مجتبی جباری؛ زیدان آنها!
حدود 10 سال قبل، وقتی در بازی تشریفاتی ژاپن و ایران در راه مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ به میدان رفت و خوش درخشید، ژاپنی ها یک لقب خاص به او دادند: "زیدان آسیا"[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,,
مجتبی جباری متولد 26 خرداد 1362 در رباط کریم است. فوتبالش را از نوجوانان راه آهن شروع کرد و در نهایت با درخشش در جوانان این تیم با نظر رضا احدی سرمربی وقت امیدهای استقلال به جمع آبی پوشان پیوست. رشد جباری در فوتبال از همان سال آغاز شد و در پایان فصل و به دلیل مشمول بودن برای گذراندن خدمت سربازی راهی تیم بزرگسالان ابومسلم خراسان شد. جباری در تیم ابومسلم تبدیل به یک هافبک خلاق شد و خیلی زود توانست خود را به شهرت برساند و به تیم ملی دعوت شود. در پایان فصل 84 -83 با گذراندن یک فصل کاملاً موفق در ابومسلم خراسان به تیم بزرگسلان استقلال تهران بازگشت و در همان فصل به همراه این تیم قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران شد.
این قهرمانی با استقلال و قلعه نوعی زمینه ساز به شهرت رسیدن جباری شد و در پایان همان فصل با چند پیشنهاد مهم خارجی روبرو شد. اما در این بین با پاره شدن رباط صلیبی پای این بازیکن تمام آمال و آرزوهای وی نیز از بین رفت تا بار دیگر فصل جدید با مصدومیت در کنار استقلال سپری کند.
جباری که در طول چند سال اخیر با مصدومیت های خود مشکلات بسیاری را برای استقلال به وجود آورده است، از دریافت مبالغ قرارداد خود باز نماند و طی دو فصل این بازیکن مصدوم گران قیمت ترین بازیکن استقلال لقب گرفت.
"عکس من در تونل آزادی بود اما قلعه نویی دستور داد آن را بکنند. این اوج رفتار غیر ورزشی است." این شروع مصاحبه های او بود. مصاحبه ای که در نهایت به این جمله ختم شد: "فقط فیروز کریمی و بهمن فروتن را از نظر فنی قبول دارم".
چند ماه بعد اما اوضاع خراب تر شد. 24 اسفند 1387 در بازی استقلال مقابل الاتحاد عربستان وقتی تابلوی تعویض بالا رفت و قرار شد آرش برهانی جای او را در ترکیب بگیرد بدون توجه به به او که در کناره زمین آماده ورود به زمین بود، از گوشهای دیگر زمین به رختکن رفت و برهانی که با تکان دادن سرش به نشانه تاسف وارد میدان شد، در نهایت یک گل به ثمر رساند.
تمرین قلعهنویی در حد تمرین محلات هم نیست !این را درست در پایان همان بازی گفت و در ادامه با بیان اینکه فقط از خدا می ترسد از تمرینات کنار گذاشته شد. در نهایت هم با تلاش مدیران وقت استقلال، قلعه نویی که همواره با بازیکن سالاری میجنگید رای به بازگشت او به تمرینات داد.
در پایان این فصل قلعه نویی به دلیل اختلافاتی که با واعظ داشت به سپاهان پیوسته بود و جباری که از فضای رسانه ای به ستوه آمده بود گفت: "نباید قلعه نویی را اینقدر بزرگ کرد، اگر او بزرگ بوده چرا در آسیا با استقلال ناکام بود؟" قلعه نویی اعتقاد داشت پشت این مصاحبه آدمهای دیگر پنهان شدهاند. به نظر میرسید مدیران این باشگاه هم که از حرفهای جباری خوششان آمده بود قراردادش را به سرعت تمدید کردند.
حاشیه های جباری انگار زمان و مکان خاصی نداشت. او انگار دوست داشت به همه چیز معترض باشد؛ از قلعه نویی تا پرویز مظلومی. "یک نفر در تیم ما هست که بعد از مدتها سر تمرین میآید و داد و بیداد راه میاندازد و فحش میدهد که همه بفهمند آقا آمده و تازه قرار است بازی بعدی فیکس باشد. بازیکن را اگر بخواهند با عصا هم داخل زمین میفرستند. یکی میآید سر تمرین قیافه میگیرد فیکس میشود. برای مصدومها هیچ کاری نمیکنند و بعد بعضیها با لوسبازی خودشان را در دل سرمربی جا میکنند تا بروند در ترکیب اصلی!"
اما اوج مصاحبهی جباری جایی بود که او در رابطه با واکنش پرویز مظلومی نسبت به داستان پیتزا سخن گفت : " من حاضرم گرسنگی بکشم اما اینطوری پیتزا نخورم!"
" در تیم ما کادر فنی هیچ کاری نمیکند. من اگر با این بازیکن در اوج عصبانیتم برخورد نکردم فقط به این دلیل بود که بازیکنان استقلال گفتند در کشورش نیست و بعد میگوید من را زدند و کشتند". این واکنش او بود به کرار و البته در اعتراض ادامه دار به مظلومی! مصاحبه ای که به این جمله ختم شد: " کیروش و مربیان تیم ملی در اردوهای این تیم با ما کار میکنند و پس از صعود به مرحله بعد هم میگویند باید تصمیم جمعی بگیریم اما در استقلال هیچ اتفاقی نمیافتد".
در لیگ دهم در بین دو نیمه بازی تراکتورسازی و استقلال، وقتی قلعه نویی سرمربی تراکتورسازان بود، زمانیکه بازیکنان و کادر دو تیم از تونل منتهی به رختکن عبور میکردند پاسخ گلایه قلعه نویی از داوری را به تندی داد و در نهایت با ستار همدانی هم به شدت درگیر شد. ستار همدانی در برنامه 90 به شدت از او انتقاد کرد و گفت جباری مصداق بارز بازیکن سالاری است.
"شرایط استقلال خیلی بد و به نوعی مسخره است. تیمی که قهرمان شده است و در جام باشگاههای آسیا نتیجهای به این خوبی گرفته است هنوز پاداشهایش را که نگرفته هیچ ، قراردادهای بازیکنان هم تسویه نشده است و البته بدون مربی در حال تمرین است و هیچ چیز مشخص نیست. در حال حاضر پیشنهاداتم را بررسی میکنم. اما شاید همین امسال به یک تیم عربی بروم. مدیربرنامههایم در حال بررسی شرایط است."
باشگاه استقلال هم با انتشار یک بیانیه اعلام کرد که استقلال مسخره نیست. این باشگاه با آن همه افتخار و ستاره روی سینه و آن همه مدالهای رنگارنگ و آن همه هوادار مسخره نیست! مسخره کسی است که از هیچ با توسل به استقلال محترم به همه چیز می رسد و نمی داند که برای بازیکن شدن آن جنابان میلیاردها تومان، همین باشگاه هزینه کرده و از دستمزدهای آنچنانی گرفته تا زمینهای تمرینی و مربیان و همبازیان و هتلها و هواپیماها را به خدمت ایشان درآورده تا این شود که شده است.
جباری هم در واکنش به جای عذرخواهی و کمک به این تیم برای بازگشت به روزهای خوب به سپاهان پیوست و پس از اینکه در بازی با استقلال از سوی هواداران تشویق شد به این تیم هم متعهد نماند و به الاهلی رفت.
16 فروردین 1393هم در آستانه جام جهانی خبر آمد که او از تیم ملی رفت. گفته می شد او به خاطر وضعیت جسمانی اش از تیم ملی خداحافظی کرده خودش اما گفت که رفت تا جا برای یک جوان باز شود. کی روش در واکنش گفت که برای رفتن جباری از تیم ملی گریه نخواهد کرد.
در نهایت شماره 88 الاهلی 16 ماه سکوت کرد و شب حساس ترین بازی مان با قطر گفت که از تیم ملی خداحافظی کرده تا الاهلی ضرر نکند. او از کی روش گفت و اینکه در 3 سال اخیر هیچ چیزی یادش نداده است و اینکه آرزو دارد با پیراهن الاهلی از فوتبال خداحافظی کند.
مجتبی جباری بازهم خرق عادت نکرد و همه پل های پشت سرش را خراب کرد. این بار اما برخلاف دفعات قبلی او با مبلغی گزاف تر از باشگاهی به باشگاه دیگر نخواهد رفت. او این بار وطنش را تاخت زد با پیراهن الاهلی.
انتهای خبر
مجتبی جباری متولد 26 خرداد 1362 در رباط کریم است. فوتبالش را از نوجوانان راه آهن شروع کرد و در نهایت با درخشش در جوانان این تیم با نظر رضا احدی سرمربی وقت امیدهای استقلال به جمع آبی پوشان پیوست. رشد جباری در فوتبال از همان سال آغاز شد و در پایان فصل و به دلیل مشمول بودن برای گذراندن خدمت سربازی راهی تیم بزرگسالان ابومسلم خراسان شد. جباری در تیم ابومسلم تبدیل به یک هافبک خلاق شد و خیلی زود توانست خود را به شهرت برساند و به تیم ملی دعوت شود. در پایان فصل 84 -83 با گذراندن یک فصل کاملاً موفق در ابومسلم خراسان به تیم بزرگسلان استقلال تهران بازگشت و در همان فصل به همراه این تیم قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران شد.
,
این قهرمانی با استقلال و قلعه نوعی زمینه ساز به شهرت رسیدن جباری شد و در پایان همان فصل با چند پیشنهاد مهم خارجی روبرو شد. اما در این بین با پاره شدن رباط صلیبی پای این بازیکن تمام آمال و آرزوهای وی نیز از بین رفت تا بار دیگر فصل جدید با مصدومیت در کنار استقلال سپری کند.
جباری که در طول چند سال اخیر با مصدومیت های خود مشکلات بسیاری را برای استقلال به وجود آورده است، از دریافت مبالغ قرارداد خود باز نماند و طی دو فصل این بازیکن مصدوم گران قیمت ترین بازیکن استقلال لقب گرفت.
,
"عکس من در تونل آزادی بود اما قلعه نویی دستور داد آن را بکنند. این اوج رفتار غیر ورزشی است." این شروع مصاحبه های او بود. مصاحبه ای که در نهایت به این جمله ختم شد: "فقط فیروز کریمی و بهمن فروتن را از نظر فنی قبول دارم".
,چند ماه بعد اما اوضاع خراب تر شد. 24 اسفند 1387 در بازی استقلال مقابل الاتحاد عربستان وقتی تابلوی تعویض بالا رفت و قرار شد آرش برهانی جای او را در ترکیب بگیرد بدون توجه به به او که در کناره زمین آماده ورود به زمین بود، از گوشهای دیگر زمین به رختکن رفت و برهانی که با تکان دادن سرش به نشانه تاسف وارد میدان شد، در نهایت یک گل به ثمر رساند.
,تمرین قلعهنویی در حد تمرین محلات هم نیست !این را درست در پایان همان بازی گفت و در ادامه با بیان اینکه فقط از خدا می ترسد از تمرینات کنار گذاشته شد. در نهایت هم با تلاش مدیران وقت استقلال، قلعه نویی که همواره با بازیکن سالاری میجنگید رای به بازگشت او به تمرینات داد.
,در پایان این فصل قلعه نویی به دلیل اختلافاتی که با واعظ داشت به سپاهان پیوسته بود و جباری که از فضای رسانه ای به ستوه آمده بود گفت: "نباید قلعه نویی را اینقدر بزرگ کرد، اگر او بزرگ بوده چرا در آسیا با استقلال ناکام بود؟" قلعه نویی اعتقاد داشت پشت این مصاحبه آدمهای دیگر پنهان شدهاند. به نظر میرسید مدیران این باشگاه هم که از حرفهای جباری خوششان آمده بود قراردادش را به سرعت تمدید کردند.
,
حاشیه های جباری انگار زمان و مکان خاصی نداشت. او انگار دوست داشت به همه چیز معترض باشد؛ از قلعه نویی تا پرویز مظلومی. "یک نفر در تیم ما هست که بعد از مدتها سر تمرین میآید و داد و بیداد راه میاندازد و فحش میدهد که همه بفهمند آقا آمده و تازه قرار است بازی بعدی فیکس باشد. بازیکن را اگر بخواهند با عصا هم داخل زمین میفرستند. یکی میآید سر تمرین قیافه میگیرد فیکس میشود. برای مصدومها هیچ کاری نمیکنند و بعد بعضیها با لوسبازی خودشان را در دل سرمربی جا میکنند تا بروند در ترکیب اصلی!"
اما اوج مصاحبهی جباری جایی بود که او در رابطه با واکنش پرویز مظلومی نسبت به داستان پیتزا سخن گفت : " من حاضرم گرسنگی بکشم اما اینطوری پیتزا نخورم!"
,
" در تیم ما کادر فنی هیچ کاری نمیکند. من اگر با این بازیکن در اوج عصبانیتم برخورد نکردم فقط به این دلیل بود که بازیکنان استقلال گفتند در کشورش نیست و بعد میگوید من را زدند و کشتند". این واکنش او بود به کرار و البته در اعتراض ادامه دار به مظلومی! مصاحبه ای که به این جمله ختم شد: " کیروش و مربیان تیم ملی در اردوهای این تیم با ما کار میکنند و پس از صعود به مرحله بعد هم میگویند باید تصمیم جمعی بگیریم اما در استقلال هیچ اتفاقی نمیافتد".
,در لیگ دهم در بین دو نیمه بازی تراکتورسازی و استقلال، وقتی قلعه نویی سرمربی تراکتورسازان بود، زمانیکه بازیکنان و کادر دو تیم از تونل منتهی به رختکن عبور میکردند پاسخ گلایه قلعه نویی از داوری را به تندی داد و در نهایت با ستار همدانی هم به شدت درگیر شد. ستار همدانی در برنامه 90 به شدت از او انتقاد کرد و گفت جباری مصداق بارز بازیکن سالاری است.
,"شرایط استقلال خیلی بد و به نوعی مسخره است. تیمی که قهرمان شده است و در جام باشگاههای آسیا نتیجهای به این خوبی گرفته است هنوز پاداشهایش را که نگرفته هیچ ، قراردادهای بازیکنان هم تسویه نشده است و البته بدون مربی در حال تمرین است و هیچ چیز مشخص نیست. در حال حاضر پیشنهاداتم را بررسی میکنم. اما شاید همین امسال به یک تیم عربی بروم. مدیربرنامههایم در حال بررسی شرایط است."
,باشگاه استقلال هم با انتشار یک بیانیه اعلام کرد که استقلال مسخره نیست. این باشگاه با آن همه افتخار و ستاره روی سینه و آن همه مدالهای رنگارنگ و آن همه هوادار مسخره نیست! مسخره کسی است که از هیچ با توسل به استقلال محترم به همه چیز می رسد و نمی داند که برای بازیکن شدن آن جنابان میلیاردها تومان، همین باشگاه هزینه کرده و از دستمزدهای آنچنانی گرفته تا زمینهای تمرینی و مربیان و همبازیان و هتلها و هواپیماها را به خدمت ایشان درآورده تا این شود که شده است.
,جباری هم در واکنش به جای عذرخواهی و کمک به این تیم برای بازگشت به روزهای خوب به سپاهان پیوست و پس از اینکه در بازی با استقلال از سوی هواداران تشویق شد به این تیم هم متعهد نماند و به الاهلی رفت.
,16 فروردین 1393هم در آستانه جام جهانی خبر آمد که او از تیم ملی رفت. گفته می شد او به خاطر وضعیت جسمانی اش از تیم ملی خداحافظی کرده خودش اما گفت که رفت تا جا برای یک جوان باز شود. کی روش در واکنش گفت که برای رفتن جباری از تیم ملی گریه نخواهد کرد.
,در نهایت شماره 88 الاهلی 16 ماه سکوت کرد و شب حساس ترین بازی مان با قطر گفت که از تیم ملی خداحافظی کرده تا الاهلی ضرر نکند. او از کی روش گفت و اینکه در 3 سال اخیر هیچ چیزی یادش نداده است و اینکه آرزو دارد با پیراهن الاهلی از فوتبال خداحافظی کند.
,مجتبی جباری بازهم خرق عادت نکرد و همه پل های پشت سرش را خراب کرد. این بار اما برخلاف دفعات قبلی او با مبلغی گزاف تر از باشگاهی به باشگاه دیگر نخواهد رفت. او این بار وطنش را تاخت زد با پیراهن الاهلی.
,انتهای خبر
,]
ارسال دیدگاه