آمدی جانم به قربانت ولی بیجان چرا؟
پس از سالها دوری، رهبر شهید قدم در حرم بانویی میگذارد که مأمن دلهای بیقرار ایران است؛ زیارتی که برای او بازگشتی است به آرامشی که میان هیاهوی سالهای جهاد و خدمت کمتر فرصت در آغوش کشیدنش را یافته بود، اما هیچکس نمیدانست این سفر، رنگ دیگری دارد؛ رنگ وداع.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بعضی سفرها از همان لحظه آغاز، بوی پایان میدهند؛ هرچند هیچکس آن را باور نکند. امروز قم میزبان رهبر شهید انقلاب است؛ میزبانی که دیگر شبیه هیچیک از سفرهای گذشته او نیست. سالها انتظار برای زیارت دوباره حرم حضرت معصومه(س) سرانجام به پایان رسیده، اما این بار، او در کنار خانواده برای وداع به شهر کریمه اهلبیت(س) آمده است.
سالها از آخرین زیارت رهبر شهید انقلاب در حرم حضرت فاطمه معصومه(س) میگذرد و اکنون دوباره به آستان بانوی کرامت بازگشته است؛ اینبار اما بر شانههای مردمی که آمدهاند آخرین بدرقه را به مردی تقدیم کنند که عمرش را وقف ایران، انقلاب و اسلام کرد.
پس از سالها دوری، رهبر شهید قدم در حرم بانویی میگذارد که مأمن دلهای بیقرار ایران است؛ زیارتی که برای او بازگشتی است به آرامشی که میان هیاهوی سالهای جهاد و خدمت کمتر فرصت در آغوش کشیدنش را یافته بود.
این بازگشتی است آمیخته با اشک و دلتنگی. بازگشت به شهری که همیشه برای امام شهیدان مأمن علم، ایمان و خاطره بود و امروز شاهد نماز وداع بر پیکر همین امام است، اکنون کوچهها و خیابانهایش،آمادهاند تا آخرین روایت همراهی مردم با امام شهید را به تصویر بکشند.
قم، سالها چشمانتظار چنین دیداری بود، اما نه با این رنگ و این حال. امروز صحنهای حرم و مسیرهای منتهی به مسجد مقدس جمکران، شاهد وداع ملتی با مردی هستند که این بار، بار سفر را برای همیشه بسته است.
امروز هر قاب از رهبر شهید، معنایی تازه پیدا میکند
امروز که به تصاویر گذشته حضور رهبر شهید در حرم مطهر حضرت معصومه (س) نگاه میکنیم، هر قاب معنایی تازه پیدا میکند و آن لبخندها، آن سلامها، آن نگاههای آرام به گنبد طلایی، گویی آخرین برگهای دفتر مردی است که سالهای عمرش را میان میدانهای خدمت و مسئولیت ورق زد و بیآنکه برای خود سهمی طلب کند، تمام سرمایه عمرش را برای مردم و رشد نظام اسلامی خرج کرد.
او از تهران راهی قم شده است در حالی که فرزندانش در سراسر ایران، دلتنگ حضور و صدای آرامشبخشش هستند. تصاویر تشییع عظیم روز قبل را در بهت و حیرت مینگریم و هنوز باورمان نمیشود که دیدارما با رهبر شهید، «آخرین دیدار» بوده است.
بعضی سفرها، آغاز ماندگاری یک مکتب است
رهبر شهید انقلاب اسلامی، این بار آخرین سفر خود را به قم آغاز کرده است؛ سفری که پایان حضور جسم او در میان مردم است، اما آغاز ماندگاری مکتبی که سالها برای ساختنش مجاهدت کرد. از او تنها خاطرهای در ذهنها باقی نمانده، بلکه میراثی از ایمان، مسئولیتپذیری، اخلاص و خدمت به جا مانده است؛ میراثی که نه در قاب تصویرها، بلکه در راهی که گشود و نسلی که با اندیشه و منش او پرورش پیدا کرد، ادامه خواهد داشت.
در میان این وداع باشکوه، مرور یکی از سفرهای رهبر شهید به قم، معنایی دیگر پیدا میکند؛ سفری که گویی سخنان آن روز، خطاب به مردم امروز بیان شده بود. بهمن سال ۱۳۷۰، او پس از زیارت حرم مطهر حضرت معصومه(س)، در اجتماع عظیم مردم قم از «انتظار» گفت: انتظاری که از نگاه او، نه سکون و دست روی دست گذاشتن، بلکه امید، حرکت و ساختن آینده بود.
رهبر شهید آن روز تأکید کرده بود که انتظار ظهور حضرت ولیعصر(عج)، یکی از روشنترین جلوههای اعتقاد شیعه است؛ باوری که چراغ امید را در دل مؤمنان زنده نگه میدارد و اجازه نمیدهد ظلم، جنایت و فشار قدرتهای استکباری، ملتها را به یأس بکشاند. به تعبیر او، منتظر واقعی یقین دارد که دوران سلطه ظلم ماندگار نیست و وعده الهی سرانجام تحقق پیدا خواهد کرد.
ایشان در ادامه، ناامید کردن ملتها را مهمترین راهبرد قدرتهای استکباری دانسته و در مقابل، فرهنگ انتظار را سرچشمه امید، حرکت و پیشرفت معرفی کرده بودند. رهبر شهید با یادآوری رخدادهایی که روزگاری ناممکن به نظر میرسید، از پیروزی انقلاب اسلامی تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تأکید کرده بود که تحقق وعدههای الهی دور از دسترس نیست و ملتهایی که بر ایمان و اراده خود تکیه کنند، میتوانند تاریخ را تغییر دهند.
ملت مقاوم و شجاع ایران با ابتکار و اراده خود، انقلاب اسلامی را به پیش خواهد برد
او سخنانش نیز با ابراز اطمینان به آینده انقلاب اسلامی، ملت ایران را ملتی آزموده در میدانهای سخت خوانده و گفته بود این ملت با ابتکار، مقاومت و وفاداری به آرمانهای امام خمینی(ره)، مسیر خود را ادامه خواهد داد و وعدههای الهی محقق خواهد شد.
امروز، در روزی که نماز بر پیکر رهبر شهید در مسجد مقدس جمکران اقامه میشود و قم برای وداع با او به پا خاسته است، آن سخنان بیش از همیشه رنگ واقعیت گرفتهاند؛ گویی پیام آن روز، برای چنین روزی به یادگار مانده بود؛ اینکه راه مردان الهی با رفتنشان پایان نمییابد و بعضی سفرها، آغاز ماندگاری یک مکتب است.
منبع: ایمنا
ارسال دیدگاه