ناقالی چارچار رسم تاریخی مردم خمین در بهمن ماه
سالها پیش مردم چهل روز از زمستان گذشته و پنجاه روز به نوروز مانده یعنی دهم بهمن ماه هرساله در روستاهای شهرستان خمین جشن کوسه ناقالدی برگزار میکردند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از خمین نیوز روز چهل و یکم زمستان در خمین به ناقالى چارچار معروف است.
سالها پیش مردم چهل روز از زمستان گذشته و پنجاه روز به نوروز مانده یعنی دهم بهمن ماه هرساله در روستاهای شهرستان خمین جشن کوسه ناقالدی برگزار میکردند.
مردم معتقد بودند که آمدن ناقالدی شگون دارد و با خود خیر و برکت به همراه میآورد و موجب باروری و زایش میش و بزها و گاوها میشود از سوی دیگر چوپانان و بعضاً افراد فقیر و بیچیزی که اجرا کنندگان این مراسم بودند از این راه چیزی بدست میآوردند تا زمستان را راحت تر بگذرانند.
بنا بر یک افسانه قدیمی، حضرت موسی که در خدمت شعیب چوپانی می کرد، یک بار 50 روز به نوروز مانده سری به گوسفندان زد و متوجه شد که همگی دو قلو به دنیا آورده اند. چون به خانه بازگشت از شدت شادی وخوشحالی به همسر خود مژده داد و به شادمانی پرداخت. این جشن در روزگاران قدیم مخصوص چوپانان و گله رانان بوده ولی امروزه ،دلاکان ،حمامی ها وافراد متفرقه و فقیری که اجرا کنندگان این مراسم هستند،ناقلدی راه می اندازند.بازیکنان در این جشن 5 تا 10نفرند. نفر اول با پوشیدن لباس چوپانان و به سر کردن پوست بزغاله و تزئین خود ،به نقش کوسه یا ناقالی در می آید. نفر دوم پسری پانزده ساله با پیراهن وچادری زنانه ،نقش عروس کوسه را دارد. دو نفر دیگر هر کدام دو شاخ به سرشان می بندند. و چند زنگ به خود می دوزند (این دو نفر تکه نام دارند). از این دو نفر یکی توبره (خور جینی بزرگ) به دوش می اندازد و انعام مردم را جمع آوری می کند. در این میان دو تا سه نفر هم ساز و دهل دارند که نوازنده گروهند .
در این مراسم تعدادی از چوپانان وجوانان ونوجوانان در نقش داماد (کوسه) ، عروسی با پوشیدن لباس ها و کلاه هایی از پوست و بستن زنگوله هایی به خود به در خانه ها رفته وشعر معروف " ناقالدی گنده گنده چهل رفته پنجاه مانده "را خوانده و پایکوبی می کردند. اگر صاحب خانه انعام و نیاز کوسه را کمی دیر می آورد کوسه غش می کرده و از آنجا که غش کردن کوسه را بدیمن می دانستند به محض آمدن کوسه ،تنقلات خوراکی و پول برای کوسه می آوردند.
با فرارسیدن ایام ناقالی کودکان و نوجوانان و حتی مردم خوشحال میشدند چون براین باور بودند که کمر زمستان شکسته و بهار نزدیک است و این مراسم موجب تفریح، سرگرمی و تفنن آنها نیز بوده است.
این رسم که به لحاظ ریشه های تاریخی در شمار نمایش های آیینی آورده می شود. جشن کوسه ناقلدی یادآور جشن سده از جشن های ایران باستان است که مردم با پشت سرگذاشتن سرمای شدیدی زمستان،نوید فرا رسیدن نوروز را جشن می گرفتند.
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه