امضاهای بزرگ زیر نامه‌های کوچک

قدری هوای مردم را داشته باشید/ناخوش‎احوالی بروکراسی اداری در مازندران

قدری هوای مردم را داشته باشید/ناخوش‎احوالی بروکراسی اداری در مازندران
نامه‌هایی که دور و تسلسل در دوایر مختلف ادارات را طی می‌کنند، بعد از چند روز تازه به دستان جناب مدیر می‌رسند و اینجاست که یک امضای بزرگ زیر نامه کوچک باید پاراف شود اما باز هم ارجاع‎های مکرر به دوایر مختلف، تازه اول ماجراست.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از بلاغ، هر روز شهروندان زیادی به عنوان ارباب‌رجوع به ادارات مختلف استان مراجعه می‌کنند تا برای نامه‌های خود دستوری از مدیر بگیرند اما در بیشتر مواقع مدیران در جای خود حضور ندارند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,

مدیر امروز تشریف ندارند، جلسه مهمی پیش آمده، ایشان برای یک کار اداری مهم به خدمت استاندار رفتند، تازه امروز نامه‌تان را آوردید، چند روز دیگر سر بزنید، باید ببینم مدیر هست یا نه، آقای مدیر تهران تشریف دارند و ... ، از جمله‌های تکراری است که مردم در ادارات با آن مواجه می‌شوند.

نامه‌هایی که دور و تسلسل در دوایر مختلف ادارات را طی می‌کنند، بعد از چند روز تازه به دستان جناب مدیر می‌رسند و اینجاست که یک امضای بزرگ زیر نامه کوچک باید پاراف شود اما باز هم ارجاع‎های مکرر به دوایر مختلف، تازه اول ماجراست.

دانشجویی که نامه‎اش را باید هرچه سریع‎تر ارائه دهد، مراجعه‎کننده‎ای که باید مجوز بگیرد، سرمایه‎گذاری که خوابیدن یک درخواستش در دو هفته ممکن است منجر به متضرر شدن میلیونی‎اش شود و یا کشاورزی که درخواست دریافت تسهیلات را دارد و هزاران درخواست دیگر در ادارات مازندران هر روز دیده می‎شود اما مردمی که هر روز وقت‎شان در ادارات تلف می‎شود، چندان به‌چشم نمی‌آیند.

مراجعه‎های مردمی به فرمانداری‎ها، استانداری، شهرداری‎ها، ادارات آب، برق و گاز و دیگر ادارات را هر روز مشاهده می‌شوند اما خیلی مواقع پاسخ درستی در برابر درخواست‎های خود در چرخه بروکراسی اداری دریافت نمی‎کنند.

بعضی از بنده‎های خدا از بس که برای درخواست نامه‎های خود به یک اداره مراجعه می‎کنند، گویی که کارمند آن اداره محسوب می‎شوند، از صبح می‎آیند تا شاید جواب درخواست‎شان را در همان روز دریافت کنند، اما با امروز و فرداهای زیاد مواجه شده و در نهایت می‎گویند: «عطایش را به لقایش بخشیدم.»

نکته‎ای که از مدیران تقاضا می‎شود به آن توجه کرده و لحظه‎ای تدبیر کنند، این است که مراجعه‌کننده، ارباب‎رجوع است، یعنی به واسطه ارباب بودن «مردم» شمای مدیر در جای «کرسی مدیریت» جلوس فرمودید.

باید بدانید که او هم به‎مانند شما وقت و زمانش ارزش دارد، شاید برای شما به دلیل اینکه شغل و درآمد ثابت دارید، زمان به نوعی وقت‎کشی باشد اما برای کشاورز، دانشجو و کارگری که به شما مراجعه می‌کنند، ثانیه هم برایش حائز اهمیت باشد، انصافاً اندکی به امضا زدن نامه‌های مردمی سرعت دهید البته ناگفته نماند برخی از مدیران با رویی خوش و انرژی مضاعف عمده وقت‌شان را برای مردم صرف می‌کنند که جا دارد از آنها تشکر ویژه‌ای داشته باشیم.
 
انتهای پیام/گ
,

مدیر امروز تشریف ندارند، جلسه مهمی پیش آمده، ایشان برای یک کار اداری مهم به خدمت استاندار رفتند، تازه امروز نامه‌تان را آوردید، چند روز دیگر سر بزنید، باید ببینم مدیر هست یا نه، آقای مدیر تهران تشریف دارند و ... ، از جمله‌های تکراری است که مردم در ادارات با آن مواجه می‌شوند.

نامه‌هایی که دور و تسلسل در دوایر مختلف ادارات را طی می‌کنند، بعد از چند روز تازه به دستان جناب مدیر می‌رسند و اینجاست که یک امضای بزرگ زیر نامه کوچک باید پاراف شود اما باز هم ارجاع‎های مکرر به دوایر مختلف، تازه اول ماجراست.

دانشجویی که نامه‎اش را باید هرچه سریع‎تر ارائه دهد، مراجعه‎کننده‎ای که باید مجوز بگیرد، سرمایه‎گذاری که خوابیدن یک درخواستش در دو هفته ممکن است منجر به متضرر شدن میلیونی‎اش شود و یا کشاورزی که درخواست دریافت تسهیلات را دارد و هزاران درخواست دیگر در ادارات مازندران هر روز دیده می‎شود اما مردمی که هر روز وقت‎شان در ادارات تلف می‎شود، چندان به‌چشم نمی‌آیند.

مراجعه‎های مردمی به فرمانداری‎ها، استانداری، شهرداری‎ها، ادارات آب، برق و گاز و دیگر ادارات را هر روز مشاهده می‌شوند اما خیلی مواقع پاسخ درستی در برابر درخواست‎های خود در چرخه بروکراسی اداری دریافت نمی‎کنند.

بعضی از بنده‎های خدا از بس که برای درخواست نامه‎های خود به یک اداره مراجعه می‎کنند، گویی که کارمند آن اداره محسوب می‎شوند، از صبح می‎آیند تا شاید جواب درخواست‎شان را در همان روز دریافت کنند، اما با امروز و فرداهای زیاد مواجه شده و در نهایت می‎گویند: «عطایش را به لقایش بخشیدم.»

نکته‎ای که از مدیران تقاضا می‎شود به آن توجه کرده و لحظه‎ای تدبیر کنند، این است که مراجعه‌کننده، ارباب‎رجوع است، یعنی به واسطه ارباب بودن «مردم» شمای مدیر در جای «کرسی مدیریت» جلوس فرمودید.

باید بدانید که او هم به‎مانند شما وقت و زمانش ارزش دارد، شاید برای شما به دلیل اینکه شغل و درآمد ثابت دارید، زمان به نوعی وقت‎کشی باشد اما برای کشاورز، دانشجو و کارگری که به شما مراجعه می‌کنند، ثانیه هم برایش حائز اهمیت باشد، انصافاً اندکی به امضا زدن نامه‌های مردمی سرعت دهید البته ناگفته نماند برخی از مدیران با رویی خوش و انرژی مضاعف عمده وقت‌شان را برای مردم صرف می‌کنند که جا دارد از آنها تشکر ویژه‌ای داشته باشیم.
 
انتهای پیام/گ
,

مدیر امروز تشریف ندارند، جلسه مهمی پیش آمده، ایشان برای یک کار اداری مهم به خدمت استاندار رفتند، تازه امروز نامه‌تان را آوردید، چند روز دیگر سر بزنید، باید ببینم مدیر هست یا نه، آقای مدیر تهران تشریف دارند و ... ، از جمله‌های تکراری است که مردم در ادارات با آن مواجه می‌شوند.

نامه‌هایی که دور و تسلسل در دوایر مختلف ادارات را طی می‌کنند، بعد از چند روز تازه به دستان جناب مدیر می‌رسند و اینجاست که یک امضای بزرگ زیر نامه کوچک باید پاراف شود اما باز هم ارجاع‎های مکرر به دوایر مختلف، تازه اول ماجراست.

دانشجویی که نامه‎اش را باید هرچه سریع‎تر ارائه دهد، مراجعه‎کننده‎ای که باید مجوز بگیرد، سرمایه‎گذاری که خوابیدن یک درخواستش در دو هفته ممکن است منجر به متضرر شدن میلیونی‎اش شود و یا کشاورزی که درخواست دریافت تسهیلات را دارد و هزاران درخواست دیگر در ادارات مازندران هر روز دیده می‎شود اما مردمی که هر روز وقت‎شان در ادارات تلف می‎شود، چندان به‌چشم نمی‌آیند.

مراجعه‎های مردمی به فرمانداری‎ها، استانداری، شهرداری‎ها، ادارات آب، برق و گاز و دیگر ادارات را هر روز مشاهده می‌شوند اما خیلی مواقع پاسخ درستی در برابر درخواست‎های خود در چرخه بروکراسی اداری دریافت نمی‎کنند.

بعضی از بنده‎های خدا از بس که برای درخواست نامه‎های خود به یک اداره مراجعه می‎کنند، گویی که کارمند آن اداره محسوب می‎شوند، از صبح می‎آیند تا شاید جواب درخواست‎شان را در همان روز دریافت کنند، اما با امروز و فرداهای زیاد مواجه شده و در نهایت می‎گویند: «عطایش را به لقایش بخشیدم.»

نکته‎ای که از مدیران تقاضا می‎شود به آن توجه کرده و لحظه‎ای تدبیر کنند، این است که مراجعه‌کننده، ارباب‎رجوع است، یعنی به واسطه ارباب بودن «مردم» شمای مدیر در جای «کرسی مدیریت» جلوس فرمودید.

باید بدانید که او هم به‎مانند شما وقت و زمانش ارزش دارد، شاید برای شما به دلیل اینکه شغل و درآمد ثابت دارید، زمان به نوعی وقت‎کشی باشد اما برای کشاورز، دانشجو و کارگری که به شما مراجعه می‌کنند، ثانیه هم برایش حائز اهمیت باشد، انصافاً اندکی به امضا زدن نامه‌های مردمی سرعت دهید البته ناگفته نماند برخی از مدیران با رویی خوش و انرژی مضاعف عمده وقت‌شان را برای مردم صرف می‌کنند که جا دارد از آنها تشکر ویژه‌ای داشته باشیم.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
 
,
انتهای پیام/گ
,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه