هدیه فدراسیون از در پشتی؛
هبه مجوز به مردودی ها؛ سپاهانِ بدهکار، استقلالِ کدالگریز
بازی خطرناک فدراسیون سرنوشت فوتبال ما را برای چند سال به تباهی میکشاند.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فدراسیون فوتبال در مسیر بی اعتبار کردن مجوز حرفهای می رود. این یک حقیقت است، آن هم با بهانه جنگ. در یک کلام: جنگ از فوتبال هم قربانی میگیرد! نام قربانی: مجوز باشگاهی است.
میگویند با اصرار سازمان لیگ بر غیرحرفهایترین شیوه ممکن سه تیم از فوتبال ایران برای شرکت در رقابتهای آسیایی انتخاب شدند. اما آیا این سه تیم میتوانند به آوردگاه بزرگ قاره کهن بروند؟
سپاهان. قهرمان سه دوره لیگ برتر. باشگاهی با تاریخی پرافتخار و حالا بحرانی عمیق. مشکل عدم صدور مجوز حرفهای و البته به دلیل آسیبهای جنگی و حمله ناجوانمردانه مشکل مالی.
مشکل بزرگتر بی شک لایسنس حرفهای کنفدراسیون آسیاست. سازمانی که فوتبال قاره کهن را اداره میکند، باشگاهی را که نمیتواند بدهیهایش را پرداخت کند و صورتهای مالی را به رغم چند ماه فرصت ارائه دهد به لیگ قهرمانان راه نمیدهد. این حقیقت است!
و استقلال. صدرنشین جدول ناتمام. ۲۲ بازی. باشگاهی که هوادارانش انتظار قهرمانی آسیا را دارند، اما خودش نمیتواند صورتهای مالیاش را به موقع در سامانه کدال منتشر کند. تأخیر در انتشار صورتهای مالی یعنی چه؟ یعنی شفافیت مالی ندارید. یعنی AFC نمیتواند حسابرسی کند. یعنی لایسنس حرفهای به بازی گرفته شده است. یک بازی خطرناک که سرنوشت فوتبال ما را برای چند سال به تباهی میکشاند.
پرسش این است: تیمی که نمیتواند صورت مالی بدهد، چگونه میخواهد هزینه سفر به شهرها و کشورهای مختلف را بپردازد؟
لیگ قهرمانان آسیا آن تورنمنتی نیست که تیمها با اتوبوس به ورزشگاه رقیب بروند.
هزینههای سنگین پروازهای چارتر، اقامت در هتلهای بینالمللی، انتقال ارز برای هزینههای روزانه در شرایط جنگ و تحریم، همه چند برابر شده است. AFC از باشگاهها میخواهد که «توانایی مالی» داشته باشند. اما توانایی مالی در اقتصاد ایران یعنی چه؟ یعنی دسترسی به ارز. یعنی حساب بانکی بینالمللی. یعنی چیزی که تحریمها آن را غیرممکن کردهاند.
بیشتر بخوانید:
تصمیم نهایی هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال: معرفی سه تیم اول جدول لیگ برتر به عنوان نمایندگان ایران در آسیا
فدراسیون فوتبال ایران حالا در بنبستی دوگانه گیر کرده است. از یک طرف، باید نمایندگان را انتخاب کند تا سهمیه ایران حفظ شود. از طرف دیگر، برخی تیمهای انتخابشده شاید اصلاً صلاحیت حضور نداشته باشند.
از دیگر سو این بحران سهبعدی است. کنفدراسیون فوتبال آسیا به درخواست تمدید مهلت برای ایران پاسخ منفی داده است. کنفدراسیونی که برای تیمهای دیگر منطقه در گذشته تمدید داده، حالا برای ایران «قانون» را بهانه میکند.
کنفدراسیون فوتبال آسیا نمیخواهد وارد جنگ سیاسی ایران آمریکا شود. اما با رد درخواست تمدید، عملاً به تحریمها کمک کرده است. کنفدراسیونی که باید فوتبال را از سیاست جدا کند، حالا ناخواسته ابزار سیاست شده است.
فدراسیون ایران باید همین الان پلن B را اعلام کند. اگر سپاهان لایسنس نگیرد، چه؟ اگر استقلال صورتهای مالیاش رد شود، چه؟ آیا گلگهر - تیم چهارم جدول ناتمام با ۳۶ امتیاز و ۲۳ بازی آماده است؟ شرایط میزبانی دارد؟ فرودگاه بینالمللی فعال، 3 هتل 5 ستاره و...
چادرملو چه؟ چند بازی را همین ابتدای فصل خارج از خانه برگزار کرد تا استادیومش تازه به سطح استانداردهای لیگ ایران و نه آسیا برسد؟ آن جا چند هتل 5 ستاره داریم؟ آیا پرسپولیس، یکی از 2 تیمی که اصرار به از سرگیری لیگ داشت، ۲۲ بازی کرده و ۶ امتیاز با صدر فاصله دارد، حاضر است در صورت حذف یکی از تیمها، جایگزین شود؟
ذوبآهن؟ تیمی که ۲۱ بازی کرده و ۲ بازیاش معلق مانده. آیا این ۲ بازی هرگز انجام خواهد شد؟ آیا فدراسیون میتواند فصلی را که نیمهکاره رها شده، دوباره شروع کند؟ پاسخ: نه! با معرفی نمایندگاندر عمل لیگ تمام شده است. نه به خاطر قهرمان، به خاطر جنگ!
اما فدراسیون سکوت کرده است. شاید چون خودش هم نمیداند. شاید چون در شرایط جنگ، برنامهریزی برای مسابقات آسیایی شبیه شوخی است. شاید چون میداند که هر تصمیمی بگیرد، در بحران بعدی، بحران ویزا، بحران سفر، بحران امنیتی و... بیمعنی خواهد بود.
سپاهان بدهکار است. استقلال کدالگریز است. و فوتبال ایران، در شرایط فورس ماژور، قربانیِ قربانیِ قربانی شده است. بدا به حال فوتبال با این تصمیمهای اشتباه...
ارسال دیدگاه