به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ دیپلماتهای سابق به نشریه تایمز گفتهاند که «جارد کوشنر» مشاور و داماد «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا و «استیو ویتکاف» فرستاده ویژه آمریکا که همراه با «جیدی ونس» معاون رئیسجمهور هدایت مذاکرات را بر عهده داشتند، فاقد تجربه و تخصص لازم برای پیشبرد یک توافق موفق هستند؛ موضوعی که به گفته این افراد میتواند اقتصاد جهانی را بیش از پیش بیثبات کند.
«آرون دیوید میلر» مذاکرهکننده پیشین خاورمیانه در وزارت خارجه آمریکا عملکرد آنها را «شکست» خوانده و گفته است: «آنها در دیپلماسی نمره مردودی میگیرند.»
وی با اشاره به سوابق پیشین این افراد - از جمله مذاکرات ناموفق میان روسیه و اوکراین و بنبست در گفتوگوهای اسرائیل و حماس - تاکید کرد که این تیم نتوانسته حس فوریت لازم برای رسیدن به توافق را به طرفین منتقل کند.
میلر افزود که برای موفقیت در مذاکرات، باید نوعی توازن منافع میان طرفین ایجاد شود و اگر آمریکا بهدنبال خروج از این وضعیت است، باید پیشنهادی ارائه دهد که ایران احساس کند دستاوردهایی کسب کرده است.
یک مقام کاخ سفید اعلام کرده که ونس، «مارکو روبیو» وزیر خارجه آمریکا، ویتکاف و کوشنر همچنان در این مذاکرات همکاری خواهند داشت. با این حال، دیپلماتهای باسابقه تاکید دارند که در صورت ازسرگیری گفتوگوها، هیات آمریکایی باید با آمادگی کامل و اهدافی روشن وارد شود.
«دیوید ساترفیلد» سفیر پیشین آمریکا در ترکیه هشدار داد که بدون تعریف دقیق اهداف راهبردی - چه در داخل و چه در عرصه عمومی - شانس دستیابی به توافق با ایران کاهش مییابد. او گفت آمریکا باید بهوضوح بداند در کجا حاضر به امتیاز دادن است و همچنین درک واقعبینانهای از مواضع طرف مقابل داشته باشد.
کوشنر و ویتکاف پیش از ورود به دولت ترامپ، تجربه دولتی نداشتند. کوشنر که بهعنوان فرستاده ویژه صلح فعالیت میکند، رویکرد خود را مبتنی بر «معاملهمحوری» توصیف کرده و گفته است باید بهجای سخنرانی برای جهان، بر منافع مشترک تمرکز کرد. او همچنین به کماهمیت جلوه دادن زمینههای تاریخی در مذاکرات متهم شده است. کوشنر پیشتر گفته بود نیازی به «درس تاریخ» ندارد و بیشتر به نتیجه نهایی توجه میکند.
این دیدگاه باعث ایجاد تردیدهایی شده است. میلر در اینباره گفت که او در حال مقایسه «اجاره یک ساختمان» با «مذاکره بر سر یک مناقشه تاریخی» است.
وی در عین حال تاکید کرد که برای مذاکرهکننده خوب بودن لزوما نیاز به دیپلمات بودن نیست اما شناخت تاریخ و جغرافیا ضروری است.
«رابرت آینهورن» مقام ارشد پیشین وزارت خارجه آمریکا که بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ در مذاکرات هستهای با ایران مشارکت داشت، گفت برخلاف معاملات تجاری - که در آن مذاکرهکنندگان ممکن است اختیار نهایی کردن توافق را در همان لحظه داشته باشند - مذاکرات دیپلماتیک درباره موضوعاتی مانند خلع سلاح هستهای، تحت تاثیر سیاست داخلی طرفین محدود میشود.
وی گفت: «مذاکرهکننده پای میز باید در نظر بگیرد که افکار عمومی داخلی چه تاثیری بر نتیجه خواهد داشت و در مسائل هستهای، مذاکرهکننده بیش از هر چیز تحت محدودیت بروکراسی دولتی و افکار عمومی قرار دارد.»
آینهورن همچنین اشاره کرد که مذاکرات قبلی هستهای ایران یک «فرایند میانسازمانی دقیق و مرحلهبهمرحله» بود که در همه سطوح دولت جریان داشت و نقش کارشناسان برای دستیابی به اهداف حیاتی است.
وی با اشاره به ادعای ترامپ مبنی بر لزوم غنیسازی صفر درصدی گفت: «غنیسازی صفر دقیقا به چه معناست؟ آیا به معنای نبود زیرساختهای مرتبط است؟ آیا به این معناست که ذخایر موجود، از جمله ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا، باید صادر یا رقیق شود؟ شما به کارشناسانی نیاز دارید که ابعاد مختلف این مسئله را درک کنند.»
ارسال دیدگاه