زنانی که لیلی وار از انقلاب حمایت کردند
شاید اگر بخواهیم از 7000 شهیده ایرانی بنویسیم هر کدام به تنهایی خاطراتی می شوند که اشک بر چشم می نشانند که مرور این همه غم و غصه، اشک و آه، ناله و فریاد و ... با نوشته ای امکان پذیر نیست و من فقط می نویسم تنها به این امید که چشم بر قلمی داشته باشند که از یاران عشق، رهروان قافله نور، از یاران و از دوستداران اهل بیت(ع) می نویسد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنان خبر؛ پیروزی انقلاب اسلامی و حضور بیش از پیش زنان در عرصههای پیشرفتعلمی و اجتماعی و سیاسی ابهامات را درنوردید و این ذهنیت را شکل داد که زنان نباید خود را دستکم گرفته و با عدم اعتمادبهنفس و نگاه بدبینانه نسبت به تواناییهای خود مانع پیشرفت و موفقیت شوند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان خبر,
زن در طول تاریخدرگذشته و عصر جاهلیت و هم در زمان معاصر و عصر جاهلیت مدرن، مورد بیاعتنایی و بیارزشی قرار گرفت و زنان را به هنگام رسیدن به سن بلوغ به عنوانکالا در معرض فروش قرار میدادند و یا به هنگام مرگ همسر، برایرهایی روح شوهر از تنهایی، زنش را با جسد او میسوزاندند و یا زن را زنده در گور با او دفن میکردند. و میتوان در یک کلام اشاره کرد زن را انسان نمیشمردند و به او ظلم میکردند. در عصر جاهلیت مدرن که کمتر از جاهلیت گذشته نیست نیز از زن بهعنوانابزاریبرایرسیدن به اهداف شوم و پلید و غیر انسانی و غیر اخلاقی بهره میبرند و زن را از جایگاهحقیقی خود خارج کرده و به کالایی برای خوشگذرانی تبدیل نمودند.
در کشور ما با توجه به ارزش و اعتباری که اسلام برای زن قائل بود و عنایتی که امام خمینی رضوانالله علیه نسبت به زنان عفیف ایرانی داشتند، انقلاب اسلامیحیاتی دوباره به شخصیت زنان بخشیدزیرااین زنان هستند که از دامنپاک خود افرادی را تربیت کرده و به جامعه تحویلمیدهند که استقامت و ارزشهایوالایانسانی ارتقا پیدا کند.
بانوان کشورمان با عفاف و حجب و حیایخودپذیرای پدیده الهی انقلاب اسلامی شدند و آنگونه در مسیر این رود عظیم و در جهت اعتلای کشورمان حرکت کردند که دنیا در عجب ماند و امام (ره) فرمودند اگر زنان مسلمان ایرانی در این انقلاب حضور نداشتند پیروز نمیشدیم.
زنان در تمام عرصهها نقش بیشتری نسبت به مردان داشتند، هم خودشان پیشتاز مبارزات بودند و هم بهواسطه وجود آنان بود که مردان، گام در عرصهایثارمیگذاشتند و اگر روحیه مقاومت و شجاعت در میان زنان ما نبود مرداننمیتوانستند با خیالی آسوده به نبرد با دشمن بپردازند و در پی این مقاومتهایکیا چند فرزند خود را تقدیم انقلاب میکردند و خم به ابرو نمیآوردند.
,
,
,
,
,
,
,
اگر بانوان عزیز ایرانی کمر همت نمیبستند، یقیناً خانواده آنان نیزرغبتی به قیام و مبارزه نمییافتند و این گونهدرراهپیروزی انقلاب اسلامی، استوار نبودند؛ و این همه از آن بود که بانوان عزیز به عمق والایی مقام زن در مکتب اسلام آگاهی یافته و ازاینرو خالصانه و بی دریغدرراهحاکمیتدین و محو موانع اینحاکمیت مقدس، تلاش میکردند و خوندلها میخوردند
زنان در دوران انقلاب اسلامینقشی ماندگار از خود به جای گذاشتند و به همگان اثبات کردند که شخصیت زن در تبعیت از الگوهایغربی و مدگرایینیست بلکه چیزی که بر اعتبار و ارزش آنهامیافزایدغیرت، فداکاری و آرمانهایدینی است. زنان در ایران با اولینجرقههای انقلاب اسلامی در عرصههای نبرد، مبارزه و فعالیتهای خود را شروع کردند و ارزشهایاسلامی و انقلابیشان را در جامعه به مرحله اجرا درآوردند.
در دوران مبارزه علیه ظلم ستم پهلوی، زنان وارد عرصه دفاع شدند. کم نیست اسنادی که حضور دوشادوش آنان را در کنار برادران رزمنده نشان میدهد اسلحه به دست، هنگام ساخت کوکتل مولوتف، پشت سنگر، در حال امدادرسانی، در حال تیراندازی به مأموران رژیم طاغوت و ... زیرا که حمایت از انقلاب، زن و مرد نمیشناسد، پس لیلی وار، عاشقانه وارد میدان شدند و در گروهها و سازمانها وارد عرصه مبارزه شدند. در گروهها زن عنصر مؤثری بود و باعث عادی به نظر رسیدن فعالیتهامیشد که درنتیجه ساواک گمان کمتری به فعالیتهای سیاسی آنان میبرد. در خانههای تیمی، حضور یک زن، تلقی وجود یک خانواده را پررنگ ترمیکرد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز، همگام با مردان وظیفه حمایت و حفاظت از انقلاب را بر عهده گرفتند و در تکاپوی فعالیت ضدانقلاب در شهرهای مختلف صدها زن به شهادت رسیدند که هنوز مردم کردستان به یاد دارند مظلومیت دختری را که هیچ گاه به خواست ضد انقلاب کومله برای توهین به حضرت امام (ره) راضی نشده و تا پای جان در این راه پیش رفت و مظلومانه به شهادت رسید.
شاید اگر بخواهیم از ۷۰۰۰شهیده ایرانی بنویسیم هرکدامبهتنهایی خاطراتی میشوند که اشک بر چشم مینشانند که مرور اینهمه غم و غصه، اشک و آه، ناله و فریاد و ... با نوشته ای امکانپذیر نیست و من فقط مینویسم تنها به این امید که چشم بر قلمی داشته باشند که از یاران عشق، رهروان قافله نور، از یاران و از دوستداران اهلبیت(ع) مینویسد.
, ,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
به پیری تاریـــــــــــــــــخ من
,زنـــــــــــــــــــــــده ای....
,به جوانی خونـــــــــی که از رگانم
,می گذرد...
,ای کاش صــــــــــــــــــــــــدای تو بود
,و آنچـــــــــــــــــــــنان عریان بود که عاشــــــــق ترین
,تـــــــــرانه
,از گلـــــــــــوی باد می گذشت
,خــــــــــــــــــواهر شهیده ام....!
,,
انتهای پیام/ش
,,
,
,
]
ارسال دیدگاه