برنده جایزه حقوق بشر اسلامی:

رژیم صهیونیستی و آمریکا بزرگترین ناقضان حقوق بشر در جهان هستند/ اجرای عدالت، پیام تشییع میلیونی مردم ایران

رژیم صهیونیستی و آمریکا بزرگترین ناقضان حقوق بشر در جهان هستند/ اجرای عدالت، پیام تشییع میلیونی مردم ایران
شارلوت کیتس، برنده سابق جایزه بین ­المللی حقوق بشر اسلامی و فعال مدافع حقوق فلسطین از کشور کانادا با تاکید بر اینکه رژیم صهیونی و آمریکا بزرگترین ناقضان حقوق بشر در جهان هستند، گفت: پیام شفاف حضور میلیونی مردم ایران در تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب، وحدت، تعهد، و درخواست برای اجرای عدالت است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛این روز­ها همزمان با برگزاری مراسم بزرگداشت و مراسم وداع و تشییع رهبر شهید ایران، حضرت امام خامنه­ای قدس الله نفسه الزکیه در تهران، قم، نجف و کربلا و مشهد، خیل مشتاقان، زائران و دلدادگان این رهبر عالی­قدر که الگوی مقابله با ظلم و استکبار بود، از سراسر جهان خود را به این مراسم­‌ها رسانده و با موج خروشان ملت مظلوم و مقتدر ایران برای خونخواهی و ادامه راه این مقتدای شریف و عزیز همراه شده‌­اند. مهمانان، فعالان و بسیاری از چهره‌­های متعلق به جغرافیاها و بسترهای مذهبی-فرهنگی مختلف در این آئین تشییع جهانی مشارکت نموده‌­اند تا همبستگی و همراهی خود را با آرمان‌­های انقلاب اسلامی و امام شهید آن اعلام نمایند. در میان اتباع غیرایرانی حاضر در این مراسم، ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران میزبان خانم شارلوت کیتس، برنده سابق جایزه بین ­المللی حقوق بشر اسلامی و فعال مدافع حقوق فلسطین از کشور کانادا بوده است که دیدگاه او پیرامون بازتاب تجاوز ائتلاف صهیونی-آمریکایی به ایران و آثار رسانه‌­ای آن را منعکس می‌­نماید. در ادامه مشروح این گفت‌وگو را می‌خوانید.

 

ستاد حقوق بشر: از اینکه در این مصاحبه با ما همراه شدید، سپاسگزاریم. برای اولین سؤال، می‌خواهم بپرسم با توجه به حملات ائتلاف اسرائیل و آمریکا علیه مردم ایران، نظر شما درباره نقض حقوق بشر در این زمینه چیست؟

 

کیتس: از بسیاری جهات، تازگی ندارد که ایالات متحده و رژیم صهیونیستی بزرگترین ناقضان حقوق بشر در جهان هستند. آنها نسبت به حقوق بین‌الملل با مصونیت کامل قضایی رفتار می‌کنند. آنها بی‌اعتنایی مطلق، و منظورم بی‌اعتنایی و بی‌احترامی بسیار آشکاری نسبت به هرگونه تلاش برای مخالفت با هنجارهای حقوق بین‌الملل نشان می‌دهند. آنها {همواره} اعلام می‌کنند که از صلاحیت دیوان کیفری بین‌المللی معاف هستند. ایالات متحده آشکارا و به صورت مدام به دنبال ایجاد جایگزینی برای سازمان ملل متحد است، هرچند خود سازمان ملل به دلیل سلطه بیش از حد آمریکا، ناقص و مشکل‌دار است. آمریکا آشکارا اعلام می‌کند که به دنبال جایگزین است. رژیم صهیونیستی آشکارا در حال نسل‌کشی علیه مردم فلسطین در غزه است. واقعاً منظورم این است که در ۷۸ سال گذشته، اما به ویژه در سه سال اخیر، و در مقابل دیدگان جهان، بدون هیچ تلاشی برای پنهان کردن یا تظاهر کردن. بنابراین این اقدام اخیر، منظورم یک جنگ تجاوزکارانه بود. این اقدام در کنار نسل‌کشی است. این‌ها دو تا از شدیدترین جنایات در حقوق بین‌الملل هستند.

بنابراین، در دو نوبت، یک بار و سپس دوباره، انجام یک جنگ تجاوزکارانه، یک جنگ کاملاً نامشروع علیه ایران، علیه مردم ایران، علیه جمهوری اسلامی ایران، یک بار دیگر، تقریباً... این چنان تخلف شدیدی است که گویی هیچ هنجاری از حقوق بشر و حقوق بین‌الملل وجود ندارد. و بنابراین، تخلفات از نقطه شروع اساسی، یعنی جنگ تجاوزکارانه که اساساً نامشروع است، شروع می‌شود. اما البته، حملات به تأسیسات غیرنظامی را هم دارید. البته، چیزهایی مانند قتل‌عام در میناب را دارید. حملات به دانشگاه‌ها را دارید. شما شاهد تلاش برای نابودی جنبه‌هایی از زندگی به منظور تأثیرگذاری ویژه بر جمعیت غیرنظامی بودید. کاملاً هر چیزی درباره جنگ ائتلاف صهیونیستی-آمریکایی، مانند یک نمونه کلاسیک از نقض حقوق بین‌الملل و حقوق بشر بوده است. اما، می‌دانید، مسئولیت ما در سراسر جهان این است که پاسخگویی را اعمال کنیم، که اینجا چیزی است که کم دارد، زیرا تخلفات وجود دارد و تشخیص تخلفات نیز وجود دارد. اما در حال حاضر، مرتکبانشان به آن شکلی که باید پاسخگو باشند، پاسخگو نیستند.

 

ستاد حقوق بشر: خوب، همان‌طور که می‌دانید، مردم ایران و مردم غزه هر دو قربانی جنایات رژیم صهیونی و آمریکا هستند. چه وجه اشتراک و نقطه مشترکی در این مقاومت بین مردم ایران و فلسطینی‌ها و همچنین مردم لبنان می‌بینید؟

 

کیتس: از زمان ایجاد رژیم صهیونیستی، مردم فلسطین در برابر آن مقاومت کرده‌اند. این یک موجودیت نامشروع است که متأسفانه بر سرزمینشان تحمیل شده و یکی از بزرگ‌ترین خیانت‌های سازمان ملل به مأموریت خود، تصویب تقسیم فلسطین و سپس به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی در سازمان ملل بود که از ابتدا پروژه‌ای کاملاً نامشروع بوده است. و البته، به ویژه، ایران از نظر تاریخی در طول تاریخش، اما به ویژه در دوران مدرن از زمان انقلاب اسلامی، یک ستون مرکزی در منطقه علیه صهیونیسم و امپریالیسم آمریکا و تلاش‌های آنها برای کنترل آینده مردم منطقه بوده است. و دلایل زیادی وجود دارد که چرا این مقاومت در فلسطین، لبنان و ایران اینقدر ریشه‌دار است.

البته سطح مذهبی و معنوی وجود دارد، اعتقاد عمیقی که مردم دارند و آنها را به سرزمین، اصول و ایمانشان برای مبارزه برای عدالت و مبارزه علیه ستم پایبند نگه می‌دارد. این‌ها فرهنگ‌های عمیقاً ریشه‌داری هستند که هزاران سال در سرزمینشان وجود داشته‌اند. این‌ها مردمی هستند که هزاران سال در سرزمینشان وجود داشته‌اند و اکنون با این موجودیت‌های تحمیلی و پروژه‌های استعماری روبرو هستند. این‌ها ملت‌هایی هستند که حملات استعماری و تلاش‌ها برای تسلط بر خود را، نه فقط در قرن گذشته، بلکه واقعاً برای هزاران سال، دفع کرده‌اند. بنابراین، یک منبع تاریخی عظیم برای تکیه کردن وجود دارد. و همچنین این واقعیت ساده وجود دارد که اگر شما جهانی می‌خواهید که ظاهری از کرامت انسانی داشته باشد، و اگر جهانی می‌خواهید که ظاهری از عدالت داشته باشد، پس پایان دادن به سلطه ایالات متحده بر منطقه و سرقت منابع مردم، و نه فقط منابعشان، بلکه آینده‌شان و کنترل بر زندگی‌شان و کشورهایشان، و البته رژیم صهیونیستی که بزرگترین پایگاه نظامی و بزرگترین تهدید مستقیم برای همه مردم منطقه است، واقعاً به شکلی بسیار منطقی و عقلایی، هیچ جایگزینی جز مقاومت نیست.

 

ستاد حقوق بشر: می‌دانید که رهبر معظم ما، به همراه اعضای خانواده‌اش، در اولین روز حملات در تهران ترور شدند و این اقدامات تروریستی در واقع علیه رهبران جنبش آزادی‌بخش فلسطین ادامه دارد و همچنین در لبنان علیه رهبران حزب‌الله. نظر شما درباره این ترورها و اقدامات تروریستی چیست؟

 

کیتس: این ترورها یکی از مکانیسم‌های اصلی هستند که رژیم صهیونیستی و همچنین ایالات متحده به طور مداوم برای هدف قرار دادن کسانی که رهبری مبارزه علیه آنها را بر عهده دارند، از آنها استفاده می‌کنند. این یک عمل محض تروریستی است. این کار طراحی شده است، آنها اطلاعات دارند. می‌دانند که این‌ها سیستم‌ها و سازمان‌های قدرتمندی هستند که فقط متکی به یک شخص نیستند، اما آنها می‌خواهند ترس جمعی را بر مردم تحمیل کنند و آنها را هدف قرار دهند، برای مثال، در مورد رهبر شهید، سید علی خامنه‌ای، آنها قصد داشتند کسی را هدف قرار دهند که برای مردم ایران بسیار اهمیت دارد. آنها قصد داشتند کسی را هدف قرار دهند که برای مسلمانان بسیار اهمیت دارد. آنها قصد داشتند کسی را هدف قرار دهند که واقعاً شخصیت پیشروی ضد امپریالیستی و ضد استعماری دوران ماست. به همین ترتیب، وقتی سید حسن نصرالله را در لبنان هدف قرار دادند، آنها فقط نمی‌خواستند کسی را که رهبر جنبش بود به دلیل نقشی که در حزب‌الله و مقاومت لبنان ایفا می­کرد، هدف قرار دهند، بلکه چون فکر می‌کردند این ضربه‌ای خواهد بود که می‌تواند مقاومت لبنان را از پا بیاندازد و آنها را از جنگ بازدارد. به همین دلیل است که ما به ویژه در سه سال گذشته، شاهد هدف قرار گرفتن اسماعیل هنیه، یحیی سنوار، محمد ضیف، عزالدین الحداد و واقعاً یک مجموعه کامل از رهبران فلسطینی بوده‌ایم. اما اگر به دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ نیز نگاه کنیم، صفحاتی از ترور رهبران فلسطینی وجود دارد. اما یکی از درس‌هایی که امریکا و رژیم صهیونیستی تاکنون یاد نگرفته‌اند این است که این ترورها و این تروریسم که باعث شهادت رهبران مقاومت می‌شود، جنبش مقاومت را از بین نبرده است. این کار را در فلسطین نکرده است. در لبنان نکرده است. و قطعاً در اینجا هم نکرده است. و من فکر می‌کنم میلیون‌ها نفر که برای ابراز سوگواری، احترام، تعهد، بلکه حتی خواستار انتقام به خیابان‌ها آمده‌اند، واقعاً باید برای آنها روشن کند، اگر بتوانند واقعیت را ببینند، که این یک تاکتیک نیست. این یک تاکتیک ترور است. این یک تاکتیک جنایتکارانه است، اما یک تاکتیک موفق نیست.

 

ستاد حقوق بشر: شما شاهد حضور مردم ایران و همچنین برخی ملل دیگر در مراسم تشییع پیکر رهبر معظم ایران بودید. نظر شما درباره این حضور چیست و چه پیامی می‌خواهند به جهان ارسال کنند؟

 

کیتس: فقط باید بگویم که حضور در این چند روز اخیر در اینجا واقعاً بسیار قدرتمند بوده است، اینکه بخشی از این جمعیت عظیم، گسترده، واقعاً غیرقابل توصیف است، من در میان آن­ها قدم زدم و احاطه شدم و وقتی تصویر و نمای بزرگ­تر را مشاهده کردم، دیدم که فقط بخش کوچکی از آن هستم. زیرا این بزرگترین جمعیتی بود که تا به حال در آن بودم. این در مراسم تشییع سید حسن نصرالله در لبنان بود، و البته ایران بسیار بزرگتر با جمعیت بیشتری است، و بنابراین شبیه هم هستند اما چندین برابر بزرگتر به دلیل وسعت جغرافیایی ایران، و من فکر می‌کنم که دیدن یک ملت و یک مردم متحد در سوگواری و خشم و در تعهد برای ادامه مسیر، چیزی است که بسیار واضح است. مردم در پیام‌رسانی خود بسیار شفاف بودند. مردم تابلوهایی درست می‌کردند، در کنار همه طراحی‌های لوگو و پیام‌ها که همه جا بود، اما همچنین هزاران، میلیون‌ها تابلو دست‌ساز از مردم وجود داشت که می‌گفتند، مثلاً، ترامپ را بکشید و خشم مطلق خود را ابراز می‌کردند و می‌گفتند، ما می‌خواهیم این در سطح بین‌المللی خوانده شود. ما می‌خواهیم مشخص باشد که تمام این تبلیغات مضحکی که سال‌ها در رسانه‌های غربی وجود داشته مبنی بر اینکه ایرانی‌ها از دولت و رهبر خود متنفرند و او را نمی‌خواهند و جمهوری اسلامی را نمی‌خواهند، دروغ بوده است. و البته، من فکر می‌کنم در طول جنگ، بسیاری از آن تبلیغات از بین رفت، همانطور که دیدید مردم حتی زمانی که بمب‌ها در اطرافشان فرو می‌ریخت، برای ابراز تعهد خود به خیابان‌ها هجوم می‌آوردند.

اگر هنوز کسی پس از این چند روز اخیر به این مضخرفات دروغین رسانه­ای اعتقاد داشته باشد، صرفاً انتخاب کرده است که فریب بخورد. در این مرحله هیچ بهانه‌ای برای آن وجود ندارد. زیرا مردم در ارسال پیام وحدت، تعهد، خواستار انتقام و عدالت خود بسیار شفاف بودند، افراد بین‌المللی زیادی اینجا بودند. بودن در میان آنها و ملاقات با افراد بسیار عالی بود. زیرا واقعیت این است که رهبر شهید نشان‌دهنده چیزهای زیادی برای مردم بود. البته او این معنای عمیق را برای ایرانیان و مسلمانان دارد، اما حتی برای مردم با پیشینه‌های مختلف. او یک چهره بسیار وحدت‌بخش از حاکمیت، ضد استعمار، ضد امپریالیسم و کرامت انسانی است و من فکر می‌کنم که این در خیابان‌ها بسیار مشهود بود.

 

ستاد حقوق بشر: نقش سازمان‌های مردم‌نهاد و فعالان حقوق بشر در حمایت از مردم ایران به عنوان قربانیان این جنگ اخیر چیست؟

 

کیتس: فکر می‌کنم مطرح کردن این سؤال بسیار عالی است زیرا بسیاری از اوقات در غرب، وقتی کلمه سمن یا سازمان غیردولتی را می‌گوییم، به افرادی فکر نمی‌کنیم که به طور مستقل و بدون وابستگی به دولت از حقوقی دفاع می‌کنند. ما به نوعی از سازمان‌های مردم‌نهاد بزرگ غربی فکر می‌کنیم که زمان زیادی از رسانه‌ها را به خود اختصاص می‌دهند و اغلب، متأسفانه، واقعاً نماینده منافع غیردولتی نیستند زیرا آنها منعکس کننده سیاست‌ها و مواضعی هستند که اگر مستقیماً از ایالات متحده نباشد، حتما متاثر از دولت‌های اروپایی، دولت‌های امپریالیستی اروپایی است که از بسیاری جهات با ایالات متحده همسو هستند، حتی زمانی که از آنها انتقاد می‌کنند و گاهی اوقات به نوعی این اطلاعات نادرست را در مورد، برای مثال، کوبا، نیکاراگوئه، ونزوئلا یا ایران منتشر می‌کنند.

البته، شما یک طرف دیگر در مورد سازمان‌های غیردولتی و فعالان حقوق بشر را دارید. و این‌ها مدافعینی هستند که برای شکایت از صهیونیست‌ها در دادگاه‌های سراسر اروپا، آمریکای لاتین و آمریکای شمالی تلاش می‌کنند. این‌ها افرادی هستند که با کشتی‌های حامل کمک به غزه می‌روند تا محاصره را بشکنند. این‌ها افرادی هستند که جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران و لبنان را مستند کرده و در معرض دید جهان قرار می‌دهند. و واقعاً، این مسئولیت همه ماست که در بخش حقوقی یا بخش حقوق بشر فعالیت می‌کنیم، تا هر کاری که می‌توانیم برای حمایت از این تلاش‌های مستندسازی و انتشار هرچه گسترده‌تر آنها و انجام هر کاری که از نظر راهبردی می‌توانیم برای پیگیری پاسخگویی مسئولان این جنایات انجام دهیم.

 

ستاد حقوق بشر: خوب، بازتاب حملات غیرقانونی رژیم آمریکا و صهیونیستی علیه ایران در افکار عمومی چگونه است؟ به نظر شما آیا در رسانه‌ها و افکار عمومی روشن بود که آنها در ایران مرتکب جنایت شده‌اند، یا اینکه این فقط یکی از تبلیغات آنها برای پوشاندن جنایاتشان بود؟

 

کیتس: در مورد رسانه‌ها مهم این است که مردم اطلاعات خود را از چه نوع رسانه‌ای دریافت می‌کنند. زیرا من فکر می‌کنم، اول از همه، در غرب واقعاً حمایت مردمی کمی در سطح عمومی برای جنگ تجاوزکارانه علیه ایران وجود دارد یا اصلاً وجود ندارد. تنها افرادی که از این کار حمایت می‌کنند، یا صهیونیست‌های سرسخت هستند یا حامیان سرسخت ترامپ که از هر کاری ترامپ انجام دهد، حمایت می‌کنند، هر چه باشد. اگر ترامپ به آنها بگوید از صخره پایین بپرند، این کار را می‌کنند.

بنابراین، شما واقعاً فقط این دو بخش از جامعه را دارید. حتی بسیاری از افرادی که خود را حامیان به اصطلاح MAGA معرفی می‌کردند، به طور خاص به خاطر این جنگ تجاوزکارانه از ترامپ فاصله گرفتند زیرا آنها واقعاً به این ایده که ترامپ خود را به عنوان کسی که خواهان جنگ نیست معرفی می‌کرد، باور داشتند. و اینجا او این جنگ تجاوزکارانه مطلق را دنبال می‌کرد که ایالات متحده نیز هیچ راهی برای پیروزی در آن نداشت. جنگی تجاوزکارانه که محکوم به شکست بود. بنابراین این جنبه دیگری از این موضوع نیز هست، که یکی از دلایل مخالفت همیشه لزوماً از روی احساس نبود، بلکه به خاطر این واقعیت بود که بسیاری از افراد درون نظام آمریکا می‌دانستند که امپراتوری آمریکا در نتیجه آن تضعیف خواهد شد زیرا نمی‌توانستند واقعاً ایران را شکست دهند. آنها راهی برای انجام این کار نداشتند. اگرچه فکر می‌کنم که قدرت، هم قدرت نظامی و هم قدرت مردمی ایران، هنوز برای برخی از این عناصر شگفت‌آور بود.

در مورد رسانه‌ها، می‌دانید، قطعاً واقعیت جنایات به رسانه‌های غربی راه پیدا نکرد. اما همچنین، مردم به طور بسیار آشکار، یعنی بیشتر مردم، دیگر برای اطلاعات خود به رسانه‌های جریان اصلی تکیه نمی‌کنند. اکنون، بسیاری از تولیدکنندگان محتوای ایرانی کاملاً فراگیر شده­اند و کار شگفت‌انگیزی در ارتباط با مردم به زبان‌های مختلف و با ارجاعات فرهنگی متفاوت انجام می­دهند. منظورم این است که این یک جمله بسیار رایج شد که مثلاً وقتی ترامپ یا ایالات متحده چیزی در مورد آنچه در جنگ رخ می‌داد می‌گفتند، این درک گسترده و رایج حتی در میان روزنامه‌نگاران جریان اصلی وجود داشت که باید منتظر بیانیه ایران باشیم تا بفهمیم حقیقت واقعی چیست زیرا آنها بسیار آشکارا و صریحاً دروغ می‌گفتند و اطلاعات نادرست منتشر می‌کردند.

بنابراین من فکر می‌کنم تبلیغات از بسیاری جهات فرو ریخت، حتی اگر رسانه‌ها سعی در حفظ آن داشتند. ما شاهد عواقب آن در این چند روز اخیر هستیم که رسانه‌ها سعی کرده‌اند تصاویری از مثلاً ساعت دو بامداد قبل از شروع یک رویداد پیدا کنند که نشان دهند این‌ها افراد {محدودی} هستند که به مراسم تشییع می‌روند، اما در نهایت نمی‌توانند واقعیت را انکار کنند زیرا در نهایت، واقعیت برای مقابله با تبلیغات بسیار قوی است. و من فکر می‌کنم آنچه می‌بینیم، نوعی عواقب همه اتفاقاتی است که در طول جنگ در این زمینه رخ داد. و همچنین این واقعیت که مردم در غرب، به ویژه نسل‌های جوان، دیگر برای اخبار به رسانه‌های جریان اصلی تکیه نمی‌کنند زیرا آنها را قابل اعتماد نمی‌دانند.

 

ستاد حقوق بشر: مستحضرید که در اولین لحظات این تهاجم غیرقانونی، سربازان آمریکایی عمداً به مدرسه­ای با نام شجره طیبه در جنوب ایران، شهر میناب حمله کردند. نظر مردم خارج از ایران درباره این حادثه چیست؟

 

کیتس: هر جا که مردم از این حادثه مطلع باشند، از آن خشمگین هستند. و این یکی از چیزهایی است که آگاهی مردم را بر انگیخت، زیرا تلاش بسیار مصممی برای شناخته شدن این داستان صورت گرفته است. این داستان توسط ایرانیان و خبرگزاری‌ها و روزنامه‌نگاران و تولیدکنندگان محتوای ایرانی، شروع به نفوذ به افکار عمومی مردم کرد. مثلاً حتی در جام جهانی، تیم فوتبال ایران عدد ۱۶۸ را به تن داشت که بابی برای آغاز آگاهی­ بخشی در مورد این جنایت بود. مسئله میناب در رسانه‌های غربی به صورت متفاوتی پوشش داده شد، آنها می‌خواهند موضوع را به فراموشی بسپارند یا زیر پرده پنهان کنند یا با ساختن داستان‌های جعلی آن را بپوشانند و بگویند: «اوه، مهم نیست! یا اصلا این اتفاق نیفتاده است». اما من فکر می‌کنم هر بار که کسی این داستان را می‌شنود، واکنش کاملاً طبیعی انسانی است.

مطلقاً هیچ راهی وجود ندارد که بتوانید در مورد قتل‌عام میناب بشنوید و بدانید که مستقیماً توسط یک موشک هدف قرار گرفته است و نسبت به آن بی­تفاوت باشید. آمریکا مطلقاً نتایج تحقیقات خود را منتشر نخواهد کرد. آنها آن را نهایی نمی‌کنند زیرا می‌دانند که این به معنای پذیرش مسئولیت است. آنها سعی کرده‌اند بهانه‌هایی مانند، ما از نقشه‌های هشت سال پیش استفاده کردیم، بیاورند! اما مسئله این است که چه کسی با استفاده از نقشه‌های هشت سال پیش جنگ انجام می‌دهد؟ من فکر می‌کنم آنها از نالایقی شدید به عنوان بهانه‌ای برای جنایت‌کاری شدید استفاده می‌کنند.

 

ستاد حقوق بشر: و اما سؤال آخر ما. دو سال پیش، ما مفتخر بودیم که عنوان و جایزه فعال حقوق بشر اسلامی را به شما اعطا کنیم. پس از بازگشت به کشورتان، کانادا، واکنش آنها با شما چه بود؟ آیا حقوق بشر شما را نقض کردند؟

 

 کیتس: خوب، باید بگویم که یک کمپین رسانه‌ای راست‌گرا علیه این موضوع به راه افتاد که این یک کارغیر قابل تحمل است، و این مطلقاً رسانه‌های راست‌گرا و صهیونیستی را خشمگین کرد که در مصاحبه‌های رسانه‌ای پیرامون این رویدادها، واکنش نشان دادند. یک بار یک روزنامه‌نگار از شبکه تلویزیونی محلی پشت در خانه ما بود و از فریاد می‌زد، آیا شما جاسوس ایران هستید؟ بنابراین، می‌دانید، این سطح از گفتمانی است که متأسفانه در رسانه‌ها وجود دارد. اما صادقانه بگویم، احساس می‌کنم در سطح شخصی، ما حمایت بسیار بیشتری نسبت به منفی‌گری دریافت کردیم. من حمایت را از طرف مردم دریافت کردم. اما رفتار منفی همه از سوی مقامات و رسانه‌ها بود.

من یکی از افرادی بودم که این اتفاق برایش افتاد، منظورم این است که این یک داستان استثنایی نیست. شما این داستان را تکرار‌شونده را گاهی به مراتب بدتر در انگلیس، ایالات متحده، فرانسه، آلمان، ایتالیا، جایی که افرادی که برای فلسطین فعال هستند می ­بینید، خانه‌های این افراد توسط پلیس بازرسی می‌شود. منظورم این است که درِ خانه من شکسته شد و پنجره‌ام را شکشتند. آنها گفتند که این کار را برای تحقیق در مورد سخنرانی‌ای که در یک تجمع ارائه کردم، انجام می‌دهند. بنابراین، البته، نکته قابل توجه این است که این شدیدترین مورد نیست. این واقعاً یک مورد جزئی در مقایسه با وضعیت فلسطینی‌ها و فعالانی فلسطینی است که در حال حاضر در زندان‌های آمریکا، بریتانیا، ایتالیا و آلمان هستند که به خاطر گفتن "از رودخانه تا دریا، فلسطین آزاد خواهد شد" یا به خاطر دانلود ویدیویی از رزمندگان مقاومت که به طور عمومی در اینترنت در دسترس بود روی تلفن خود و به اشتراک گذاشتن آن با دیگران، محبوس هستند. در فرانسه، آنها از این قانون به اصطلاح عذرخواهی برای تروریسم استفاده می‌کنند. آنها از صهیونیست‌ها و اعضای نیروهای اشغالگر در فرانسه استقبال می‌کنند و شهروندان دوتابعیتی زیادی هستند که تحت تعقیب قرار نمی‌گیرند. اما اگر شما به سادگی بگویید که فلسطینی‌ها حق مقاومت دارند، مورد هدف قرار می‌گیرید. آنها کارهایی مانند برچسب­زنی انجام می‌دهند. در مورد ایران، آنها حتی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را یک سازمان تروریستی می‌نامند در حالی که ادعا می‌کنند که این نام‌گذاری‌های تروریستی برای بازیگران غیردولتی است هر زمان که بر روی ترور دولتی صهیونیستی، آمریکایی یا اروپایی فشار می‌آورند، اما به نوعی یک استثنا و یک طرد در اینجا وجود دارد و بنابراین این راه دیگری برای درگیر شدن در همان نوع ظلم و جرم‌انگاری فراهم می‌کند. بنابراین، بله، منظورم این است که من شخصاً این نوع نقض حقوق بشر، نقض میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، نقض حق اجتماع، حق بیان، حق آزادی بیان را تجربه کرده‌ام. اما پرونده من فقط یک مثال کوچک از تصویر بزرگ‌تری است از اینکه آنها چگونه تا این حد نگرانند و ترسیده ­اند.

 

ستاد حقوق بشر: آیا معتقدید که این نقض ­ها سیستماتیک است؟

 

 کیتس: فکر می‌کنم اینطور است. اگرچه در بسیاری از کشورهای مختلف غربی به صراحت نمی ­گویند که مردم نباید به خیابان بیایند و درباره فلسطین صحبت کنند. اما هدف آن تحمیل ترس بر مردم، بر کل جمعیت است. آنها میلیون‌ها و میلیون‌ها نفر را دیده ­اند که برای فلسطین به خیابان‌ها آمده ­اند. آنها افزایش جنبش انتفاضه دانشجویی در دانشگاه‌ها را دیده ­اند. آنها می‌خواهند این را متوقف کنند. چگونه می‌خواهند آن را متوقف کنند؟ با استفاده از قدرت پلیس، دستگیری مردم و زندانی کردن آنها، به طوری که تعداد بیشتری از مردم برای ادامه ابراز عقیده خود بسیار بترسند. به همین دلیل است که بسیار مهم است که تسلیم ترس نشویم و به ابراز عقیده ادامه دهیم و به شفافیت ادامه دهیم.

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه