یوسفی در گفتگو با دانا؛
عمر جادههای ایران یک پنجم استاندارد جهانی است
عضو کمیسیون عمران مجلس، با اشاره به چالشهای جدی در حوزه ساختوساز کشور، گفت: «عمر مفید جادههای تازهساخته شده در ایران کمتر از ۳ سال است، در حالی که استاندارد جهانی آن حداقل ۲۰ سال تعیین شده است.»
مجتبی یوسفی، عضو کمیسیون عمران مجلس در گفتگو با خبرنگار اقتصادی شبکه اطلاع رسانی راه دانا با اشاره به جایگاه راهبردی صنعت ساختمان در اقتصاد کشور، اظهار داشت: «صنعت ساختمان بیش از ۱۴۰ رشته را به طور مستقیم تحت تأثیر قرار میدهد و ارزش افزوده بالایی دارد. اما متأسفانه در کشور ما همچنان با روشهای سنتی و تا حدی منسوخ شده پیش میرود. ایران از نظر دانش فنی قوی است، اما در اجرا روشهای سنتی داریم.»
جادههای ایران؛ یک پنجم عمر استاندارد جهانی

یوسفی با اشاره به آمارهای تکاندهنده از کیفیت راههای کشور، تصریح کرد: «بر اساس گزارشهای موجود، عمر مفید رویهسازی جادهها در ایران کمتر از ۳ سال است، در حالی که استاندارد جهانی آن بین ۱۰ تا ۱۲ سال و در برخی کشورها تا ۲۰ سال تعیین شده است . ما شاهدیم یک جاده تازه آسفالت شده، در کمتر از ۲ تا ۳ سال دچار مشکلات لایهرویی و تخریب میشود، در حالی که عمر مفید استاندارد آن باید حداقل ۲۰ سال باشد.»
بر اساس گزارش ایرنا، رئیس مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی نیز پیشتر تأکید کرده بود که عمر مفید رویهسازی جادهها در ایران کمتر از سه سال است .
مرکز تحقیقات؛ از حکمرانی فناورانه تا سکون در روشهای سنتی
یوسفی با بیان اینکه مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی باید نقش حکمرانی و هماهنگکننده بینبخشی ایفا کند، گفت: «لزومی ندارد تمامی تخصصها و پژوهشها در درون این مرکز متمرکز باشد؛ بلکه این نهاد میتواند تحقیقات پایه در زمینه مصالح ساختمانی، روشهای نوین روسازی و آسفالت، و تولید مصالح بتنی و پلیمری را به دانشگاههای معتبر کشور ارجاع دهد.»
قیر خوب، اما آسفالت نامرغوب؛ معمای هدررفت سرمایه ملی
عضو کمیسیون عمران مجلس با اشاره به تناقض موجود در صنعت راهسازی کشور، افزود: «هرچند قیر تولیدی داخلی بسیار باکیفیت است و بیش از یک سوم کارخانجات تولید قیر در کشور دارای درجه A هستند ، اما در زمینه آسفالت نیازمند بهبود کیفیت تولید هستیم. بیش از یکهزار کارخانه تولید آسفالت در کشور وجود دارد که فقط ۳۰۰ مورد از آنها موفق به اخذ گواهینامه فنی شدهاند و هیچ یک از آنها گرید A ندارند . این یعنی کیفیت خوب قیر الزاماً به کیفیت خوب آسفالت منجر نمیشود.»
نقش مرکز تحقیقات در تحقق برنامه هفتم پیشرفت
یوسفی با تأکید بر ضرورت اجراییسازی برنامه هفتم پیشرفت، خاطرنشان کرد: «ماده ۵۵ قانون برنامه هفتم پیشرفت، با تمرکز بر کاهش هزینههای ساخت، ارتقای کیفیت، صنعتیسازی و مدیریت بهرهوری، افق تازهای در راهبری فناورانه کشور گشوده است . مرکز تحقیقات باید نقش تنظیمگر و راهبردی برای عبور از روش سنتی و ارتقای کیفیت فعلی به سمت "صنعتیسازی" بر اساس اهداف برنامه هفتم ایفا کند، نه اینکه صرفاً به انجام چند پژوهش محدود در موضوع کیفیت مصالح یا تدوین آییننامهها بسنده کند.»
مردم از مزایای اقتصادی صنعتیسازی بیاطلاعند
عضو کمیسیون عمران مجلس دوازدهم با ذکر مثالی از ناآگاهی فعالان صنعت ساختمان از مزایای روشهای نوین، اظهار داشت: «بسیاری از سازندگان و شهروندان مطلع نیستند که اگر از روش سنتی به سمت سازههای نوین حرکت کنند، ضمن افزایش سرعت ساخت، ارتقای کیفیت و افزایش مقاومت در برابر زلزله، در کوتاهمدت هزینه تمامشده آنها افزایش چشمگیری نخواهد داشت و در بلندمدت نیز به دلیل استانداردهای عایقبندی، هزینههای مصرف انرژی (گرمایش و سرمایش) به شدت کاهش مییابد. آگاهیبخشی و ترویج این مزایا، از وظایف ذاتی مرکز تحقیقات است.»
مجتبی یوسفی در این گفتگو با انتقاد از عملکرد مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تأکید کرد که این نهاد باید مأموریت اصلی خود یعنی «راهبری، هماهنگی بینبخشی برای عبور از ساختوساز سنتی، کاهش هزینه ساخت، افزایش عمر مفید سازهها و بهینهسازی مصرف انرژی با حفظ معماری و فرهنگ ایرانی-اسلامی» را بازتعریف و اجرایی کند.
به گزارش راه دانا؛ بر اساس آخرین آمارهای منتشر شده از سوی مرکز تحقیقات، ۶۰ تا ۷۰ درصد بودجه این مرکز در سال جاری صرف پژوهشهای بنیادی و کاربردی شده، اما تنها ۱۵ درصد از این پژوهشها به مرحله اجرایی و عملیاتی رسیده است. از سوی دیگر، سهم صنعتیسازی در پروژههای مسکن کشور کمتر از ۲ درصد است، در حالی که این رقم در کشورهای توسعهیافته بیش از ۵۰ درصد میباشد .
ارسال دیدگاه