بازی سیاسی وزارت خارجه با عقاید مردم ایران/چرا وزارت خارجه با مردم هم صدا نشد؟
آیا محکوم کردن صریح اهانت به پیامبر توسط وزارت خارجه ایران خللی در مذاکرات به وجود می آورد؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از پایگاه خبری ثامن، توهین نشریه شارلی ابدو به پیامبر (ص) نهتنها دل میلیاردها مسلمان بلکه دل مؤمنین غیرمسلمان را هم به درد آورد و گروهها و اقشار مختلف مردمی داخلی و خارجی به این اهانت اعتراض کرده تا جایی که مردم در تجمع مقابل سفارت فرانسه خواستار اخراج و یا عذرخواهی سفیر فرانسه شدند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به ن, پایگاه خبری ثامن,همین مردم که عاشقان محمد(ص) هستند دقیقاً همان مردمی هستند که دولتمردان خود را نماینده آنها درصحنههای مختلف ازجمله صحنه سیاست خارجی میداند، اما بعد از اهانت به ساحت پیامبر(ص) وزارت خارجه موضع شفافی در خصوص اهانت به پیامبر (ص)نگرفت.
,وزیر امور خارجه بیان میکند نمیخواهیم قهر کنیم؛ البته گفتگوی دیپلماسی جایی برای قهر مطلق نیست، اما جای قیمتگذاری و حفظ غیرت و حفظ منافع مادی و معنوی است، در سادهترین بازارهای خریدوفروش هر یک از طرفین احساس کنند مخاطب ارزانفروش است معکوس عمل میکنند، نباید به هر قیمت دنبال کالا بود،خریدار بودن به هر قیمت همان غیرت است که مقام معظم رهبری به آن اشاره فرمودند.
,جملهای که آقای ظریف بهعنوان مرد اول دیپلماسی کشور در مترو بیان کردند که "ما اهل قهر نیستیم" جای کمی تردید است که برخیها دیپلمات هستند یا رابط سیاسی!
,اینکه بیان شود ما مواضع را بیان کردیم و هر دو طرف تندرو هستند چه آنکه توهین کرده و چه طرف دیگر به دفتر نشریه حمله کرده است اصلاً مواضع مشخصی نیست، بیتردید اهانت به ساحت مقدس پیامبر در نشریه شارلی به دستور دولت فرانسه انجامشده است، این رفتار وزارت خارجه پاسخ همان سؤالی است که مقام معظم رهبری مطرح کرد که آیا غیرتتان اجازه میدهد برای به دست آوردن برخی مسائل دست به هر کاری بزنید که متأسفانه جواب مثبت از آن به گوش میرسد.
,مذاکرات قرار بود در ژنو انجام شود اما در پاریس انجام شد آنهم در همان روز توهین که شک و گمانها را بیشتر میکند، اگر وزیر امور خارجه در اعتراض به این توهین انجامشده یک روز با تأخیر به مذاکرات قدم میگذاشتند در معادلات بینالمللی معنای قهر کردن نمیداد، بلکه نشانه اعتراض و پایبندی به اصول دینی و اعتقادی بود.
,البته آقای ظریف در دیدارهای اخیر در خلال مذاکرات از یکی از جلسه قهر کرد آنهم به دلیل توهینهایی که از سوی مسئولین آمریکا به وی انجامشده بود چطور اینجا این ترک جلسه معنای قهر ندارد اما محکوم کردن فرانسه به دلیل اهانت به ساحت پیامبر قهر تلقی میشود؟
,این رفتارها به دین و به انقلاب آسیب نمیزند اما این افراد هستند که در موقعیتهای مختلف باید نشان دهند که چه مقدار پایبند به اصول دین هستند، اینکه اسلام در کدام جغرافیا حفظ شود و توسط چه کسانی مهم است.
,درحالیکه محکوم نکن اهانت به ساحت پیامبر را به قهر سیاسی تعبیر میکنند در فرانسه موج اسلام هراسی و اهانت به راه افتاده و مسئولین فرانسوی مدام مسلمانان را مورد هجمه قرار میدهند و نگران هم نیستند که دیپلماسی آنها با ایران به خطر بیفتد.
,به شوخی گرفتن ادبیات سیاسی در گفتگوهای جدی، مخاطبان را از باورمند شدن به مسئولین دور میکند، قدم زدن باکری در همان روزی که دل میلیاردها مسلمان و میلیونها ایرانی از اهانت به پیامبر جریحهدار شده بود و پاسخ این مطالبه که چرا چنین کاری انجام شد عنوان شود که به دنبال هوای پاک بودیم بازی سیاسی با عقاید مردم است.
,محکوم کردن اهانت کننده بهتنهایی به قولی ماستمالی کردن مسئله است مردم انتظار داشتند که وزارت خارجه ایران دولت فرانسه را محکوم کند زیرا آنها به حمایت از منتشرکنندگان تصویر موهون راهپیمایی کردند، وقتی نتانیاهو از نشریه شارلی ابدو حمایت کرد، ماهیت آنچه باید روشن میشد روشن شد.
,اگر گروه دیپلماسی ایران تنها با یک روز تأخیر در مذاکرات شرکت میکردند و اهانت به ساحت پیامبر را محکوم میکردند بزرگترین برد را درصحنه مذاکرات به دست میآوردند اما متأسفانه برخی عقاید بهاصطلاح روشنفکرانه این پیروزی را از گروه مذاکرهکنندگان گرفت.
,عدم مواضع جدی وزارت خارجه در خصوص توهین به پیامبر نظام جمهوری اسلامی ایران را در چشم یک میلیارد مسلمان بهعنوان حامیان توهینکنندگان به پیامبر معرفی میکند وزارت خارجه باید پژواک صدای میلیونها مسلمان ایرانی میبود، این عدم موضعگیری میتواند دستآویز کشورهایی مانند عربستان باشد که بااینکه خودش دانش را تغذیه می کند وبا صهیونیستها همکاری میکند تا چهره ایران را تخریب کند.
,آیا محکوم کردن صریح اهانت به پیامبر توسط وزارت خارجه ایران خللی در مذاکرات به وجود می آورد؟
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه