انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشجویان دانشگاه یاسوج منتشر کرد:
از پیچ عظیم تاریخی تا سر رسیدهای بالادستی امام جمعه ها
توصیه ی ما به شما امام جمعه های محترم این خواهد بود که نترسید! بدانید پیروزی با اسلام است و باید با جان دل به این انقلاب و نظام اعتقاد راسخ داشته باشید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی صبح زاگرس، انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه یاسوج اولین بیانیه هفتگی خود را منتشر کرده که یک نسخه آن نیز در اختیار صبح زاگرس قرار گرفته است. در این بیانیه آمئه است:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح زاگرس, صبح زاگرس,شرایط و جایگاه استراتژیک فعلی جمهوری اسلامی ایران در جامعه ی بین المللی، گوش ها و چشم های مجامع غربی را از حالت «صُمٌّ بُکمٌ عُمیٌ» درآورده است. نامه ی مقام معظم رهبری به جوانان اروپا و انجمن های اسلامی دانشجویان اتحادیه ی اروپا، نقطه ی عطف تغییر جایگاه به نفع ملت ایران و سقوط غول کاذب افسانه ی غرب خواهد بود.
جنبش عظیم بیداری اسلامی با اشاره ی مقام معظم رهبری در شهریورماه سال 1391 آغاز شده بود. آن گاه که رهبر یک ملت و حتی رهبر یک جهان، با هوشمندی بسیار زیرکانه و قدرتمند، چالش غرب را با «پیچ عظیم تاریخی» عیان می سازند، نان خوران و دزدان جیب ملل مستضعف دنیا، در خواب و غفلت به رؤیاها و آرزوهای تمام شده ی خود می اندیشیدند.
ملت شور آفرین همیشه در صحنه، ضمن توجه و آگاه بودن از معادلات صفر و صد معاندین اسلام و انسان، از وضعیت روز کشور خود با خبر هستند. بیانیه ی هفتگی انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه دولتی یاسوج بر آن است تا به عنوان تشکلی که مفتخر بوده از سربازان موج آفرین انقلاب اسلامی می باشد، حتی به عنوان یک اثر انگشت، تداوم در راه امام و انقلاب را به عموم ملت افتخارآفرین ثابت نماید تا رهبر ملت بدانند، هنوز جوانانی از نسل آفتاب هستند که با لباس و رزمی آماده، انتظار انگشت اشاره ی ایشان را برای حضور در جنگ های نرم فرهنگی در دل می کشند.
یک وجه سخن ما، امام جمعه های محترم استان ها و شهرستان های مختلف خواهد بود. چرا تریبون نماز جمعه، با توجه به جایگاه بسیار رفیع آن در صدر اسلام، فضای ایجاد «گفتمان و جریان سازی شبکه ای» را تا حال به وجود نیاورده است؟ چرا کشش جوانان این مرز و بوم به سمت نمازهای جمعه نسبت به اوایل انقلاب کمتر شده است؟ چرا تریبون نماز جمعه را به تقویم و سر رسیدهای از بالا رسیده و روزنامه های پخش شده در سطح کشور محدود کرده اید؟ مگر غیر از این است که این تریبون باید آرزوهای به دل مانده ی «مردم مستضعف روح بلند» حواشی شهرها را زنده کند؟ ترس از حقیقت، شما را به کدام جهت و به کدام سمت از راه های کم صراط هدایت کرده است؟! توصیه ی ما به شما امام جمعه های محترم این خواهد بود که نترسید! بدانید پیروزی با اسلام است و باید با جان دل به این انقلاب و نظام اعتقاد راسخ داشته باشید.
وجه دیگر سخن ما به مدیران بالادستی صاحب پست های بسیار حساس و سرنوشت ساز است. این همه همایش و جشنواره برای برگزاری راه کارهای مقابله با اقتصادی برای چیست؟ مگر اسناد بالادستی و سند 1404 ریز و درشت این را برای شما باز نکرده است؟ از چه می ترسید که قاضی پرونده ی آقازاده ی والا مقام را در چرخ فلک گردان می چرخانید؟ این همه مفاسد اقتصادی را با چه رویکردی در دنیا و عُقبایتان می خواهید پاسخ دهید؟ مگر جوانان دانشگاهی این ملت را دست کم گرفته اید که از نیروی بالقوه ی اینان در راستای پیشبرد اهداف مد نظر مقام معظم رهبری استفاده نمی کنید؟ توصیه ی ما به شما این است که یک رو زتان را با فقرای این جامعه سپری کنید. هرچه زودتر دست و پای خود را جمع کنید که ما عقده های محبوس رهبری در سینه های او هستیم و اگر بخواهیم این ها را باز بکنیم، انقلابی دیگر را رقم خواهیم زد.
رویکرد ما مطالبه محوری است. این را از حقوق و وظایف خود می دانیم. ما خود را مکلف به بازگویی حقایق می دانیم. ما به دنبال درآوردن موش های رفته به سوراخ و سمبه های ریز هستیم. سمّ این ها در دستان ماست. قدم زدن هایتان را با دیپلماسی مستضعف محور انجام دهید. نشست هایتان را به زمان دیگری موکول کنید. فحش هایتان را به دشمن بزنید نه به این ملت. خودتان مفسده نکیند تا دیگران میلیاردی نخورند. حواستان باشد که حواسمان هست. یادتان نرود که انقلاب دوم را ما رقم زدیم و ملت و ما هستیم که تا آخرین قطره ی خون پای ارزش هایمان خواهیم ایستاد.
انتهای پیام/ش
شرایط و جایگاه استراتژیک فعلی جمهوری اسلامی ایران در جامعه ی بین المللی، گوش ها و چشم های مجامع غربی را از حالت «صُمٌّ بُکمٌ عُمیٌ» درآورده است. نامه ی مقام معظم رهبری به جوانان اروپا و انجمن های اسلامی دانشجویان اتحادیه ی اروپا، نقطه ی عطف تغییر جایگاه به نفع ملت ایران و سقوط غول کاذب افسانه ی غرب خواهد بود.
جنبش عظیم بیداری اسلامی با اشاره ی مقام معظم رهبری در شهریورماه سال 1391 آغاز شده بود. آن گاه که رهبر یک ملت و حتی رهبر یک جهان، با هوشمندی بسیار زیرکانه و قدرتمند، چالش غرب را با «پیچ عظیم تاریخی» عیان می سازند، نان خوران و دزدان جیب ملل مستضعف دنیا، در خواب و غفلت به رؤیاها و آرزوهای تمام شده ی خود می اندیشیدند.
ملت شور آفرین همیشه در صحنه، ضمن توجه و آگاه بودن از معادلات صفر و صد معاندین اسلام و انسان، از وضعیت روز کشور خود با خبر هستند. بیانیه ی هفتگی انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه دولتی یاسوج بر آن است تا به عنوان تشکلی که مفتخر بوده از سربازان موج آفرین انقلاب اسلامی می باشد، حتی به عنوان یک اثر انگشت، تداوم در راه امام و انقلاب را به عموم ملت افتخارآفرین ثابت نماید تا رهبر ملت بدانند، هنوز جوانانی از نسل آفتاب هستند که با لباس و رزمی آماده، انتظار انگشت اشاره ی ایشان را برای حضور در جنگ های نرم فرهنگی در دل می کشند.
یک وجه سخن ما، امام جمعه های محترم استان ها و شهرستان های مختلف خواهد بود. چرا تریبون نماز جمعه، با توجه به جایگاه بسیار رفیع آن در صدر اسلام، فضای ایجاد «گفتمان و جریان سازی شبکه ای» را تا حال به وجود نیاورده است؟ چرا کشش جوانان این مرز و بوم به سمت نمازهای جمعه نسبت به اوایل انقلاب کمتر شده است؟ چرا تریبون نماز جمعه را به تقویم و سر رسیدهای از بالا رسیده و روزنامه های پخش شده در سطح کشور محدود کرده اید؟ مگر غیر از این است که این تریبون باید آرزوهای به دل مانده ی «مردم مستضعف روح بلند» حواشی شهرها را زنده کند؟ ترس از حقیقت، شما را به کدام جهت و به کدام سمت از راه های کم صراط هدایت کرده است؟! توصیه ی ما به شما امام جمعه های محترم این خواهد بود که نترسید! بدانید پیروزی با اسلام است و باید با جان دل به این انقلاب و نظام اعتقاد راسخ داشته باشید.
وجه دیگر سخن ما به مدیران بالادستی صاحب پست های بسیار حساس و سرنوشت ساز است. این همه همایش و جشنواره برای برگزاری راه کارهای مقابله با اقتصادی برای چیست؟ مگر اسناد بالادستی و سند 1404 ریز و درشت این را برای شما باز نکرده است؟ از چه می ترسید که قاضی پرونده ی آقازاده ی والا مقام را در چرخ فلک گردان می چرخانید؟ این همه مفاسد اقتصادی را با چه رویکردی در دنیا و عُقبایتان می خواهید پاسخ دهید؟ مگر جوانان دانشگاهی این ملت را دست کم گرفته اید که از نیروی بالقوه ی اینان در راستای پیشبرد اهداف مد نظر مقام معظم رهبری استفاده نمی کنید؟ توصیه ی ما به شما این است که یک رو زتان را با فقرای این جامعه سپری کنید. هرچه زودتر دست و پای خود را جمع کنید که ما عقده های محبوس رهبری در سینه های او هستیم و اگر بخواهیم این ها را باز بکنیم، انقلابی دیگر را رقم خواهیم زد.
رویکرد ما مطالبه محوری است. این را از حقوق و وظایف خود می دانیم. ما خود را مکلف به بازگویی حقایق می دانیم. ما به دنبال درآوردن موش های رفته به سوراخ و سمبه های ریز هستیم. سمّ این ها در دستان ماست. قدم زدن هایتان را با دیپلماسی مستضعف محور انجام دهید. نشست هایتان را به زمان دیگری موکول کنید. فحش هایتان را به دشمن بزنید نه به این ملت. خودتان مفسده نکیند تا دیگران میلیاردی نخورند. حواستان باشد که حواسمان هست. یادتان نرود که انقلاب دوم را ما رقم زدیم و ملت و ما هستیم که تا آخرین قطره ی خون پای ارزش هایمان خواهیم ایستاد.
انتهای پیام/ش
شرایط و جایگاه استراتژیک فعلی جمهوری اسلامی ایران در جامعه ی بین المللی، گوش ها و چشم های مجامع غربی را از حالت «صُمٌّ بُکمٌ عُمیٌ» درآورده است. نامه ی مقام معظم رهبری به جوانان اروپا و انجمن های اسلامی دانشجویان اتحادیه ی اروپا، نقطه ی عطف تغییر جایگاه به نفع ملت ایران و سقوط غول کاذب افسانه ی غرب خواهد بود.
جنبش عظیم بیداری اسلامی با اشاره ی مقام معظم رهبری در شهریورماه سال 1391 آغاز شده بود. آن گاه که رهبر یک ملت و حتی رهبر یک جهان، با هوشمندی بسیار زیرکانه و قدرتمند، چالش غرب را با «پیچ عظیم تاریخی» عیان می سازند، نان خوران و دزدان جیب ملل مستضعف دنیا، در خواب و غفلت به رؤیاها و آرزوهای تمام شده ی خود می اندیشیدند.
ملت شور آفرین همیشه در صحنه، ضمن توجه و آگاه بودن از معادلات صفر و صد معاندین اسلام و انسان، از وضعیت روز کشور خود با خبر هستند. بیانیه ی هفتگی انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه دولتی یاسوج بر آن است تا به عنوان تشکلی که مفتخر بوده از سربازان موج آفرین انقلاب اسلامی می باشد، حتی به عنوان یک اثر انگشت، تداوم در راه امام و انقلاب را به عموم ملت افتخارآفرین ثابت نماید تا رهبر ملت بدانند، هنوز جوانانی از نسل آفتاب هستند که با لباس و رزمی آماده، انتظار انگشت اشاره ی ایشان را برای حضور در جنگ های نرم فرهنگی در دل می کشند.
یک وجه سخن ما، امام جمعه های محترم استان ها و شهرستان های مختلف خواهد بود. چرا تریبون نماز جمعه، با توجه به جایگاه بسیار رفیع آن در صدر اسلام، فضای ایجاد «گفتمان و جریان سازی شبکه ای» را تا حال به وجود نیاورده است؟ چرا کشش جوانان این مرز و بوم به سمت نمازهای جمعه نسبت به اوایل انقلاب کمتر شده است؟ چرا تریبون نماز جمعه را به تقویم و سر رسیدهای از بالا رسیده و روزنامه های پخش شده در سطح کشور محدود کرده اید؟ مگر غیر از این است که این تریبون باید آرزوهای به دل مانده ی «مردم مستضعف روح بلند» حواشی شهرها را زنده کند؟ ترس از حقیقت، شما را به کدام جهت و به کدام سمت از راه های کم صراط هدایت کرده است؟! توصیه ی ما به شما امام جمعه های محترم این خواهد بود که نترسید! بدانید پیروزی با اسلام است و باید با جان دل به این انقلاب و نظام اعتقاد راسخ داشته باشید.
وجه دیگر سخن ما به مدیران بالادستی صاحب پست های بسیار حساس و سرنوشت ساز است. این همه همایش و جشنواره برای برگزاری راه کارهای مقابله با اقتصادی برای چیست؟ مگر اسناد بالادستی و سند 1404 ریز و درشت این را برای شما باز نکرده است؟ از چه می ترسید که قاضی پرونده ی آقازاده ی والا مقام را در چرخ فلک گردان می چرخانید؟ این همه مفاسد اقتصادی را با چه رویکردی در دنیا و عُقبایتان می خواهید پاسخ دهید؟ مگر جوانان دانشگاهی این ملت را دست کم گرفته اید که از نیروی بالقوه ی اینان در راستای پیشبرد اهداف مد نظر مقام معظم رهبری استفاده نمی کنید؟ توصیه ی ما به شما این است که یک رو زتان را با فقرای این جامعه سپری کنید. هرچه زودتر دست و پای خود را جمع کنید که ما عقده های محبوس رهبری در سینه های او هستیم و اگر بخواهیم این ها را باز بکنیم، انقلابی دیگر را رقم خواهیم زد.
رویکرد ما مطالبه محوری است. این را از حقوق و وظایف خود می دانیم. ما خود را مکلف به بازگویی حقایق می دانیم. ما به دنبال درآوردن موش های رفته به سوراخ و سمبه های ریز هستیم. سمّ این ها در دستان ماست. قدم زدن هایتان را با دیپلماسی مستضعف محور انجام دهید. نشست هایتان را به زمان دیگری موکول کنید. فحش هایتان را به دشمن بزنید نه به این ملت. خودتان مفسده نکیند تا دیگران میلیاردی نخورند. حواستان باشد که حواسمان هست. یادتان نرود که انقلاب دوم را ما رقم زدیم و ملت و ما هستیم که تا آخرین قطره ی خون پای ارزش هایمان خواهیم ایستاد.
انتهای پیام/ش
شرایط و جایگاه استراتژیک فعلی جمهوری اسلامی ایران در جامعه ی بین المللی، گوش ها و چشم های مجامع غربی را از حالت «صُمٌّ بُکمٌ عُمیٌ» درآورده است. نامه ی مقام معظم رهبری به جوانان اروپا و انجمن های اسلامی دانشجویان اتحادیه ی اروپا، نقطه ی عطف تغییر جایگاه به نفع ملت ایران و سقوط غول کاذب افسانه ی غرب خواهد بود.
جنبش عظیم بیداری اسلامی با اشاره ی مقام معظم رهبری در شهریورماه سال 1391 آغاز شده بود. آن گاه که رهبر یک ملت و حتی رهبر یک جهان، با هوشمندی بسیار زیرکانه و قدرتمند، چالش غرب را با «پیچ عظیم تاریخی» عیان می سازند، نان خوران و دزدان جیب ملل مستضعف دنیا، در خواب و غفلت به رؤیاها و آرزوهای تمام شده ی خود می اندیشیدند.
ملت شور آفرین همیشه در صحنه، ضمن توجه و آگاه بودن از معادلات صفر و صد معاندین اسلام و انسان، از وضعیت روز کشور خود با خبر هستند. بیانیه ی هفتگی انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه دولتی یاسوج بر آن است تا به عنوان تشکلی که مفتخر بوده از سربازان موج آفرین انقلاب اسلامی می باشد، حتی به عنوان یک اثر انگشت، تداوم در راه امام و انقلاب را به عموم ملت افتخارآفرین ثابت نماید تا رهبر ملت بدانند، هنوز جوانانی از نسل آفتاب هستند که با لباس و رزمی آماده، انتظار انگشت اشاره ی ایشان را برای حضور در جنگ های نرم فرهنگی در دل می کشند.
یک وجه سخن ما، امام جمعه های محترم استان ها و شهرستان های مختلف خواهد بود. چرا تریبون نماز جمعه، با توجه به جایگاه بسیار رفیع آن در صدر اسلام، فضای ایجاد «گفتمان و جریان سازی شبکه ای» را تا حال به وجود نیاورده است؟ چرا کشش جوانان این مرز و بوم به سمت نمازهای جمعه نسبت به اوایل انقلاب کمتر شده است؟ چرا تریبون نماز جمعه را به تقویم و سر رسیدهای از بالا رسیده و روزنامه های پخش شده در سطح کشور محدود کرده اید؟ مگر غیر از این است که این تریبون باید آرزوهای به دل مانده ی «مردم مستضعف روح بلند» حواشی شهرها را زنده کند؟ ترس از حقیقت، شما را به کدام جهت و به کدام سمت از راه های کم صراط هدایت کرده است؟! توصیه ی ما به شما امام جمعه های محترم این خواهد بود که نترسید! بدانید پیروزی با اسلام است و باید با جان دل به این انقلاب و نظام اعتقاد راسخ داشته باشید.
وجه دیگر سخن ما به مدیران بالادستی صاحب پست های بسیار حساس و سرنوشت ساز است. این همه همایش و جشنواره برای برگزاری راه کارهای مقابله با اقتصادی برای چیست؟ مگر اسناد بالادستی و سند 1404 ریز و درشت این را برای شما باز نکرده است؟ از چه می ترسید که قاضی پرونده ی آقازاده ی والا مقام را در چرخ فلک گردان می چرخانید؟ این همه مفاسد اقتصادی را با چه رویکردی در دنیا و عُقبایتان می خواهید پاسخ دهید؟ مگر جوانان دانشگاهی این ملت را دست کم گرفته اید که از نیروی بالقوه ی اینان در راستای پیشبرد اهداف مد نظر مقام معظم رهبری استفاده نمی کنید؟ توصیه ی ما به شما این است که یک رو زتان را با فقرای این جامعه سپری کنید. هرچه زودتر دست و پای خود را جمع کنید که ما عقده های محبوس رهبری در سینه های او هستیم و اگر بخواهیم این ها را باز بکنیم، انقلابی دیگر را رقم خواهیم زد.
رویکرد ما مطالبه محوری است. این را از حقوق و وظایف خود می دانیم. ما خود را مکلف به بازگویی حقایق می دانیم. ما به دنبال درآوردن موش های رفته به سوراخ و سمبه های ریز هستیم. سمّ این ها در دستان ماست. قدم زدن هایتان را با دیپلماسی مستضعف محور انجام دهید. نشست هایتان را به زمان دیگری موکول کنید. فحش هایتان را به دشمن بزنید نه به این ملت. خودتان مفسده نکیند تا دیگران میلیاردی نخورند. حواستان باشد که حواسمان هست. یادتان نرود که انقلاب دوم را ما رقم زدیم و ملت و ما هستیم که تا آخرین قطره ی خون پای ارزش هایمان خواهیم ایستاد.
انتهای پیام/ش
شرایط و جایگاه استراتژیک فعلی جمهوری اسلامی ایران در جامعه ی بین المللی، گوش ها و چشم های مجامع غربی را از حالت «صُمٌّ بُکمٌ عُمیٌ» درآورده است. نامه ی مقام معظم رهبری به جوانان اروپا و انجمن های اسلامی دانشجویان اتحادیه ی اروپا، نقطه ی عطف تغییر جایگاه به نفع ملت ایران و سقوط غول کاذب افسانه ی غرب خواهد بود.
,,
جنبش عظیم بیداری اسلامی با اشاره ی مقام معظم رهبری در شهریورماه سال 1391 آغاز شده بود. آن گاه که رهبر یک ملت و حتی رهبر یک جهان، با هوشمندی بسیار زیرکانه و قدرتمند، چالش غرب را با «پیچ عظیم تاریخی» عیان می سازند، نان خوران و دزدان جیب ملل مستضعف دنیا، در خواب و غفلت به رؤیاها و آرزوهای تمام شده ی خود می اندیشیدند.
,,
ملت شور آفرین همیشه در صحنه، ضمن توجه و آگاه بودن از معادلات صفر و صد معاندین اسلام و انسان، از وضعیت روز کشور خود با خبر هستند. بیانیه ی هفتگی انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه دولتی یاسوج بر آن است تا به عنوان تشکلی که مفتخر بوده از سربازان موج آفرین انقلاب اسلامی می باشد، حتی به عنوان یک اثر انگشت، تداوم در راه امام و انقلاب را به عموم ملت افتخارآفرین ثابت نماید تا رهبر ملت بدانند، هنوز جوانانی از نسل آفتاب هستند که با لباس و رزمی آماده، انتظار انگشت اشاره ی ایشان را برای حضور در جنگ های نرم فرهنگی در دل می کشند.
,,
یک وجه سخن ما، امام جمعه های محترم استان ها و شهرستان های مختلف خواهد بود. چرا تریبون نماز جمعه، با توجه به جایگاه بسیار رفیع آن در صدر اسلام، فضای ایجاد «گفتمان و جریان سازی شبکه ای» را تا حال به وجود نیاورده است؟ چرا کشش جوانان این مرز و بوم به سمت نمازهای جمعه نسبت به اوایل انقلاب کمتر شده است؟ چرا تریبون نماز جمعه را به تقویم و سر رسیدهای از بالا رسیده و روزنامه های پخش شده در سطح کشور محدود کرده اید؟ مگر غیر از این است که این تریبون باید آرزوهای به دل مانده ی «مردم مستضعف روح بلند» حواشی شهرها را زنده کند؟ ترس از حقیقت، شما را به کدام جهت و به کدام سمت از راه های کم صراط هدایت کرده است؟! توصیه ی ما به شما امام جمعه های محترم این خواهد بود که نترسید! بدانید پیروزی با اسلام است و باید با جان دل به این انقلاب و نظام اعتقاد راسخ داشته باشید.
,,
وجه دیگر سخن ما به مدیران بالادستی صاحب پست های بسیار حساس و سرنوشت ساز است. این همه همایش و جشنواره برای برگزاری راه کارهای مقابله با اقتصادی برای چیست؟ مگر اسناد بالادستی و سند 1404 ریز و درشت این را برای شما باز نکرده است؟ از چه می ترسید که قاضی پرونده ی آقازاده ی والا مقام را در چرخ فلک گردان می چرخانید؟ این همه مفاسد اقتصادی را با چه رویکردی در دنیا و عُقبایتان می خواهید پاسخ دهید؟ مگر جوانان دانشگاهی این ملت را دست کم گرفته اید که از نیروی بالقوه ی اینان در راستای پیشبرد اهداف مد نظر مقام معظم رهبری استفاده نمی کنید؟ توصیه ی ما به شما این است که یک رو زتان را با فقرای این جامعه سپری کنید. هرچه زودتر دست و پای خود را جمع کنید که ما عقده های محبوس رهبری در سینه های او هستیم و اگر بخواهیم این ها را باز بکنیم، انقلابی دیگر را رقم خواهیم زد.
,,
رویکرد ما مطالبه محوری است. این را از حقوق و وظایف خود می دانیم. ما خود را مکلف به بازگویی حقایق می دانیم. ما به دنبال درآوردن موش های رفته به سوراخ و سمبه های ریز هستیم. سمّ این ها در دستان ماست. قدم زدن هایتان را با دیپلماسی مستضعف محور انجام دهید. نشست هایتان را به زمان دیگری موکول کنید. فحش هایتان را به دشمن بزنید نه به این ملت. خودتان مفسده نکیند تا دیگران میلیاردی نخورند. حواستان باشد که حواسمان هست. یادتان نرود که انقلاب دوم را ما رقم زدیم و ملت و ما هستیم که تا آخرین قطره ی خون پای ارزش هایمان خواهیم ایستاد.
,انتهای پیام/ش
,]
ارسال دیدگاه