اخبار داغ

آرش فهیم در گفت و گو با دانا؛

تحریم مجازی، استقبال واقعی/ چرا تحریم سینماگران بیشتر به ضرر سینمای ایران است تا ساختار حاکمیتی؟

تحریم مجازی، استقبال واقعی/ چرا تحریم سینماگران بیشتر به ضرر سینمای ایران است تا ساختار حاکمیتی؟
واقعیت‌های آماری فروش بلیت و حضور رسانه‌ها نشان می‌دهد که تحریم بیشتر به یک مک‌گافین در فضای مجازی تبدیل شده است، موضوعی که توجهات را جلب می‌کند اما خللی در روند حیاتی این رویداد برای تزریق خون تازه به رگ‌های سینمای ایران در فصل سرد زمستان وارد نمی‌سازد.

آرش فهیم، منتقد سینما و فعال رسانه، در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا، با اشاره به کیفیت ساختاری جشنواره چهل و چهارم فیلم فجر، بیان کرد: کیفیت این دوره از جشنواره فیلم فجر، شبیه به ادوار اخیر است. در بسیاری از دوره‌های گذشته، جشنواره فجر ملغمه‌ای از آثار متوسط، ضعیف و بعضا خیلی خوب و خیلی ضعیف بوده است. اما معمولا، آثار متوسط هستند که امسال نیز به همین منوال است. البته نمی‌توان منکر شد که در مجموع، سطح کیفی فیلم‌ها در مقایسه با دوره قبل بالاتر است؛ حداقل فیلم‌هایی که مخاطب را اذیت و آزار بدهند، کمتر هستند.

وی افزود: ای کاش دبیر جشنواره بر قول اولیه خود، یعنی پذیرش 22 فیلم پایبند می‌ماند. در این صورت، هم جشنواره چابک می‌شد و هم ضریب آثار خوب و باکیفیت بالا می‌رفت. 

فهیم با بیان نقاط ضعف این دوره از جشنواره نیز گفت: درخصوص شکل اجرایی جشنواره اما نقدهای زیادی وارد است. ازجمله اینکه جدول نمایش فیلم‌ها در خانه جشنواره دائم دستخوش تغییر قرار می‌گیرد و مراسم تجلیل از منوچهر محمدی در لحظه آخر نهایی شد و ... که نشان می‌دهد مدیریت جشنواره اهتمام لازم برای رعایت نظم و ترتیب را نداشته است.

وی در این خصوص خاطرنشان کرد: با وجود بسیاری از ضعف ها اما فیلم «نیم شب» به نظرم بهترین و قابل دفاع ترین فیلم جشنواره تا میانه جشنواره بوده. همچنین فیلم های اسکورت قمارباز جانشین حاشیه و ... هم از دیگر آثار نسبتا قابل دفاع تا اینجای کار هستند.

دور از  انتظار نبود که وقایع دی ماه بر جشنواره امسال سایه می اندازد و برخی افراد و سینماگران، حاشیه سازی می کنند

این منتقد سینما عنوان کرد: قابل انتظار بود که وقایع دردناک دی ماه بر جشنواره امسال سایه می اندازد و برخی افراد و سینماگران، حاشیه سازی می کنند. اما کلیت جشنواره دچار تغییر یا عدم ثبات در برگزاری نشد، با توجه به ضعف در اطلاع‌رسانی، چه بسا این مسائل بر تنور حواشی جشنواره دمید و باعث جلب توجه و تبلیغ جشنواره هم شد. در مجموع و همان طور که بارها گفته ام، مسائلی نظیر تحریم و انصراف از جشنواره در چنین موقعیت هایی بیشتر شبیه به یک مک گافین است. یعنی مسئله ای است که باعث حاشیه سازی و راه افتادن مباحث و برانگیخته شدن توجهات می شود، اما در عمل، اهمیت چندانی ندارد.

وی افزود: چنانکه امسال هیچ فیلمی به خاطر دی ماه انصراف نداد و بلیت های جشنواره هم طبق روال هر سال در همان ساعات اول به فروش رسید. نکته قابل توجه اینکه در بخش رسانه ها نیز با وجودی که دبیرخانه جشنواره، حضور خبرنگاران و منتقدان را محدود کرده و شاید سهمیه رسانه ها نسبت به سال قبل نصف شده باشد، اما خانه جشنواره در اغلب سانس ها پر است. حتی بعضی از خبرنگاران و منتقدانی که قبل از جشنواره می‌گفتند به خاطر شرایط حاضر به شرکت در جشنواره نیستند، از همان روز اول در خانه جشنواره آفتابی شدند! یعنی تحریم جشنواره در فضای مجازی است و در دنیای واقعی، همه چیز عادی است. 

سینماگرهایی که دم از تحریم جشنواره فجر می‌زنند، سینماگرانی هستند علیه سینما!

فهیم در ادامه تصریح کرد: این افراد بیش از آنکه با جشنواره فجر مقابله کنند، در حال تخریب سینمای ایران هستند. دلیلش هم کاملا واضح است؛ مهم‌ترین روزهای سینما در ایران، همین ایامی است که جشنواره فجر برگزار می‌شود. جشنواره، یک برکت برای سینمای ایران است. درست و دقیقا در روزهای وسط زمستان که گیشه سینما یخ زده است و مردم معولا سینما نمی روند و وضعیت هنر هفتم سوت و کور است، ناگهان جشنواره فجر این سکوت و فضای منجمد را می‌شکند و خون تازه ای در رگ های سینمای کشور می دمد. درواقع جشنواره فجر بیش از آنکه به نفع دولت و نظام سیاسی کشور باشد، به سود سینما و سینماگران است.

وی تصریح کرد: این جشنواره باعث تبلیغ و فضاسازی برای خیلی از فیلم ها و معرفی استعدادها و چهره های تازه و یک جور اعلامیه و تریبون برای بهتر شناخته شدن فیلم ها و هنرمندان و هل دادن سینما بین مردم و منتقدان است. اگر جشنواره فجر از رونق بیفتد و یا حتی اگر تعطیل شود، فقط هزینه سالانه ای برای دولت کاهش می‌یابد و هیچ ضرری متوجه حاکمیت نخواهد شد، اما فروکاستن جشنواره فجر یا از فعالیت بازداشتن آن، قطعا به ضرر جامعه سینمایی خواهد بود. مثلا در سال 1401 نیز خیلی از بزیگران آثار، به بهانه وقایع پاییز آن سال، به جشنواره نیامدند؛ این هیچ لطمه‌ای به دولت یا حاکمیت نزد، اما باعث شد تا جریان تبلیغی فیلم ها کند شود و به ضرر خود افرادی شد که به جشنواره نیامدند یا جشنواره را تحریم کردند! درواقع سینماگرهایی که قصد تضعیف این رویداد را دارند یا دم از تحریم جشنواره فجر می‌زنند، مصداق بارز افرادی هستند که بر سر شاخه نشسته‌اند و بن می‌برند. سینماگرانی علیه سینما هستند!

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه