. این انقلاب، در حالی پیروز شد که حکومت وقت، با تمام قوا، مورد تأیید و حمایت آمریکا، شوروی و انگلیس بود — و هیچ جنگ داخلی پیشینی هم در کار نبود.»
وی افزود: «باید واقعاً بنشینیم و تحلیل کنیم: چه اتفاقی افتاد که یک پیرمرد با نام خدا، در بیرون مرزها — در عراق — با مجموعهای از شاگردان که در اقصی نقاط کشور پراکنده بودند، حرکتی آفرید که جهان را لرزاند؟»
سیدحسن خمینی تأکید کرد که: «این انقلاب، با محوریت مساجد حرکت کرد. و هیچ حسی، در هیچ دورهای، نتوانست در این خواسته — یعنی اکثریتبودن انقلاب — تردید ایجاد کند.»
وی با استناد به تحلیل میشل فوکو، جامعهشناس فرانسوی، گفت: «فوکو، انقلاب ایران را ‘سیل خروشانی’ خواند — سیلی که از کانون مساجد، و توسط مردمی یکپارچه، به رهبری ‘پیرمردی با نام خدا’، شکل گرفت.»
در ادامه، نوه امام راحل به «دو تلخی تاریخی» اشاره کرد که ریشههای انقلاب را رقم زد: «یکی از بزرگترین علل وقوع انقلاب، تحقیر تاریخی ملت ایران توسط قدرتهای خارجی در طول دویست سال بود.»
وی از نمونههای دردناک این تحقیر یاد کرد: «جدا شدن بخشهایی از خاک ایران در قراردادهای گلستان و ترکمانچای، واگذاری منابع ملی — مثل نفت — در قرارداد دارسی، و تشکیل پلیس جنوب توسط انگلیس. حتی آزادیخواهان دوره مشروطه، آزادی را در باغ سفارت انگلیس جستجو میکردند!»
سیدحسن خمینی با انتقاد از «خودکمبینی» سیاستمداران گذشته، گفت: «آنها راه نجات را در اتکا به یکی از قدرتهای جهانی میدیدند. اما مرحوم مدرس میگفت: ‘موازنه را رعایت کنید — اما موازنه منفی؛ نه به روس امتیاز بدهید، نه به انگلیس. روی پای خودتان بایستید.’»
وی خاطرهای از آخرین سفیر آمریکا در زمان شاه بیان کرد: «او از تماسهای مکرر کارتر با شاه برای ابراز حمایت خبر میداد. تاریخ ما تا انقلاب، آمیخته با دو تلخی بود: اول، سپردن اختیار کشور به خارجیها؛ و دوم، این باور که حتی ایراندوستها هم فکر میکردند راه از مسیر بیگانه میگذرد.»
سپس، با تأکید بر تمایز امام خمینی (ره) با دیگر رهبران تاریخی، گفت: «تمایز امام خمینی (ره) با دیگر رهبران سیاسی تاریخ ایران، در نفی کامل این نگاه و تکیه بر خدا و مردم بود. امام به مردم گفت: ‘ما دهان خارجی را میزنیم، دست خارجی را اگر به سمت ما دراز شود، قطع میکنیم… فقط به اتکای خدا و مردم.’»
وی نمونهای از این استقلالطلبی را بیان کرد: «سفیر شوروی سابق، پیام هیئت رئیسه شوروی را برای امام آورد. امام فرمودند: ‘اگر به افغانستان حمله کنید، همانگونه که در مقابل آمریکا ایستادیم، در مقابل شما هم میایستیم.’»
در بخش پایانی سخنان خود، سیدحسن خمینی به حوادث اخیر کشور اشاره کرد و هشدار داد: «هدف اصلی دشمنان امروز، براندازی، تجزیه و غارت منافع کشور است — و راه آن، تفرقهاندازی میان مردم است.»
وی از همه خواست: «با نگاه برادری با یکدیگر رفتار کنید — و مراقب باشید در پازل دشمن، بازی نکنید.»
وی تأکید کرد: «امروز هم چشم هیچیک از مسئولان کشور به خارجی نیست. خارجی، برای ما در هیچ دورهای نه سعادت آورده، نه سلامت، نه رفاه و نه آزادی.»
در پایان، با دعا برای شهدا و سلامت رهبری، ابراز امیدواری کرد: «قدرتگیری روزافزون انقلاب، حماسهآفرینیهای مردم در ۲۲ دیماه ۱۴۰۴ را تقویت کند و طومار دسیسههای آینده دشمنان را نیز در هم بپیچد.»
به گزارش راه دانا؛ این دو روز — ۱۱ و ۱۲ بهمن — نه تنها یادبودی بر پیروزی انقلاب بود، بلکه یادآوری زندهای از ریشههای استقلالطلبانه آن بود: استقلال، تکیه بر مردم، و نفی وابستگی به خارج و این پیام، در آستانه دهه فجر و پس از همبستگی مردم در ۲۲ دی، بیش از هر زمان دیگر، ضروری و الهامبخش است.
ارسال دیدگاه