پرده پایانی/فاصله زیادی با اهدافمان داریم
وقتی از او تفاوت امروز و قبل از انقلاب را می پرسم با تعجبی عمیق پاسخ می دهد. مستقیم به سراغ شرایط فرهنگی و نه اقتصادی قبل از انقلاب در اراک می رود. از مشروب فروشی های اراک تا سرسپردگی شاه به استکبار جهانی. از اهداف امام(ره) تا مبارزات فعالان انقلابی در بحبوحه انقلاب و حتی جنگ تحمیلی می گوید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دیار آفتاب، گفتگوی ما با اشرف جواهری، فعال دوران انقلاب در اراک به نقاط حساسی رسیده است. جواهری با اینکه از اقدامات دوران انقلاب خود دفاع می کند، اما معتقد است هنوز به اهداف ترسیم شده از سوی امام خمینی(ره) دست پیدا نکردیم. وقتی از او تفاوت امروز و قبل از انقلاب را می پرسم با تعجبی عمیق پاسخ می دهد. مستقیم به سراغ شرایط فرهنگی و نه اقتصادی قبل از انقلاب در اراک می رود. از مشروب فروشی های اراک تا سرسپردگی شاه به استکبار جهانی. از اهداف امام(ره) تا مبارزات فعالان انقلابی در بحبوحه انقلاب و حتی جنگ تحمیلی.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیار آفتاب,,
(برای مطالعه قسمت اول، اینجا؛ قسمت دوم، اینجا و قسمت سوم، اینجا کلیک کنید)
, اینجا, دوم, اینجا, اینجا,
, او معتقد است امروز سهامداران انقلاب به حاشیه کشیده شده اند و برخی مسئولان قدر این مردم زحمتکش و داغدیده را نمی دانند. از جانفشانی های زنان و مردان این مرز و بوم می گوید.
,,
در ادامه این گفتگو با لحنی بسیار آرام می گوید: خانواده شهدا و انقلابی ها هنوز هم در اوج عظمت به پای آرمان هایشان ایستاده اند. خیلی بی حیایی است که برخی از تصمیم گیران که بر مسند خون نشستند مسیری جز انقلاب طی کنند. اگر ما به خیلی از اهدافمان نمی رسیم به دلیل برخی مدیران ناشایست است که حق و حقوق مردم را نمی شناسند و با آنها برخورد درستی ندارند. این افراد گاهی به منافع خودشان بیشتر از دیگران می اندیشند.
,
می پرسم: چاره چیست؟ چه باید کرد؟
,
پاسخ می دهد: اگر نوع نگاه امام(ره) و مقام معظم رهبری در جامعه جاری شود مردم هرروز خودشان را سهیم تر از قبل می دانند. ولی وقتی عملکرد برخی مسئولان را می بینند؛ وقتی حقوق پایمال شده خود را می بینند بی اعتماد می شوند. یکی از مواردی که در جامعه زمینه بی حیایی را ایجاد می کند، فقر است. اگر همه نداشته باشند مهم نیست ولی اینکه برخی افراد راه های نفوذی را پیدا کنند و سرمایه های هنگفت به جیب بزنند درست نیست.
,
این ها رخنه هایی در انقلاب ماست که برخی از ما به راحتی از کنار آن عبور می کنیم. الان که داشتم می آمدم خدمت شما، تابلوی بزرگی را دیدم که عکس شهید نبیری را زده بودند و کنار آن این جمله از امام(ره) نوشته شده بود که می فرمایند؛«نگذارید پیشکسوتان خون و شهادت در پیچ و خم های زندگی به فراموشی سپرده شوند» امروز همه بر اریکه قدرت سوار می شوند به جز سهامداران انقلاب. خیلی از این عزیزان به حاشیه کشیده شدند. افرادی که هنوز بر سر تعهداتشان ثابت قدم مانده اند.
,
می پرسم اقتصاد مهمتر است یا فرهنگ؟
,
جواب می دهد: مقصد انقلاب ما دستیابی به اهداف فرهنگی بود نه اقتصادی. مقام معظم رهبری مکرر تاکید می کنند که فرهنگ مهمتر از اقتصاد است. اگر فرهنگ اصلاح شود، مشکل اقتصاد هم حل خواهد شد. متاسفانه هنوز فرهنگ جایگاه خود را به دست نیاورده است. رهبر چند سال است که اقتصاد مقاومتی را مطرح کردند ولی متاسفانه گوشمان به فرمایشات ایشان بدهکار نیست. در هر مملکتی وقتی بزرگی کلامی را گفت، مسئولان این کلام را به برنامه تبدیل می کنند و آن را به کالبد اجرا می کشانند. سالیان سال مقام معظم رهبری در بحث اقتصاد فرمایش دارند ولی مسئولان فقط به ظاهر چشم می گویند.
,
به پنجره اشاره می کنم و می گویم: آیا به آنچه که می خواستید رسیدید؟
,
بلافاصله می گوید: خیر. اصلا... خیلی تا اهدافمان فاصله داریم.
,
می پرسم: به چند درصد آن رسیدید؟
,
می گوید: معتقدم خیلی بهتر از این باید باشد. انقلاب ما برای نان، ثروت و اقتصاد نبود. ما برای به خدانزدیک تر شدن برخواستیم. برای دین باوری مردم... دین به معنای راه درست زندگی... اما خیلی ها ریا کردند...
,
او که حالا بلند حرف می زند، نقسی تازه می کند و ادامه می دهد: ما با چیزی که امام(ره) ترسیم کرده بودند فاصله زیادی داریم. ما امت خوبی برای امام(ره) نبودیم. مردم برای انقلاب سرمایه سنگینی دادند . شما نمی دانید تشییع جنازه شهدا چه طور بود. شما نمی دانید از درد به خود پیچیدن یعنی چه... شهید صادقی دو ماه قبل از انقلاب از ناحیه کمر آسیب دید و دو پای خود را از دست داد. ۲۵ سال با درد زندگی کرد اما لحظه ای از کار خود پشیمان نشد... و ما چه قدر بی حیا و گستاخانه مقابل چشم این عزیزان خطا می کنیم... آن روزها با فکر جوانی که داشتم پیش بینی این روزها را می کردم.
می پرسم: جایگاه زنان چه تفاوتی با قبل از انقلاب کرده است؟
,
,
, می گوید:تا قبل از انقلاب زن ایرانی پرده نشین بود. زمانی که خواست از پرده بیرون آید تصور کرد باید اروپایی باشد و از کشورهای غربی الگو برداری کرد. گمان کرد برهنه شدن عامل ترقی او می شود. اما بعد از انقلاب او با حمایت امام(ره) و فرهنگ غنی اسلامی همه چیز را به دست آورد. الان جایگاه علمی زنان در دانشگاه ها اگر بالاتر از سایر کشورها نباشد پایین تر نیست. امروز زنان ایرانی با آزادی به معنای استقلال اندیشه، کرسی های علمی رفیعی را فتح کردند. با این تفاوت که اکنون مروارید وجودی اش را در صدف قرار داده است. اگر انقلاب نبود شاید خانواده تا این حد خود را حفظ نمی کرد. این ها دستاوردهای بزرگ انقلاب است.
,
می گویم: وظیفه جوانان در اول انقلاب سخت تر بود یا الآن؟
,
پاسخ می دهد: الآن. آن زمان جو سالمی وجود داشت. الآن چون محیط بیمار شده است می طلبد از همیشه بصیرت بیشتری کسب کنند. از ولایت فاصله نگیرند. با قرآن و اهل بیت(ع) مأنوس باشند. مفاهیم عمیق قرآن را از مفسران سالم مثل علامه طباطبایی و آیت الله جوادی آملی درخواست کنند.
,
وی ادامه می دهد: جوانان مطالعه شان را عمیق تر بکنند تا زمینه های انحرافشان کمتر شود. گوش به فرمان ولی فقیه باشند. از اتحاد هیچ کس ضرر نمی کند. نافرمانی باعث می شود مثل پنبه ی زده متفرق شویم.
,
می پرسم: خانم جواهری روز ورود امام به ایران(۱۲ بهمن ۵۷) کجا بودید؟
,
می گوید: ما در دانشگاه اراک تحصن کرده بودیم. و منتظر بودیم متن سخنرانی امام(ره) به دستمان برسد.
,
از او می خواهم نظر و احساسش را پیرامون کلمات زیر بگوید.
,
, انقلاب؟ زیباترین واژه. من همیشه به بچه هایم می گویم بهترین و عالیترین خاطرات زندگی من دوران انقلاب بود.
,
اعلامیه؟ انقلاب از دیدگاه امام(ره)
,
,
, ,
ساواک؟ پست و پلید... بچه های دانشگاه خیلی از ساواک وحشت داشتند. چون بی نام و نشان می بردند. هیچ کس خبردار نمی شد که چه سرنوشتی در انتظار زندانیان است. شایعه شده بود خدمت گذارهای دانشگاه هم ساواکی اند. خوشبختانه برای من هیچ مشکلی به وجود نیامد.
,
,
, قتل عام ۱۷ شهریور-میدان ژاله
,
گلوله؟ آثار شومی داشت. رد آن را برروی بدن و جسد خیلی ها در زمان انقلاب و جنگ تحمیلی دیدم. خانواده هایی که هنوز در انتظارند. پیشنهاد می کنم فیلم شیار ۱۴۳ را ببینید. تمام وقایع این فیلم تنها مژه ای از سختی های جنگ است. برای دیدن این فیلم به سینما رفته بودم. وقتی به آنجا رسید که مادر برای یافتن فرزندش پابرهنه در بیابان می دوید، دو نفرپشت سرم شروع به خندیدن کردند. برایشان ملموس نبود. بعد از فیلم سراغشان رفتم. به آن ها گفتم فرزند من در زمان جنگ جبهه رفت و سالم برگشت اما تا برگردد دوبار چشمم را عمل کردم. تمام اعصاب چشمم از گریه زیاد پاره شده بود. شوهرم در خیابان عباس آباد می دوید و فریاد می زد من بچه ام را می خواهم. راحت نیست فراق فرزند. گلوله خاطرات بدی در جامعه ما بر جای گذاشته است.
,
, امام؟ واژه ای که هیچ وقت کهنه نمی شود.
,,
ظهور؟ انشاالله... انشالله لایق باشیم برای ظهور ایشان حضور داشته باشیم.
,
, ,
انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه