به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یک نفتکش دیگر امروز در ۶۳ مایل دریایی غرب ینبع بندر صادرات نفت عربستان هدف پرتابه ناشناس قرار گرفت که باعث وقوع آتش‌سوزی در عرشه اصلی کشتی شد. حملات به کشتی‌های سعودی در دریای سرخ طی یک ماه گذشته در حالی ادامه دارد که گزارش امروز بلومبرگ حاکی است تشدید تنش‌ها در دریای سرخ و خلیج فارس زنجیره تأمین و صادرات نفت عربستان سعودی و سایر کشورهای منطقه را با اختلال جدی روبه‌رو کرده است.
عربستان سعودی بار دیگر مجبور شده است که ترتیبات جدیدی برای نحوه ارسال نفت خود به مشتریان سراسر جهان در نظر بگیرد، چرا که حملات یمنی‌ها استفاده از مسیر جایگزین حیاتی را برای ریاض دشوار ساخته است؛ مسیری که از زمان آغاز جنگ با ایران، نقش کلیدی در اقتصاد جهانی ایفا می‌کرد.
بر اساس این گزارش، بزرگترین صادرکننده نفت جهان اکنون نفتکش‌هایی را می‌فرستد تا هزاران کیلومتر در اطراف قاره آفریقا حرکت کنند و محموله‌های نفتی خود را که در جهت مخالف از این مسیر پرخطر عبور می‌کنند، جمع‌آوری نمایند. قبل از جنگ، عربستان سعودی روزانه تا ۱۰ میلیون بشکه نفت صادر می‌کرد، اما اکنون این رقم نهایتا به حدود ۳ میلیون بشکه در روز سقوط کرده است.
میلیون‌ها بشکه نفت خام سعودی قبل از اعلام محاصره یمن از طریق دریای سرخ و تنگه باریک باب‌المندب در انتهای جنوبی این دریا عبور می کرد، اما اکنون این مسیر به یکی از خطرناک‌ترین نقاط جهان تبدیل شده است.
فاصله سفر نفت به دور آفریقا دو برابر شده
به گزارش بلومبرگ، پیش از این، توانایی عربستان در انتقال صادرات نفت خام به تأسیسات واقع در ساحل غربی خود، نقش تعیین‌کننده‌ای در مهار افزایش قیمت نفت و محافظت از اقتصاد کشورها در برابر تورم شدید ایفا کرده بود، به ویژه زمانی که ایران عملاً تنگه هرمز را بست. اما اکنون که بندر ینبع نیز در معرض تهدید یمنی‌های مورد حمایت ایران قرار گرفته است، عربستان سعودی و مشتریانش ناچار به ارائه راهکارهای تازه شده‌اند.
بر اساس گزارش‌های دیگر، از ۲۲ ژوئیه تاکنون، یمنی‌ها حداقل ۸ نفتکش سعودی را مورد حمله قرار داده و ۲۹ نفتکش دیگر را مجبور به تغییر مسیر یا بازگشت کرده‌اند.
مسئله اصلی، تهدیدی است که یمنی‌ها برای نفتکش‌ها در باب‌المندب ایجاد کرده‌اند. پس از اینکه یمنی‌ها در ماه ژوئیه محاصره بنادر سعودی را اعلام کردند، بسیاری از نفتکش‌هایی که بشکه‌های نفتی را از تأسیسات ینبع در دریای سرخ بارگیری می‌کردند، از عبور از این آبراه خودداری کردند و ترجیح دادند به سمت شمال حرکت کنند، از کانال سوئز بگذرند و به بندر سیدی کریر مصر در دریای مدیترانه برسند.
برای نفتکش‌هایی که مقصدشان آسیا بود، این مسیر جدید به معنای دور زدن کامل قاره آفریقا بود که فاصله سفر را بیش از دو برابر کرده و به حدود ۱۷ هزار مایل رسانده است.
اما این مسیر جایگزین هم با مشکلات جدی روبه‌روست. کانال سوئز برای عبور نفتکش‌های غول‌پیکر کاملاً بارگیری شده بسیار کم‌عمق است و خط لوله سامد مصر که نفت را از دریای سرخ به مدیترانه منتقل می‌کند، ظرفیت جذب تمام نفت سعودی را که آسیا معمولاً خریداری می‌کند ندارد. با این حال، داده‌های ردیابی کشتی‌ها نشان می‌دهد که عربستان با کمک شرکت‌های کشتیرانی کره‌ای، یونانی و نروژی، موفق شده صادرات خود از مسیر دریای سرخ و مصر را حدود ۳۳ درصد افزایش دهد و به روزانه ۱.۱ میلیون بشکه برساند.
بلومبرگ تأکید می‌کند که بازسازی لجستیکی، فشار بیشتری بر عربستان برای حفظ تأمین بازار جهانی وارد می‌کند. صادرات کلی عربستان هنوز پایین‌تر از سطح قبل از جنگ است و چالش‌های لجستیکی هزینه حمل بشکه‌ها را افزایش داده است.
دستکم یک پالایشگاه در شرق آسیا به دلیل هزینه اضافی حمل، در حال بررسی لغو محموله‌های نفتی خود از عربستان است. با این حال، پالایشگاه‌های ژاپنی و کره جنوبی تا حد زیادی نفت خود را دریافت خواهند کرد، زیرا نگرانی‌های مربوط به امنیت انرژی بر هزینه‌های بالاتر غلبه می‌کند.
در مقابل، پالایشگاه‌های اروپایی سهم کامل خود را دریافت کرده‌اند و این یعنی شکاف عمیقی در تأمین نفت بین بازارهای شرق و غرب ایجاد شده است.
خطوط لوله جای هرمز و باب‌المندب را نمی‌گیرد
به گزارش بلومبرگ، عربستان سعودی که تا پیش از این کمتر از روش انتقال مخفیانه نفت از طریق تنگه هرمز استفاده می‌کرد، اکنون نشانه‌هایی از تغییر رویکرد در این زمینه دیده می‌شود.افزایش فعالیت در بندر اصلی صادرات نفت این کشور یعنی راس تنوره و استقرار مستمر نفتکش‌های شرکت ملی کشتیرانی سعودی (بحری) در نزدیکی سواحل عمان برای انتقال محموله، حکایت از آن دارد که ریاض نیز به دنبال بهره‌گیری از این روش برای صادرات نفت از مسیر تنگه هرمز است اما معلوم نیست چقدر نتیجه بدهد.
در خصوص سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس قطر، کویت و بحرین که مسیر جایگزینی برای دور زدن تنگه هرمز ندارند، صادراتشان به شدت کاهش یافته و تقریباً متوقف شده است. امارات اما با تکیه بر خط لوله حبشان به فجیره و استفاده از روش‌های پنهانی مثل خاموش کردن سیستم موقعیت‌یاب کشتی‌ها و انتقال کشتی به کشتی، توانسته بخش قابل توجهی از صادرات خود را حفظ کند و حتی تولید نفت خود را به بالاترین رقم تاریخ برساند.
با این حال، همه این روش‌ها پرریسک و پرهزینه هستند و حجم صادرات کل منطقه همچنان بسیار پایین‌تر از قبل از جنگ است.عراق نیز که پیش از جنگ روزانه حدود ۴ میلیون بشکه نفت تولید می‌کرد، بیشترین آسیب را از بسته شدن تنگه هرمز دیده است.
با این حال، تهران پس از درخواست‌های مکرر بغداد، به چند نفتکش عراقی اجازه عبور ویژه از تنگه داده است و صادرات این کشور در اوایل آگوست به حدود ۲ میلیون بشکه در روز رسیده که بالاترین رقم از زمان شروع جنگ محسوب می‌شود.
ارسال دیدگاه